# astroklient — wersja demonstracyjna (PRE-28)

Osobna warstwa prezentacji o **dwóch funkcjach**:

1. **dodanie pliku bazy** — wgranie i włączenie do użytku jedną czynnością,
2. **zapytanie o interpretację urodzeniową** dla podanych danych wejściowych.

I na tym koniec. Nie ma tu kosmogramu, synastrii, kalendarza, promptów do modelu,
eksportu ani kont — nie są ukryte, tylko **nie istnieją w tym obrazie**.

## Dlaczego osobna usługa, a nie konto z ograniczeniami

Mechanizm uprawnień z PRE-27 umiałby to ukryć w pełnej aplikacji. Ale **ukrycie
a nieobecność to dwie różne rzeczy**: tutaj nie ma tras, nie ma szablonów, nie ma
nawet metod w kliencie warstwy logicznej. Demo można komuś oddać, nie oddając przy
okazji kodu reszty programu.

## ⚠️ Demo pracuje na produkcyjnej warstwie danych

Świadoma decyzja właściciela. Konsekwencje, żeby nie było niespodzianek:

* **kto ma dostęp do demo, czyta oryginalne bazy interpretacyjne** — czyli rdzeń
  produktu, którego pilnują LOG-32, DAN-25 i PRE-27,
* **pliki wgrane przez demo trafiają do produkcyjnego zbioru baz** i od razu biorą
  udział w wyszukiwaniu, także w pełnej aplikacji.

Dlatego konto astroklienta jest **osobne** (`DEMO_USER` / `DEMO_PASSWORD`): demo
odcina się jedną zmienną środowiskową, bez ruszania kont głównej aplikacji i bez
zmiany hasła komukolwiek.

Jeśli demo ma trafić do kogoś spoza kręgu zaufania, właściwą odpowiedzią jest
osobna warstwa danych z pustym udziałem — nie jest to dziś zrobione.

## Konfiguracja

| zmienna | znaczenie |
|---|---|
| `LOGIC_URL` | adres warstwy logicznej (domyślnie `http://localhost:8001`) |
| `DEMO_USER` | login (domyślnie `demo`) |
| `DEMO_PASSWORD` | hasło — jawne albo hash `scrypt$sól$hash`. **Puste = aplikacja stoi otwarta** i mówi o tym głośno przy starcie |
| `INTERNAL_TOKEN` | token międzywarstwowy (LOG-32) — ten sam co reszta usług |
| `LINK_KEY_PRESENTATION_LOGIC` | klucz szyfrowanego łącza (PRE-16) — ten sam co prezentacja |
| `RATE_LIMIT_PER_MIN` | limit żądań na adres, domyślnie 60; `0` wyłącza |
| `REPORT_LIMIT` | górny limit rekordów w jednej odpowiedzi, domyślnie 2000 |
| `TRUST_PROXY` | `true` za Ingressem — inaczej limit liczy wszystkich do jednego wiadra |

Hash hasła zrobisz tym samym skryptem, co dla głównej aplikacji:

```bash
cd services/presentation && python scripts/make_user.py demo
```

## Uruchomienie lokalne

```bash
cd services/astroklient
pip install -r requirements-dev.txt
DEMO_PASSWORD=tajne LOGIC_URL=http://localhost:8001 \
  uvicorn app.main:app --port 8005
```

Testy:

```bash
cd services/astroklient && PYTHONPATH=. pytest tests -q
```

## Co pilnują testy

Poza zwykłą poprawnością — dwie własności, które łatwo zepsuć bez zauważenia:

* **powierzchnia**: zbiór tras aplikacji musi być dokładnie taki, jak dwie funkcje
  wymagają; klient warstwy logicznej ma tylko te metody, których używa. Trasa,
  o której nikt nie pamiętał, jest tu realnym ryzykiem, bo ta usługa rozmawia
  z produkcyjną warstwą danych.
* **milczenie o regułach walidacji**: plik odrzucony daje komunikat bez powodu.
  Reguły zna wyłącznie administrator w pełnej aplikacji (DAN-27), a demo nie ma
  prawa ich zdradzić nawet mimochodem.