PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja)

Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów.
Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do
wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie
robił — bo to rozgada.

Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików,
odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy
odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był
przyciskiem.

ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI
/static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz
pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść
wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał
przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny.
Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego
ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania.

KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT
Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie
z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny,
i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy
serwowaniu; w repozytorium zostają.

styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z
wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony
mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły.

base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie
Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką
o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa.

RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ
Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był
wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił
wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam.

_logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi
rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły
do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach.

Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez
ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast
o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane
na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani
/openapi.json i nie publikują portów na hoście.

ZAPORA SŁOWNIKOWA
test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane
konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej
persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost
z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby
test nie przechodził dlatego, że program jest pusty.

Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym
styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych,
ekrany obejrzane w przeglądarce.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>

docs/konta-i-uprawnienia.md

@@ -93,6 +93,63 @@ sprawdzić, że w źródle strony nie ma żadnego z tych śladów, i mieć kontr
 pozytywną, że przy uprawnieniu wszystkie są. Inaczej test przechodzi także wtedy,
 gdy generowanie jest zepsute dla wszystkich.
 
+## Pełna paranoja: ukrywanie jest nadrzędne
+
+Właściciel produktu postawił to wyżej niż wygodę i wyżej niż czytelność
+komunikatów: *„nie chcę, żeby osoba wrzucająca bazy wiedziała, po co to robi
+i jak będzie w przyszłości działał program, bo to rozgada"*. Persona nazywa się
+**wgrywacz** — konto z uprawnieniami `files` + `files_input` i niczym więcej.
+
+Nie ma dowiedzieć się: jakie inne funkcje istnieją, że teksty pisze model
+językowy i u jakiego dostawcy, do czego służą wgrywane pliki, co jest planowane,
+że istnieje walidacja plików, ani że istnieje konto, które widzi więcej.
+
+### Wyciek prawie nigdy nie siedzi tam, gdzie się go szuka
+
+Audyt sześciu kanałów potwierdził 26 wycieków. Ani jeden nie był przyciskiem.
+
+| Kanał | Co wyciekało |
+|---|---|
+| `/static/**` poza bramką | komplet skryptów i arkuszy dla **niezalogowanego** |
+| komentarze w CSS/JS | pełne zdania po polsku o funkcjach, o kwarantannie i o tym, że administrator widzi więcej |
+| `styles.css` jako jeden plik | nazwy selektorów = spis funkcji programu |
+| `base.html` | skrypty kosmogramu na **każdej** stronie, łącznie z „przyszłą zakładką" |
+| komunikaty błędu | nazwa trasy, nazwa podsystemu, nazwa gałęzi rozwojowej, wewnętrzny `host:port` |
+| komunikat po wgraniu | słowo „administrator" — i **dwie różne treści**, czyli wyrocznia do odgadywania reguł walidacji |
+| `/openapi.json` warstw wewnętrznych | katalog wszystkich funkcji, bez logowania |
+
+### Trzy zasady, które z tego wynikają
+
+**Zasób jest częścią funkcji.** Skrypt i arkusz przechodzą przez tę samą bramkę
+co ekran (`features.STATIC`). Nazwa pliku jest zgadywalna, więc plik publiczny
+opowiada o funkcji równie dokładnie jak przycisk. Publiczny został jeden
+`base.css` — bo potrzebuje go ekran logowania — i dlatego nie wolno w nim
+umieścić niczego, co nazywa funkcję.
+
+**Komentarz nie jedzie na drut.** `_asset_body()` usuwa komentarze przy
+serwowaniu. Zostają w repozytorium, gdzie są potrzebne. Ta jedna zmiana zamyka
+cztery z sześciu kanałów naraz.
+
+**Różnica jest informacją.** Dwa różne komunikaty po wgraniu pliku były
+wyrocznią: wystarczyło wgrywać spreparowane pliki i czytać odpowiedź. Teraz
+komunikat jest jeden, niezależnie od wyniku. Z tego samego powodu odmowa to
+404 identyczne z „nie ma takiej trasy", a akcja bez uprawnienia cofa się do
+domyślnej zamiast tłumaczyć, czego brakuje.
+
+### Zapora słownikowa
+
+Łatanie punkt po punkcie przegrywa z następną zmianą. Dlatego
+`test_slownik_zakazany.py` nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi **wszystko**,
+co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść.
+
+Dwie z trzech list biorą się wprost z katalogu funkcji — nazwa funkcji, adres
+jej ekranu i nazwy jej zasobów — więc dopisanie funkcji automatycznie dopisuje
+je do tego, czego konto bez niej nie może zobaczyć. Trzecia lista, słownictwo
+dziedziny i mechanizmów, jest pisana ręcznie, bo katalog jej nie zna.
+
+Test ma kontrolę pozytywną: dla administratora te same słowa **muszą** się
+pojawiać. Bez niej przechodziłby także wtedy, gdyby program był pusty.
+
 ## Gdzie leżą konta
 
 Plik JSON wskazany przez `ACCOUNTS_FILE` (domyślnie `/app/state/accounts.json`),