astrololo: generowanie tekstu jako moduł odłączalny (2/5)

Drugi z pięciu kroków budowy trzech produktów. Czysty refaktor — zachowanie
aplikacji się nie zmienia, liczba testów rośnie tylko o nowe.

DLACZEGO WARUNEK W SZABLONIE NIE WYSTARCZA. Dotąd generowanie było chowane przez
`{% if can(request, 'ai') %}`. To sprawia, że funkcji nie WIDAĆ, ale nie że jej
NIE MA: plik szablonu dalej leży w obrazie i dalej zawiera jej nazwy, więc `grep`
po kontenerze pokazuje wszystko, czego warunek nie pokazał na ekranie. Astroklient
ma nie mieć śladu, nie mieć wyłączoną funkcję — więc granica musi być KATALOGIEM.

CO SIĘ PRZENIOSŁO do app/dodatki/: dwa szablony, pięć plików statycznych, trasa
strumienia, cztery metody klienta warstwy logicznej, wpis w katalogu funkcji,
wpisy tras i zasobów, akcje formularza i reguły CSS nazywające funkcję
(`textarea.prompt`).

JAK APLIKACJA O TO PYTA. Neutralny most `app/rozszerzenia.py` odpowiada wyłącznie
na pytanie „czy coś jest podpięte i co wnosi". Sam nie wymienia ani jednej nazwy —
pilnuje tego osobny test, bo most jest w KAŻDYM obrazie. Dlatego też katalog
nazywa się `dodatki`, a nie `ai`: nazwa w instrukcji importu byłaby dokładnie tym
śladem, którego wydzielanie ma się pozbyć.

TRZY MIEJSCA, KTÓRE OKAZAŁY SIĘ TRUDNE:

1. Pola formularza. FastAPI czyta je z SYGNATURY, a wspólny handler nie może
   wymieniać `prompt_budget` ani `llm_provider`. Rozwiązane zależnością: moduł
   deklaruje własne pola u siebie, handler wie tylko, że dostaje słownik.
2. Klient warstwy logicznej jest wspólny, więc metody `prompt`/`horoscope`/
   `llm_models` musiały z niego wyjść. Wspólny klient daje teraz samą drogę
   w dół (`wywolaj`, `pobierz`, `strumien`) — z szyfrowaniem łącza i tokenem
   międzywarstwowym; co nią pojedzie, jest sprawą modułu.
3. Podtytuł ekranu Skompiluj miał wariant „z AI" i wariant bez. Zamiast warunku
   jedno zdanie prawdziwe niezależnie od tego, jakie moduły są w obrazie.

DOCKERFILE. `COPY . .` wnosiło do obrazu także testy — a plik testowy nazywa
funkcje wprost. Teraz wchodzi wyłącznie `app/`.

TEST GRANICY. `test_ai_tylko_w_module.py` przechodzi po wszystkim poza modułem
i szuka siedemnastu słów. Znalazł dwanaście resztek, których nie widziałem:
komentarze w main.py i security.py, przykład `models.js` w komentarzu features.py,
komentarze w compile.js i w trzech arkuszach, oraz regułę `textarea.prompt`,
która przy rozbijaniu CSS trafiła do arkuszy ekranów zamiast do modułu.

Ma też kontrolę pozytywną (te słowa MAJĄ padać w module — inaczej test
przechodziłby, gdyby funkcję wydrążono) i test odłączalności mostu.

SPRAWDZONE NA KOPII BEZ MODUŁU: aplikacja startuje, wszystkie ekrany oddają 200,
katalog ma 13 funkcji zamiast 14, trasy strumienia nie ma, spreparowane
`action=prompt` wraca do akcji domyślnej bez śladu, a `grep` po drzewie nie
znajduje ani jednego ze słów.

Testy: presentation 362, logic 342, data 37, render 41.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>

services/presentation/app/static/s-compile.css

@@ -102,7 +102,7 @@ body.wheel-zoom-open { overflow: hidden; }
 .readiness .rdy-missing { color: #e0c060; }
 .report-head { margin: 1.5rem 0 .5rem; }
 .report-head h2 { margin: 0; font-size: 1.4rem; }
-/* Treść od AI bywa długa — white-space:pre-wrap zachowuje akapity modelu,
+/* Bloki tekstu bywają długie — white-space:pre-wrap zachowuje akapity
    bez przepisywania ich na HTML. */
 .report-text { white-space: pre-wrap; background: var(--panel); border: 1px solid var(--line);
                border-radius: 10px; padding: .8rem 1rem; margin-top: .4rem; line-height: 1.6; }