PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja)

Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów. Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie robił — bo to rozgada. Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików, odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był przyciskiem. ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI /static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny. Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania. KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny, i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy serwowaniu; w repozytorium zostają. styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły. base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa. RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam. _logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach. Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani /openapi.json i nie publikują portów na hoście. ZAPORA SŁOWNIKOWA test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby test nie przechodził dlatego, że program jest pusty. Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych, ekrany obejrzane w przeglądarce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
2026-08-21 17:54:03 +02:00
parent 1d0ff2f72e
commit 320a0ab24e
41 changed files with 1203 additions and 382 deletions
@@ -65,12 +65,19 @@ def test_every_shared_field_is_synced(key):
    assert f"'{key}'" in SYNC_JS, f"pole {key} nie jest synchronizowane"


-def test_sync_script_loaded_before_map_script():
-    """KOLEJNOŚĆ MA ZNACZENIE: formsync w <head> z `defer` wykonuje się przed
-    geo.js (skrypty defer idą w kolejności dokumentu), więc mapa startuje już
-    z odtworzonymi współrzędnymi zamiast skakać po chwili."""
-    assert "formsync.js" in BASE_HTML, "formsync.js nie jest ładowany globalnie"
-    assert "defer" in BASE_HTML.split("formsync.js")[0].rsplit("<script", 1)[-1] + "defer"
+@pytest.mark.parametrize("name", WITH_FORM)
+def test_sync_script_loaded_before_map_script(name):
+    """KOLEJNOŚĆ MA ZNACZENIE: formsync z `defer` wykonuje się przed geo.js
+    (skrypty defer idą w kolejności dokumentu), więc mapa startuje już
+    z odtworzonymi współrzędnymi zamiast skakać po chwili.
+
+    Skrypt siedzi teraz w bloku `head_scripts` EKRANU, nie w base.html. Ładowany
+    globalnie docierał także do konta, które ma wyłącznie Pliki — a jego treść
+    wymienia z nazwy zakładki, których takie konto nie ma."""
+    html = (TEMPLATES / name).read_text(encoding="utf-8")
+    assert "head_scripts" in html and "formsync.js" in html
+    przed_geo = html.split("formsync.js")[0]
+    assert "defer" in przed_geo.rsplit("<script", 1)[-1] + "defer"


 def test_sync_reacts_to_other_browser_tab():