feat(silnik B): endpoint /houses + nocny przemiał; ε PRAWDZIWE zamiast średniego
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m36s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 24s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 10s
build-swisseph / build (push) Successful in 18s
build / build (push) Successful in 19s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m37s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 16s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 9s

Etap 4, z jedną istotną zmianą planu i jednym znalezionym błędem.

/houses W SILNIKU B
Domyka kontrakt parzystości (LOG-28) po stronie domów — dotąd obejmował tylko
pozycje obiektów, więc błąd w podziale na domy przechodził przez porównanie
silników niezauważony. Nazwy systemów są NASZE (te same, co houses.SYSTEMS),
więc wołający nie musi znać liter swissepha; rozjazd tych dwóch list oznaczałby,
że parzystość przestała obejmować część systemów.

Poza dziedziną (Placidus/Koch za kołem podbiegunowym) zwracamy 422 z powodem,
a NIE podstawiamy po cichu innego systemu — cicha podmiana jest po stronie
wołającego niewykrywalna, a to on ma zdecydować, co z tym zrobić.

PRZEMIAŁ: NOCNE CI ZAMIAST CRONJOBA W KLASTRZE
Plan zakładał Job w k3s, bo „duży przemiał jest kosztowny". Pomiar tego nie
potwierdził: 500 000 przypadków × 13 systemów = 70 mln porównań w 64 sekundy,
skalowanie liniowe (20k→2,8 s, 100k→12,3 s, 500k→64 s). Osobny obraz w rejestrze,
manifest, CronJob i kopia harnessu poza repo byłyby infrastrukturą do problemu,
którego nie ma — a kopia harnessu poza repo to ryzyko cichego rozjazdu z kodem,
który ma testować. Workflow z harmonogramem daje to samo: co noc inne ziarno,
więc dziedzina przeczesuje się z czasem gęściej niż pojedynczym przebiegiem.

ε PRAWDZIWE — BŁĄD ZNALEZIONY PRZY OKAZJI
Silnik liczył RAMC z GAST (czas gwiazdowy POZORNY, mierzony od równonocy
PRAWDZIWEJ), ale parował go z ε ŚREDNIM, czyli bez nutacji. To nie wybór
konwencji, tylko pomieszanie dwóch układów odniesienia. Skutek: do 3,2″ na
cuspach domów oraz niespójne ε dla deklinacji i antyscji, liczonych z pozycji
POZORNYCH. Teraz ε pochodzi z serii IAU 2000A — z tego samego źródła, którego
Skyfield używa do GAST, więc oba są spójne z definicji.

Framework wyroczni tego NIE MÓGŁ wykryć: z założenia podaje to samo ε obu
stronom, żeby izolować samą funkcję domów. Błąd siedział w danych WEJŚCIOWYCH,
nie w testowanej funkcji — i cały czas świecił na zielono. Wejście ma więc teraz
własny sprawdzian, ze Skyfieldem jako niezależnym autorytetem (bez swissepha,
więc działa w każdym środowisku). Luka opisana wprost w tests/oracle/README.md,
bo poprzedni tekst twierdził, że ε jest testowane — nie było.

Reszta ~3″ przy porównaniu „cały horoskop nasz vs swissepha" to UT1 kontra UTC:
Skyfield konwertuje z tablic IERS, swisseph przyjmuje podany JD jako UT1 (dla
1984-04-30 różnica 0,181 s = 2,7″ RAMC — zgadza się co do trzeciego miejsca).
Podanie swissephowi JD w UT1 kasuje ją do 0,00065″. Nasza strona jest dokładniejsza;
niczego tu nie zmieniam.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #65.
This commit is contained in:
