astrololo/services/astrodemo

astrodemo — wersja demonstracyjna (PRE-28)

Osobna warstwa prezentacji o dwóch funkcjach:

1. dodanie pliku bazy — wgranie i włączenie do użytku jedną czynnością,
2. zapytanie o interpretację urodzeniową dla podanych danych wejściowych.

I na tym koniec. Nie ma tu kosmogramu, synastrii, kalendarza, promptów do modelu, eksportu ani kont — nie są ukryte, tylko nie istnieją w tym obrazie.

Dlaczego osobna usługa, a nie konto z ograniczeniami

Mechanizm uprawnień z PRE-27 umiałby to ukryć w pełnej aplikacji. Ale ukrycie a nieobecność to dwie różne rzeczy: tutaj nie ma tras, nie ma szablonów, nie ma nawet metod w kliencie warstwy logicznej. Demo można komuś oddać, nie oddając przy okazji kodu reszty programu.

Izolacja: własne dane, pula na konto

astrodemo  →  logic-demo  →  data-demo  →  udział astrololo-demo (pusty na starcie)
                                              └── klientA/   ← pula konta
                                              └── klientB/   ← pula konta

Oryginalne bazy interpretacyjne są dla demo nieosiągalne. Nie chodzi o uprawnienia: demo ma własną warstwę danych, pracującą na osobnym udziale. Osobna jest też warstwa logiczna, bo zna ona JEDEN adres warstwy danych — demo korzystające z produkcyjnej logiki i tak trafiłoby na produkcyjne bazy.

Każde konto ma własną pulę plików: swój podkatalog na tym udziale. Konta nie widzą swoich baz nawzajem ani w liście, ani w wynikach wyszukiwania. Dlatego demo można rozdawać szeroko.

Pula bierze się z loginu zalogowanej osoby i z niczego innego. Gdyby przychodziła z żądania, wystarczyłoby podstawić cudzy login, żeby czytać cudze bazy — osobny test wysyła tenant, user i login w formularzu i sprawdza, że nie mają na nią wpływu.

Nazwa puli przechodzi przez sito dopuszczające wyłącznie znaki bezpieczne w nazwie katalogu: ../.. czy ukośnik wyprowadziłyby zapytanie poza udział.

Pula klienta to jeden katalog, więc przejście na pełną wersję nie oznacza utraty wgrań — procedura importu jest w runbooku wdrożenia (repo deploy, astrololo/README-astrodemo.md).

Konfiguracja

zmienna	znaczenie
LOGIC_URL	adres warstwy logicznej (domyślnie http://localhost:8001)
ASTRODEMO_USERS	konta jako login:sekret, po przecinku. Sekret jawny albo hash scrypt$sól$hash. Każdy login = osobna pula plików
ASTRODEMO_USER / ASTRODEMO_PASSWORD	pojedyncze konto — zgodność wstecz, działa gdy ASTRODEMO_USERS jest puste. Brak obu = aplikacja stoi otwarta i mówi o tym głośno przy starcie
INTERNAL_TOKEN	token międzywarstwowy (LOG-32) — ten sam co reszta usług
LINK_KEY_PRESENTATION_LOGIC	klucz szyfrowanego łącza (PRE-16) — ten sam co prezentacja
RATE_LIMIT_PER_MIN	limit żądań na adres, domyślnie 60; 0 wyłącza
REPORT_LIMIT	górny limit rekordów w jednej odpowiedzi, domyślnie 2000
TRUST_PROXY	true za Ingressem — inaczej limit liczy wszystkich do jednego wiadra

Hash hasła zrobisz tym samym skryptem, co dla głównej aplikacji:

cd services/presentation && python scripts/make_user.py demo

Uruchomienie lokalne

cd services/astrodemo
pip install -r requirements-dev.txt
ASTRODEMO_PASSWORD=tajne LOGIC_URL=http://localhost:8001 \
  uvicorn app.main:app --port 8005

Testy:

cd services/astrodemo && PYTHONPATH=. pytest tests -q

Co pilnują testy

Poza zwykłą poprawnością — dwie własności, które łatwo zepsuć bez zauważenia:

• powierzchnia: zbiór tras aplikacji musi być dokładnie taki, jak dwie funkcje wymagają; klient warstwy logicznej ma tylko te metody, których używa. Trasa, o której nikt nie pamiętał, jest tu realnym ryzykiem, bo ta usługa rozmawia z produkcyjną warstwą danych.
• milczenie o regułach walidacji: plik odrzucony daje komunikat bez powodu. Reguły zna wyłącznie administrator w pełnej aplikacji (DAN-27), a demo nie ma prawa ich zdradzić nawet mimochodem.