17 Commits

Author	SHA1	Message	Date
gitea	338ec24e90	astroklient: własna nazwa produktu zamiast odziedziczonej po rdzeniu ... Astroklient przedstawiał się na stronie głównej jako „astrololo" — w tytule karty i w nagłówku. To najpoważniejszy z możliwych śladów: mówi klientowi wprost, że trzyma okrojoną wersję czegoś większego, i podaje frazę, po której da się wyszukać, czego mu nie dano. Cała reszta izolacji przestaje mieć znaczenie, gdy produkt sam się przedstawia nazwą rodzica. Wzięło się stąd, że nazwa była wpisana na sztywno w szablony, a szablony są WSPÓLNE — dokładnie ta sama przyczyna, co przy zaszytym w base.html warunku na administratora. Nazwa mieszka teraz w module `produkt.py`, który nakładka produktu nadpisuje; szablony o nią pytają, zamiast ją znać. astrodemo NIE było dotknięte: ma własne kopie szablonów i pokazuje „astrodemo". DRUGIE ŹRÓDŁO WYCIEKU, mniej oczywiste: nazwa siedziała też w identyfikatorach JavaScriptu, które widzi każdy, kto otworzy narzędzia deweloperskie — zdarzenie `astrololo:coords` i klucz `astrololo.form.v1` w localStorage. Przemianowane na neutralne `kosmogram:*`; te identyfikatory nie mają powodu nosić nazwy rodziny produktów. SKUTEK UBOCZNY: zmiana klucza w localStorage kasuje raz zapamiętane wersje robocze formularza. Sprawdzone, że NIE wyciekają: nagłówki X-Astrololo-* jadą wyłącznie między warstwami, a dokumentacja OpenAPI (gdzie zostaje tytuł aplikacji FastAPI) oddaje 404 także zalogowanemu. TEST rozdziela to, co widzi człowiek, od identyfikatorów wewnętrznych. Nazwa rdzenia wolno występować w nazwach loggerów, materiale do wyprowadzania kluczy i nagłówkach międzywarstwowych; nie wolno w szablonach, zasobach ani w treści odpowiedzi. Zakaz na wszystko byłby albo obejściem przez zmianę nazw kluczy kryptograficznych, albo martwą regułą wyłączaną przy pierwszej okazji. Sprawdzony w obie strony: po cofnięciu nakładki test pada. Testy: astroklient 15, presentation 368, astrodemo 28, logic 342, data 42, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-27 16:37:03 +02:00
gitea	10970c579f	astroklient: warstwa pośrednia — pełne astro, bez generowania i administracji (4/5) ... Trzeci produkt drabiny: astrodemo (dwie funkcje) → astroklient → astrololo. Po trzech poprzednich krokach jest cienki, bo jest ZŁOŻENIEM, a nie kopią: własne main.py z ośmioma importami, a rdzeń — ekrany, szablony, zasoby — bierze z warstwy prezentacji przy budowaniu obrazu. Jedno źródło, dwa produkty; inaczej te same 2500 linii szablonów żyłyby w dwóch egzemplarzach i rozjechały się w ciągu tygodni, po cichu. CO MA: Horoskop, Interpretacje, Kalendarz, Synastria, Sygnifikatory, wgrywanie plików. Wyszukiwarka miejsca i strefa czasowa zgodnie z ustaleniem. CZEGO NIE MA I DLACZEGO NIE DA SIĘ WŁĄCZYĆ: plików usuniętych wg usun.txt nie ma w obrazie. Nie istnieje uprawnienie, którym dałoby się je odsłonić, bo katalog funkcji składa się ze ZGŁOSZEŃ ekranów obecnych w obrazie. To dlatego „każde konto dostaje wszystko, co ta usługa umie" jest tu bezpieczne i nie wymaga wypisywania listy: zbiór liczy się z katalogu, więc opisuje ten produkt. KONTA jak w astrodemo: z konfiguracji środowiska (ASTROKLIENT_USERS), jeden poziom dostępu, bez pliku kont i bez ekranu ich zakładania. Konta rozdziela się po to, żeby każde miało własną pulę plików. PULE PER KONTO — tu była realna dziura. Warstwa logiczna przenosiła pulę tylko przy raporcie i operacjach na plikach, więc Kalendarz i Sygnifikatory czytałyby CAŁY udział: jedno konto widziałoby pliki drugiego, mimo obietnicy izolacji. Domknięte: TimelineRequest i QueryRequest niosą teraz pulę, a QueryService buduje klienta danych na żądanie. Pula jedzie w każdym żądaniu w dół i bierze się z kontekstu ustawianego przy wejściu, nigdy z formularza. Test podstawia `tenant=ktos-inny` w POST i sprawdza, że w dół poszedł login zalogowanego. WARSTWA WSPÓLNA ROZDZIELONA OD POJĘCIA ADMINISTRATORA. base.html miał wpisany na sztywno warunek `can(request, 'admin')` i odsyłacz do ekranu kont — czyli w produkcie bez tego ekranu zostawał martwy link i nazwa czegoś, czego nie ma. Rejestr niesie teraz wymagane uprawnienie, a szablon dostaje gotową listę. Podstawa przestała też importować