PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja)
build-render / build (push) Failing after 8s
build-swisseph / build (push) Successful in 9s
build / build (push) Successful in 8s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 5s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 4s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 4s
build-render / build (push) Failing after 8s
build-swisseph / build (push) Successful in 9s
build / build (push) Successful in 8s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 5s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 4s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 4s
Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów. Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie robił — bo to rozgada. Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików, odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był przyciskiem. ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI /static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny. Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania. KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny, i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy serwowaniu; w repozytorium zostają. styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły. base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa. RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam. _logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach. Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani /openapi.json i nie publikują portów na hoście. ZAPORA SŁOWNIKOWA test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby test nie przechodził dlatego, że program jest pusty. Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych, ekrany obejrzane w przeglądarce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #78.
This commit is contained in:
@@ -0,0 +1,23 @@
|
||||
/* Arkusz ekranu „synastry” — dokładany tylko dla konta z tym uprawnieniem. */
|
||||
|
||||
.sub { color: var(--muted); margin: .25rem 0 2rem; }
|
||||
.grid { display: flex; gap: .6rem; flex-wrap: wrap; }
|
||||
.grid label { display: flex; flex-direction: column; gap: .25rem; color: var(--muted); font-size: .85rem; flex: 1; min-width: 9rem; }
|
||||
.grid input { width: 100%; }
|
||||
.mono { font-family: ui-monospace, SFMono-Regular, Menlo, monospace; font-size: .92em; }
|
||||
td.retro { color: #ff9b6a; font-weight: 600; }
|
||||
/* Glify astrologiczne (LOG-22). Trzy warstwy obrony przed prezentacją emoji
|
||||
(DAN-18: kolorowe kwadraty są nieczytelne i niesterowalne kolorem):
|
||||
1) selektor wariantu U+FE0E w samych danych (glyphs.py),
|
||||
2) font-variant-emoji:text — nowsza własność CSS,
|
||||
3) font-family celujący w MONOCHROMATYCZNE fonty symboli PRZED jakimkolwiek
|
||||
fontem emoji. Bez tego macOS/Chromium i tak sięga po Apple Color Emoji dla
|
||||
znaków zodiaku (♈–♓), mimo VS15 — potwierdzone wizualnie. „Apple Symbols",
|
||||
„Segoe UI Symbol", „Noto Sans Symbols2" mają te glify w wersji tekstowej. */
|
||||
.glyph { font-size: 1.15em; line-height: 1; font-variant-emoji: text;
|
||||
font-family: "Apple Symbols", "Segoe UI Symbol", "Noto Sans Symbols2",
|
||||
"DejaVu Sans", sans-serif; }
|
||||
td.glyph { color: var(--accent); white-space: nowrap; }
|
||||
svg.aspectarian text.glyph { font-size: inherit; }
|
||||
.opts input[type=number] { width: 5rem; }
|
||||
.error { background: #3a1320; border: 1px solid #6a2233; color: #ffb3c0; padding: .75rem 1rem; border-radius: 8px; margin-top: 1.5rem; }
|
||||
Reference in New Issue
Block a user