feat(silnik B): endpoint /houses + nocny przemiał; ε PRAWDZIWE zamiast średniego
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m36s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 24s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 10s
build-swisseph / build (push) Successful in 18s
build / build (push) Successful in 19s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m37s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 16s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 9s

Etap 4, z jedną istotną zmianą planu i jednym znalezionym błędem.

/houses W SILNIKU B
Domyka kontrakt parzystości (LOG-28) po stronie domów — dotąd obejmował tylko
pozycje obiektów, więc błąd w podziale na domy przechodził przez porównanie
silników niezauważony. Nazwy systemów są NASZE (te same, co houses.SYSTEMS),
więc wołający nie musi znać liter swissepha; rozjazd tych dwóch list oznaczałby,
że parzystość przestała obejmować część systemów.

Poza dziedziną (Placidus/Koch za kołem podbiegunowym) zwracamy 422 z powodem,
a NIE podstawiamy po cichu innego systemu — cicha podmiana jest po stronie
wołającego niewykrywalna, a to on ma zdecydować, co z tym zrobić.

PRZEMIAŁ: NOCNE CI ZAMIAST CRONJOBA W KLASTRZE
Plan zakładał Job w k3s, bo „duży przemiał jest kosztowny". Pomiar tego nie
potwierdził: 500 000 przypadków × 13 systemów = 70 mln porównań w 64 sekundy,
skalowanie liniowe (20k→2,8 s, 100k→12,3 s, 500k→64 s). Osobny obraz w rejestrze,
manifest, CronJob i kopia harnessu poza repo byłyby infrastrukturą do problemu,
którego nie ma — a kopia harnessu poza repo to ryzyko cichego rozjazdu z kodem,
który ma testować. Workflow z harmonogramem daje to samo: co noc inne ziarno,
więc dziedzina przeczesuje się z czasem gęściej niż pojedynczym przebiegiem.

ε PRAWDZIWE — BŁĄD ZNALEZIONY PRZY OKAZJI
Silnik liczył RAMC z GAST (czas gwiazdowy POZORNY, mierzony od równonocy
PRAWDZIWEJ), ale parował go z ε ŚREDNIM, czyli bez nutacji. To nie wybór
konwencji, tylko pomieszanie dwóch układów odniesienia. Skutek: do 3,2″ na
cuspach domów oraz niespójne ε dla deklinacji i antyscji, liczonych z pozycji
POZORNYCH. Teraz ε pochodzi z serii IAU 2000A — z tego samego źródła, którego
Skyfield używa do GAST, więc oba są spójne z definicji.

Framework wyroczni tego NIE MÓGŁ wykryć: z założenia podaje to samo ε obu
stronom, żeby izolować samą funkcję domów. Błąd siedział w danych WEJŚCIOWYCH,
nie w testowanej funkcji — i cały czas świecił na zielono. Wejście ma więc teraz
własny sprawdzian, ze Skyfieldem jako niezależnym autorytetem (bez swissepha,
więc działa w każdym środowisku). Luka opisana wprost w tests/oracle/README.md,
bo poprzedni tekst twierdził, że ε jest testowane — nie było.

