feat(silnik B): endpoint /houses + nocny przemiał; ε PRAWDZIWE zamiast średniego
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m36s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 24s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 10s
build-swisseph / build (push) Successful in 18s
build / build (push) Successful in 19s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m37s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 16s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 9s

Etap 4, z jedną istotną zmianą planu i jednym znalezionym błędem.

/houses W SILNIKU B
Domyka kontrakt parzystości (LOG-28) po stronie domów — dotąd obejmował tylko
pozycje obiektów, więc błąd w podziale na domy przechodził przez porównanie
silników niezauważony. Nazwy systemów są NASZE (te same, co houses.SYSTEMS),
więc wołający nie musi znać liter swissepha; rozjazd tych dwóch list oznaczałby,
że parzystość przestała obejmować część systemów.

Poza dziedziną (Placidus/Koch za kołem podbiegunowym) zwracamy 422 z powodem,
a NIE podstawiamy po cichu innego systemu — cicha podmiana jest po stronie
wołającego niewykrywalna, a to on ma zdecydować, co z tym zrobić.

PRZEMIAŁ: NOCNE CI ZAMIAST CRONJOBA W KLASTRZE
Plan zakładał Job w k3s, bo „duży przemiał jest kosztowny". Pomiar tego nie
potwierdził: 500 000 przypadków × 13 systemów = 70 mln porównań w 64 sekundy,
skalowanie liniowe (20k→2,8 s, 100k→12,3 s, 500k→64 s). Osobny obraz w rejestrze,
manifest, CronJob i kopia harnessu poza repo byłyby infrastrukturą do problemu,
którego nie ma — a kopia harnessu poza repo to ryzyko cichego rozjazdu z kodem,
który ma testować. Workflow z harmonogramem daje to samo: co noc inne ziarno,
więc dziedzina przeczesuje się z czasem gęściej niż pojedynczym przebiegiem.

ε PRAWDZIWE — BŁĄD ZNALEZIONY PRZY OKAZJI
Silnik liczył RAMC z GAST (czas gwiazdowy POZORNY, mierzony od równonocy
PRAWDZIWEJ), ale parował go z ε ŚREDNIM, czyli bez nutacji. To nie wybór
konwencji, tylko pomieszanie dwóch układów odniesienia. Skutek: do 3,2″ na
cuspach domów oraz niespójne ε dla deklinacji i antyscji, liczonych z pozycji
POZORNYCH. Teraz ε pochodzi z serii IAU 2000A — z tego samego źródła, którego
Skyfield używa do GAST, więc oba są spójne z definicji.

Framework wyroczni tego NIE MÓGŁ wykryć: z założenia podaje to samo ε obu
stronom, żeby izolować samą funkcję domów. Błąd siedział w danych WEJŚCIOWYCH,
nie w testowanej funkcji — i cały czas świecił na zielono. Wejście ma więc teraz
własny sprawdzian, ze Skyfieldem jako niezależnym autorytetem (bez swissepha,
więc działa w każdym środowisku). Luka opisana wprost w tests/oracle/README.md,
bo poprzedni tekst twierdził, że ε jest testowane — nie było.

Reszta ~3″ przy porównaniu „cały horoskop nasz vs swissepha" to UT1 kontra UTC:
Skyfield konwertuje z tablic IERS, swisseph przyjmuje podany JD jako UT1 (dla
1984-04-30 różnica 0,181 s = 2,7″ RAMC — zgadza się co do trzeciego miejsca).
Podanie swissephowi JD w UT1 kasuje ją do 0,00065″. Nasza strona jest dokładniejsza;
niczego tu nie zmieniam.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #65.
This commit is contained in:
2026-08-06 12:22:48 +02:00
parent 4d1daab35a
commit 21a00b0000
7 changed files with 245 additions and 8 deletions
+20 -4
View File
@@ -117,12 +117,28 @@ class SkyfieldEngine(EphemerisEngine):
Materiał wejściowy do osi i domów (LOG-05). RAMC = GAST·15 + długość geo.
"""
from app.engine.houses import mean_obliquity
t = self.ts.from_datetime(moment.when_utc)
ramc = norm360(t.gast * 15.0 + moment.lon)
eps = mean_obliquity(t.tt)
return ramc, eps
return ramc, true_obliquity(t)
def health(self) -> dict:
return {"engine": self.name, "status": "ok", "kernel": self.kernel}
def true_obliquity(t) -> float:
"""ε PRAWDZIWE (średnie + nutacja w nachyleniu), w stopniach.
MUSI być prawdziwe, nie średnie. RAMC liczymy z `t.gast` — czasu gwiazdowego
POZORNEGO, mierzonego od równonocy PRAWDZIWEJ. Ekliptyka odniesiona do tej
samej równonocy ma ε z nutacją; sparowanie GAST z ε średnim miesza dwa układy
odniesienia. Kosztowało to ~3,2″ na cuspach domów i było niewidoczne dla
frameworka wyroczni, bo ten z założenia podaje to samo ε obu stronom
(izoluje samą funkcję domów) — patrz tests/oracle/README.md.
Nutacja z serii IAU 2000A, czyli z tego samego źródła, którego Skyfield
używa do policzenia GAST — dzięki temu oba są spójne z definicji."""
from skyfield.nutationlib import iau2000a, mean_obliquity
mean_arcsec = float(mean_obliquity(t.tdb))
d_eps_arcsec = float(iau2000a(t.tt)[1]) * 1e-7 # jednostki 0,1 µas
return (mean_arcsec + d_eps_arcsec) / 3600.0