2026-08-06 12:22:48 +02:00
parent 4d1daab35a
commit 21a00b0000
7 changed files with 245 additions and 8 deletions
+59
View File
@@ -0,0 +1,59 @@
name: Wyrocznia domów — nocny przemiał
# DLACZEGO TU, A NIE JAKO JOB W KLASTRZE
# Pierwotny plan zakładał CronJob w k3s, bo „duży przemiał jest kosztowny".
# Pomiar tego nie potwierdził: 500 000 przypadków × 13 systemów = 70 mln porównań
# w 64 sekundy, skalowanie liniowe. Osobny obraz w rejestrze (który już raz zapchał
# dysk hosta), manifest, CronJob i kopia harnessu poza repo byłyby infrastrukturą
# do problemu, którego nie ma — a każda kopia harnessu poza repo to ryzyko cichego
# rozjazdu z kodem, który ma testować.
#
# Zestaw brzegowy blokuje KAŻDY build (patrz tests.yml). Tutaj chodzi o co innego:
# duża losowa próbka z INNYM ZIARNEM co noc, żeby z czasem przeczesać dziedzinę
# gęściej, niż zrobi to pojedynczy przebieg.
on:
schedule:
- cron: '17 2 * * *' # 02:17 — poza godzinami budowania
workflow_dispatch:
inputs:
count:
description: 'Liczba przypadków'
default: '500000'
seed:
description: 'Ziarno (puste = z daty)'
default: ''
jobs:
sweep:
name: Przemiał losowy (13 systemów)
runs-on: ubuntu-latest
steps:
- uses: actions/checkout@v4
- name: Obraz wyroczni (silnik B + nasza logika + harness)
run: |
docker build -t astrololo/engine-swisseph:sweep services/engine-swisseph
# Pliki WBUDOWANE, nie montowane: job Gitea Actions sam działa w kontenerze,
# więc `-v $PWD/...` rozwiązałoby się na HOŚCIE (docker cicho tworzy pusty
# katalog i skrypt „znika"). Kontekst builda jest strumieniowany do demona.
docker build -t astrololo/oracle:sweep -f - . <<'DOCKERFILE'
FROM astrololo/engine-swisseph:sweep
COPY services/logic /logic
COPY tests/oracle /oracle
ENV LOGIC_PATH=/logic
DOCKERFILE
- name: Przemiał
run: |
COUNT="${{ inputs.count }}"; COUNT="${COUNT:-500000}"
SEED="${{ inputs.seed }}"; SEED="${SEED:-$(date -u +%Y%m%d)}"
echo "count=$COUNT seed=$SEED"
# Kod wyjścia 1 przy przekroczeniu tolerancji ALBO niezgodności dziedziny,
# więc job czerwieni się sam — bez parsowania tekstu raportu.
docker run --rm astrololo/oracle:sweep \
python /oracle/run.py --mode sweep --count "$COUNT" --seed "$SEED"
# Runner miał już incydent „no space left on device" — sprzątamy zawsze.
- name: Usuń obrazy pomocnicze
if: always()
run: docker rmi -f astrololo/oracle:sweep astrololo/engine-swisseph:sweep 2>/dev/null || true
+31
View File
@@ -138,6 +138,37 @@ jobs:
assert abs(((sn - nn) % 360.0) - 180.0) < 1e-6, (nn, sn) assert abs(((sn - nn) % 360.0) - 180.0) < 1e-6, (nn, sn)
print(f"Sun={sun:.4f} NN={nn:.4f} obiektow={len(by)}") print(f"Sun={sun:.4f} NN={nn:.4f} obiektow={len(by)}")
# /houses — kontrakt parzystosci (LOG-28) po stronie DOMOW. Sprawdzamy
# nie tylko, ze liczy, ale i ze ODMAWIA tam, gdzie system nie istnieje:
# ciche podstawienie innego systemu byloby niewykrywalne dla wolajacego.
from fastapi import HTTPException
from app.main import _HOUSE_CODES, HousesRequest, houses
WHEN = "1984-04-30T09:20:00Z"
h = houses(HousesRequest(when_utc=WHEN, lat=50.0647, lon=19.9450, system="campanus"))
assert h["engine"] == "swisseph" and h["system"] == "campanus"
assert len(h["cusps"]) == 12, h["cusps"]
assert [c["house"] for c in h["cusps"]] == list(range(1, 13))
assert all(0.0 <= c["longitude"] < 360.0 for c in h["cusps"])
assert {"Asc", "MC", "ARMC"} <= set(h["angles"]), h["angles"]
# kazdy ogloszony system musi dac 12 cuspow tam, gdzie ma definicje
for name in _HOUSE_CODES:
out = houses(HousesRequest(when_utc=WHEN, lat=50.0647, lon=19.9450, system=name))
assert len(out["cusps"]) == 12, name
print(f"/houses: {len(_HOUSE_CODES)} systemow OK")
for bad, why in ((dict(lat=69.65, lon=18.96, system="placidus"), "Tromso/placidus"),
(dict(lat=50.0, lon=19.0, system="nie-ma-takiego"), "nieznany system")):
try:
houses(HousesRequest(when_utc=WHEN, **bad))
raise AssertionError(f"{why}: mialo byc 422, a przeszlo")
except HTTPException as e:
assert e.status_code == 422, (why, e.status_code)
print("/houses: odmowy poza dziedzina OK")
print("SMOKE OK") print("SMOKE OK")
PY PY
+62 -1
View File
@@ -15,7 +15,7 @@ from __future__ import annotations
from datetime import datetime from datetime import datetime
from fastapi import FastAPI from fastapi import FastAPI, HTTPException
from pydantic import BaseModel from pydantic import BaseModel
import swisseph as swe import swisseph as swe
@@ -69,6 +69,67 @@ def positions(req: PositionsRequest) -> dict:
return {"engine": "swisseph", "positions": rows} return {"engine": "swisseph", "positions": rows}