moduły służące jednemu ekranowi (konta, stany plików), bo produkt bez tego ekranu wlókł ich zależności. ZAPORA SŁOWNIKOWA NAD REALNYM DRZEWEM. Test buduje złożenie tak samo jak Dockerfile i szuka słów o funkcjach, których nie ma — w odpowiedziach ORAZ w plikach. Pierwsza wersja znalazła dziesięć trafień, w tym trzy moje własne docstringi WYLICZAJĄCE nieobecne funkcje: zdanie „nie ma tu generowania tekstu" mówi wprost, że coś takiego istnieje, więc jest takim samym śladem jak przycisk. Po poprawkach: zero. Test ma kontrolę negatywną — podrzucony plik ma go wywrócić. usun.txt jest DANYMI, nie tekstem w Dockerfile: czyta go też test pilnujący, żeby zgadzał się ze złożeniem w main.py. Rozjazd znaczyłby albo martwy kod w obrazie, albo błąd dopiero przy uruchomieniu. CI: astroklient buduje się z KORZENIA repozytorium (jego Dockerfile sięga po rdzeń), a zmiana w warstwie prezentacji też go przebudowuje — bez tego jego obraz zostawałby ze starymi ekranami, a różnicy nie byłoby widać do zgłoszenia użytkownika. Testy: astroklient 12, presentation 368, astrodemo 28, logic 342, data 42, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-26 20:40:38 +02:00
gitea	fd79513ce2	astrololo: ekrany i eksport jako moduły, katalog z rejestracji (3/5) ... Trzeci z pięciu kroków. Zmieniłem jego zakres wobec planu i warto wiedzieć dlaczego: pierwotnie miała to być deduplikacja pięciu kopii link_crypto.py, ale po zrobieniu PR 2 widać, że astroklienta blokuje co innego — ekrany, których nie ma mieć, siedzą wewnątrz jednego main.py. Deduplikacja kryptografii jest realnym długiem, ale niczego nie blokuje. PODZIAŁ. main.py (1023 linie) rozpadł się na podstawa.py (wspólne obiekty i pomocnicy), jedenaście modułów w app/ekrany/ i main.py, który jest już samym ZŁOŻENIEM: lista importów JEST definicją produktu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żadna sekcja nie wołała pomocnika z innej (nie wołała). KATALOG Z REJESTRACJI. Dotąd wszystkie funkcje były wypisane w features.py, więc obraz produktu, który części z nich nie ma, i tak niósł ich nazwy — spis funkcji, których nie ma jak włączyć. Teraz ekran zgłasza siebie, swoje trasy i swoje zasoby przy imporcie własnego modułu, a features.py nie wymienia ani jednego ekranu. Kolejność w nawigacji jest jawna (`kolejnosc`), żeby nie rządziła nią kolejność importów. To samo dotyczy nawigacji administratora: odsyłacz do ekranu kont był wpisany na sztywno w base.html, więc w węższym produkcie zostawał martwy link i nazwa ekranu, którego nie ma. EKSPORT JAKO MODUŁ. Zgodnie z ustaleniem eksport jest funkcją administracyjną, więc musi dać się usunąć. app/moduly/eksport/ zabiera arkusz, trasę PDF-a i akcję formularza. „Można, ale nie temu kontu" i „nie ma takiej możliwości" to dwie różne gwarancje, a eksport wynosi najwięcej treści baz naraz. MOST ODKRYWA MODUŁY. Skoro modułów jest więcej niż jeden, most nie może ich znać z nazwy — nazwa nieobecnego modułu jechałaby do obrazu, w którym go nie ma. Przechodzi więc po podkatalogach app/moduly/ i pyta każdy, co wnosi. Katalog generowania przeniesiony z app/dodatki na app/moduly/dodatki. ZNALEZIONE PRZY OKAZJI. Po wydzieleniu eksportu okazało się, że jego ścieżki SZCZĘŚLIWEJ nie sprawdzał żaden test — badano wyłącznie odmowę dla konta bez uprawnienia. Moduł dostaje zależności z wywołania montującego, więc brak jednej z nich wyszedłby dopiero przy pierwszym kliknięciu. Dopisany test funkcjonalny (realny arkusz, sprawdzany aż do nagłówka ZIP-a) i brakujące zależności. Cztery komentarze w plikach współdzielonych wymieniały zakładkę „Skompiluj", w tym wheelzoom.js ze wzmianką o „przyszłej zakładce" — to samo zgłoszenie, które audyt podnosił wcześniej. TEST ZŁOŻENIA. Buduje węższy produkt NAPRAWDĘ: kopiuje drzewo, usuwa cztery ekrany i oba moduły, uruchamia aplikację w OSOBNYM PROCESIE (importy są zapamiętywane, więc sprawdzanie tego w procesie, który moduł już zaimportował, dawałoby wynik fałszywie pozytywny) i sprawdza, że wstaje, że zachowane ekrany oddają 200, że usunięte oddają 404 (nie 403 i nie 500), że katalog opisuje ten obraz, i że w nawigacji nie ma martwych odsyłaczy. Napisałem najpierw ostrzejszy test — „nazwa ekranu nie pada poza jego modułem" — i go wyrzuciłem: zgłaszał wzmianki o Horoskopie w plikach współdzielonych, choć astroklient Horoskop MA. Ślad ma znaczenie wyłącznie wobec konkretnego złożenia, więc sprawdzenie należy do produktu, nie do mechanizmu. Testy: presentation 368, logic 342, data 37, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-26 16:32:49 +02:00
