Files
deploy/astrololo/presentation.yaml
T
gitea abc0f98034 sec(astrololo): pody bez tokenu konta serwisowego (LOG-33)
Wszystkie cztery usługi biegły na koncie `default` z AUTOMATYCZNIE montowanym
tokenem API Kubernetesa. Żadna z nich nie rozmawia z API klastra — sekrety dostają
przez `secretKeyRef`, który wstrzykuje kubelet, nie pod. Token był więc zbędny,
a leżał w każdym kontenerze jako gotowy punkt wyjścia do klastra dla kogoś, kto
przejmie proces (np. przez lukę w zależności).

`automountServiceAccountToken: false` w szablonie poda data/logic/presentation/
render. Zweryfikowane `kubectl kustomize` — pole trafia do `.spec.template.spec`,
nie do specu Deploymentu (tam byłoby ciche i bez efektu).

Zero wpływu na działanie: nic w kodzie nie woła API Kubernetesa.

Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>
2026-08-04 17:08:39 +02:00

80 lines
3.6 KiB
YAML

apiVersion: apps/v1
kind: Deployment
metadata:
name: presentation
namespace: astrololo
spec:
replicas: 1
selector: { matchLabels: { app: presentation } }
template:
metadata: { labels: { app: presentation } }
spec:
# LOG-33: pody nie rozmawiają z API Kubernetesa, więc token konta
# serwisowego jest im niepotrzebny — a zamontowany byłby gotowym
# punktem wyjścia do klastra dla kogoś, kto przejmie kontener.
automountServiceAccountToken: false
imagePullSecrets: [{ name: gitea-registry }]
containers:
- name: presentation
image: gitea.czernobog.pl/gitea/astrololo-presentation:9323803c
ports: [{ containerPort: 8000 }]
env:
- name: LOGIC_URL
value: "http://logic:8001"
# Logowanie do aplikacji (LOG-32). Bez tych sekretów aplikacja stoi
# OTWARTA — a wystawia treść baz interpretacyjnych. Sekret tworzony
# POZA repo (jak gitea-registry) — patrz README.md.
- name: APP_PASSWORD
valueFrom:
secretKeyRef: { name: astrololo-auth, key: APP_PASSWORD }
- name: INTERNAL_TOKEN
valueFrom:
secretKeyRef: { name: astrololo-auth, key: INTERNAL_TOKEN }
- name: APP_USER
value: "astrololo"
- name: RATE_LIMIT_PER_MIN
value: "120" # 0 = bez limitu
# Aplikacja stoi za Ingressem, więc bezpośrednim rozmówcą jest zawsze
# pod Traefika. Bez tego limit żądań liczyłby WSZYSTKICH do jednego
# wiadra i pierwsza osoba, która go wyklika, odcięłaby pozostałych.
# Włączać wyłącznie gdy ruch faktycznie idzie przez proxy — inaczej
# nagłówek staje się furtką do ominięcia limitu.
- name: TRUST_PROXY
value: "true"
# Szyfrowanie łącza między warstwami (PRE-16). OSOBNY klucz na każdą
# parę rozmówców: przejęcie klucza prezentacji nie otwiera warstwy
# danych, gdzie leżą całe bazy. Sekret tworzony POZA repo — patrz README.
- name: LINK_KEY_PRESENTATION_LOGIC
valueFrom:
secretKeyRef: { name: astrololo-link, key: LINK_KEY_PRESENTATION_LOGIC }
# Bez klucza usługa ma NIE wstać, a klient ma nie wysłać niczego.
# Sam serwer broni się fail-closed, ale to za mało: klient bez klucza
# zdążyłby wypuścić zapytanie jawnym tekstem, zanim dostanie odmowę.
# Usługa składająca PDF (PRE-24) — osobny komponent.
- name: RENDER_URL
value: "http://render:8004" # discovery po nazwie Service
# Trzeci klucz łącza: prezentacja ↔ render. Osobny, bo tym łączem
# idzie CAŁY raport (dane urodzeniowe + opisy z baz).
- name: LINK_KEY_PRESENTATION_RENDER
valueFrom:
secretKeyRef: { name: astrololo-link, key: LINK_KEY_PRESENTATION_RENDER }
- name: LINK_ENCRYPTION_REQUIRED
value: "true"
resources:
requests: { cpu: "100m", memory: "128Mi" }
limits: { cpu: "300m", memory: "256Mi" }
---
apiVersion: v1
kind: Service
metadata:
name: presentation
namespace: astrololo
spec:
# Wejście z przeglądarki idzie teraz WYŁĄCZNIE przez Ingress po https
# (ingress.yaml). NodePort był drugą, nieszyfrowaną drogą do środka — czyli
# obejściem całego PRE-16 — więc znika.
type: ClusterIP
selector: { app: presentation }
ports: [{ port: 8000, targetPort: 8000 }]