5 Commits

Author	SHA1	Message	Date
gitea	73af7205d1	feat(bezpieczeństwo): konta z uprawnieniami do zakładek i funkcji (PRE-27) ... Ekran „Konta" dla administratora: zakładanie, kasowanie i nadawanie uprawnień. Zestaw funkcji zależy od konta, a konto ograniczone widzi program KOMPLETNY — tylko mniejszy. PODZIAŁ NA GRUPY. Ekrany to zakładki (7), bo zakładka jest naturalną jednostką — to ją widać w nawigacji. Rozszerzenia to POZIOMY ZŁOŻONOŚCI wewnątrz ekranów: porównanie systemów domów, wykresy dodatkowe, obliczenia zaawansowane, generowanie tekstu przez model (kosztuje pieniądze) i eksport plików. Konto bez porównania domów dostaje horoskop w Whole Sign i nie wie, że systemów jest trzynaście. NIC NIE ZDRADZA, ŻE JEST WIĘCEJ: - brak pozycji w menu zamiast pozycji wyszarzonej, - 404 zamiast 403 — odmowa z powodem sama mówi, że coś tam jest, - rysunki bez uprawnienia w OGÓLE NIE POWSTAJĄ, więc nie ma ich nawet w źródle, - automatyczna dokumentacja API wyłączona. /docs, /redoc i /openapi.json wypisują komplet tras, czyli spis wszystkich funkcji programu — ochrona zakładek nic by nie dała, gdyby obok leżał ich katalog. Znalezione TESTEM przechodzącym po trasach aplikacji, nie przeglądem kodu. KONTO ADMINISTRACYJNE zostaje w APP_USER/APP_PASSWORD, jak było. Nie leży w pliku kont, więc nie da się go skasować ani ograniczyć z ekranu. Konto założone w pliku o tym samym loginie NIE przesłoni administracyjnego — kolejność sprawdzania jest odwrotna, inaczej dałoby się odebrać uprawnienia jedynemu, kto może je nadawać. Uprawnienia administracyjnego nie da się też nadać z formularza: odsiewamy je w normalise(), a nie w handlerze, więc żadne spreparowane żądanie tam nie sięgnie. GRANICA JEST W HANDLERZE, NIE W SZABLONIE. Ukrycie pola chroni przed przypadkiem, nie przed kimś, kto zna nazwy pól — _limit_options() ścina opcje po stronie serwera i test wysyła spreparowane żądanie, żeby to potwierdzić. MAPA TRASA→UPRAWNIENIE JEST JEDNA (features.ROUTES). Rozproszenie jej po dekoratorach kończy się trasą, o której ochronie ktoś zapomniał — a taka dziura jest niewidoczna, dopóki ktoś jej nie znajdzie. Trasa bez wpisu wymaga administratora: przeoczenie ma ZAMYKAĆ, nie otwierać. Test idzie po trasach APLIKACJI, nie po wpisach mapy — inaczej potwierdzałby tylko sam siebie. Konta w pliku JSON na własnym podkatalogu NFS (nie tam, gdzie bazy — zamontowanie całego udziału obeszłoby bokiem DAN-25). Hasła wyłącznie jako hash scrypt, tym samym mechanizmem co APP_USERS. Zapis atomowy, bo przerwanie zapisu na NFS obcięłoby plik, czyli skasowało wszystkie konta naraz. Przy okazji przepisane trzy testy, które greppowały nawigację i main.py: menu powstaje teraz z katalogu funkcji, więc szukanie sztywnych linków w base.html niczego już nie sprawdzało. Wymaga wolumenu na konta — osobny PR w repo deploy. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-06 21:45:23 +02:00
gitea	8b6ecc727d	feat(domy): przypisanie do domu przez wyrocznię + poprawki układu strony ... ETAP 5, część pierwsza: assign_house pod wyrocznią (swe_house_pos). Osobny rodzaj błędu niż same cuspy — i od razu jeden znalazł. BŁĄD: assign_house szło ZAWSZE do przodu. Przy dużych szerokościach systemy dzielące koła wielkie mają kolejność domów ODWRÓCONĄ (przy φ=−84,3° cusp domu I wypada na 174,2°, a domu II na 165,3°) — co nie jest usterką, bo wyrocznia zwraca dokładnie te same wartości. Suma przeskoków „do przodu" wychodziła 3960° zamiast 360°, czyli każdy krok obchodził koło dookoła. Planety lądowały w złych domach dla regiomontanusa, campanusa