gitea	320a0ab24e	PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja) ... Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów. Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie robił — bo to rozgada. Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików, odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był przyciskiem. ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI /static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny. Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania. KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny, i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy serwowaniu; w repozytorium zostają. styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły. base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa. RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam. _logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach. Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani /openapi.json i nie publikują portów na hoście. ZAPORA SŁOWNIKOWA test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby test nie przechodził dlatego, że program jest pusty. Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych, ekrany obejrzane w przeglądarce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-21 17:54:03 +02:00
gitea	f0d07ee8c3	feat(bezpieczeństwo): sesje logowania zamiast HTTP Basic (LOG-34) ... Basic nie miał wylogowania i nie dało się tego obejść: przeglądarka zapamiętuje hasło i dosyła je SAMA przy każdym żądaniu, więc serwer nie ma czego zapomnieć. Poprzednia próba (LOG-32) opierała się na nakłonieniu przeglądarki, żeby porzuciła zapamiętane dane — zachowaniu powszechnym, ale nigdzie nie zapisanym. Teraz to serwer decyduje, czy dana przeglądarka jest w środku, i może to cofnąć. TRZY POZIOMY UNIEWAŻNIENIA, celowo rozdzielone, bo każdy kosztuje co innego: 1. wylogowanie = skasowanie ciasteczka. Natychmiastowe, bez magazynu. 2. zmiana hasła albo skasowanie konta = odcisk poświadczenia wpisany w ciasteczko przestaje pasować. Dzieje się SAMO, bez pamiętania o tym. Bez tego odebranie komuś dostępu nie odbierałoby dostępu aż do wygaśnięcia. 3. „zamknij sesje" z ekranu kont = licznik pokolenia. Jedyny wymagający zapisu, więc jedyny opcjonalny: gdy licznika nie ma, poziomy 1 i 2 nadal działają. KONTO ADMINISTRACYJNE ODSEPAROWANE. Sprawdzane pierwsze i BEZ DOTYKANIA pliku kont, co daje dwie rzeczy naraz: konto z pliku o tym samym loginie nie przesłoni administratora, a administrator zaloguje się także wtedy, gdy plik jest uszkodzony — czyli w jedynej sytuacji, w której ktoś MUSI wejść, żeby to naprawić. Trzymanie jego stanu w tym samym pliku dawałoby zakleszczenie: nie da się naprawić, bo nie da się wejść. Jego odpowiednikiem „wyloguj zewsząd" jest zmiana APP_PASSWORD. KLUCZ WYMAGANY, FAIL-CLOSED. Usługa z kontami, ale bez klucza podpisu, nie odróżniłaby ważnej sesji od podrobionej, więc nie wstaje — i lepiej przy starcie niż przy pierwszym logowaniu człowieka. Losowanie klucza byłoby wygodne, ale wylogowywałoby wszystkich przy każdym restarcie poda: wygląda jak awaria i uczy ludzi ignorować ekran logowania. Ciasteczko HttpOnly (jeden wstrzyknięty skrypt inaczej wynosi sesję) i SameSite=Strict (obca strona nie zadziała w imieniu zalogowanego). Wylogowanie POST-em, nie odsyłaczem: pod adresem GET wystarczyłby obrazek na obcej stronie. Adres powrotu po zalogowaniu przechodzi przez sito — bez tego `?dokad=https://obcy` zamieniłby nasz ekran logowania w narzędzie do wyłudzania haseł. Kres bezczynności 8 h i twardy 30 dni. Znacznik aktywności odświeżany z progiem, inaczej Set-Cookie leciałby przy każdym obrazku i arkuszu stylów. Zdarzenia logowania w dzienniku (PRE-17). Nieudane próby są tam ważniejsze od udanych: pojedyncza nic nie znaczy, ale seria pod jednym adresem to jedyny widoczny ślad zgadywania haseł. Test pilnuje, że hasło tam nie trafia. Sprawdzone w przeglądarce: po zalogowaniu ciasteczko jest NIEWIDOCZNE dla JavaScriptu, a po wylogowaniu wejście na chronioną stronę ląduje na ekranie logowania — czyli dokładnie to, czego Basic nie potrafił. Testy: 21 na rdzeń podpisywania (w tym podrabianie ładunku, podpisu i klucza, ciasteczko z przyszłości, śmieci na wejściu), reszta przepisana z Basic na sesje. Prezentacja 338 zielonych. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-21 00:18:15 +02:00
