7 Commits

Author	SHA1	Message	Date
gitea	10970c579f	astroklient: warstwa pośrednia — pełne astro, bez generowania i administracji (4/5) ... Trzeci produkt drabiny: astrodemo (dwie funkcje) → astroklient → astrololo. Po trzech poprzednich krokach jest cienki, bo jest ZŁOŻENIEM, a nie kopią: własne main.py z ośmioma importami, a rdzeń — ekrany, szablony, zasoby — bierze z warstwy prezentacji przy budowaniu obrazu. Jedno źródło, dwa produkty; inaczej te same 2500 linii szablonów żyłyby w dwóch egzemplarzach i rozjechały się w ciągu tygodni, po cichu. CO MA: Horoskop, Interpretacje, Kalendarz, Synastria, Sygnifikatory, wgrywanie plików. Wyszukiwarka miejsca i strefa czasowa zgodnie z ustaleniem. CZEGO NIE MA I DLACZEGO NIE DA SIĘ WŁĄCZYĆ: plików usuniętych wg usun.txt nie ma w obrazie. Nie istnieje uprawnienie, którym dałoby się je odsłonić, bo katalog funkcji składa się ze ZGŁOSZEŃ ekranów obecnych w obrazie. To dlatego „każde konto dostaje wszystko, co ta usługa umie" jest tu bezpieczne i nie wymaga wypisywania listy: zbiór liczy się z katalogu, więc opisuje ten produkt. KONTA jak w astrodemo: z konfiguracji środowiska (ASTROKLIENT_USERS), jeden poziom dostępu, bez pliku kont i bez ekranu ich zakładania. Konta rozdziela się po to, żeby każde miało własną pulę plików. PULE PER KONTO — tu była realna dziura. Warstwa logiczna przenosiła pulę tylko przy raporcie i operacjach na plikach, więc Kalendarz i Sygnifikatory czytałyby CAŁY udział: jedno konto widziałoby pliki drugiego, mimo obietnicy izolacji. Domknięte: TimelineRequest i QueryRequest niosą teraz pulę, a QueryService buduje klienta danych na żądanie. Pula jedzie w każdym żądaniu w dół i bierze się z kontekstu ustawianego przy wejściu, nigdy z formularza. Test podstawia `tenant=ktos-inny` w POST i sprawdza, że w dół poszedł login zalogowanego. WARSTWA WSPÓLNA ROZDZIELONA OD POJĘCIA ADMINISTRATORA. base.html miał wpisany na sztywno warunek `can(request, 'admin')` i odsyłacz do ekranu kont — czyli w produkcie bez tego ekranu zostawał martwy link i nazwa czegoś, czego nie ma. Rejestr niesie teraz wymagane uprawnienie, a szablon dostaje gotową listę. Podstawa przestała też importować moduły służące jednemu ekranowi (konta, stany plików), bo produkt bez tego ekranu wlókł ich zależności. ZAPORA SŁOWNIKOWA NAD REALNYM DRZEWEM. Test buduje złożenie tak samo jak Dockerfile i szuka słów o funkcjach, których nie ma — w odpowiedziach ORAZ w plikach. Pierwsza wersja znalazła dziesięć trafień, w tym trzy moje własne docstringi WYLICZAJĄCE nieobecne funkcje: zdanie „nie ma tu generowania tekstu" mówi wprost, że coś takiego istnieje, więc jest takim samym śladem jak przycisk. Po poprawkach: zero. Test ma kontrolę negatywną — podrzucony plik ma go wywrócić. usun.txt jest DANYMI, nie tekstem w Dockerfile: czyta go też test pilnujący, żeby zgadzał się ze złożeniem w main.py. Rozjazd znaczyłby albo martwy kod w obrazie, albo błąd dopiero przy uruchomieniu. CI: astroklient buduje się z KORZENIA repozytorium (jego Dockerfile sięga po rdzeń), a zmiana w warstwie prezentacji też go przebudowuje — bez tego jego obraz zostawałby ze starymi ekranami, a różnicy nie byłoby widać do zgłoszenia użytkownika. Testy: astroklient 12, presentation 368, astrodemo 28, logic 342, data 42, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-26 20:40:38 +02:00
gitea	cf24c4d473	ci: buduj tylko zmienione usługi i sprzątaj po sobie na runnerze ... Rejestr obrazów rósł, bo `build.yaml` budował CZTERY obrazy przy każdym pushu do mastera, niezależnie od tego, co się zmieniło. Zmiana w samej prezentacji dawała nowe wersje data, logic i astrodemo — identyczne co do zawartości, różniące się wyłącznie tagiem. Render i silnik B miały filtry ścieżek od początku (build-render.yaml, build-swisseph.yaml) i budują się tylko przy własnych zmianach. Ta zmiana przenosi tę samą zasadę do głównego pipeline'u, licząc różnicę wobec poprzedniego commita. Kontekstem budowania