# Kody systemów domów w Swiss Ephemeris. Nazwy po LEWEJ są nasze — te same,
# których używa houses.SYSTEMS w warstwie logicznej — żeby wołający nie musiał
# znać liter swissepha. Lista celowo pokrywa się 1:1 z naszą: rozjazd oznaczałby,
# że kontrakt parzystości (LOG-28) przestał obejmować część systemów.
_HOUSE_CODES = {
"whole_sign": b"W", "whole_sign_aries": b"N",
"equal": b"E", "equal_mc": b"D",
"porphyry": b"O", "vehlow": b"V", "morinus": b"M",
"regiomontanus": b"R", "campanus": b"C", "alcabitus": b"B",
"topocentric": b"T", "placidus": b"P", "koch": b"K",
}
# Kolejność, w jakiej swe_houses zwraca punkty w tablicy ascmc.
_ASCMC = ("Asc", "MC", "ARMC", "Vertex", "equatorial_asc",
"co_asc_koch", "co_asc_munkasey", "polar_asc")
class HousesRequest(BaseModel):
when_utc: datetime
lat: float = 0.0
lon: float = 0.0
system: str = "whole_sign"
@app.post("/houses")
def houses(req: HousesRequest) -> dict:
"""Cuspy domów i osie policzone przez silnik B — do porównania z własnym.
Domyka kontrakt parzystości (LOG-28) po stronie domów: dotąd obejmował
wyłącznie pozycje obiektów, więc błąd w podziale na domy przechodził przez
porównanie silników niezauważony. Błąd w domach jest CICHY — wykres wygląda
poprawnie, tylko planety siedzą gdzie indziej — więc akurat tu warto mieć
drugie zdanie.
Placidus i Koch nie istnieją powyżej koła podbiegunowego i swisseph zgłasza
tam wyjątek. Oddajemy to jako 422 z czytelnym powodem, a NIE podstawiamy po
cichu innego systemu: cicha podmiana jest nie do wykrycia po stronie
wołającego, a to on ma zdecydować, co z tym zrobić.
"""
code = _HOUSE_CODES.get(req.system)
if code is None:
raise HTTPException(422, f"nieznany system domów: {req.system!r} "
f"(znane: {', '.join(sorted(_HOUSE_CODES))})")
d = req.when_utc
ut_hours = d.hour + d.minute / 60.0 + d.second / 3600.0
jd = swe.julday(d.year, d.month, d.day, ut_hours)
try:
cusps, ascmc = swe.houses(jd, req.lat, req.lon, code)
except Exception as e: # poza dziedziną systemu
raise HTTPException(
422, f"system {req.system!r} nie ma definicji dla φ={req.lat}: {e}") from e
return {
"engine": "swisseph",
"system": req.system,
"cusps": [{"house": i + 1, "longitude": c % 360.0} for i, c in enumerate(cusps)],
"angles": {name: ascmc[i] % 360.0 for i, name in enumerate(_ASCMC)
if i < len(ascmc) and name in ("Asc", "MC", "ARMC", "Vertex")},
}
@app.get("/health") @app.get("/health")
def health() -> dict: def health() -> dict:
return {"engine": "swisseph", "status": "ok", "mode": "moshier", "license": "AGPL-3.0"} return {"engine": "swisseph", "status": "ok", "mode": "moshier", "license": "AGPL-3.0"}
+9 -1
View File
@@ -60,7 +60,15 @@ def build_chart(engine: EphemerisEngine, moment: ChartMoment, house_system: str
# współrzędnych TROPIKALNYCH of-date — deklinacja jest fizyczna (równikowa), # współrzędnych TROPIKALNYCH of-date — deklinacja jest fizyczna (równikowa),
# a antyscja z definicji tropikalna. Dlatego PRZED przesunięciem na zodiak, # a antyscja z definicji tropikalna. Dlatego PRZED przesunięciem na zodiak,