gitea	71bb3b9c0a	feat(bezpieczeństwo): przycisk wylogowania (LOG-32) ... Aplikacja nie miała jak z siebie wyjść: raz podane hasło działało do zamknięcia przeglądarki, a na wspólnym komputerze nie było sposobu, żeby oddać ekran komuś innemu. HTTP BASIC NIE MA PRAWDZIWEGO WYLOGOWANIA i to jest sedno tej zmiany. Nie ma sesji do skasowania: przeglądarka zapamiętuje login i hasło, po czym dosyła je SAMA przy każdym żądaniu. Serwer nie ma czego zapomnieć — kolejne kliknięcie przyszłoby z kompletem poświadczeń i weszłoby z powrotem. Działa natomiast doprowadzenie do tego, żeby to PRZEGLĄDARKA porzuciła zapamiętane dane, i robimy to dwutorowo, bo ani jedno, ani drugie osobno nie wystarcza: 1. /wyloguj odpowiada ZAWSZE 401 z nagłówkiem WWW-Authenticate, co wymusza ponowne pytanie o hasło. Działa bez JavaScriptu, ale samo w sobie zostawia stare dane w pamięci przeglądarki: po anulowaniu okienka wystarczyłoby wejść na dowolny adres, żeby wrócić do środka. 2. wyloguj.js wysyła żądanie z CELOWO błędnymi danymi, którym przeglądarka nadpisuje swój wpis. To jest część, która faktycznie czyści pamięć — ale opiera się na zachowaniu powszechnym, a nie zapisanym w standardzie, więc nie może być jedynym mechanizmem. Strona wylogowania mówi wprost, że pewnym sposobem w KAŻDEJ przeglądarce jest zamknięcie okna. Nie obiecujemy więcej, niż Basic potrafi — obietnica bez pokrycia byłaby tu gorsza od braku przycisku, bo dawałaby złudzenie, że ekran jest oddany. Trasa stoi POZA bramką logowania, celowo: inaczej dostałaby 200 od zalogowanej sesji i nie miałaby jak odpowiedzieć 401. Odpowiada też bez logowania — inaczej wyjście wymagałoby bycia w środku, co jest błędnym kołem. Nagłówki zakazują zapamiętania strony, bo oddana z pamięci podręcznej nie dotarłaby do serwera i okienko w ogóle by się nie pojawiło. Obok wyjścia pokazujemy, KTO jest zalogowany: bez tego przycisk jest w połowie bezużyteczny, bo na wspólnym komputerze nie wiadomo, kogo się wylogowuje. Przy wyłączonym logowaniu nie ma ani jednego, ani drugiego — przycisk sugerowałby ochronę, której nie ma. Sprawdzone w przeglądarce: oba żądania wychodzą (to z błędnymi danymi i samo przejście), oba wracają 401, strona renderuje się poprawnie. Samego unieważnienia pamięci poświadczeń NIE dało się tu potwierdzić — wymaga okienka systemowego, którego automat nie obsłuży. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-20 23:52:04 +02:00
gitea	a833965909	feat(bezpieczeństwo): konta z uprawnieniami do zakładek i funkcji (PRE-27) ... Ekran „Konta" dla administratora: zakładanie, kasowanie i nadawanie uprawnień. Zestaw funkcji zależy od konta, a konto ograniczone widzi program KOMPLETNY — tylko mniejszy. PODZIAŁ NA GRUPY. Ekrany to zakładki (7), bo zakładka jest naturalną jednostką — to ją widać w nawigacji. Rozszerzenia to POZIOMY ZŁOŻONOŚCI wewnątrz ekranów: porównanie systemów domów, wykresy dodatkowe, obliczenia zaawansowane, generowanie tekstu przez model (kosztuje pieniądze) i eksport plików. Konto bez porównania domów dostaje horoskop w Whole Sign i nie wie, że systemów jest trzynaście. NIC NIE ZDRADZA, ŻE JEST WIĘCEJ: - brak pozycji w menu zamiast pozycji wyszarzonej, - 404 zamiast 403 — odmowa z powodem sama mówi, że coś tam jest, - rysunki bez uprawnienia w OGÓLE NIE POWSTAJĄ, więc nie ma ich nawet w źródle, - automatyczna dokumentacja API wyłączona. /docs, /redoc i /openapi.json wypisują komplet tras, czyli spis wszystkich funkcji programu — ochrona zakładek nic by nie dała, gdyby obok leżał ich katalog. Znalezione TESTEM przechodzącym po trasach aplikacji, nie przeglądem kodu. KONTO ADMINISTRACYJNE zostaje w APP_USER/APP_PASSWORD, jak było. Nie