3 Commits

Author	SHA1	Message	Date
gitea	f0d07ee8c3	feat(bezpieczeństwo): sesje logowania zamiast HTTP Basic (LOG-34) ... Basic nie miał wylogowania i nie dało się tego obejść: przeglądarka zapamiętuje hasło i dosyła je SAMA przy każdym żądaniu, więc serwer nie ma czego zapomnieć. Poprzednia próba (LOG-32) opierała się na nakłonieniu przeglądarki, żeby porzuciła zapamiętane dane — zachowaniu powszechnym, ale nigdzie nie zapisanym. Teraz to serwer decyduje, czy dana przeglądarka jest w środku, i może to cofnąć. TRZY POZIOMY UNIEWAŻNIENIA, celowo rozdzielone, bo każdy kosztuje co innego: 1. wylogowanie = skasowanie ciasteczka. Natychmiastowe, bez magazynu. 2. zmiana hasła albo skasowanie konta = odcisk poświadczenia wpisany w ciasteczko przestaje pasować. Dzieje się SAMO, bez pamiętania o tym. Bez tego odebranie komuś dostępu nie odbierałoby dostępu aż do wygaśnięcia. 3. „zamknij sesje" z ekranu kont = licznik pokolenia. Jedyny wymagający zapisu, więc jedyny opcjonalny: gdy licznika nie ma, poziomy 1 i 2 nadal działają. KONTO ADMINISTRACYJNE ODSEPAROWANE. Sprawdzane pierwsze i BEZ DOTYKANIA pliku kont, co daje dwie rzeczy naraz: konto z pliku o tym samym loginie nie przesłoni administratora, a administrator zaloguje się także wtedy, gdy plik jest uszkodzony — czyli w jedynej sytuacji, w której ktoś MUSI wejść, żeby to naprawić. Trzymanie jego stanu w tym samym pliku dawałoby zakleszczenie: nie da się naprawić, bo nie da się wejść. Jego odpowiednikiem „wyloguj zewsząd" jest zmiana APP_PASSWORD. KLUCZ WYMAGANY, FAIL-CLOSED. Usługa z kontami, ale bez klucza podpisu, nie odróżniłaby ważnej sesji od podrobionej, więc nie wstaje — i lepiej przy starcie niż przy pierwszym logowaniu człowieka. Losowanie klucza byłoby wygodne, ale wylogowywałoby wszystkich przy każdym restarcie poda: wygląda jak awaria i uczy ludzi ignorować ekran logowania. Ciasteczko HttpOnly (jeden wstrzyknięty skrypt inaczej wynosi sesję) i SameSite=Strict (obca strona nie zadziała w imieniu zalogowanego). Wylogowanie POST-em, nie odsyłaczem: pod adresem GET wystarczyłby obrazek na obcej stronie. Adres powrotu po zalogowaniu przechodzi przez sito — bez tego `?dokad=https://obcy` zamieniłby nasz ekran logowania w narzędzie do wyłudzania haseł. Kres bezczynności 8 h i twardy 30 dni. Znacznik aktywności odświeżany z progiem, inaczej Set-Cookie leciałby przy każdym obrazku i arkuszu stylów. Zdarzenia logowania w dzienniku (PRE-17). Nieudane próby są tam ważniejsze od udanych: pojedyncza nic nie znaczy, ale seria pod jednym adresem to jedyny widoczny ślad zgadywania haseł. Test pilnuje, że hasło tam nie trafia. Sprawdzone w przeglądarce: po zalogowaniu ciasteczko jest NIEWIDOCZNE dla JavaScriptu, a po wylogowaniu wejście na chronioną stronę ląduje na ekranie logowania — czyli dokładnie to, czego Basic nie potrafił. Testy: 21 na rdzeń podpisywania (w tym podrabianie ładunku, podpisu i klucza, ciasteczko z przyszłości, śmieci na wejściu), reszta przepisana z Basic na sesje. Prezentacja 338 zielonych. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-21 00:18:15 +02:00
gitea	23416cb1f9	fix(prezentacja): limit zadan po adresie klienta, nie proxy (PRE-16) ... Po wlaczeniu TLS aplikacja stanie za Ingressem, a wtedy `request.client.host` to adres POD-a Traefika — jednakowy dla wszystkich. Limiter wrzucalby caly ruch do jednego wiadra 120/min i pierwsza osoba, ktora go wyklika, odcielaby pozostalych. Cicha regresja, ktora ujawnilaby sie dopiero na produkcji. Nowe `client_ip()` czyta adres z naglowka, ale WYLACZNIE przy TRUST_PROXY — bo inaczej wystarczyloby dopisywac wlasny X-Forwarded-For, zeby przy kazdym zadaniu wygladac na kogos innego i ominac limit calkowicie. Z tego samego powodu bierzemy OSTATNI wpis listy: to jedyny, ktory dopisal nasz proxy; wczesniejsze mogl podstawic klient, wiec nie znacza nic. Szesc testow, w tym dwa istotne: - podszycie sie pod X-Forwarded-For NIE resetuje wiadra przy wylaczonym TRUST_PROXY (inaczej baze dalo by sie pompowac bez ograniczen), - za proxy dwa rozne adresy dostaja osobne wiadra i nie odcinaja sie nawzajem. Oba sprawdzone celowym zepsuciem implementacji (zawsze ufaj naglowkowi + bierz pierwszy wpis) — testy wtedy czerwienieja. 23 passed. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-23 16:58:28 +02:00
gitea	752f477a27	feat(security): zamkniecie dostepu do baz interpretacyjnych (LOG-32) ... Bazy sa rdzeniem produktu i wlasnie zostaly kupione — a aplikacja nie miala ZADNEGO uwierzytelniania. Prezentacja to NodePort, wiec kazdy w LAN wchodzil bez logowania, a `/search` oddawal surowe wiersze do 50 000 na zapytanie. Bazy mogly wyjsc przez sama aplikacje, bez udzialu jakiegokolwiek LLM. - prezentacja: HTTP Basic (APP_USER/APP_PASSWORD) + limit zadan na IP (RATE_LIMIT_PER_MIN, domyslnie 120/min). Limit dziala TAKZE przed uwierzytelnieniem, zeby zgadywanie hasla i sondowanie API nie bylo darmowe. - logika i dane: token miedzywarstwowy X-Astrololo-Token (INTERNAL_TOKEN) — bez niego dalo sie ominac logowanie, uderzajac wprost w warstwe nizej. Warstwa danych oddaje surowe wiersze, wiec to najwrazliwszy punkt. - /search: gorny limit 50 000 -> 5000 (tyle realnie uzywa build_report). Publiczne /api/query zostaje na 200. - /health celowo publiczny (sondy k8s go nie uwierzytelnia). - swiadomie nie logujemy tresci zadan ani promptow — logi to kolejny nosnik. Fail-open przy braku konfiguracji (zgodnosc wstecz i dev), ale z GLOSNYM ostrzezeniem przy starcie, zeby nikt nie wdrozyl tego w przekonaniu, ze jest chroniony. Wlaczenie w produkcji wymaga ustawienia sekretow w repo deploy. Testy: 12 (prezentacja, nowy katalog + job w CI) i 5 (logika). Zweryfikowane na zywym stosie: bez hasla 401, z haslem 200, logika wprost bez tokenu 401, z tokenem 200, /health 200, limit 50000 odrzucony (422), a prezentacja nadal liczy horoskop przez logike. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-21 16:50:18 +00:00