# z surowych długości/szerokości silnika. # z surowych długości/szerokości silnika.
eps = mean_obliquity(Z.julian_day(moment.when_utc)) # ε PRAWDZIWE — to samo, którym liczymy domy, bo pozycje ze Skyfielda są
# POZORNE (uwzględniają nutację). Silnik bez sidereal() nutacji nie poda;
# wtedy zostaje średnie, z jawnym oznaczeniem w wyniku.
if hasattr(engine, "sidereal"):
eps = engine.sidereal(moment)[1]
result["obliquity_kind"] = "true"
else:
eps = mean_obliquity(Z.julian_day(moment.when_utc))
result["obliquity_kind"] = "mean"
result["obliquity"] = round(eps, 6) result["obliquity"] = round(eps, 6)
for pdict, obj in zip(result["positions"], positions): for pdict, obj in zip(result["positions"], positions):
dec = declination(obj.longitude, obj.latitude, eps) dec = declination(obj.longitude, obj.latitude, eps)
+20 -4
View File
@@ -117,12 +117,28 @@ class SkyfieldEngine(EphemerisEngine):
Materiał wejściowy do osi i domów (LOG-05). RAMC = GAST·15 + długość geo. Materiał wejściowy do osi i domów (LOG-05). RAMC = GAST·15 + długość geo.
""" """
from app.engine.houses import mean_obliquity
t = self.ts.from_datetime(moment.when_utc) t = self.ts.from_datetime(moment.when_utc)
ramc = norm360(t.gast * 15.0 + moment.lon) ramc = norm360(t.gast * 15.0 + moment.lon)
eps = mean_obliquity(t.tt) return ramc, true_obliquity(t)
return ramc, eps
def health(self) -> dict: def health(self) -> dict:
return {"engine": self.name, "status": "ok", "kernel": self.kernel} return {"engine": self.name, "status": "ok", "kernel": self.kernel}
def true_obliquity(t) -> float:
"""ε PRAWDZIWE (średnie + nutacja w nachyleniu), w stopniach.
MUSI być prawdziwe, nie średnie. RAMC liczymy z `t.gast` — czasu gwiazdowego
POZORNEGO, mierzonego od równonocy PRAWDZIWEJ. Ekliptyka odniesiona do tej
samej równonocy ma ε z nutacją; sparowanie GAST z ε średnim miesza dwa układy
odniesienia. Kosztowało to ~3,2″ na cuspach domów i było niewidoczne dla
frameworka wyroczni, bo ten z założenia podaje to samo ε obu stronom
(izoluje samą funkcję domów) — patrz tests/oracle/README.md.
Nutacja z serii IAU 2000A, czyli z tego samego źródła, którego Skyfield
używa do policzenia GAST — dzięki temu oba są spójne z definicji."""
from skyfield.nutationlib import iau2000a, mean_obliquity
mean_arcsec = float(mean_obliquity(t.tdb))
d_eps_arcsec = float(iau2000a(t.tt)[1]) * 1e-7 # jednostki 0,1 µas
return (mean_arcsec + d_eps_arcsec) / 3600.0
+45
View File
@@ -249,3 +249,48 @@ def test_equal_mc_starts_the_tenth_house_exactly_on_the_midheaven():
assert c[0] == pytest.approx(H.norm360(mc + 90.0), abs=1e-9) assert c[0] == pytest.approx(H.norm360(mc + 90.0), abs=1e-9)
for i in range(12): # nadal równe 30° for i in range(12): # nadal równe 30°
assert H.norm360(c[(i + 1) % 12] - c[i]) == pytest.approx(30.0, abs=1e-9) assert H.norm360(c[(i + 1) % 12] - c[i]) == pytest.approx(30.0, abs=1e-9)
# ── nachylenie ekliptyki: prawdziwe, nie średnie ─────────────────────────
def test_sidereal_returns_true_obliquity_not_mean():
"""RAMC liczymy z GAST — czasu gwiazdowego POZORNEGO, mierzonego od
równonocy PRAWDZIWEJ. Ekliptyka odniesiona do tej samej równonocy ma ε
Z NUTACJĄ. Sparowanie GAST z ε średnim mieszało dwa układy odniesienia
i przesuwało cuspy domów o ~3″.