leży w pliku kont, więc nie da się go skasować ani ograniczyć z ekranu. Konto założone w pliku o tym samym loginie NIE przesłoni administracyjnego — kolejność sprawdzania jest odwrotna, inaczej dałoby się odebrać uprawnienia jedynemu, kto może je nadawać. Uprawnienia administracyjnego nie da się też nadać z formularza: odsiewamy je w normalise(), a nie w handlerze, więc żadne spreparowane żądanie tam nie sięgnie. GRANICA JEST W HANDLERZE, NIE W SZABLONIE. Ukrycie pola chroni przed przypadkiem, nie przed kimś, kto zna nazwy pól — _limit_options() ścina opcje po stronie serwera i test wysyła spreparowane żądanie, żeby to potwierdzić. MAPA TRASA→UPRAWNIENIE JEST JEDNA (features.ROUTES). Rozproszenie jej po dekoratorach kończy się trasą, o której ochronie ktoś zapomniał — a taka dziura jest niewidoczna, dopóki ktoś jej nie znajdzie. Trasa bez wpisu wymaga administratora: przeoczenie ma ZAMYKAĆ, nie otwierać. Test idzie po trasach APLIKACJI, nie po wpisach mapy — inaczej potwierdzałby tylko sam siebie. Konta w pliku JSON na własnym podkatalogu NFS (nie tam, gdzie bazy — zamontowanie całego udziału obeszłoby bokiem DAN-25). Hasła wyłącznie jako hash scrypt, tym samym mechanizmem co APP_USERS. Zapis atomowy, bo przerwanie zapisu na NFS obcięłoby plik, czyli skasowało wszystkie konta naraz. Przy okazji przepisane trzy testy, które greppowały nawigację i main.py: menu powstaje teraz z katalogu funkcji, więc szukanie sztywnych linków w base.html niczego już nie sprawdzało. Wymaga wolumenu na konta — osobny PR w repo deploy. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-07 12:18:14 +00:00
gitea	baf4e0e38a	fix(kosmogram): własne dymki zamiast natywnych — działają też po powiększeniu ... Rysunek niesie <title> przy każdym obiekcie i każdej linii aspektu i to wystarczało, dopóki koło było statyczne. Po dodaniu powiększania na pełne okno dymki przestały się pokazywać. CO SPRAWDZIŁEM W PRZEGLĄDARCE (1280×900, komplet danych): elementy z <title> SĄ osiągalne kursorem — 19 z 20 trafień w hit-teście — więc nic ich nie zasłania i problem nie leży w geometrii ani w pointer-events. Której dokładnie reguły przeglądarka używa do stłumienia natywnego dymka, nie ustaliłem. Nie ma to jednak znaczenia, bo natywny dymek jest tu i tak kiepskim narzędziem: pojawia się po sekundzie zwłoki, nie da się go stylować, nie działa na dotyku i nie ma go czym wywołać z klawiatury. Własny dymek usuwa zależność od zachowania przeglądarki i przy okazji jest czytelniejszy. Tekst bierzemy z <title> JUŻ OBECNEGO w rysunku, a nie z drugiej kopii opisów w JS — inaczej rozjechałyby się przy pierwszej zmianie treści. Na czas najechania <title> jest odpinany i wieszany z powrotem po zejściu kursora: dzięki temu nigdy nie widać dwóch dymków naraz, a czytniki ekranu zachowują nazwę dostępną. Warstwa 1150 CELOWO pomiędzy: nad nakładką powiększonego koła (1100), bo tam właśnie zgłoszono problem, i pod oknem postępu (1200), które ma zostać na wierzchu podczas pisania horoskopu. Test pilnuje tej kolejności liczbowo. Ścieżka PDF nietknięta — składa się po stronie serwera, <title> zostają w rysunku. Zweryfikowane w obu stanach koła: dymek pokazuje „Sun · 12°30'00'' · dom 1" nad glifem i „Sun trygon Moon · orb 3.64°" nad linią aspektu, po powiększeniu też (kursor-lupa mu nie przeszkadza), a po zejściu kursora wszystkie 20 <title> wraca na miejsce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-06 16:31:07 +02:00
gitea	4c1e7f8808	feat: przegląd baz na udziale + globalne włączanie/wyłączanie (DAN-15/PRE-09) ... Wymaganie przedefiniowane pod model serwerowy (#47): nie wybiera się folderu — pliki leżą na stałym NFS. Potrzeba za to WIDZIEĆ, jakie bazy są dostępne i móc zdecydować, które biorą udział w interpretacji. Warstwa danych: `bases.py` (lista plików + metaopis: nazwa, ścieżka, rozmiar, data, stan) i endpoint `/bases`. Wyłączone bazy są ODSIEWANE z kandydatów przy wyszukiwaniu, więc naprawdę nie biorą udziału w interpretacji — nie tylko znikają z listy. Lista wyłączonych wchodzi do klucza cache zapytań: bez tego zmiana ustawień oddawałaby wynik sprzed zmiany, czyli treść bazy uznanej za wyłączoną. `list_bases()` doszło do interfejsu dostawcy jako