gitea
320a0ab24e
Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów. Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie robił — bo to rozgada. Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików, odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był przyciskiem. ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI /static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny. Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania. KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny, i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy serwowaniu; w repozytorium zostają. styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły. base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa. RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam. _logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach. Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani /openapi.json i nie publikują portów na hoście. ZAPORA SŁOWNIKOWA test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby test nie przechodził dlatego, że program jest pusty. Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych, ekrany obejrzane w przeglądarce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
engine-swisseph (silnik B — AGPL, izolowany)
Osobna, opcjonalna usługa będąca drugim silnikiem efemeryd (LOG‑27). Liczy pozycje przez pyswisseph / Swiss Ephemeris i służy jako wyrocznia walidacyjna / tryb porównawczy (LOG‑25/26) dla naszego silnika własnego.
⚠️ Licencja
Ten komponent jest AGPL‑3.0 (bo linkuje Swiss Ephemeris) — patrz LICENSE. Jest wydzielony jako osobny proces i wołany przez HTTP, więc nie „zaraża" permisywnej reszty systemu. Nie wchodzi do dystrybucji zamkniętego produktu.
API
POST /positions→{when_utc, lat, lon, objects?}→ pozycje (ten sam kształt co silnik własny)GET /health
Tryb Moshiera (FLG_MOSEPH) — bez plików efemeryd, zero konfiguracji.
Build obrazu
docker compose --profile comparison build engine-swisseph
Dockerfile jest wieloetapowy i to nie jest ozdobnik: pyswisseph to rozszerzenie
C, a na PyPI (2.10.3.2) gotowe wheels kończą się na cp311 i obejmują wyłącznie
i686/x86_64. Dla Pythona 3.12 oraz dla arm64 pip musi kompilować ze źródeł, więc
sam python:3.12-slim (bez kompilatora) build wywracał. Kompilacja idzie w etapie
builder (build-essential), a do obrazu finalnego trafia już tylko gotowy wheel —
runtime zostaje czysty i mały. Pierwszy build trwa ~1–2 min, kolejne idą z cache warstw.
Build kończy się sanity-checkiem (import swisseph), żeby niedziałający silnik
wykrzaczył build, a nie dopiero pierwszy request.
Uruchomienie (tylko profil porównawczy / dev / CI)
pip install -r requirements.txt # wymaga kompilatora C (patrz wyżej)
uvicorn app.main:app --port 8003
Następnie w warstwie logicznej ustaw ENGINE_SWISSEPH_URL=http://localhost:8003,
aby włączyć silnik B (tryb dual-run i testy kontraktowe silnika B).