f0d07ee8c3e61d70fe68f64126e8d41ef1fdcae2
2 Commits
| Author | SHA1 | Message | Date | |
|---|---|---|---|---|
|
|
f0d07ee8c3 |
feat(bezpieczeństwo): sesje logowania zamiast HTTP Basic (LOG-34)
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m17s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m30s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 5s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 4s
build / build (push) Successful in 7s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m18s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 4s
Basic nie miał wylogowania i nie dało się tego obejść: przeglądarka zapamiętuje
hasło i dosyła je SAMA przy każdym żądaniu, więc serwer nie ma czego zapomnieć.
Poprzednia próba (LOG-32) opierała się na nakłonieniu przeglądarki, żeby porzuciła
zapamiętane dane — zachowaniu powszechnym, ale nigdzie nie zapisanym. Teraz to
serwer decyduje, czy dana przeglądarka jest w środku, i może to cofnąć.
TRZY POZIOMY UNIEWAŻNIENIA, celowo rozdzielone, bo każdy kosztuje co innego:
1. wylogowanie = skasowanie ciasteczka. Natychmiastowe, bez magazynu.
2. zmiana hasła albo skasowanie konta = odcisk poświadczenia wpisany
w ciasteczko przestaje pasować. Dzieje się SAMO, bez pamiętania o tym.
Bez tego odebranie komuś dostępu nie odbierałoby dostępu aż do wygaśnięcia.
3. „zamknij sesje" z ekranu kont = licznik pokolenia. Jedyny wymagający zapisu,
więc jedyny opcjonalny: gdy licznika nie ma, poziomy 1 i 2 nadal działają.
KONTO ADMINISTRACYJNE ODSEPAROWANE. Sprawdzane pierwsze i BEZ DOTYKANIA pliku
kont, co daje dwie rzeczy naraz: konto z pliku o tym samym loginie nie przesłoni
administratora, a administrator zaloguje się także wtedy, gdy plik jest uszkodzony
— czyli w jedynej sytuacji, w której ktoś MUSI wejść, żeby to naprawić. Trzymanie
jego stanu w tym samym pliku dawałoby zakleszczenie: nie da się naprawić, bo nie
da się wejść. Jego odpowiednikiem „wyloguj zewsząd" jest zmiana APP_PASSWORD.
KLUCZ WYMAGANY, FAIL-CLOSED. Usługa z kontami, ale bez klucza podpisu, nie
odróżniłaby ważnej sesji od podrobionej, więc nie wstaje — i lepiej przy starcie
niż przy pierwszym logowaniu człowieka. Losowanie klucza byłoby wygodne, ale
wylogowywałoby wszystkich przy każdym restarcie poda: wygląda jak awaria i uczy
ludzi ignorować ekran logowania.
Ciasteczko HttpOnly (jeden wstrzyknięty skrypt inaczej wynosi sesję) i
SameSite=Strict (obca strona nie zadziała w imieniu zalogowanego). Wylogowanie
POST-em, nie odsyłaczem: pod adresem GET wystarczyłby obrazek na obcej stronie.
Adres powrotu po zalogowaniu przechodzi przez sito — bez tego `?dokad=https://obcy`
zamieniłby nasz ekran logowania w narzędzie do wyłudzania haseł.
Kres bezczynności 8 h i twardy 30 dni. Znacznik aktywności odświeżany z progiem,
inaczej Set-Cookie leciałby przy każdym obrazku i arkuszu stylów.
Zdarzenia logowania w dzienniku (PRE-17). Nieudane próby są tam ważniejsze od
udanych: pojedyncza nic nie znaczy, ale seria pod jednym adresem to jedyny
widoczny ślad zgadywania haseł. Test pilnuje, że hasło tam nie trafia.
Sprawdzone w przeglądarce: po zalogowaniu ciasteczko jest NIEWIDOCZNE dla
JavaScriptu, a po wylogowaniu wejście na chronioną stronę ląduje na ekranie
logowania — czyli dokładnie to, czego Basic nie potrafił.
Testy: 21 na rdzeń podpisywania (w tym podrabianie ładunku, podpisu i klucza,
ciasteczko z przyszłości, śmieci na wejściu), reszta przepisana z Basic na sesje.
Prezentacja 338 zielonych.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
|
||
|
|
d3d9b365fe |
feat(bezpieczeństwo): konta imienne i dziennik audytowy (PRE-17)
build / build (push) Successful in 17s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m29s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 11s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 8s
Jedno wspólne hasło nie mówiło, KTO sięgał do baz, a odebranie dostępu jednej osobie wymagało zmiany hasła wszystkim. Przy bazach o realnej wartości handlowej to za mało. KONTA IMIENNE: `APP_USERS='alicja:scrypt$…,bartek:scrypt$…'`. Hash liczy scrypt ze STDLIB — zero nowych zależności; hasła nie ma w konfiguracji jawnie. Zakładanie konta: scripts/make_user.py (hasło interaktywnie, nie w historii powłoki). Odebranie dostępu = usunięcie wpisu, reszta nie zmienia haseł. Gdy APP_USERS jest ustawione, wspólne APP_PASSWORD PRZESTAJE działać (ostrzeżenie przy starcie) — działające obok kont byłoby tylnym wejściem bez śladu w dzienniku. Dopóki APP_USERS nie jest ustawione, stary tryb działa jak dotąd (zgodność wstecz). DZIENNIK AUDYTOWY: każde żądanie zostawia wpis „kto, skąd, co, status, ILE rekordów, ile ms". Liczba rekordów jest tu sednem — pojedyncze zapytanie wygląda niewinnie, suma pokazuje powolne wypompowywanie bazy przez osobę uprawnioną. Liczona dla wyszukiwarki sygnifikatorów, raportu i eksportu do Excela (ten wynosi najwięcej naraz). W logach NIE MA treści — ani rekordów, ani promptów. Dwa realne błędy złapane po drodze: - `secrets.compare_digest` rzuca TypeError na znakach spoza ASCII, więc hasło z polskimi literami wywracało logowanie błędem 500 zamiast odmowy (błąd ZASTANY, sprzed tej zmiany) — porównujemy teraz bajty; - dziennik był PUSTY na żywym serwerze: domyślna konfiguracja uvicorna nie obsługuje naszych loggerów. Niewidoczny dziennik jest gorszy niż jego brak, więc audyt dostał własny handler na stdout. Oba przypadki mają testy regresji. Instrukcja wdrożeniowa: docs/konta-i-audyt.md. Testy: +15. Prezentacja 243. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com> |