PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja)
build-render / build (push) Failing after 8s
build-swisseph / build (push) Successful in 9s
build / build (push) Successful in 8s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 5s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 4s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 4s

Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów.
Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do
wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie
robił — bo to rozgada.

Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików,
odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy
odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był
przyciskiem.

ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI
/static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz
pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść
wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał
przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny.
Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego
ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania.

KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT
Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie
z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny,
i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy
serwowaniu; w repozytorium zostają.

styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z
wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony
mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły.

base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie
Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką
o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa.

RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ
Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był
wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił
wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam.

_logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi
rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły
do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach.

Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez
ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast
o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane
na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani
/openapi.json i nie publikują portów na hoście.

ZAPORA SŁOWNIKOWA
test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane
konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej
persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost
z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby
test nie przechodził dlatego, że program jest pusty.

Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym
styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych,
ekrany obejrzane w przeglądarce.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #78.
This commit is contained in:
2026-08-21 17:54:03 +02:00
parent 1d0ff2f72e
commit 320a0ab24e
41 changed files with 1203 additions and 382 deletions
+110 -24
View File
@@ -12,14 +12,15 @@ from __future__ import annotations
import hashlib
import json
import logging
import re
from datetime import datetime, timedelta, timezone
from functools import lru_cache
from pathlib import Path
import httpx
from fastapi import FastAPI, File, Form, HTTPException, Query, Request, UploadFile
from fastapi.responses import HTMLResponse, JSONResponse, RedirectResponse
from fastapi.staticfiles import StaticFiles
from fastapi.responses import HTMLResponse, JSONResponse, RedirectResponse, Response
from fastapi.templating import Jinja2Templates
import base64
@@ -41,8 +42,9 @@ from app.config import DEFAULT_LOCATION_LABEL, default_form
# gdyby obok leżał ich katalog. Znalezione testem przechodzącym po trasach aplikacji.
app = FastAPI(title="astrololo · warstwa prezentacji",
docs_url=None, redoc_url=None, openapi_url=None)
app.mount("/static", StaticFiles(directory="app/static"), name="static")
templates = Jinja2Templates(directory="app/templates")
# Szczegóły awarii idą TUTAJ, nie na ekran (patrz _logic_error).
log = logging.getLogger("astrololo.prezentacja")
logic = LogicClient()
security.install(app) # logowanie + limit żądań (LOG-32)
@@ -55,18 +57,86 @@ security.install(app) # logowanie + limit żądań (LOG-32)
_STATIC_DIR = Path("app/static")
_TYPY_ZASOBOW = {
".css": "text/css; charset=utf-8",
".js": "application/javascript; charset=utf-8",
".svg": "image/svg+xml",
".png": "image/png",
".woff2": "font/woff2",
}
def _bez_komentarzy(tresc: str, sufiks: str) -> str:
"""Usuwa komentarze z arkusza albo skryptu przed wysłaniem.
Komentarz w pliku statycznym jedzie do przeglądarki bajt w bajt, a te
komentarze opisują funkcje pełnym zdaniem po polsku — łącznie z tym, czego
konto ograniczone NIE widzi i kto to widzi. Zostają w repozytorium, bo tam
są potrzebne; do odpowiedzi nie mają po co trafiać.
Kasujemy tylko komentarze blokowe i CAŁE wiersze `//`. Komentarz na końcu
wiersza zostaje CELOWO: żeby go usunąć, trzeba rozpoznać, czy `//` nie jest
w napisie albo w wyrażeniu regularnym — a pomyłka tutaj psuje skrypt po
cichu. Test pilnuje słownika zakazanych słów, więc reszta by i tak wyszła.
"""
tresc = re.sub(r"/\*.*?\*/", "", tresc, flags=re.S)
if sufiks == ".js":
tresc = re.sub(r"(?m)^[ \t]*//.*$\n?", "", tresc)
return re.sub(r"\n{3,}", "\n\n", tresc).strip() + "\n"
@lru_cache(maxsize=None)
def _asset_body(name: str) -> bytes | None:
"""Treść zasobu tak, jak pójdzie na drut — albo None, gdy go nie ma."""
sciezka = (_STATIC_DIR / name).resolve()
korzen = _STATIC_DIR.resolve()
# Wyjście poza katalog zasobów: `..` w ścieżce albo dowiązanie na zewnątrz.
if korzen not in sciezka.parents or not sciezka.is_file():
