gitea
4d1daab35a
Ostatnie trzy pozycje z treści LOG-05, których wcześniej nie było: - whole_sign_aries — znaki jako domy, ale dom I ZAWSZE na 0° Barana, niezależnie od Ascendentu (tradycja indyjska i część szkół hellenistycznych), - equal_mc — równe domy zakotwiczone na MC: dom X zaczyna się dokładnie na południku, a nie ma go gdzieś w środku, - obrót kosmogramu: Ascendent albo 0° Barana po lewej stronie koła. Zmienia WYŁĄCZNIE rysunek, żadna liczba nie jest przeliczana. Wariant „od Barana" unieruchamia koło względem zodiaku, więc dwa horoskopy da się porównać na oko. Oba nowe systemy zgodne z wyrocznią co do zera od pierwszego uruchomienia. Razem 13 systemów: 2 833 424 porównania w przemiale, zero przekroczeń. PRZY OKAZJI — DWA BŁĘDY, KTÓRE SAM WPROWADZIŁEM I KTÓRYCH TESTY NIE WIDZIAŁY: - linia zbierająca ostrzeżenia o fallbacku trafiła do handlera strony głównej zamiast do compile_pdf: odwoływała się do nieistniejącej zmiennej, czyli 500 na stronie głównej, a do PDF-a ostrzeżenia nie docierały wcale, - compile_build używał parametru formularza, którego nie miał w sygnaturze. Oba przeszły przez komplet zielonych testów, bo żaden nie wywoływał POST-a — testy prezentacji sprawdzały teksty w szablonach i w main.py. Doszły więc testy uderzające w prawdziwe trasy (POST / i POST /compile ze stubowaną logiką), które łapią tę klasę błędu. Z tego samego powodu przepisane dwa testy PDF-a: greppowały z main.py dokładny kształt wywołania render(chart, theme="print") i pękały przy dopisaniu argumentu, mimo poprawnego zachowania. Teraz wołają trasę i sprawdzają, że KAŻDY z czterech rysunków dostaje motyw druku. LOG-05 i PRE-05 → Zrobione w docs/astrololo_wymagania.xlsx. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Porównanie domów z wyrocznią (Swiss Ephemeris)
Framework testowy do systemów domów. Liczenie cuspów traktujemy jako funkcję
parametrów (RAMC, ε, φ), a Swiss Ephemeris jako wyrocznię — czyli niezależną
implementację, wobec której sprawdzamy naszą.
Powstał pod implementację systemów egzotycznych (Placidus, Koch, Regiomontanus, Campanus…), gdzie błąd jest cichy: wykres wygląda poprawnie, tylko planety siedzą w złych domach. Pojedyncze cuspy przepisane z internetu tego nie wyłapią — tysiące porównań na całej dziedzinie tak.
Dlaczego akurat tak
Izolacja jednostki. Obu implementacjom podajemy TE SAME wejścia przez
swe_houses_armc. Gdybyśmy porównywali „nasz horoskop" z „horoskopem swissepha",
różnica mogłaby wynikać z innego czasu gwiazdowego albo innego ε — czyli z czegoś,
co nie jest testowaną funkcją, i utonęlibyśmy w fałszywych alarmach. Czas gwiazdowy
i ε mają własny, osobny test (asc/mc).
Kryterium, nie procent. Raportujemy liczbę przypadków powyżej tolerancji (1″), maksymalne odchylenie i miejsce jego wystąpienia oraz histogram. Sam procent zgodności ukrywa kształt błędu: „97%" nie odróżnia szumu zmiennoprzecinkowego od jednego rogu dziedziny, w którym mylimy się o 30°.
Granice liczone per data. Koło podbiegunowe — granica dziedziny Placidusa i Kocha — nie jest stałą 66,56°. Zależy od ε, które zmienia się z datą (23,75° w 370 p.n.e., 23,44° dziś), więc w zakresie programu przesuwa się o ~0,3°.
Zgodność co do dziedziny. Gdy wyrocznia odmawia liczenia (poza dziedziną), a my uważamy, że liczymy — to też jest błąd, zgłaszany osobno. Wyrocznia mówi nam zatem nie tylko jakie są wartości, ale i gdzie kończy się dziedzina.
Uruchomienie
LOGIC_PATH=../../services/logic python run.py --mode build
| Tryb | Co robi | Gdzie działa |
|---|---|---|
--mode build |
zestaw brzegowy + tyle samo przypadków z wnętrza | CI, blokuje build |
--mode sweep --count N --seed S |
wielki losowy przemiał | Job w klastrze, nie blokuje |
Kod wyjścia: 0 = zgodność w granicach tolerancji, 1 = przekroczenia albo
niezgodność dziedziny. Ziarno jest zawsze raportowane — każdy błąd da się
odtworzyć komendą wypisaną w raporcie.