i topocentrica: 9,7-12,5% przypadków. Błąd cichy — wykres wyglądał bez zarzutu. Kierunek bierzemy teraz z samych cuspów. TOPOCENTRIC MA JEDNAK GRANICĘ DZIEDZINY — korekta tego, co pisałem wcześniej. Cuspy są poprawne wszędzie (zgodne z wyrocznią co do zera), ale powyżej koła podbiegunowego przestają DZIELIĆ OKRĄG: cusp VII (= I + 180°) wypada przed cuspem VI i domy nachodzą na siebie. Przypisanie planety traci wtedy sens — co potwierdza sama wyrocznia, której swe_house_pos przeczy tam własnym cuspom (100% zgodności do 62°, 83,9% przy 66°, ok. 50% przy 72°; regiomontanus 100% w tych samych punktach). Odmawiamy, z jawnym fallbackiem jak Placidus i Koch. Próg jest WYPROWADZONY z warunku „dwanaście cuspów sumuje się do 360°", nie dobrany pod wynik testu — i wypada na kole podbiegunowym (zmierzone: 100% podziałów do 65°, 78% w pasie 66-67°). To inny rodzaj granicy niż u Placidusa i Kocha: tam nie istnieją same cuspy, tu istnieją, tylko nie tworzą podziału. Framework dostał pojęcie dziedziny WĘŻSZEJ niż wyroczni (NARROWER_THAN_ORACLE), zamiast wyjątku „bo topocentric": skoro wyrocznia przeczy sama sobie, nie może rozstrzygać, więc tam nie porównujemy — a nasze przypisanie jest w tym obszarze sprawdzane testem samospójności z cuspami, bez swissepha. UKŁAD STRONY — zmierzony na żywej stronie, nie na oko: - tabela porównania przy 13 systemach miała 14 kolumn i 1863 px, a stała w rodzicu bez overflow-x, więc ROZPYCHAŁA CAŁY DOKUMENT: 1713 px przy oknie 1280 px, poziomy pasek na body. Teraz ma własny kontener przewijany (dokument 1265 px, nie przewija się), a numer domu jest przyklejony do lewej, bo inaczej po przewinięciu nie wiadomo, który to wiersz. - przypis „* nie działa za kołem podbiegunowym" siedział WEWNĄTRZ <label> selektora, łamał się na dwie linie i rozciągał wiersz siatki ze 66 do 108 px, rozjeżdżając go z sąsiednim polem. Wyjaśnienie stoi teraz raz, przy checkboxach z gwiazdkami; wiersz wrócił do 66 px. - 13 checkboxów na flexie zawijało się w poszarpane wiersze — jest siatka o stałej szerokości kolumny (auto-fill, więc na wąskim ekranie kolumn mniej). Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-06 13:55:13 +02:00
gitea	4d1daab35a	feat(domy): warianty od Barana i od MC + obrót kosmogramu — LOG-05 zamknięte ... Ostatnie trzy pozycje z treści LOG-05, których wcześniej nie było: - whole_sign_aries — znaki jako domy, ale dom I ZAWSZE na 0° Barana, niezależnie od Ascendentu (tradycja indyjska i część szkół hellenistycznych), - equal_mc — równe domy zakotwiczone na MC: dom X zaczyna się dokładnie na południku, a nie ma go gdzieś w środku, - obrót kosmogramu: Ascendent albo 0° Barana po lewej stronie koła. Zmienia WYŁĄCZNIE rysunek, żadna liczba nie jest przeliczana. Wariant „od Barana" unieruchamia koło względem zodiaku, więc dwa horoskopy da się porównać na oko. Oba nowe systemy zgodne z wyrocznią co do zera od pierwszego uruchomienia. Razem 13 systemów: 2 833 424 porównania w przemiale, zero przekroczeń. PRZY OKAZJI — DWA BŁĘDY, KTÓRE SAM WPROWADZIŁEM I KTÓRYCH TESTY NIE WIDZIAŁY: - linia zbierająca ostrzeżenia o fallbacku trafiła do handlera strony głównej zamiast do compile_pdf: odwoływała się do nieistniejącej zmiennej, czyli 500 na stronie głównej, a do PDF-a ostrzeżenia nie docierały wcale, - compile_build używał parametru formularza, którego nie miał w sygnaturze. Oba przeszły przez komplet zielonych testów, bo żaden nie wywoływał POST-a — testy prezentacji sprawdzały teksty w szablonach i w main.py. Doszły więc testy uderzające w prawdziwe trasy (POST / i POST /compile ze stubowaną logiką), które łapią tę klasę błędu. Z tego samego powodu przepisane dwa testy PDF-a: greppowały z main.py dokładny kształt wywołania render(chart, theme="print") i pękały przy dopisaniu argumentu, mimo poprawnego zachowania. Teraz wołają trasę i sprawdzają, że KAŻDY z czterech rysunków dostaje motyw druku. LOG-05 i PRE-05 → Zrobione w docs/astrololo_wymagania.xlsx. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-05 22:38:43 +02:00
