PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja)
build-render / build (push) Failing after 8s
build-swisseph / build (push) Successful in 9s
build / build (push) Successful in 8s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 5s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 4s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 4s
build-render / build (push) Failing after 8s
build-swisseph / build (push) Successful in 9s
build / build (push) Successful in 8s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 5s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 4s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 4s
Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów. Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie robił — bo to rozgada. Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików, odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był przyciskiem. ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI /static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny. Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania. KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny, i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy serwowaniu; w repozytorium zostają. styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły. base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa. RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam. _logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach. Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani /openapi.json i nie publikują portów na hoście. ZAPORA SŁOWNIKOWA test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby test nie przechodził dlatego, że program jest pusty. Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych, ekrany obejrzane w przeglądarce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #78.
This commit is contained in:
@@ -118,17 +118,77 @@ ROUTES: dict[tuple[str, str], str | None] = {
|
||||
}
|
||||
|
||||
|
||||
def required(method: str, path: str) -> str | None:
|
||||
# ── zasoby statyczne ─────────────────────────────────────────────────────
|
||||
# Skrypt i arkusz stylów są CZĘŚCIĄ funkcji, nie jej dekoracją. Nazwa pliku jest
|
||||
# zgadywalna, a treść opowiada o funkcji dokładniej niż przycisk: `models.js`
|
||||
# wymienia dostawców modeli, `compile.js` — składanie raportu. Dlatego każdy
|
||||
# zasób przechodzi przez tę samą bramkę co ekrany.
|
||||
#
|
||||
# Wartość to ZBIÓR uprawnień, z których wystarczy JEDNO: wyszukiwarka lokalizacji
|
||||
# siedzi na trzech ekranach i konto z którymkolwiek z nich musi ją dostać.
|
||||
# `None` = każdy zalogowany. Zasób spoza mapy wymaga admina — jak trasa.
|
||||
_FORMULARZE = frozenset({"chart", "interpret", "timeline", "compile"})
|
||||
_LOKALIZACJA = frozenset({"chart", "interpret", "timeline"})
|
||||
_KOLO = frozenset({"chart", "compile"})
|
||||
|
||||
STATIC: dict[str, frozenset[str] | str | None] = {
|
||||
# arkusze ekranów — jeden ekran, jedno uprawnienie
|
||||
"s-chart.css": "chart",
|
||||
"s-interpret.css": "interpret",
|
||||
"s-timeline.css": "timeline",
|
||||
"s-synastry.css": "synastry",
|
||||
"s-significators.css": "significators",
|
||||
"s-compile.css": "compile",
|
||||
"s-files.css": "files",
|
||||
"s-settings.css": "settings",
|
||||
"s-accounts.css": ADMIN,
|
||||
"x-ai.css": "ai",
|
||||
# skrypty
|
||||
"formsync.js": _FORMULARZE,
|
||||
"now.js": _LOKALIZACJA,
|
||||
"geo.js": _LOKALIZACJA,
|
||||
"vendor/leaflet/leaflet.js": _LOKALIZACJA,
|
||||
"vendor/leaflet/leaflet.css": _LOKALIZACJA,
|
||||
"wheelzoom.js": _KOLO,
|
||||
"wheeltip.js": _KOLO,
|
||||
"copy.js": frozenset({"interpret", "timeline"}),
|
||||
"compile.js": "compile",
|
||||
"models.js": "ai",
|
||||
"progress.js": "ai",
|
||||
"natal.js": "ai",
|
||||
"predictions.js": "ai",
|
||||
# base.css celowo NIE MA tu wpisu: potrzebuje go ekran logowania, więc jest
|
||||
# publiczny (PUBLIC_PATHS w security.py). Dlatego nie wolno w nim trzymać
|
||||
# niczego, co nazywa jakąkolwiek funkcję.
|
||||
}
|
||||
|
||||
|
||||
def static_required(name: str) -> frozenset[str] | str | None:
|
||||
"""Uprawnienie dla zasobu. Nieznany zasób → admin, jak nieznana trasa."""
|
||||
return STATIC.get(name, ADMIN)
|
||||
|
||||
|
||||
def required(method: str, path: str) -> frozenset[str] | str | None:
|
||||
"""Uprawnienie wymagane przez trasę. Nieznana trasa → wymaga admina.
|
||||
|
||||
Domyślną odpowiedzią jest NAJWĘŻSZE uprawnienie, nie najszersze: dopisanie
|
||||
trasy bez wpisu w ROUTES ma ją zamknąć, a nie otworzyć. Odwrotny domyślny
|
||||
wybór oznaczałby, że każde przeoczenie tworzy dziurę."""
|
||||
if path.startswith("/static/"):
|
||||
return static_required(path[len("/static/"):])
|
||||
return ROUTES.get((method.upper(), path), ADMIN)
|
||||
|
||||
|
||||
def can(perms: frozenset[str], feature: str | None) -> bool:
|
||||
return feature is None or feature in perms
|
||||
def can(perms: frozenset[str], feature: frozenset[str] | str | None) -> bool:
|
||||
"""Czy te uprawnienia otwierają tę funkcję.
|
||||
|
||||
Zbiór znaczy „wystarczy którekolwiek": jeden zasób bywa wspólny dla kilku
|
||||
ekranów i nie ma powodu wymagać ich wszystkich naraz."""
|
||||
if feature is None:
|
||||
return True
|
||||
if isinstance(feature, str):
|
||||
return feature in perms
|
||||
return bool(perms & feature)
|
||||
|
||||
|
||||
def screens_for(perms: frozenset[str]) -> list[Feature]:
|
||||
|
||||
Reference in New Issue
Block a user