fix(prezentacja): limit zadan po adresie klienta, nie proxy (PRE-16)

Po wlaczeniu TLS aplikacja stanie za Ingressem, a wtedy `request.client.host`
to adres POD-a Traefika — jednakowy dla wszystkich. Limiter wrzucalby caly ruch
do jednego wiadra 120/min i pierwsza osoba, ktora go wyklika, odcielaby
pozostalych. Cicha regresja, ktora ujawnilaby sie dopiero na produkcji.

Nowe `client_ip()` czyta adres z naglowka, ale WYLACZNIE przy TRUST_PROXY —
bo inaczej wystarczyloby dopisywac wlasny X-Forwarded-For, zeby przy kazdym
zadaniu wygladac na kogos innego i ominac limit calkowicie. Z tego samego
powodu bierzemy OSTATNI wpis listy: to jedyny, ktory dopisal nasz proxy;
wczesniejsze mogl podstawic klient, wiec nie znacza nic.

Szesc testow, w tym dwa istotne:
- podszycie sie pod X-Forwarded-For NIE resetuje wiadra przy wylaczonym
  TRUST_PROXY (inaczej baze dalo by sie pompowac bez ograniczen),
- za proxy dwa rozne adresy dostaja osobne wiadra i nie odcinaja sie nawzajem.

Oba sprawdzone celowym zepsuciem implementacji (zawsze ufaj naglowkowi +
bierz pierwszy wpis) — testy wtedy czerwienieja. 23 passed.

Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>

services/presentation/app/security.py

@@ -7,7 +7,9 @@ jakiegokolwiek modelu językowego. Ten moduł zamyka tę drogę.
 
 Dwa mechanizmy:
   * **HTTP Basic** — wejście do aplikacji; włącza się, gdy ustawiono APP_PASSWORD.
-  * **limit żądań** — hamuje masowe odpytywanie (eksfiltrację przez pętlę zapytań).
+  * **limit żądań** — hamuje masowe odpytywanie (eksfiltrację przez pętlę zapytań);
+    rozliczany per adres klienta, a za odwrotnym proxy — po TRUST_PROXY=true —
+    per adres z nagłówka, nie per adres proxy (patrz `client_ip`).
 
 Świadomie NIE logujemy treści żądań ani promptów — logi to kolejny nośnik wycieku.
 
@@ -46,6 +48,11 @@ def app_password() -> str:
 def rate_limit_per_min() -> int:
     return int(os.getenv("RATE_LIMIT_PER_MIN", "120"))
 
+
+def trust_proxy() -> bool:
+    return os.getenv("TRUST_PROXY", "").strip().lower() in {"1", "true", "yes", "on"}
+
+
 PUBLIC_PATHS = frozenset({"/health"})
 PUBLIC_PREFIXES = ("/static/",)
 
@@ -74,6 +81,31 @@ def _authorized(header: str | None) -> bool:
     return ok_user and ok_pass
 
 
+def client_ip(request: Request) -> str:
+    """Adres, po którym rozliczamy limit żądań.
+
+    Za odwrotnym proxy (u nas: Ingress/Traefik po włączeniu TLS — PRE-16)
+    `request.client.host` to adres POD-a proxy, jednakowy dla wszystkich. Bez
+    poprawki cały ruch trafiałby do jednego wiadra i pierwsza osoba, która
+    wyklika limit, odcięłaby pozostałe.
+
+    Nagłówkom wierzymy WYŁĄCZNIE przy TRUST_PROXY — bo inaczej wystarczyłoby
+    dopisać własny `X-Forwarded-For`, żeby przy każdym żądaniu wyglądać na kogoś
+    innego i ominąć limit całkowicie. Z tego samego powodu bierzemy OSTATNI wpis
+    listy: to jedyny, który dopisał nasz proxy. Wcześniejsze mógł podstawić
+    klient, więc nie znaczą nic.
+    """
+    peer = request.client.host if request.client else "?"
+    if not trust_proxy():
+        return peer
+    forwarded = request.headers.get("x-forwarded-for", "")
+    if forwarded:
+        last = forwarded.rsplit(",", 1)[-1].strip()
+        if last:
+            return last
+    return request.headers.get("x-real-ip", "").strip() or peer
+
+
 def _rate_limited(client: str) -> bool:
     cap = rate_limit_per_min()
     if cap <= 0:
@@ -105,8 +137,7 @@ def install(app) -> None:
         if _is_public(request.url.path):
             return await call_next(request)
 
-        client = request.client.host if request.client else "?"
-        if _rate_limited(client):
+        if _rate_limited(client_ip(request)):
             return JSONResponse(
                 {"detail": "Zbyt wiele żądań — spróbuj za chwilę."},
                 status_code=429, headers={"Retry-After": "60"},