Zmiana wobec pierwszej wersji: demo NIE pracuje już na produkcyjnej warstwie
danych. Ma własną logikę i własne dane, na osobnym udziale astrololo-demo,
pustym na starcie. Oryginalne bazy są dla demo nieosiągalne — nie przez
uprawnienia, tylko dlatego, że nie ma do nich drogi.
DLACZEGO OSOBNA JEST TEŻ WARSTWA LOGICZNA. Zna ona JEDEN adres warstwy danych,
więc astroklient korzystający z produkcyjnej logiki i tak trafiłby na produkcyjne
bazy. Izolacja musi sięgnąć obu warstw naraz, inaczej nie ma jej wcale. Jedyną
różnicą logic-demo wobec produkcyjnej jest DATA_URL — i to jest cała izolacja,
więc wpisanie tam „logic" cofnęłoby ją jednym słowem. Stąd komentarz przy tej
linii i sąsiedztwo obu plików.
PULE PER KONTO. Każde konto demo dostaje własny podkatalog na tym udziale,
niewidoczny dla pozostałych — w liście plików i w wynikach wyszukiwania. Konta
są listą `login:sekret` w sekrecie, bo jedno wspólne oznaczałoby wspólną pulę,
czyli klientów oglądających nawzajem swoje wgrania.
Ten sam OBRAZ co produkcja dla data i logic — różni je wyłącznie konfiguracja.
Osobny obraz to drugi kod do utrzymania i pewność, że kiedyś się rozjadą.
Logika demo nie dostaje kluczy do modeli językowych: astroklient nie umie o nie
prosić, więc nie ma powodu, żeby leżały w tym podzie.
Runbook opisuje IMPORT PULI KLIENTA do pełnej aplikacji — sedno całego układu,
bo klient przechodzący na pełną wersję nie może stracić wgrań. Jego pula to jeden
katalog: sprawdzenie kolizji nazw, kopiowanie z -n (nigdy nadpisania bazy
produkcyjnej), bez pliku stanu (produkcja ma własny), a na końcu świadome
włączenie w zakładce Pliki. Nie włączają się same, bo przeniesienie jest
czynnością techniczną, a decyzja o użyciu należy do właściciela.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
