62d6f9d4d56361a36370959b95e51440c6ffebf3
3 Commits
| Author | SHA1 | Message | Date | |
|---|---|---|---|---|
|
|
62d6f9d4d5 |
astrololo: generowanie tekstu jako moduł odłączalny (2/5)
build / build (push) Failing after 2s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 3s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 3s
Testy / Testy astrodemo (push) Failing after 3s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Failing after 2s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 3s
Drugi z pięciu kroków budowy trzech produktów. Czysty refaktor — zachowanie
aplikacji się nie zmienia, liczba testów rośnie tylko o nowe.
DLACZEGO WARUNEK W SZABLONIE NIE WYSTARCZA. Dotąd generowanie było chowane przez
`{% if can(request, 'ai') %}`. To sprawia, że funkcji nie WIDAĆ, ale nie że jej
NIE MA: plik szablonu dalej leży w obrazie i dalej zawiera jej nazwy, więc `grep`
po kontenerze pokazuje wszystko, czego warunek nie pokazał na ekranie. Astroklient
ma nie mieć śladu, nie mieć wyłączoną funkcję — więc granica musi być KATALOGIEM.
CO SIĘ PRZENIOSŁO do app/dodatki/: dwa szablony, pięć plików statycznych, trasa
strumienia, cztery metody klienta warstwy logicznej, wpis w katalogu funkcji,
wpisy tras i zasobów, akcje formularza i reguły CSS nazywające funkcję
(`textarea.prompt`).
JAK APLIKACJA O TO PYTA. Neutralny most `app/rozszerzenia.py` odpowiada wyłącznie
na pytanie „czy coś jest podpięte i co wnosi". Sam nie wymienia ani jednej nazwy —
pilnuje tego osobny test, bo most jest w KAŻDYM obrazie. Dlatego też katalog
nazywa się `dodatki`, a nie `ai`: nazwa w instrukcji importu byłaby dokładnie tym
śladem, którego wydzielanie ma się pozbyć.
TRZY MIEJSCA, KTÓRE OKAZAŁY SIĘ TRUDNE:
1. Pola formularza. FastAPI czyta je z SYGNATURY, a wspólny handler nie może
wymieniać `prompt_budget` ani `llm_provider`. Rozwiązane zależnością: moduł
deklaruje własne pola u siebie, handler wie tylko, że dostaje słownik.
2. Klient warstwy logicznej jest wspólny, więc metody `prompt`/`horoscope`/
`llm_models` musiały z niego wyjść. Wspólny klient daje teraz samą drogę
w dół (`wywolaj`, `pobierz`, `strumien`) — z szyfrowaniem łącza i tokenem
międzywarstwowym; co nią pojedzie, jest sprawą modułu.
3. Podtytuł ekranu Skompiluj miał wariant „z AI" i wariant bez. Zamiast warunku
jedno zdanie prawdziwe niezależnie od tego, jakie moduły są w obrazie.
DOCKERFILE. `COPY . .` wnosiło do obrazu także testy — a plik testowy nazywa
funkcje wprost. Teraz wchodzi wyłącznie `app/`.
TEST GRANICY. `test_ai_tylko_w_module.py` przechodzi po wszystkim poza modułem
i szuka siedemnastu słów. Znalazł dwanaście resztek, których nie widziałem:
komentarze w main.py i security.py, przykład `models.js` w komentarzu features.py,
komentarze w compile.js i w trzech arkuszach, oraz regułę `textarea.prompt`,
która przy rozbijaniu CSS trafiła do arkuszy ekranów zamiast do modułu.
Ma też kontrolę pozytywną (te słowa MAJĄ padać w module — inaczej test
przechodziłby, gdyby funkcję wydrążono) i test odłączalności mostu.
SPRAWDZONE NA KOPII BEZ MODUŁU: aplikacja startuje, wszystkie ekrany oddają 200,
katalog ma 13 funkcji zamiast 14, trasy strumienia nie ma, spreparowane
`action=prompt` wraca do akcji domyślnej bez śladu, a `grep` po drzewie nie
znajduje ani jednego ze słów.
Testy: presentation 362, logic 342, data 37, render 41.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
|
||
|
|
320a0ab24e |
PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja)
build-render / build (push) Failing after 8s
build-swisseph / build (push) Successful in 9s
build / build (push) Successful in 8s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 5s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 4s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 4s
Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów. Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie robił — bo to rozgada. Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików, odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był przyciskiem. ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI /static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny. Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania. KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny, i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy serwowaniu; w repozytorium zostają. styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły. base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa. RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam. _logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach. Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani /openapi.json i nie publikują portów na hoście. ZAPORA SŁOWNIKOWA test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby test nie przechodził dlatego, że program jest pusty. Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych, ekrany obejrzane w przeglądarce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com> |
||
|
|
76fbdefeaa |
feat(prezentacja): kliknięcie powiększa kosmogram na pełne okno (PRE-25)
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 11m52s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m57s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 46s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 19s
build / build (push) Successful in 1m10s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m59s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m50s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 42s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 19s
Ósma wskazówka partnerów, jako małe QoL przed PRE-22. Koło rysujemy w kolumnie tekstu, więc na mniejszym ekranie glify i stopnie robią się nieczytelne. Kliknięcie rozciąga wykres na całe okno, ponowne wraca do strony. SVG skaluje się bez utraty jakości, więc nie potrzeba drugiej wersji rysunku ani biblioteki. Wyjście z powiększenia na trzy sposoby: klik w wykres, klik w tło, Esc. Dostępne też z klawiatury (Enter/Spacja, focus-visible), bo inaczej obejrzenie szczegółów wymagałoby myszy. Dwie decyzje warte odnotowania: 1. WARSTWA. z-index 1100 CELOWO pomiędzy: ponad kontrolkami Leafleta (1000), ale PONIŻEJ okna postępu (1200). Gdy trwa pisanie horoskopu, log operacji ma zostać na wierzchu. Test pilnuje tej nierówności, bo to jedyna liczba tutaj, którą łatwo zmienić bez zastanowienia i zepsuć coś niewidocznego na oko. 2. ROZMIAR. Koło jest kwadratowe, więc ograniczamy je KRÓTSZYM bokiem okna (min(96vw, 92vh)) — inaczej na szerokim ekranie wystawałoby w pionie. Skrypt podpięty globalnie w base.html i osłonięty sprawdzeniem, czy koło w ogóle jest na stronie — zadziała też na przyszłej zakładce „Skompiluj" bez zmian. Przy powiększeniu blokujemy przewijanie strony pod spodem. Weryfikacja na żywej aplikacji, pomiarami w DOM: po kliknięciu .wheel-fig ma position:fixed, display:flex, z-index:1100; SVG rośnie z 460×460 do 662×653 przy oknie 1280×720, visibility visible; body dostaje overflow:hidden. Ponowne kliknięcie wraca do 460×460 i zdejmuje klasę. Zrzutu ekranu stanu powiększonego NIE mam — panel przeglądarki zaciął się w trakcie (puste klatki, viewport raportowany jako 0×0), więc opieram się na pomiarach i testach. Testy: 10 nowych. Całość: prezentacja 87 passed, logika 265 / 1 skip. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com> |