OPCJONALNE (SQL nie operuje na plikach → pusto, zamiast wywrotki). Przelot logika → prezentacja i ekran „Ustawienia" z tabelą baz. Przez łącze idą SAME METADANE — podgląd listy nie jest kolejną drogą do wyniesienia treści. Stan przełączników jest DEKLARATYWNY (`DISABLED_BASES`), nie klikalny — i to jest świadome: udział z bazami montujemy read-only, a katalog cache to `emptyDir`, więc zapisany przełącznik ginąłby przy restarcie poda i po cichu włączał z powrotem wyłączoną bazę. Ekran mówi wprost, jak wyłączyć bazę i dlaczego nie klikaniem. Tryb klikalny wymagałby dołożenia trwałego wolumenu. Weryfikacja na żywym łańcuchu: `/bases` przechodzi przez SZYFROWANE łącze (logic→data), pokazuje 3 bazy z metaopisem i stanem; wyszukiwanie daje 3 → 2 → 0 wierszy w miarę wyłączania baz. Testy: dane +6, prezentacja +6. Dane 13, logika 277, prezentacja 249. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-08-03 22:09:27 +02:00
gitea	7b435d4263	feat: synastria — aspekty między dwoma horoskopami (PRE-04) ... Pierwsza technika relacyjna z pełnym UI (Returns były już w kalendarzu od LOG-12). Dwie osoby → aspekty MIĘDZY ich horoskopami (planeta osoby A do planety osoby B). Silnik: `find_cross_aspects(a, b, orb, luminary_bonus, minor)` — każdy obiekt A × każdy obiekt B. `obj1` = osoba A, `obj2` = osoba B. Statyczne (dwa natale, brak wspólnego czasu) → bez applying/separating. Par sztywnych (NN/SN) NIE wycinamy — między dwiema osobami to realny aspekt, nie artefakt definicji. Wspólny matcher `_first_aspect` (z find_aspects), więc orb/bonus/aspekty poboczne działają tak samo. Endpoint `POST /chart/synastry` (dwie osoby + zodiak + ustawienia aspektów) → pozycje obu + siatka aspektów z glifami. Prezentacja: zakładka „Synastria", formularz dwóch osób (pętla po a_/b_), tabela aspektów A · aspekt · B · orb. Weryfikacja na żywym API: 13+13 obiektów, 63 aspekty synastryczne z poprawnymi glifami i bonusem świateł (A.Sun ☌ B.Venus przy orbie 8.67 = 8+2). Testy: logika +4 (cross-aspekty, kolejność A/B, brak filtra par sztywnych, brak applying), prezentacja +7 (trasa, formularz dwóch osób, klient, tabela). Logika 277, prezentacja 228. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-08-03 20:55:49 +02:00
gitea	a0d1135db1	feat(prezentacja): cache-busting plików statycznych (PRE-26) ... Po deployu przeglądarka trzymała stare styles.css / *.js — ten sam URL, więc serwowała z cache mimo nowej wersji. Doklejamy do URL-a krótki HASH TREŚCI pliku: zmienił się plik → zmienił się URL → przeglądarka pobiera nowy; bez zmian URL zostaje ten sam i cache dalej działa (bustujemy tylko to, co się zmieniło). - `static_url(name)` + globalny helper Jinja `static()`: `/static/x?v=<md5[:8]>`. Hash liczony raz na proces (lru_cache) — nowy pod po deployu = świeży hash; brak pliku → `?v=0`, nie wywala strony. - Wszystkie odwołania w szablonach (styles.css, nasze *.js, vendor Leaflet) idą teraz przez helper zamiast surowego `/static/...`. Testy: +5 (hash w URL, zależny od treści, brak-pliku-bezpieczny, żaden szablon nie serwuje surowej ścieżki, base używa helpera). Test kolejności skryptów zaktualizowany pod nowy format. Prezentacja 214. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-08-03 11:22:38 +02:00
gitea	6c9029c496	feat(prezentacja): zakladka „Skompiluj" — zbiorczy raport (PRE-23) ... Czwarta wskazowka partnerow. Nowa zakladka sklada w jedno trzy kawalki liczone w roznych miejscach: policzony horoskop, interpretacje natalna z AI i wszystkie zapamietane predykcje okresowe. Uklad sekcji dokladnie wg prosby: imie i nazwisko -> wprowadzone dane -> RYSUNEK kosmogramu -> interpretacja natalna -> predykcje okresowe. Test pilnuje tej kolejnosci, bo to jedyna rzecz, ktora latwo przestawic przy refaktorze, a partnerzy podali ja wprost. Skad material: - HOROSKOP liczymy TU NA NOWO z danych formularza, zamiast go zapamietywac. To czysta funkcja wejscia — tanio powtorzyc, a odpada trzymanie w przegladarce duzego wyniku, ktory moglby sie rozjechac z aktualnym formularzem. - INTERPRETACJA NATALNA — nowy natal.js, odpowiednik predictions.js. Natalna jest JEDNA (dotyczy momentu urodzenia, nie okresu), wiec ponowne wygenerowanie podmienia slot zamiast