astrololo: generowanie tekstu jako moduł odłączalny (2/5)
build / build (push) Failing after 2s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 3s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 3s
Testy / Testy astrodemo (push) Failing after 3s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Failing after 2s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 3s

Drugi z pięciu kroków budowy trzech produktów. Czysty refaktor — zachowanie
aplikacji się nie zmienia, liczba testów rośnie tylko o nowe.

DLACZEGO WARUNEK W SZABLONIE NIE WYSTARCZA. Dotąd generowanie było chowane przez
`{% if can(request, 'ai') %}`. To sprawia, że funkcji nie WIDAĆ, ale nie że jej
NIE MA: plik szablonu dalej leży w obrazie i dalej zawiera jej nazwy, więc `grep`
po kontenerze pokazuje wszystko, czego warunek nie pokazał na ekranie. Astroklient
ma nie mieć śladu, nie mieć wyłączoną funkcję — więc granica musi być KATALOGIEM.

CO SIĘ PRZENIOSŁO do app/dodatki/: dwa szablony, pięć plików statycznych, trasa
strumienia, cztery metody klienta warstwy logicznej, wpis w katalogu funkcji,
wpisy tras i zasobów, akcje formularza i reguły CSS nazywające funkcję
(`textarea.prompt`).

JAK APLIKACJA O TO PYTA. Neutralny most `app/rozszerzenia.py` odpowiada wyłącznie
na pytanie „czy coś jest podpięte i co wnosi". Sam nie wymienia ani jednej nazwy —
pilnuje tego osobny test, bo most jest w KAŻDYM obrazie. Dlatego też katalog
nazywa się `dodatki`, a nie `ai`: nazwa w instrukcji importu byłaby dokładnie tym
śladem, którego wydzielanie ma się pozbyć.

TRZY MIEJSCA, KTÓRE OKAZAŁY SIĘ TRUDNE:

1. Pola formularza. FastAPI czyta je z SYGNATURY, a wspólny handler nie może
   wymieniać `prompt_budget` ani `llm_provider`. Rozwiązane zależnością: moduł
   deklaruje własne pola u siebie, handler wie tylko, że dostaje słownik.
2. Klient warstwy logicznej jest wspólny, więc metody `prompt`/`horoscope`/
   `llm_models` musiały z niego wyjść. Wspólny klient daje teraz samą drogę
   w dół (`wywolaj`, `pobierz`, `strumien`) — z szyfrowaniem łącza i tokenem
   międzywarstwowym; co nią pojedzie, jest sprawą modułu.
3. Podtytuł ekranu Skompiluj miał wariant „z AI" i wariant bez. Zamiast warunku
   jedno zdanie prawdziwe niezależnie od tego, jakie moduły są w obrazie.

DOCKERFILE. `COPY . .` wnosiło do obrazu także testy — a plik testowy nazywa
funkcje wprost. Teraz wchodzi wyłącznie `app/`.

TEST GRANICY. `test_ai_tylko_w_module.py` przechodzi po wszystkim poza modułem
i szuka siedemnastu słów. Znalazł dwanaście resztek, których nie widziałem:
komentarze w main.py i security.py, przykład `models.js` w komentarzu features.py,
komentarze w compile.js i w trzech arkuszach, oraz regułę `textarea.prompt`,
która przy rozbijaniu CSS trafiła do arkuszy ekranów zamiast do modułu.

Ma też kontrolę pozytywną (te słowa MAJĄ padać w module — inaczej test
przechodziłby, gdyby funkcję wydrążono) i test odłączalności mostu.

SPRAWDZONE NA KOPII BEZ MODUŁU: aplikacja startuje, wszystkie ekrany oddają 200,
katalog ma 13 funkcji zamiast 14, trasy strumienia nie ma, spreparowane
`action=prompt` wraca do akcji domyślnej bez śladu, a `grep` po drzewie nie
znajduje ani jednego ze słów.

Testy: presentation 362, logic 342, data 37, render 41.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #80.
This commit is contained in:
2026-08-26 12:23:08 +02:00
committed by gitea
parent 10ade55525
commit 62d6f9d4d5
43 changed files with 722 additions and 277 deletions
@@ -3,7 +3,7 @@
{% set nav_active = "compile" %}
{% block styles %}<link rel="stylesheet" href="{{ static('s-compile.css') }}">
{% if can(request, 'ai') %}<link rel="stylesheet" href="{{ static('x-ai.css') }}">{% endif %}
{% include "_dodatki_compile_style.html" ignore missing %}
{% endblock %}
{% block head_scripts %}
<script defer src="{{ static('formsync.js') }}"></script>
@@ -12,19 +12,17 @@
{% endblock %}
{% block content %}
{# Opis raportu zależy od tego, z czego konto może go złożyć. Wersja z AI
{# Opis raportu zależy od tego, z czego konto może go złożyć. Wersja wymieniająca
wymieniałaby funkcje, których część kont nie ma — a wymienienie ich w zdaniu
jest takim samym śladem jak przycisk. #}
{% if can(request, 'ai') %}
<p class="sub">Składa w jedno: policzony horoskop, interpretację natalną z AI oraz wszystkie
zapamiętane predykcje okresowe. Dane pobiera z pozostałych zakładek — nie trzeba nic przepisywać.</p>
{% else %}
<p class="sub">Składa policzony horoskop w jeden raport. Dane pobiera z pozostałych
zakładek — nie trzeba nic przepisywać.</p>
{% endif %}
{# Jedno zdanie prawdziwe niezależnie od tego, jakie moduły są w obrazie. Wariant
warunkowy wymieniałby funkcję z nazwy — a zdanie opisujące funkcję jest takim
samym śladem jak przycisk. #}
<p class="sub">Składa w jeden raport policzony horoskop i wszystkie zapamiętane
części. Dane pobiera z pozostałych zakładek — nie trzeba nic przepisywać.</p>
{# Gotowość materiału — wypełniana po stronie przeglądarki (compile.js), bo część
kawałków (AI) mieszka w magazynie lokalnym, nie na serwerze. #}
kawałków mieszka w magazynie lokalnym, nie na serwerze. #}
<div id="readiness"></div>
<form method="post" action="/compile">
@@ -137,18 +135,9 @@ zakładek — nie trzeba nic przepisywać.</p>
{% if result.zodiac %}· zodiak {{ result.zodiac }}{% endif %}</div>
{% include "_result_tables.html" %}
{% if can(request, 'ai') %}
{# ── 4. i 5. Części od AI — wstawia przeglądarka z magazynu ───────── #}
<div id="reportNatal"></div>
<div id="reportPredictions"></div>
{% endif %}
{% include "_dodatki_compile_wyniki.html" ignore missing %}
{% endif %}
{% if can(request, 'ai') %}
{# Magazyny wczytujemy dla ich API odczytu. Ich własne UI samo się wyłącza —
każdy sprawdza, czy jego kontener jest na stronie (tu go nie ma). #}
<script src="{{ static('natal.js') }}"></script>
<script src="{{ static('predictions.js') }}"></script>
{% endif %}
{% include "_dodatki_compile_skrypty.html" ignore missing %}
<script src="{{ static('compile.js') }}"></script>
{% endblock %}