return None
surowe = sciezka.read_bytes()
sufiks = sciezka.suffix.lower()
# Kod obcy zostaje nietknięty: minifikowany plik potrafi mieć `//` w napisie
# albo w wyrażeniu regularnym, a on i tak nie mówi nic o naszym programie.
if sufiks in (".css", ".js") and not name.startswith("vendor/"):
try:
return _bez_komentarzy(surowe.decode("utf-8"), sufiks).encode("utf-8")
except UnicodeDecodeError:
return surowe
return surowe
@lru_cache(maxsize=None)
def _asset_version(name: str) -> str:
try:
return hashlib.md5((_STATIC_DIR / name).read_bytes()).hexdigest()[:8]
except OSError:
return "0" # brak pliku nie może wywrócić strony
tresc = _asset_body(name)
# Hash liczony z treści WYSYŁANEJ, nie z pliku na dysku: inaczej zmiana
# samego komentarza podbijałaby adres, choć odpowiedź jest ta sama.
return hashlib.md5(tresc).hexdigest()[:8] if tresc is not None else "0"
def static_url(name: str) -> str:
return f"/static/{name}?v={_asset_version(name)}"
@app.get("/static/{nazwa:path}")
def static_file(nazwa: str):
"""Zasoby idą przez bramkę uprawnień jak każda inna trasa.
Dopóki `/static/` było w PUBLIC_PREFIXES, katalog omijał całe sprawdzanie:
ukrycie przycisku w szablonie nic nie dawało, bo obok leżał skrypt tej samej
funkcji, pod nazwą, którą wystarczyło zgadnąć. Uprawnienie zasobu sprawdza
middleware (features.static_required); tutaj zostaje samo wydanie pliku.
"""
tresc = _asset_body(nazwa)
if tresc is None:
raise HTTPException(status_code=404)
return Response(
tresc,
media_type=_TYPY_ZASOBOW.get(Path(nazwa).suffix.lower(), "application/octet-stream"),
# Adres niesie hash treści, więc wersja pod danym adresem jest niezmienna.
headers={"Cache-Control": "public, max-age=31536000, immutable"},
)
templates.env.globals["static"] = static_url
# Katalog systemów domów — jedno źródło nazw dla wszystkich szablonów.
templates.env.globals["HOUSE_SYSTEMS"] = HOUSE_SYSTEMS
@@ -179,13 +249,24 @@ def _report_records(report: dict | None) -> int:
return total
# Jedno zdanie dla wszystkich awarii — i CELOWO żadnego szczegółu.
# Poprzednia treść wypisywała na ekran nazwę endpointu (/chart/positions), nazwę
# podsystemu („silnik efemeryd"), nazwę gałęzi rozwojowej i — przez str(wyjątku
# httpx) — wewnętrzny adres z portem sąsiedniej usługi. Dla konta, które ma
# widzieć wyłącznie Pliki, to był komplet: co program liczy, że stoi za nim
# łańcuch usług, i gdzie zapukać.
_AWARIA = "Nie udało się teraz wykonać tej operacji. Spróbuj ponownie za chwilę."
def _logic_error(e: Exception) -> str:
if isinstance(e, httpx.HTTPStatusError) and e.response.status_code == 404:
return (
"Warstwa logiczna działa, ale nie ma endpointu /chart/positions. "
"Uruchom warstwę logiczną z silnikiem efemeryd (gałąź feat/logic-engine)."
)
return f"Warstwa logiczna niedostępna: {e}"
"""Komunikat dla użytkownika. Diagnostyka idzie do dziennika, nie na ekran.
Odsiew siedzi TUTAJ, a nie w siedemnastu miejscach wywołania: gdyby zależał
od tego, czy ktoś pamiętał przekazać uprawnienia, prędzej czy później jedno
wywołanie zostałoby pominięte — i nie byłoby tego jak zauważyć.
"""
log.warning("warstwa logiczna: %s: %s", type(e).__name__, e)
return _AWARIA
# ---------------- Horoskop: pozycje (strona główna) ----------------
@@ -198,9 +279,11 @@ def chart_form(request: Request):
target = _landing(request)
if target:
return RedirectResponse(target, status_code=303)
return HTMLResponse("<h1>Brak przypisanych funkcji</h1>"
"<p>Skontaktuj się z osobą, która zakładała konto.</p>",
status_code=200)
# Ta sama odpowiedź co bramka dla trasy bez uprawnienia. Poprzednia treść
# mówiła o „przypisanych funkcjach" i o „osobie, która zakładała konto",
# czyli wprost: funkcje są komuś przydzielane, jest ktoś, kto to robi,
# a twoje konto zostało okrojone.
return HTMLResponse("<h1>404 — nie znaleziono</h1>", status_code=404)
return templates.TemplateResponse(
request, "chart.html",
{"result": None, "form": default_form(), "location_label": DEFAULT_LOCATION_LABEL,
@@ -767,7 +850,7 @@ def files_use(request: Request, path: str = Form(...), use: str = Form("")):
except httpx.HTTPError as e:
return _files_redirect(error=_logic_error(e))
return _files_redirect(done="Zapisano." if want == files_state.READY
else "Baza włączona do użytku.")
else "Plik włączony do użytku.")
@app.post("/files/upload")
@@ -782,12 +865,13 @@ async def files_upload(request: Request, upload: UploadFile = File(...)):
base64.b64encode(raw).decode("ascii"), by=_who(request))
except httpx.HTTPError as e:
return _files_redirect(error=_logic_error(e))
if out.get("accepted"):
return _files_redirect(done=f"Wgrano „{out.get('name')}”. Można ją włączyć do użytku.")
# Bez powodu i bez słowa „walidacja" — poza administratorem nikt nie ma
# skąd wiedzieć, że taki mechanizm istnieje.
return _files_redirect(done=f"Wgrano „{out.get('name')}”. "
f"Zanim trafi do użytku, musi ją zatwierdzić administrator.")
# DOKŁADNIE ten sam komunikat niezależnie od wyniku sprawdzenia. Dwa różne
# komunikaty były wyrocznią: wystarczyło wgrywać spreparowane pliki i czytać
# odpowiedź, żeby odgadnąć reguły, które ma znać wyłącznie administrator.
# Poprzednia treść mówiła przy tym wprost, że istnieje „administrator", który
# musi plik „zatwierdzić" — czyli że konto wgrywającego jest ograniczone
# i że plik przechodzi przez jakąś bramkę.
return _files_redirect(done=f"Wgrano „{out.get('name')}”.")
@app.post("/files/archive")
@@ -995,4 +1079,6 @@ def wyloguj(request: Request):
@app.get("/health")
def health() -> dict:
return {"status": "ok", "layer": "presentation"}
# Sama „ok" — nazwa warstwy mówiła, że warstw jest więcej i jak się nazywa.
# Kubernetes i compose czytają wyłącznie kod odpowiedzi.
return {"status": "ok"}