gitea	7266f671a4	feat(domy): Placidus i Koch + jawny fallback poza kołem podbiegunowym ... Etap 2: dwa systemy łuku dobowego — jedyne, które mają miejsca, gdzie po prostu NIE ISTNIEJĄ. Koch zgadza się z wyrocznią co do zera; Placidus do 1,7e-6°, przy czym to próg zbieżności WYROCZNI, nie nasz: nasze cuspy spełniają definicję Placidusa z dokładnością 1e-12° (osobny test, działa bez swissepha). Placidus jako jedyny nie ma wzoru zamkniętego — cusp jest zdefiniowany warunkiem na samego siebie („punkt, który przebył 1/3 swojego półłuku"), więc iterujemy po punkcie stałym do 1e-11°. Brak zbieżności traktujemy jako wyjście poza dziedzinę, nie jako wynik. Koch okazał się natomiast ZAMKNIĘTY: jego kryterium to czas od wschodu stopnia stojącego na MC, a półłuk tego stopnia znamy wprost z jego deklinacji. Definicja za Astrodienst (astro.com/astrowiki/en/Koch_House_System) — nie zgadywana. Powyżej koła podbiegunowego oba odmawiają liczenia i wyrocznia odmawia dokładnie tych samych przypadków (5245/20 000 losowych, zero rozjazdów dziedziny). Odmowa jest wyjątkiem, nie liczbą: cicha podmiana systemu jest niewykrywalna z wykresu. Ustępstwo wobec rzeczywistości siedzi osobno, w cusps_detailed(): podstawia Porphyry'ego i ZAWSZE zostawia ślad. Ten ślad idzie wszystkimi trzema wyjściami — na ekran (ramka, nie „muted"), w prompt do modelu (inaczej napisze „Twój Placidus" o Porphyrym) i do PDF-a, w ramce PRZED rysunkami. Astrolog z Tromsø dostaje wynik i wie, że go dostał inaczej. Przy okazji: nazwy systemów były zaszyte w czterech szablonach naraz. Przy trzech systemach uchodziło to na sucho, przy dziesięciu nie — jest katalog w jednym miejscu, a testy szablonów RENDERUJĄ je zamiast szukać tekstu w źródle, więc łapią też literówki w Jinja. Większe jądro efemeryd (de441): świadomie zdegradowane do „nice to have" — rozszerza wyłącznie zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym. Odnotowane w domain.py przy JD_MIN/JD_MAX, żeby nie wróciło po cichu. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-05 22:04:33 +02:00
gitea	a9f2a038fa	refactor(prezentacja): wspólne partiale formularza — koniec dublowania chart/compile ... Spłata długu: bloki opcji i tabele wyniku były kopiowane między „Horoskop" (/) i „Skompiluj" (/compile). Duplikat już raz spowodował regresję (podsumowanie gubiło opcje), a przy każdej nowej opcji rósł (dodawałem je 3× w dwóch miejscach). - `_form_options.html` (NOWY): bloki opcji — stacje/tabele, porównanie domów, ustawienia aspektów. Dołączany przez oba formularze. - `_result_tables.html`: chart.html PRZECHODZI na ten wspólny plik (compile już go używał od #46). Rysunki (koło/aspektarian/deklinacja/antyscja) zgrupowane razem, potem wspólne tabele. Dzięki temu widok główny i podsumowanie NIE MOGĄ się już rozjechać — jedno źródło prawdy. Zero zmian zachowania: oba szablony renderują te same pola i tabele co wcześniej (sprawdzone renderem na bogatym wyniku). Testy strukturalne przełączone na odczyt wspólnych plików. Prezentacja 221. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-08-03 18:09:54 +02:00