71bb3b9c0a68258694c273e1927aca57633b86e8
1 Commits
| Author | SHA1 | Message | Date | |
|---|---|---|---|---|
|
|
21a00b0000 |
feat(silnik B): endpoint /houses + nocny przemiał; ε PRAWDZIWE zamiast średniego
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m36s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 24s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 10s
build-swisseph / build (push) Successful in 18s
build / build (push) Successful in 19s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m37s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 16s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 9s
Etap 4, z jedną istotną zmianą planu i jednym znalezionym błędem. /houses W SILNIKU B Domyka kontrakt parzystości (LOG-28) po stronie domów — dotąd obejmował tylko pozycje obiektów, więc błąd w podziale na domy przechodził przez porównanie silników niezauważony. Nazwy systemów są NASZE (te same, co houses.SYSTEMS), więc wołający nie musi znać liter swissepha; rozjazd tych dwóch list oznaczałby, że parzystość przestała obejmować część systemów. Poza dziedziną (Placidus/Koch za kołem podbiegunowym) zwracamy 422 z powodem, a NIE podstawiamy po cichu innego systemu — cicha podmiana jest po stronie wołającego niewykrywalna, a to on ma zdecydować, co z tym zrobić. PRZEMIAŁ: NOCNE CI ZAMIAST CRONJOBA W KLASTRZE Plan zakładał Job w k3s, bo „duży przemiał jest kosztowny". Pomiar tego nie potwierdził: 500 000 przypadków × 13 systemów = 70 mln porównań w 64 sekundy, skalowanie liniowe (20k→2,8 s, 100k→12,3 s, 500k→64 s). Osobny obraz w rejestrze, manifest, CronJob i kopia harnessu poza repo byłyby infrastrukturą do problemu, którego nie ma — a kopia harnessu poza repo to ryzyko cichego rozjazdu z kodem, który ma testować. Workflow z harmonogramem daje to samo: co noc inne ziarno, więc dziedzina przeczesuje się z czasem gęściej niż pojedynczym przebiegiem. ε PRAWDZIWE — BŁĄD ZNALEZIONY PRZY OKAZJI Silnik liczył RAMC z GAST (czas gwiazdowy POZORNY, mierzony od równonocy PRAWDZIWEJ), ale parował go z ε ŚREDNIM, czyli bez nutacji. To nie wybór konwencji, tylko pomieszanie dwóch układów odniesienia. Skutek: do 3,2″ na cuspach domów oraz niespójne ε dla deklinacji i antyscji, liczonych z pozycji POZORNYCH. Teraz ε pochodzi z serii IAU 2000A — z tego samego źródła, którego Skyfield używa do GAST, więc oba są spójne z definicji. Framework wyroczni tego NIE MÓGŁ wykryć: z założenia podaje to samo ε obu stronom, żeby izolować samą funkcję domów. Błąd siedział w danych WEJŚCIOWYCH, nie w testowanej funkcji — i cały czas świecił na zielono. Wejście ma więc teraz własny sprawdzian, ze Skyfieldem jako niezależnym autorytetem (bez swissepha, więc działa w każdym środowisku). Luka opisana wprost w tests/oracle/README.md, bo poprzedni tekst twierdził, że ε jest testowane — nie było. Reszta ~3″ przy porównaniu „cały horoskop nasz vs swissepha" to UT1 kontra UTC: Skyfield konwertuje z tablic IERS, swisseph przyjmuje podany JD jako UT1 (dla 1984-04-30 różnica 0,181 s = 2,7″ RAMC — zgadza się co do trzeciego miejsca). Podanie swissephowi JD w UT1 kasuje ją do 0,00065″. Nasza strona jest dokładniejsza; niczego tu nie zmieniam. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com> |