Files
astrololo/services/presentation/app/static/x-ai.css
T
gitea 320a0ab24e
build-render / build (push) Failing after 8s
build-swisseph / build (push) Successful in 9s
build / build (push) Successful in 8s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 5s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 4s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 4s
PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja)
Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów.
Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do
wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie
robił — bo to rozgada.

Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików,
odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy
odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był
przyciskiem.

ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI
/static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz
pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść
wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał
przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny.
Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego
ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania.

KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT
Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie
z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny,
i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy
serwowaniu; w repozytorium zostają.

styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z
wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony
mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły.

base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie
Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką
o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa.

RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ
Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był
wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił
wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam.

_logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi
rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły
do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach.

Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez
ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast
o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane
na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani
/openapi.json i nie publikują portów na hoście.

ZAPORA SŁOWNIKOWA
test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane
konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej
persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost
z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby
test nie przechodził dlatego, że program jest pusty.

Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym
styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych,
ekrany obejrzane w przeglądarce.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
2026-08-21 17:54:03 +02:00

32 lines
2.1 KiB
CSS

/* Generowanie tekstu przez model — dokładany wyłącznie, gdy konto ma
uprawnienie „ai”. Selektory nazywają funkcję, więc arkusz nie może
wchodzić do arkuszy ekranów, na których ta funkcja bywa wyłączona. */
/* Okno postępu przy generowaniu horoskopu */
/* z-index ponad Leaflet: jego kontrolki (.leaflet-top/.leaflet-bottom — zoom,
atrybucja) siedzą na z-index:1000 i — bo .leaflet-container nie tworzy własnego
kontekstu stackowania — trafiają wprost do korzenia. Przy z-index:50 mapa
wychodziła NA WIERZCH modala. 1200 daje zapas nad 1000. */
.progress-overlay { position: fixed; inset: 0; background: rgba(8,9,20,.72);
display: flex; align-items: center; justify-content: center;
z-index: 1200; padding: 1rem; }
.progress-overlay[hidden] { display: none; }
.progress-box { background: var(--panel); border: 1px solid var(--line); border-radius: 14px;
padding: 1rem 1.1rem; width: min(38rem, 100%); box-shadow: 0 18px 48px rgba(0,0,0,.45); }
.progress-head { display: flex; align-items: center; gap: .6rem; margin-bottom: .6rem; }
.progress-clock { margin-left: auto; font-family: ui-monospace, Menlo, monospace;
color: var(--muted); font-size: .9rem; }
.progress-spinner { width: 14px; height: 14px; border-radius: 50%; flex: none;
border: 2px solid var(--line); border-top-color: var(--accent);
animation: spin .8s linear infinite; }
@keyframes spin { to { transform: rotate(360deg); } }
@media (prefers-reduced-motion: reduce) { .progress-spinner { animation: none; } }
.progress-log { list-style: none; margin: 0 0 .6rem; padding: .6rem .7rem;
background: #12132a; border: 1px solid var(--line); border-radius: 10px;
max-height: 15rem; overflow-y: auto;
font-family: ui-monospace, Menlo, monospace; font-size: .78rem; line-height: 1.6; }
.progress-log li { color: var(--ink); white-space: pre-wrap; }
.progress-log li.log-ok { color: #7fd18b; }
.progress-log li.log-warn { color: #e0c060; }
.progress-log li.log-err { color: #ef6b6b; }