feat(domy): przypisanie do domu przez wyrocznię + poprawki układu strony

ETAP 5, część pierwsza: assign_house pod wyrocznią (swe_house_pos).
Osobny rodzaj błędu niż same cuspy — i od razu jeden znalazł.

BŁĄD: assign_house szło ZAWSZE do przodu. Przy dużych szerokościach systemy
dzielące koła wielkie mają kolejność domów ODWRÓCONĄ (przy φ=−84,3° cusp domu I
wypada na 174,2°, a domu II na 165,3°) — co nie jest usterką, bo wyrocznia zwraca
dokładnie te same wartości. Suma przeskoków „do przodu" wychodziła 3960° zamiast
360°, czyli każdy krok obchodził koło dookoła. Planety lądowały w złych domach
dla regiomontanusa, campanusa i topocentrica: 9,7-12,5% przypadków. Błąd cichy —
wykres wyglądał bez zarzutu. Kierunek bierzemy teraz z samych cuspów.

TOPOCENTRIC MA JEDNAK GRANICĘ DZIEDZINY — korekta tego, co pisałem wcześniej.
Cuspy są poprawne wszędzie (zgodne z wyrocznią co do zera), ale powyżej koła
podbiegunowego przestają DZIELIĆ OKRĄG: cusp VII (= I + 180°) wypada przed
cuspem VI i domy nachodzą na siebie. Przypisanie planety traci wtedy sens —
co potwierdza sama wyrocznia, której swe_house_pos przeczy tam własnym cuspom
(100% zgodności do 62°, 83,9% przy 66°, ok. 50% przy 72°; regiomontanus 100%
w tych samych punktach). Odmawiamy, z jawnym fallbackiem jak Placidus i Koch.

Próg jest WYPROWADZONY z warunku „dwanaście cuspów sumuje się do 360°", nie
dobrany pod wynik testu — i wypada na kole podbiegunowym (zmierzone: 100%
podziałów do 65°, 78% w pasie 66-67°). To inny rodzaj granicy niż u Placidusa
i Kocha: tam nie istnieją same cuspy, tu istnieją, tylko nie tworzą podziału.

Framework dostał pojęcie dziedziny WĘŻSZEJ niż wyroczni (NARROWER_THAN_ORACLE),
zamiast wyjątku „bo topocentric": skoro wyrocznia przeczy sama sobie, nie może
rozstrzygać, więc tam nie porównujemy — a nasze przypisanie jest w tym obszarze
sprawdzane testem samospójności z cuspami, bez swissepha.

UKŁAD STRONY — zmierzony na żywej stronie, nie na oko:
- tabela porównania przy 13 systemach miała 14 kolumn i 1863 px, a stała
  w rodzicu bez overflow-x, więc ROZPYCHAŁA CAŁY DOKUMENT: 1713 px przy oknie
  1280 px, poziomy pasek na body. Teraz ma własny kontener przewijany
  (dokument 1265 px, nie przewija się), a numer domu jest przyklejony do lewej,
  bo inaczej po przewinięciu nie wiadomo, który to wiersz.
- przypis „* nie działa za kołem podbiegunowym" siedział WEWNĄTRZ <label>
  selektora, łamał się na dwie linie i rozciągał wiersz siatki ze 66 do 108 px,
  rozjeżdżając go z sąsiednim polem. Wyjaśnienie stoi teraz raz, przy
  checkboxach z gwiazdkami; wiersz wrócił do 66 px.
- 13 checkboxów na flexie zawijało się w poszarpane wiersze — jest siatka
  o stałej szerokości kolumny (auto-fill, więc na wąskim ekranie kolumn mniej).

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>

tests/oracle/run.py

@@ -22,7 +22,8 @@ sys.path.insert(0, os.path.dirname(os.path.abspath(__file__)))
 
 from domain import boundary_cases, interior_cases, random_cases  # noqa: E402
 from harness import (  # noqa: E402
-    SWE_CODE, compare_asc_mc, compare_system, format_report,
+    SWE_CODE, compare_asc_mc, compare_house_assignment, compare_system,
+    format_report,
 )
 
 # Systemy do sprawdzenia. Rośnie wraz z implementacją kolejnych (Etap 1 i 2) —
@@ -57,6 +58,8 @@ def main() -> int:
 
     results = [compare_asc_mc(cases)]
     results += [compare_system(s, cases) for s in systems]
+    # Przypisanie obiektu do domu — osobny rodzaj błędu niż same cuspy.
+    results += [compare_house_assignment(s, cases) for s in systems]
 
     print(f"\nprzypadków wejściowych: {len(cases)}  (tryb: {args.mode})")
     print(format_report(results, seed=seed_note))