feat(bezpieczenstwo): szyfrowanie lacz miedzy warstwami AES-256-GCM (PRE-16)

Warstwy rozmawialy ze soba jawnym tekstem wewnatrz klastra. Token
miedzywarstwowy (LOG-32) mowil KTO pyta, ale nie ukrywal CZEGO dotyczy
odpowiedz — a plyna nia surowe wiersze oryginalnych baz interpretacyjnych,
czyli rdzen produktu. Kto podsluchal ruch wewnatrz sieci (drugi pod, mirror
portu na switchu, zrzut z wezla), mial je w calosci.

Nowy modul link_crypto (kopia w kazdej z trzech uslug — nie maja wspolnej
biblioteki; test pilnuje, ze kopie sa identyczne):
- AES-256-GCM na ciele kazdego zadania i odpowiedzi. GCM daje poufnosc I
  uwierzytelnienie naraz, wiec nie ma wariantu „zaszyfrowane, ale podatne na
  modyfikacje".
- DWA niezalezne klucze, po jednym na pare rozmowcow (prezentacja-logika,
  logika-dane). Przejecie klucza prezentacji nie otwiera warstwy danych, gdzie
  leza cale bazy. Z kazdego klucza lacza HKDF wyprowadza osobne podklucze na
  kierunek, wiec zadanie i odpowiedz nigdy nie szyfruja sie tym samym kluczem.
- Do materialu uwierzytelnianego (AAD) wchodza kierunek, sciezka, znacznik
  czasu i numer ramki — wiec ramki nie da sie przekleic na inny endpoint,
  odtworzyc po czasie (okno MAX_SKEW) ani przestawic w strumieniu.
- Strona serwerowa to czyste ASGI: podmienia cialo zanim zobaczy je FastAPI
  i przepuszcza odpowiedz strumieniowa kawalek po kawalku (okno postepu dziala
  dalej). Fail-closed: przy ustawionym kluczu jawne zadanie dostaje odmowe.

Najgrozniejszy blad wyszedl dopiero z PODSLUCHU prawdziwego gniazda, nie
z testow: klient BEZ klucza wysylal pytanie jawnym tekstem, ZANIM serwer zdazyl
odmowic. Odpowiedz byla chroniona, zapytanie juz nie — a to wlasnie ono niesie
sygnifikatory. Stad LINK_ENCRYPTION_REQUIRED: klient nie wysyla niczego, a
usluga nie wstaje, jesli klucza brak. Ta sama zasada co przy sekrecie logowania
— wolimy pod w CrashLoop niz usluge, ktora wstala i po cichu nie chroni niczego.

Klient prezentacji przepuszczony przez jeden punkt `_post()`: dopoki kazda
metoda skladala zadanie sama, dolozenie nowej znaczylo, ze latwo zapomniec
o tokenie albo kluczu (401 wyszedl juz raz dopiero na produkcji). Test
strukturalny rozszerzony: kazde wyjscie w dol musi miec i token, i klucz lacza,
a surowe httpx wolno tylko na sciezkach wyjetych spod szyfrowania (/health).

Weryfikacja:
- 23 testy link_crypto, w tym dowod, ze tajny opis NIE wystepuje w bajtach
  lecacych po sieci, oraz odrzucenie: obcego klucza, przestawionego bitu,
  przekleconej sciezki, przestawionej ramki, przeterminowanej koperty, urwanego
  strumienia i absurdalnej dlugosci ramki.
- E2E na prawdziwym uvicornie z proxy zrzucajacym gniazdo do pliku: przy
  wlaczonym wymaganiu tresci baz NIE MA na kablu (grep = 0) w obie strony;
  bez klucza / ze zlym kluczem — odmowa; klucz jednej pary nie otwiera drugiej.
- Calosc: logika 200 passed/1 skipped, prezentacja 25 passed.

docs/wdrozenie-pre16.md: instrukcja krok po kroku (klucze -> cert-manager ->
DNS -> merge aplikacji -> merge manifestow -> zaufanie CA -> weryfikacja),
z uzasadnieniem kolejnosci i tabela diagnostyki.

Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>

services/data/app/main.py

@@ -10,7 +10,7 @@ from contextlib import asynccontextmanager
 
 from fastapi import FastAPI
 
-from app import security
+from app import link_crypto, security
 from app.config import settings
 from app.models import HealthInfo, SearchQuery, SearchResult
 from app.providers.factory import build_provider
@@ -26,6 +26,9 @@ async def lifespan(app: FastAPI):
 
 app = FastAPI(title="astrololo · warstwa bazodanowa", lifespan=lifespan)
 security.install(app, "danych")       # token międzywarstwowy (LOG-32)
+# Szyfrowanie łącza od logiki. PO `security.install`, żeby także odmowa
+# tokenowa wracała zaszyfrowana — inaczej klient nie umiałby jej odczytać.
+link_crypto.install(app, link_crypto.ENV_LOGIC_DATA, "danych")
 
 
 @app.post("/search", response_model=SearchResult)