Reszta ~3″ przy porównaniu „cały horoskop nasz vs swissepha" to UT1 kontra UTC:
Skyfield konwertuje z tablic IERS, swisseph przyjmuje podany JD jako UT1 (dla
1984-04-30 różnica 0,181 s = 2,7″ RAMC — zgadza się co do trzeciego miejsca).
Podanie swissephowi JD w UT1 kasuje ją do 0,00065″. Nasza strona jest dokładniejsza;
niczego tu nie zmieniam.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #65.
This commit is contained in:
2026-08-06 12:22:48 +02:00
parent 4d1daab35a
commit 21a00b0000
7 changed files with 245 additions and 8 deletions
+62 -1
View File
@@ -15,7 +15,7 @@ from __future__ import annotations
from datetime import datetime
from fastapi import FastAPI
from fastapi import FastAPI, HTTPException
from pydantic import BaseModel
import swisseph as swe
@@ -69,6 +69,67 @@ def positions(req: PositionsRequest) -> dict:
return {"engine": "swisseph", "positions": rows}
# Kody systemów domów w Swiss Ephemeris. Nazwy po LEWEJ są nasze — te same,
# których używa houses.SYSTEMS w warstwie logicznej — żeby wołający nie musiał
# znać liter swissepha. Lista celowo pokrywa się 1:1 z naszą: rozjazd oznaczałby,
# że kontrakt parzystości (LOG-28) przestał obejmować część systemów.
_HOUSE_CODES = {
"whole_sign": b"W", "whole_sign_aries": b"N",
"equal": b"E", "equal_mc": b"D",
"porphyry": b"O", "vehlow": b"V", "morinus": b"M",
"regiomontanus": b"R", "campanus": b"C", "alcabitus": b"B",
"topocentric": b"T", "placidus": b"P", "koch": b"K",
}
# Kolejność, w jakiej swe_houses zwraca punkty w tablicy ascmc.
_ASCMC = ("Asc", "MC", "ARMC", "Vertex", "equatorial_asc",
"co_asc_koch", "co_asc_munkasey", "polar_asc")
class HousesRequest(BaseModel):
when_utc: datetime
lat: float = 0.0
lon: float = 0.0
system: str = "whole_sign"
@app.post("/houses")
def houses(req: HousesRequest) -> dict:
"""Cuspy domów i osie policzone przez silnik B — do porównania z własnym.
Domyka kontrakt parzystości (LOG-28) po stronie domów: dotąd obejmował
wyłącznie pozycje obiektów, więc błąd w podziale na domy przechodził przez
porównanie silników niezauważony. Błąd w domach jest CICHY — wykres wygląda
poprawnie, tylko planety siedzą gdzie indziej — więc akurat tu warto mieć
drugie zdanie.
Placidus i Koch nie istnieją powyżej koła podbiegunowego i swisseph zgłasza
tam wyjątek. Oddajemy to jako 422 z czytelnym powodem, a NIE podstawiamy po
cichu innego systemu: cicha podmiana jest nie do wykrycia po stronie
wołającego, a to on ma zdecydować, co z tym zrobić.
"""
code = _HOUSE_CODES.get(req.system)
if code is None:
raise HTTPException(422, f"nieznany system domów: {req.system!r} "
f"(znane: {', '.join(sorted(_HOUSE_CODES))})")
d = req.when_utc
ut_hours = d.hour + d.minute / 60.0 + d.second / 3600.0
jd = swe.julday(d.year, d.month, d.day, ut_hours)
try:
cusps, ascmc = swe.houses(jd, req.lat, req.lon, code)
except Exception as e: # poza dziedziną systemu
raise HTTPException(
422, f"system {req.system!r} nie ma definicji dla φ={req.lat}: {e}") from e
return {
"engine": "swisseph",
"system": req.system,
"cusps": [{"house": i + 1, "longitude": c % 360.0} for i, c in enumerate(cusps)],
"angles": {name: ascmc[i] % 360.0 for i, name in enumerate(_ASCMC)
if i < len(ascmc) and name in ("Asc", "MC", "ARMC", "Vertex")},
}
@app.get("/health")
def health() -> dict:
return {"engine": "swisseph", "status": "ok", "mode": "moshier", "license": "AGPL-3.0"}
+9 -1
View File
@@ -60,7 +60,15 @@ def build_chart(engine: EphemerisEngine, moment: ChartMoment, house_system: str
# współrzędnych TROPIKALNYCH of-date — deklinacja jest fizyczna (równikowa),
# a antyscja z definicji tropikalna. Dlatego PRZED przesunięciem na zodiak,
# z surowych długości/szerokości silnika.
eps = mean_obliquity(Z.julian_day(moment.when_utc))