dokladac wpis. - PREDYKCJE — z magazynu z PRE-22. compile.js czyta magazyny przez ICH API (window.astrololoNatal / astrololoPredictions), a nie siegajac wprost do localStorage — format danych ma jednego wlasciciela: modul, ktory je zapisuje. Test tego pilnuje. Zakladka MOWI, CZEGO BRAKUJE: panel gotowosci z trzema pozycjami i podpowiedzia, na ktorej zakladce uzupelnic. Bez tego uzytkownik zlozylby niekompletny raport i dowiedzialby sie o tym dopiero po otwarciu PDF-a. Tresc od modelu jest ESKEJPOWANA przed wstawieniem do DOM — to tekst z zewnatrz, wiec bez tego mielibysmy wektor wstrzykniecia. Weryfikacja na zywej aplikacji: dwie predykcje zapisane w Kalendarzu, natalna w Interpretacjach, obie odczytane na Skompiluj (panel: brak horoskopu na zolto, dwa pozostale na zielono). Po zlozeniu wszystkie trzy zielone, a raport zaczyna sie od „Jan Kowalski" i danych wejsciowych. Kolejnosc sekcji sprawdzona na wyrenderowanym HTML: naglowek 2931 < dane 3033 < kosmogram 3158 < natalna 26544 < predykcje 26575. Testy: 16 nowych. Poprawione tez trzy wlasne testy, ktore lapaly nazwy plikow w KOMENTARZACH zamiast w tagach skryptow. Calosc: prezentacja 117 passed. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 18:09:56 +02:00
gitea	76fbdefeaa	feat(prezentacja): kliknięcie powiększa kosmogram na pełne okno (PRE-25) ... Ósma wskazówka partnerów, jako małe QoL przed PRE-22. Koło rysujemy w kolumnie tekstu, więc na mniejszym ekranie glify i stopnie robią się nieczytelne. Kliknięcie rozciąga wykres na całe okno, ponowne wraca do strony. SVG skaluje się bez utraty jakości, więc nie potrzeba drugiej wersji rysunku ani biblioteki. Wyjście z powiększenia na trzy sposoby: klik w wykres, klik w tło, Esc. Dostępne też z klawiatury (Enter/Spacja, focus-visible), bo inaczej obejrzenie szczegółów wymagałoby myszy. Dwie decyzje warte odnotowania: 1. WARSTWA. z-index 1100 CELOWO pomiędzy: ponad kontrolkami Leafleta (1000), ale PONIŻEJ okna postępu (1200). Gdy trwa pisanie horoskopu, log operacji ma zostać na wierzchu. Test pilnuje tej nierówności, bo to jedyna liczba tutaj, którą łatwo zmienić bez zastanowienia i zepsuć coś niewidocznego na oko. 2. ROZMIAR. Koło jest kwadratowe, więc ograniczamy je KRÓTSZYM bokiem okna (min(96vw, 92vh)) — inaczej na szerokim ekranie wystawałoby w pionie. Skrypt podpięty globalnie w base.html i osłonięty sprawdzeniem, czy koło w ogóle jest na stronie — zadziała też na przyszłej zakładce „Skompiluj" bez zmian. Przy powiększeniu blokujemy przewijanie strony pod spodem. Weryfikacja na żywej aplikacji, pomiarami w DOM: po kliknięciu .wheel-fig ma position:fixed, display:flex, z-index:1100; SVG rośnie z 460×460 do 662×653 przy oknie 1280×720, visibility visible; body dostaje overflow:hidden. Ponowne kliknięcie wraca do 460×460 i zdejmuje klasę. Zrzutu ekranu stanu powiększonego NIE mam — panel przeglądarki zaciął się w trakcie (puste klatki, viewport raportowany jako 0×0), więc opieram się na pomiarach i testach. Testy: 10 nowych. Całość: prezentacja 87 passed, logika 265 / 1 skip. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 17:22:48 +02:00
gitea	f34016a4a5	feat(prezentacja): wspolne dane formularza miedzy zakladkami + imie i nazwisko (PRE-21) ... Trzecia wskazowka partnerow. Kazda zakladke (Horoskop / Interpretacje / Kalendarz) wypelnialo sie od nowa — te same imie, data, godzina, strefa i miejsce. Teraz raz wpisane dane wedruja za uzytkownikiem, a zmiana w jednej zakladce przenosi sie na pozostale. Nowy formsync.js trzyma stan w localStorage. Dlaczego nie sesja na serwerze: serwer zostaje BEZSTANOWY — zadnego magazynu sesji, zadnych danych urodzeniowych trzymanych po stronie uslugi (spojne z postawa z LOG-32/PRE-16). Przy okazji dane synchronizuja sie tez miedzy osobnymi kartami przegladarki, bo zdarzenie `storage` daje to za darmo. Dolozone pole „imie i nazwisko" (wszystkie trzy zakladki) — potrzebne do naglowka raportu PDF (PRE-24). Handlery przyjmuja je i oddaja, wiec nie znika po przeliczeniu. Dwie rzeczy, ktore trzeba bylo domknac, zeby to dzialalo naprawde: 1. KOLEJNOSC SKRYPTOW. formsync.js ladowany w <head> z `defer` — skrypty defer wykonuja sie w kolejnosci dokumentu, wiec ten zdazy odtworzyc wspolrzedne, ZANIM geo.js zbuduje mape. Mapa startuje od razu we wlasciwym miejscu, zamiast przeskakiwac po chwili. 