62d6f9d4d56361a36370959b95e51440c6ffebf3
4 Commits
| Author | SHA1 | Message | Date | |
|---|---|---|---|---|
|
|
320a0ab24e |
PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja)
build-render / build (push) Failing after 8s
build-swisseph / build (push) Successful in 9s
build / build (push) Successful in 8s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 5s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 4s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 4s
Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów. Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie robił — bo to rozgada. Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików, odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był przyciskiem. ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI /static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny. Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania. KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny, i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy serwowaniu; w repozytorium zostają. styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły. base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa. RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam. _logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach. Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani /openapi.json i nie publikują portów na hoście. ZAPORA SŁOWNIKOWA test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby test nie przechodził dlatego, że program jest pusty. Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych, ekrany obejrzane w przeglądarce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com> |
||
|
|
21a00b0000 |
feat(silnik B): endpoint /houses + nocny przemiał; ε PRAWDZIWE zamiast średniego
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m36s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 24s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 10s
build-swisseph / build (push) Successful in 18s
build / build (push) Successful in 19s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m37s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 16s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 9s
Etap 4, z jedną istotną zmianą planu i jednym znalezionym błędem. /houses W SILNIKU B Domyka kontrakt parzystości (LOG-28) po stronie domów — dotąd obejmował tylko pozycje obiektów, więc błąd w podziale na domy przechodził przez porównanie silników niezauważony. Nazwy systemów są NASZE (te same, co houses.SYSTEMS), więc wołający nie musi znać liter swissepha; rozjazd tych dwóch list oznaczałby, że parzystość przestała obejmować część systemów. Poza dziedziną (Placidus/Koch za kołem podbiegunowym) zwracamy 422 z powodem, a NIE podstawiamy po cichu innego systemu — cicha podmiana jest po stronie wołającego niewykrywalna, a to on ma zdecydować, co z tym zrobić. PRZEMIAŁ: NOCNE CI ZAMIAST CRONJOBA W KLASTRZE Plan zakładał Job w k3s, bo „duży przemiał jest kosztowny". Pomiar tego nie potwierdził: 500 000 przypadków × 13 systemów = 70 mln porównań w 64 sekundy, skalowanie liniowe (20k→2,8 s, 100k→12,3 s, 500k→64 s). Osobny obraz w rejestrze, manifest, CronJob i kopia harnessu poza repo byłyby infrastrukturą do problemu, którego nie ma — a kopia harnessu poza repo to ryzyko cichego rozjazdu z kodem, który ma testować. Workflow z harmonogramem daje to samo: co noc inne ziarno, więc dziedzina przeczesuje się z czasem gęściej niż pojedynczym przebiegiem. ε PRAWDZIWE — BŁĄD ZNALEZIONY PRZY OKAZJI Silnik liczył RAMC z GAST (czas gwiazdowy POZORNY, mierzony od równonocy PRAWDZIWEJ), ale parował go z ε ŚREDNIM, czyli bez nutacji. To nie wybór konwencji, tylko pomieszanie dwóch układów odniesienia. Skutek: do 3,2″ na cuspach domów oraz niespójne ε dla deklinacji i antyscji, liczonych z pozycji POZORNYCH. Teraz ε pochodzi z serii IAU 2000A — z tego samego źródła, którego Skyfield używa do GAST, więc oba są spójne z definicji. Framework wyroczni tego NIE MÓGŁ wykryć: z założenia podaje to samo ε obu stronom, żeby izolować samą funkcję domów. Błąd siedział w danych WEJŚCIOWYCH, nie w testowanej funkcji — i cały czas świecił na zielono. Wejście ma więc teraz własny sprawdzian, ze Skyfieldem jako niezależnym autorytetem (bez swissepha, więc działa w każdym środowisku). Luka opisana wprost w tests/oracle/README.md, bo poprzedni tekst twierdził, że ε jest testowane — nie było. Reszta ~3″ przy porównaniu „cały horoskop nasz vs swissepha" to UT1 kontra UTC: Skyfield konwertuje z tablic IERS, swisseph przyjmuje podany JD jako UT1 (dla 1984-04-30 różnica 0,181 s = 2,7″ RAMC — zgadza się co do trzeciego miejsca). Podanie swissephowi JD w UT1 kasuje ją do 0,00065″. Nasza strona jest dokładniejsza; niczego tu nie zmieniam. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com> |
||
|
|
a8c3072e62 |
Węzły księżycowe, mean Lilith i wykrywanie stacji (LOG-02/03)
Punkty wirtualne (LOG-02): - engine/points.py: mean Node (Ω) i mean Lilith (apogeum) wzorami Meeusa; prędkości numerycznie. SN = NN + 180° (ta sama prędkość), zawsze Rx. - DEFAULT_OBJECTS + North Node / South Node / Lilith — automatycznie dostają domy, aspekty i A/S. Parzystość silnika B: swe.MEAN_NODE / swe.MEAN_APOG (uwaga: stała pyswisseph to MEAN_APOG, nie MEAN_APOGEE). - significators: tokeny [NN / [SN / [Lilith (zgodne z SIGNIFICATORS KEY). Stacje (LOG-03): - engine/stations.py: skan prędkości (krok 4 dni, okno ±800 dni — pokrywa najdłuższe przerwy Marsa/Wenus) + bisekcja; klasyfikacja SD/SR; poprzednia/ następna stacja (dni, data, stopień w znaku) + flaga station_soon (<7 dni). - /chart/positions: opt-in stations:true; UI: checkbox + tabela stacji. Walidacja: - mean NN vs astro-seek (Gem 8°09'24"): Δ=0,3'; vs swisseph: Δ=17"; mean Lilith vs swisseph: Δ=1,5'. NN dom 12 / SN dom 6 zgodnie z astro-seek. - Stacje Marsa 1984 trafiają w historię: SR 5.04.1984, SD 19.06.1984; samospójność |speed|<0,01°/d w znalezionych momentach; flaga "blisko" działa (Merkury +5,3d, Jowisz -0,6d). - E2E na realnej bazie: [SN 134 rekordy, trafienie w 6. domu. 54 testy przechodzą. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com> |
||
|
|
e69c0714b9 |
Silnik efemeryd: EngineProvider + SkyfieldEngine + harness porównawczy
Pierwszy increment implementacji warstwy logicznej (ścieżka A). LOG-24: interfejs EphemerisEngine z dwoma backendami — SkyfieldEngine (własny, permisywny: Skyfield MIT + dane JPL public domain) oraz RemoteEngine (klient izolowanej usługi swisseph). Fabryka + leniwa inicjalizacja; endpointy /chart/positions i /chart/compare. LOG-01: pozycje obiektów (długość/szerokość ekliptyczna, prędkość, kierunek, formaty: w znaku / absolutny / dziesiętny). LOG-25/28: harness porównawczy (compare.py) z progami tolerancji oraz wspólny kontrakt parzystości; pełen zestaw testów. LOG-27: services/engine-swisseph — osobna, opcjonalna usługa AGPL (pyswisseph, tryb Moshiera), licencjonowana osobno, w compose pod profilem "comparison"; nie wchodzi do zamkniętego produktu. Walidacja: SkyfieldEngine zgadza się ze Swiss Ephemeris co do ~1" dla wszystkich 10 obiektów na horoskopie referencyjnym (30.04.1984, Warszawa); 12 testów przechodzi (silnik B pomijany gdy nieskonfigurowany). Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com> |