# ε PRAWDZIWE — to samo, którym liczymy domy, bo pozycje ze Skyfielda są
# POZORNE (uwzględniają nutację). Silnik bez sidereal() nutacji nie poda;
# wtedy zostaje średnie, z jawnym oznaczeniem w wyniku.
if hasattr(engine, "sidereal"):
eps = engine.sidereal(moment)[1]
result["obliquity_kind"] = "true"
else:
eps = mean_obliquity(Z.julian_day(moment.when_utc))
result["obliquity_kind"] = "mean"
result["obliquity"] = round(eps, 6)
for pdict, obj in zip(result["positions"], positions):
dec = declination(obj.longitude, obj.latitude, eps)
+20 -4
View File
@@ -117,12 +117,28 @@ class SkyfieldEngine(EphemerisEngine):
Materiał wejściowy do osi i domów (LOG-05). RAMC = GAST·15 + długość geo.
"""
from app.engine.houses import mean_obliquity
t = self.ts.from_datetime(moment.when_utc)
ramc = norm360(t.gast * 15.0 + moment.lon)
eps = mean_obliquity(t.tt)
return ramc, eps
return ramc, true_obliquity(t)
def health(self) -> dict:
return {"engine": self.name, "status": "ok", "kernel": self.kernel}
def true_obliquity(t) -> float:
"""ε PRAWDZIWE (średnie + nutacja w nachyleniu), w stopniach.
MUSI być prawdziwe, nie średnie. RAMC liczymy z `t.gast` — czasu gwiazdowego
POZORNEGO, mierzonego od równonocy PRAWDZIWEJ. Ekliptyka odniesiona do tej
samej równonocy ma ε z nutacją; sparowanie GAST z ε średnim miesza dwa układy
odniesienia. Kosztowało to ~3,2″ na cuspach domów i było niewidoczne dla
frameworka wyroczni, bo ten z założenia podaje to samo ε obu stronom
(izoluje samą funkcję domów) — patrz tests/oracle/README.md.
Nutacja z serii IAU 2000A, czyli z tego samego źródła, którego Skyfield
używa do policzenia GAST — dzięki temu oba są spójne z definicji."""
from skyfield.nutationlib import iau2000a, mean_obliquity
mean_arcsec = float(mean_obliquity(t.tdb))
d_eps_arcsec = float(iau2000a(t.tt)[1]) * 1e-7 # jednostki 0,1 µas
return (mean_arcsec + d_eps_arcsec) / 3600.0
+45
View File
@@ -249,3 +249,48 @@ def test_equal_mc_starts_the_tenth_house_exactly_on_the_midheaven():
assert c[0] == pytest.approx(H.norm360(mc + 90.0), abs=1e-9)
for i in range(12): # nadal równe 30°
assert H.norm360(c[(i + 1) % 12] - c[i]) == pytest.approx(30.0, abs=1e-9)
# ── nachylenie ekliptyki: prawdziwe, nie średnie ─────────────────────────
def test_sidereal_returns_true_obliquity_not_mean():
"""RAMC liczymy z GAST — czasu gwiazdowego POZORNEGO, mierzonego od
równonocy PRAWDZIWEJ. Ekliptyka odniesiona do tej samej równonocy ma ε
Z NUTACJĄ. Sparowanie GAST z ε średnim mieszało dwa układy odniesienia
i przesuwało cuspy domów o ~3″.
Framework wyroczni tego NIE wykryje: z założenia podaje to samo ε obu
stronom, żeby izolować samą funkcję domów. Dlatego sprawdzian jest tutaj,
ze Skyfieldem jako niezależnym autorytetem."""
from datetime import datetime, timezone
from skyfield.api import load
from skyfield.nutationlib import mean_obliquity
from app.engine.models import ChartMoment
from app.engine.skyfield_engine import SkyfieldEngine, true_obliquity
when = datetime(1984, 4, 30, 9, 20, tzinfo=timezone.utc)
t = load.timescale().from_datetime(when)
_, eps = SkyfieldEngine().sidereal(ChartMoment(when_utc=when, lat=50.06, lon=19.94))
assert eps == pytest.approx(true_obliquity(t), abs=1e-12)
eps_mean = float(mean_obliquity(t.tdb)) / 3600.0
assert eps != pytest.approx(eps_mean, abs=1e-9), "ε jest średnie — nutacja zgubiona"
# nutacja w nachyleniu nie przekracza ~9,2″; większa różnica to nie nutacja
assert abs(eps - eps_mean) * 3600.0 < 9.3
def test_true_obliquity_stays_in_a_sane_band_across_the_date_range():
"""ε maleje ~0,013°/wiek. Na całym zakresie programu (370 p.n.e. 2270 n.e.)
musi zostać w widełkach 23,223,8° — wyjście oznacza błąd jednostek."""
from datetime import datetime, timezone
from skyfield.api import load
from app.engine.skyfield_engine import true_obliquity
ts = load.timescale()
for year in (1600, 1900, 2000, 2100):
t = ts.from_datetime(datetime(year, 6, 1, tzinfo=timezone.utc))
assert 23.2 < true_obliquity(t) < 23.8, year