każdego obrazu jest wyłącznie `./services/<nazwa>`, więc porównanie ścieżek jest dokładne, a nie przybliżone. Sprawdzone na ośmiu ostatnich commitach mastera: dwa refaktory prezentacji dają sam `presentation`, poprawka Dockerfile'a astrodemo daje samo `astrodemo`, a commit ruszający link_crypto w pięciu usługach — komplet. Bez porównania (pierwszy commit, przepisana historia) budujemy wszystko: lepiej zbudować za dużo niż wypuścić obraz ze starym kodem pod nowym tagiem. SKUTEK UBOCZNY DO ŚWIADOMOŚCI: tagi w kustomization mogą się teraz rozjechać między usługami, bo nie każda dostaje nową wersję z każdego commita. Tak ma być — image-updater śledzi każdy obraz osobno i przypina to, co istnieje. ZABEZPIECZENIE PRZED CICHYM POMINIĘCIEM. Usługa, której nie ma na żadnej liście, nigdy się nie zbuduje i nikt tego nie zauważy: brak obrazu wygląda potem na problem z rejestrem albo z siecią. Ten sam mechanizm kosztował nas już raz, przy liście obserwowanych obrazów w image-updaterze. Pętla po `services/*/` zatrzymuje budowanie i mówi wprost, co dopisać. Sprawdzone także od strony negatywnej — podstawiony katalog nowej usługi kończy przebieg kodem 1. SPRZĄTANIE NA RUNNERZE, w build.yaml i w build-render.yaml, z `if: always()` — bo to po NIEUDANYM budowaniu zostaje najwięcej śmieci, a kolejny przebieg zaczyna od mniejszego zapasu miejsca niż poprzedni. Tak zatkał się dysk przy renderze z TeX Live. Filtr `until=168h` zostawia tydzień, więc warstwy bazowe i cache przeżywają i build nie zaczyna od zera. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-26 20:13:27 +02:00
gitea	2e9d3706ec	astrodemo: zmiana nazwy, rebase na mastera i domknięcie wycieków ... Pierwszy z pięciu kroków budowy trzech produktów: astrodemo (dwie funkcje) → astroklient (pełne astro bez AI) → astrololo (wszystko). Nazwa „astroklient" zostaje zwolniona dla warstwy pośredniej, więc dotychczasowe astroklient-demo nazywa się teraz astrodemo. REBASE. Cztery commity demo przeniesione na aktualnego mastera. Konflikt był jeden — rejestr wymagań (xlsx, binarny, git go nie scali). Master dodał LOG-34, gałąź demo PRE-28 i PRE-29; żaden wspólny wiersz się nie różnił, więc scalone ręcznie: 148 pozycji, wszystkie trzy obecne. ZMIANA NAZWY. Katalog, ciasteczko sesji (astrodemo_sesja), zmienne ASTRODEMO_USERS/USER/PASSWORD, CI, README, docstringi. Ponieważ PR z demo nigdy nie został zmergowany, usługa nie jest nigdzie wdrożona — zmiana nazw niczego nie migruje i nikogo nie wylogowuje. WYCIEKI. astrodemo powstało przed audytem z PRE-27, więc miało komplet tych samych dziur: - /static omijało bramkę (PUBLIC_PREFIXES), a pierwszy komentarz w styles.css brzmiał „Nie kopiujemy stylów pełnej aplikacji" — czyli anonimowy curl dowiadywał się, że istnieje pełna aplikacja. Zasoby idą teraz trasą z jawną listą, komentarze są zdejmowane przy serwowaniu. - Komunikat awarii wypisywał na ekran treść wyjątku httpx, z nazwą usługi i portem. Teraz jedno neutralne zdanie, szczegóły do dziennika. - /health oddawał nazwę warstwy. Teraz samo „ok". - Dziesięć komentarzy i docstringów tłumaczyło decyzje przez porównanie z „pełną aplikacją". Obraz tej usługi się KOMUŚ ODDAJE, więc kto go dostanie, przeczyta też komentarze. Przepisane tak, żeby opisywały tę usługę samą w sobie. - Nagłówek main.py twierdził, że demo dzieli pulę plików z produkcją. To nieprawda od PRE-29 (pule per konto) — opis poprawiony. ZAPORA SŁOWNIKOWA, dwupoziomowa. Poziom „wszędzie" (także w kodzie serwera, bo obraz się oddaje) obejmuje wzmianki o większym rodzeństwie, o modelu językowym i o funkcjach, których tu nie ma. Poziom „do przeglądarki" dokłada słownictwo mechanizmów. Test sprawdza odpowiedzi ORAZ drzewo plików. Jeden wyjątek jest jawny i opisany: stałe protokołu łącza (X-Astrololo-Token, X-Astrololo-Enc, typ treści, etykieta HKDF) niosą nazwę rodziny produktów. Są wspólne z warstwą logiczną, więc zmiana wymaga jednoczesnej podmiany we wszystkich usługach i rotacji — osobna decyzja. Osobny test pilnuje warunku, pod jakim to zostaje: że nie docierają do przeglądarki. Wcześniej przechodziły tylko dlatego, że regex nie dopasowywał po myślniku — przypadek, nie decyzja. Przy okazji: komunikat „ramka bez znacznika astrololo" zmieniony na neutralny we WSZYSTKICH PIĘCIU kopiach link_crypto.py (presentation, astrodemo, logic, data, render), żeby nie rozjechały się przed scaleniem w rdzeń. Te kopie to 2625 linii tego samego kodu. Testy: astrodemo 27, presentation 358, logic 342, data 42, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-26 12:05:40 +02:00
gitea	16cf25468f	refactor: astroklient → astroklient-demo ... Nazwa `astroklient` zostaje zarezerwowana dla przyszłej wersji produkcyjnej programu; obecna, demonstracyjna nazywa się od teraz `astroklient-demo`. Zmiana obejmuje katalog usługi, nazwę pliku testów, obraz w rejestrze (astrololo-astroklient-demo), job w CI, pętlę budowania obrazów, tytuł i nagłówek strony, nazwy loggerów, realm logowania, pole `layer` w /health oraz wymagania PRE-28/29 w xlsx. DWIE PUŁAPKI PODMIANY, obie sprawdzone po fakcie: Zdublowany przyrostek. `astroklient-demo` zawiera `astroklient`, więc powtórna podmiana dałaby `astroklient-demo-demo`. Sprawdziłem najpierw, że nigdzie nie ma jeszcze nowej nazwy, i dopiero wtedy podmieniłem raz. Polska odmiana. Ślepa podmiana zamieniła „astroklienta" na „astroklient-demoa” w czterech miejscach; poprawione na „astroklienta-demo". Tytuł FastAPI wyszedłby jako „astroklient-demo · demo", a nazwa jobu jako „Testy astroklienta-demo (wersja demo)" — oba skrócone. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-26 11:57:06 +02:00
gitea	e7b6d5013b	feat(astroklient): wersja demonstracyjna o dwóch funkcjach (PRE-28) ... Osobna warstwa prezentacji: dodanie pliku bazy i zapytanie o interpretację urodzeniową. Nic więcej. OSOBNA USŁUGA, NIE KONTO Z OGRANICZENIAMI. Mechanizm uprawnień z PRE-27 umiałby to ukryć w pełnej aplikacji, ale ukrycie a nieobecność to dwie różne rzeczy: tutaj pozostałych funkcji NIE MA W OBRAZIE — nie ma tras, nie ma szablonów, nie ma nawet metod w kliencie warstwy logicznej. Demo można komuś oddać, nie oddając przy okazji kodu reszty programu. Test porównuje zbiór tras aplikacji i zbiór metod klienta z listą dokładną, więc dopisanie czegokolwiek zapala się od razu. WGRANIE I WŁĄCZENIE TO JEDNA CZYNNOŚĆ. W pełnej aplikacji to dwie osobne decyzje (DAN-27), bo tam ktoś nad tym panuje. Tutaj „dodać plik do bazy" musi znaczyć, że plik od razu bierze udział w wyszukiwaniu — inaczej po wgraniu nic by się nie zmieniło i demo wyglądałoby na zepsute. Walidacja zostaje: plik o złym układzie nie wchodzi do użytku, ale też NIE JEST tracony, a komunikat nie zdradza reguł, bo te zna wyłącznie administrator. Osobny test szuka w komunikacie śladów mechanizmu. KONTO OSOBNE (DEMO_USER/DEMO_PASSWORD), nie współdzielone z główną aplikacją. Demo pracuje na TEJ SAMEJ warstwie danych co produkcja — świadoma decyzja właściciela — więc kto ma do niego dostęp, czyta oryginalne bazy, a jego wgrania trafiają do produkcyjnego zbioru. Własne poświadczenia pozwalają odciąć demo jedną zmienną, bez ruszania kont głównej aplikacji i bez zmiany hasła komukolwiek. Zapisane wprost w README usługi i w manifeście, nie tylko w tej wiadomości. Rozmowa z warstwą logiczną idzie tym samym szyfrowanym łączem (PRE-16) i pod tym samym tokenem międzywarstwowym (LOG-32) — demo nie jest furtką omijającą ochronę. Automatyczna dokumentacja wyłączona, jak w pełnej aplikacji: /docs wypisałoby komplet tras, a demo ma nie zdradzać nawet własnej powierzchni. Zależności celowo krótsze niż w prezentacji: bez Excela, bez stref czasowych z lokalizacji, bez niczego pod kosmogram. Każda zbędna zależność w obrazie demo to kolejna rzecz do pilnowania. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-26 11:56:45 +02:00
gitea	9323803cb4	tt	2026-07-18 21:57:33 +02:00
gitea	73f39e7df8	build	2026-07-17 19:30:14 +02:00