feat(astroklient): pule plików per konto i izolacja od produkcji (PRE-29)

Demo ma być rozdawane szeroko i różnym osobom, więc pierwsza wersja — jedno konto
na produkcyjnej warstwie danych — nie nadawała się do użycia: każdy dostawałby
dostęp do oryginalnych baz, a wgrania jednego klienta widzieliby wszyscy.

IZOLACJA OD PRODUKCJI. Warstwa danych i logiczna demo są osobne (manifesty w repo
deploy). Osobna musi być TEŻ LOGICZNA, bo zna ona jeden adres warstwy danych —
demo korzystające z produkcyjnej logiki i tak trafiłoby na produkcyjne bazy.

PULE PER KONTO w warstwie danych. Zapytanie i lista plików niosą nazwę puli;
puste = cały udział, czyli produkcja działa dokładnie jak dotąd i o pulach nic
nie wie. Nazwa puli przechodzi przez sito dopuszczające wyłącznie znaki bezpieczne
w nazwie katalogu — „../..” albo ukośnik wyprowadziłyby zapytanie wprost do cudzych
baz, więc sito ZAMIENIA podejrzane znaki zamiast ufać, że nikt ich nie poda.

PULA MUSI BYĆ W KLUCZU CACHE ZAPYTAŃ. Bez tego wynik policzony dla jednego konta
trafiłby z cache do drugiego — cicha wymiana treści baz między klientami,
niewidoczna w logach i nie do wykrycia z zewnątrz. Osobny test tego pilnuje.

PULA WYNIKA Z LOGINU, nigdy z żądania. Klient warstwy logicznej jest budowany
per żądanie i związany z pulą zalogowanej osoby; gdyby nazwa przychodziła
z formularza, wystarczyłoby podstawić cudzy login. Test wysyła `tenant`, `user`
i `login` w polach formularza i sprawdza, że nie mają na nią wpływu.

Pulę wstrzykujemy w INSTANCJĘ klienta, nie w sygnatury metod. Argumentem trzeba
by ją przeprowadzić przez protokół DataSource i build_report — kod, który o kontach
nie ma prawa nic wiedzieć — a każde nowe wywołanie byłoby okazją, żeby o nią
zapomnieć i sięgnąć nie tam.

Konta demo to lista `login:sekret` (DEMO_USERS), bo jedno wspólne konto oznaczałoby
wspólną pulę. Format i skrypt haseł te same, co w głównej aplikacji.

Pula klienta to JEDEN KATALOG, więc przejście na pełną wersję nie oznacza utraty
wgrań — procedurę importu opisuje runbook w repo deploy.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>

services/data/app/files.py

@@ -36,6 +36,22 @@ from datetime import datetime, timezone
 from pathlib import Path
 
 ACTIVE, READY, ARCHIVED, QUARANTINE = "active", "ready", "archived", "quarantine"
+
+# Nazwa puli może przyjść z zewnątrz (login konta w wersji demo), więc przechodzi
+# przez sito: wyłącznie znaki bezpieczne w nazwie katalogu. Bez tego „../..” albo
+# ukośnik wyprowadziłyby zapytanie poza udział — czyli wprost do cudzych baz.
+_TENANT_OK = re.compile(r"[^A-Za-z0-9._-]")
+
+
+def tenant_root(root: Path | str, tenant: str = "") -> Path:
+    """Katalog, w którym mieszka pula danego konta.
+
+    Puste `tenant` = cały udział, czyli zachowanie produkcji. Nazwa jest
+    OCZYSZCZANA, a nie sprawdzana i odrzucana: sito zamienia wszystko podejrzane
+    na podkreślenie, więc żadne wejście nie wyprowadzi ścieżki wyżej."""
+    root = Path(root)
+    name = _TENANT_OK.sub("_", (tenant or "").strip()).strip("._")
+    return root / name if name else root
 USABLE = frozenset({ACTIVE})
 
 # Stany, o których wolno wiedzieć osobie bez uprawnień administracyjnych.