2. geo.js ustawia pola z KODU (`.value = ...`), co samo z siebie NIE wywoluje zdarzen — bez tego synchronizacja przegapilaby kazdy wybor z mapy, z wyszukiwarki i z „Tu i teraz". Dolozony setVal(), ktory jawnie zglasza `change`. Zakladka bez danego pola (np. Sygnifikatory) nie kasuje wartosci zapamietanej gdzie indziej; uszkodzony wpis w localStorage nie blokuje formularza. Q-14 rozstrzygniete: lancuch LaTeX->PDF stanie jako OSOBNA USLUGA render — spojne z izolacja swisseph (LOG-27), obraz produktu zostaje maly. Weryfikacja na zywym stacku (data+logika+prezentacja) w przegladarce: dane wpisane w Horoskopie pojawily sie w Interpretacjach; zmiana godziny w Interpretacjach dotarla do Kalendarza; pola nieobecne na zakladce (zodiak, system domow) przetrwaly; po POST imie zostalo, a horoskop policzyl sie normalnie. Testy: 22 nowe strukturalne. Calosc: prezentacja 67 passed. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 15:12:49 +00:00
gitea	c4a181b810	Spięcie osi czasu z bazą interpretacji i widokiem (LOG-14, 1B->2B) ... Realizuje przepływ 1B->2B z notes2: predykcyjne sygnifikatory (z datami) dopasowane do interpretacji z bazy. Logika: - timeline.py: zdarzenia niosą strukturę (directed/aspect/target dla dyrekcji, lord/sign dla profekcji) do budowy tokenów. - significators.interpret_events + _event_tokens: z każdego zdarzenia buduje tokeny bazy (dyrekcja: [planeta][aspekt][cel]; profekcja: [władca][znak]) i dopina interpretacje reużywając _facet_samples (AND tokenów, dedup, rozwinięcie). - /chart/timeline: flaga interpret=true. Prezentacja: - nowa strona /timeline "Kalendarz": formularz (urodzenie + zakres dat) -> oś czasu z technikami, datami i interpretacjami; nawigacja + wspólne now.js. Walidacja E2E na realnym main_base.xlsx (2025-2026): - dyr. Saturn kwadratura MC -> 50 interpret. ("...5th house" -> "abortion/miscarriage") - Władca Roku Saturn (wiek 42) -> 63; strona renderuje badge dat/technik. 71 testów przechodzi (nowy test_timeline_interpret). Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-11 12:31:50 +02:00
gitea	eef67d37b5	Wyszukiwarka: wynik obliczeń szukany w bazie interpretacji ... Pierwsza wersja mostu horoskop -> sygnifikatory -> baza (zalążek LOG-16/18/19). - logic/significators.py: z pozycji generuje tokeny w składni bazy (planeta [Su, znak [Tau...), pyta warstwę danych o rekordy z tokenem planety i zawęża do tych, które wspominają też jej znak ("planeta w swoim znaku"); odsiewa szum. - logic /chart/report: nowy endpoint (pozycje -> raport dopasowań z interpretacjami). - logic DataClient.search: parametr fields (lżejszy payload). - data: naprawa str.contains regex=True -> regex=False (sygnifikatory zawierają [ + itd., metaznaki regex); podniesiony górny limit zapytania (le=50000). - prezentacja: strona /interpret (formularz -> wyszukane interpretacje per obiekt) + nawigacja. Zweryfikowano end-to-end na realnym pliku (Encyclopaedia of Medical Astrology, 53969 wierszy): dla horoskopu 30.04.1984 znaleziono m.in. Sun w Taurus 46, Mars w Scorpio 57, Saturn w Scorpio 61 dopasowań; przykłady: "[Su in [Tau" -> "the bump of amativeness prominent". 15 testów przechodzi. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-01 14:57:26 +02:00
gitea	3195d9b003	Warstwa prezentacji: widok horoskopu do ręcznego testowania ... Strona główna "/" = formularz podstawowych danych momentu (data, godzina, strefa, opcjonalnie lokalizacja) → tabela policzonych pozycji w formie human-readable (znak, pozycja w znaku, absolutna, kierunek, prędkość). Woła logic /chart/positions; przelicza czas lokalny + offset na UTC. Przycisk "Tu i teraz" uzupełnia bieżącą datę/godzinę i strefę przeglądarki. Retrogradacja wyróżniona w tabeli. Wyszukiwarkę sygnifikatorów przeniesiono pod "/significants" -> /significators, dodano nawigację (base.html). Czytelny komunikat, gdy logika nie ma jeszcze endpointu silnika. Zweryfikowano end-to-end: formularz → przeliczenie UTC → render tabeli (przez stub kontraktu /chart/positions). Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-06-27 20:08:43 +02:00