Files
astrololo/services/presentation/app/dodatki/templates/_prompt_block.html
T
gitea 62d6f9d4d5
build / build (push) Failing after 2s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 3s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 3s
Testy / Testy astrodemo (push) Failing after 3s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Failing after 2s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 3s
astrololo: generowanie tekstu jako moduł odłączalny (2/5)
Drugi z pięciu kroków budowy trzech produktów. Czysty refaktor — zachowanie
aplikacji się nie zmienia, liczba testów rośnie tylko o nowe.

DLACZEGO WARUNEK W SZABLONIE NIE WYSTARCZA. Dotąd generowanie było chowane przez
`{% if can(request, 'ai') %}`. To sprawia, że funkcji nie WIDAĆ, ale nie że jej
NIE MA: plik szablonu dalej leży w obrazie i dalej zawiera jej nazwy, więc `grep`
po kontenerze pokazuje wszystko, czego warunek nie pokazał na ekranie. Astroklient
ma nie mieć śladu, nie mieć wyłączoną funkcję — więc granica musi być KATALOGIEM.

CO SIĘ PRZENIOSŁO do app/dodatki/: dwa szablony, pięć plików statycznych, trasa
strumienia, cztery metody klienta warstwy logicznej, wpis w katalogu funkcji,
wpisy tras i zasobów, akcje formularza i reguły CSS nazywające funkcję
(`textarea.prompt`).

JAK APLIKACJA O TO PYTA. Neutralny most `app/rozszerzenia.py` odpowiada wyłącznie
na pytanie „czy coś jest podpięte i co wnosi". Sam nie wymienia ani jednej nazwy —
pilnuje tego osobny test, bo most jest w KAŻDYM obrazie. Dlatego też katalog
nazywa się `dodatki`, a nie `ai`: nazwa w instrukcji importu byłaby dokładnie tym
śladem, którego wydzielanie ma się pozbyć.

TRZY MIEJSCA, KTÓRE OKAZAŁY SIĘ TRUDNE:

1. Pola formularza. FastAPI czyta je z SYGNATURY, a wspólny handler nie może
   wymieniać `prompt_budget` ani `llm_provider`. Rozwiązane zależnością: moduł
   deklaruje własne pola u siebie, handler wie tylko, że dostaje słownik.
2. Klient warstwy logicznej jest wspólny, więc metody `prompt`/`horoscope`/
   `llm_models` musiały z niego wyjść. Wspólny klient daje teraz samą drogę
   w dół (`wywolaj`, `pobierz`, `strumien`) — z szyfrowaniem łącza i tokenem
   międzywarstwowym; co nią pojedzie, jest sprawą modułu.
3. Podtytuł ekranu Skompiluj miał wariant „z AI" i wariant bez. Zamiast warunku
   jedno zdanie prawdziwe niezależnie od tego, jakie moduły są w obrazie.

DOCKERFILE. `COPY . .` wnosiło do obrazu także testy — a plik testowy nazywa
funkcje wprost. Teraz wchodzi wyłącznie `app/`.

TEST GRANICY. `test_ai_tylko_w_module.py` przechodzi po wszystkim poza modułem
i szuka siedemnastu słów. Znalazł dwanaście resztek, których nie widziałem:
komentarze w main.py i security.py, przykład `models.js` w komentarzu features.py,
komentarze w compile.js i w trzech arkuszach, oraz regułę `textarea.prompt`,
która przy rozbijaniu CSS trafiła do arkuszy ekranów zamiast do modułu.

Ma też kontrolę pozytywną (te słowa MAJĄ padać w module — inaczej test
przechodziłby, gdyby funkcję wydrążono) i test odłączalności mostu.

SPRAWDZONE NA KOPII BEZ MODUŁU: aplikacja startuje, wszystkie ekrany oddają 200,
katalog ma 13 funkcji zamiast 14, trasy strumienia nie ma, spreparowane
`action=prompt` wraca do akcji domyślnej bez śladu, a `grep` po drzewie nie
znajduje ani jednego ze słów.

Testy: presentation 362, logic 342, data 37, render 41.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
2026-08-26 14:25:56 +00:00

42 lines
2.3 KiB
HTML

{# Katalog modeli wstrzykiwany przez handler — pole jest tekstowe, więc
można wpisać dowolny model, do którego konto ma dostęp. #}
<script type="application/json" id="llmCatalog">{{ llm_catalog | tojson }}</script>
{# Wspólny blok: sterowanie generowaniem + prompt (LOG-29/30) + horoskop (LOG-31).
Używany na ekranach Interpretacje i Kalendarz. #}
<div class="opts">
<label>Budżet promptu
<select name="prompt_budget">
{% set pb = form.prompt_budget or 'medium' %}
<option value="concise" {{ 'selected' if pb == 'concise' else '' }}>zwięzły (~4 tys. znaków)</option>
<option value="medium" {{ 'selected' if pb == 'medium' else '' }}>średni (~12 tys.)</option>
<option value="extensive" {{ 'selected' if pb == 'extensive' else '' }}>obszerny (~30 tys.)</option>
<option value="huge" {{ 'selected' if pb == 'huge' else '' }}>bardzo obszerny (~120 tys.)</option>
<option value="max" {{ 'selected' if pb == 'max' else '' }}>maksymalny kontekst modelu</option>
</select>
</label>
<label>Dostawca
<select name="llm_provider" id="llmProvider">
{% set lp = form.llm_provider or 'local' %}
<option value="local" {{ 'selected' if lp == 'local' else '' }}>lokalny — nic nie opuszcza sieci</option>
<option value="anthropic" {{ 'selected' if lp == 'anthropic' else '' }}>Anthropic — dane wychodzą</option>
<option value="openai" {{ 'selected' if lp == 'openai' else '' }}>OpenAI — dane wychodzą</option>
</select>
</label>
<label>Model
<input type="text" name="llm_model" id="llmModel" list="llmModelList"
value="{{ form.llm_model or '' }}" placeholder="domyślny dostawcy"
autocomplete="off">
<datalist id="llmModelList"></datalist>
</label>
</div>
<p class="muted small" id="llmModelHint"></p>
<p class="muted small">
Prompt zawiera <strong>oryginalne opisy z baz</strong> oraz dane urodzeniowe. Model lokalny
przetwarza je u nas; wybór dostawcy w chmurze oznacza, że ta treść <strong>opuszcza naszą
sieć</strong>. Możesz najpierw obejrzeć prompt, a dopiero potem wysłać.
</p>
{# Wspólny handler nie zna nazwy „prompt_result" — oddaje wynik pod neutralnym
„wynik_dodatku". Tłumaczenie nazwy należy do modułu. #}
<div id="promptResult">{% with prompt_result = wynik_dodatku %}{% include "_prompt_result.html" %}{% endwith %}</div>