Framework wyroczni tego NIE wykryje: z założenia podaje to samo ε obu
stronom, żeby izolować samą funkcję domów. Dlatego sprawdzian jest tutaj,
ze Skyfieldem jako niezależnym autorytetem."""
from datetime import datetime, timezone
from skyfield.api import load
from skyfield.nutationlib import mean_obliquity
from app.engine.models import ChartMoment
from app.engine.skyfield_engine import SkyfieldEngine, true_obliquity
when = datetime(1984, 4, 30, 9, 20, tzinfo=timezone.utc)
t = load.timescale().from_datetime(when)
_, eps = SkyfieldEngine().sidereal(ChartMoment(when_utc=when, lat=50.06, lon=19.94))
assert eps == pytest.approx(true_obliquity(t), abs=1e-12)
eps_mean = float(mean_obliquity(t.tdb)) / 3600.0
assert eps != pytest.approx(eps_mean, abs=1e-9), "ε jest średnie — nutacja zgubiona"
# nutacja w nachyleniu nie przekracza ~9,2″; większa różnica to nie nutacja
assert abs(eps - eps_mean) * 3600.0 < 9.3
def test_true_obliquity_stays_in_a_sane_band_across_the_date_range():
"""ε maleje ~0,013°/wiek. Na całym zakresie programu (370 p.n.e. 2270 n.e.)
musi zostać w widełkach 23,223,8° — wyjście oznacza błąd jednostek."""
from datetime import datetime, timezone
from skyfield.api import load
from app.engine.skyfield_engine import true_obliquity
ts = load.timescale()
for year in (1600, 1900, 2000, 2100):
t = ts.from_datetime(datetime(year, 6, 1, tzinfo=timezone.utc))
assert 23.2 < true_obliquity(t) < 23.8, year
+19 -2
View File
@@ -14,8 +14,25 @@ tysiące porównań na całej dziedzinie tak.
**Izolacja jednostki.** Obu implementacjom podajemy TE SAME wejścia przez **Izolacja jednostki.** Obu implementacjom podajemy TE SAME wejścia przez
`swe_houses_armc`. Gdybyśmy porównywali „nasz horoskop" z „horoskopem swissepha", `swe_houses_armc`. Gdybyśmy porównywali „nasz horoskop" z „horoskopem swissepha",
różnica mogłaby wynikać z innego czasu gwiazdowego albo innego ε — czyli z czegoś, różnica mogłaby wynikać z innego czasu gwiazdowego albo innego ε — czyli z czegoś,
co nie jest testowaną funkcją, i utonęlibyśmy w fałszywych alarmach. Czas gwiazdowy co nie jest testowaną funkcją, i utonęlibyśmy w fałszywych alarmach.
i ε mają własny, osobny test (`asc/mc`).
**Czego ten framework NIE sprawdza — i trzeba o tym pamiętać.** Skoro ε podajemy
obu stronom, to **samo ε nie jest tu testowane**. Test `asc/mc` sprawdza wyłącznie
wzory na Ascendent i MC przy zadanym ε, a nie to, czy ε jest właściwe. Kosztowało
to realny błąd: silnik liczył RAMC z GAST (czas gwiazdowy POZORNY, od równonocy
PRAWDZIWEJ), ale parował go z ε ŚREDNIM, bez nutacji. Dwa różne układy odniesienia,
~3,2″ przesunięcia na cuspach — i komplet zielonych przebiegów wyroczni, bo błąd
siedział w danych WEJŚCIOWYCH, nie w testowanej funkcji.
Wejście ma więc własny sprawdzian, poza tym frameworkiem:
`test_sidereal_returns_true_obliquity_not_mean` w `services/logic/tests/`, ze
Skyfieldem jako niezależnym autorytetem (bez swissepha, więc działa wszędzie).
Uwaga pokrewna: porównanie „cały horoskop nasz vs cały horoskop swissepha" zostawia
resztę ~3″ nawet po naprawie ε — to UT1 kontra UTC. Skyfield konwertuje UTC na UT1
z tablic IERS, swisseph przyjmuje podany JD jako UT1 (w 1984-04-30 różnica wynosiła
0,181 s = 2,7″ RAMC). Nasza strona jest tu dokładniejsza. Dokładnie po to porównujemy
przy identycznym RAMC.
**Kryterium, nie procent.** Raportujemy liczbę przypadków **powyżej tolerancji **Kryterium, nie procent.** Raportujemy liczbę przypadków **powyżej tolerancji
(1″)**, **maksymalne odchylenie** i **miejsce** jego wystąpienia oraz histogram. (1″)**, **maksymalne odchylenie** i **miejsce** jego wystąpienia oraz histogram.