Co ten framework już znalazł
Uruchomiony na kodzie, który uchodził za poprawny (whole sign / equal / porphyry), wykrył dwa realne błędy w pierwszym przebiegu:
- Ascendent o 180° za kołem podbiegunowym.
atan2wybierał niewłaściwy punkt przecięcia ekliptyki z horyzontem — zwracaliśmy Descendent. Planety lądowały w przeciwnych domach dla całej północnej Skandynawii (Tromsø, Rovaniemi, Murmańsk). Dotyczyło ~11% przypadków na tych szerokościach. - Niedeterminizm whole sign na granicy znaku. Ascendent o włos od granicy (359,999999999976 vs 1e-10 — ta sama wartość, różne strony) przerzucał dom I o 30°. Ten sam horoskop na innej maszynie mógł dać inny wynik.
Oba mają teraz testy regresji w services/logic/tests/test_houses.py, więc są
łapane także bez swissepha.
Stan systemów domów
Etap 1 — systemy o zamkniętym wzorze (bez iteracji). Każdy poniższy przeszedł zarówno zestaw brzegowy (2520 porównań), jak i losowy przemiał 20 000 przypadków (240 000 porównań na system):
| System | Konstrukcja | Maks. odchylenie |
|---|---|---|
| whole sign | podział ekliptyki | 0,000000000° |
| whole sign (od Barana) | dom I zawsze na 0° Barana | 0,000000000° |
| equal | podział ekliptyki od Ascendentu | 0,000000000° |
| equal (od MC) | dom X dokładnie na MC | 0,000000000° |
| porphyry | podział kwadrantów po ekliptyce | 0,000000000° |
| vehlow | equal z Ascendentem w środku domu I | 0,000000000° |
| morinus | równik rzutowany wprost na ekliptykę | 0,000000000° |
| regiomontanus | podział równika, koła przez punkty N/S horyzontu | 0,000000000° |
| campanus | podział wertykału pierwszego | 0,000000000° |
| alcabitus | podział łuków dobowych po równiku | 0,000000000° |
| topocentric | ascendenty pod biegunami tan(P) = tan(φ)·k/3 | 0,000000000° |
Etap 2 — systemy łuku dobowego, jedyne z realną granicą dziedziny:
| System | Konstrukcja | Maks. odchylenie |
|---|---|---|
| placidus | trójdzielenie półłuków, iteracyjnie | 0,000001686° |
| koch | trójdzielenie CZASU od wschodu stopnia MC | 0,000000000° |
Placidus jest jedynym systemem bez wzoru zamkniętego: cusp jest zdefiniowany
warunkiem na samego siebie, więc szukamy go iteracyjnie do 1e-11°. Pozostałe
1,7e-6° to próg zbieżności wyroczni, nie nasz błąd — nasz cusp spełnia
definicję Placidusa z dokładnością 1e-12° (test test_placidus_cusps_satisfy_ their_own_definition sprawdza to bez swissepha).
Powyżej koła podbiegunowego oba odmawiają liczenia — i wyrocznia odmawia dokładnie tych samych przypadków (5245 na 20 000 losowych, zero rozjazdów). Warstwa aplikacyjna łapie tę odmowę i podstawia Porphyry'ego z głośnym komunikatem, który idzie na ekran, w prompt do modelu i do PDF-a: po podmianie kosmogram wygląda bezbłędnie, więc jest to jedyny sygnał dla astrologa.
Topocentric — i czego nauczył
Topocentric był początkowo wycofany z powodu rozjazdu przy |φ| ≈ 89,9°. Ta diagnoza była błędna, bo opierała się wyłącznie na zestawie brzegowym, który próbkuje tylko wybrane szerokości. Przemiał losowy pokazał prawdziwą skalę: błędy zaczynały się już od ~70° i sięgały 50% przypadków blisko biegunów — 6,5% całości, nie dwa przypadki brzegowe.
Przyczyną nie była jednak konstrukcja, tylko wybór gałęzi. Dwa koła wielkie przecinają się w dwóch punktach antypodycznych i trzeba wskazać właściwy. Kolejno zawiodły: „po której stronie MC", „w łuku kwadrantu", „wschodnia połowa horyzontu" oraz śledzenie ciągłości krokami. Każda z nich rozstrzyga lokalnie, a przy dużych szerokościach kolejność domów potrafi się odwrócić — przy φ = −79,55° MC wypada na 306,8°, a dom 11 na 291,4°, czyli domy biegną wstecz. To jest poprawne i wyrocznia zwraca dokładnie to samo.
Rozwiązaniem było nie wybierać w ogóle. Iloczyn wektorowy zenitu z biegunem
ekliptyki jest ciągłą funkcją parametru rodziny i sam niesie właściwy zwrot;
dwuznaczność wprowadza dopiero atan2. Zostając w wektorach i kotwicząc rodzinę
raz — na MC górującym — dostajemy zgodność co do zera na całej dziedzinie,
bez iteracji i bez zawężania szerokości.
Morał praktyczny: zestaw brzegowy mówi, czy system się psuje; dopiero przemiał losowy mówi jak bardzo. Wniosek o skali wyciągnięty z samych brzegów był tu zaniżony o trzy rzędy wielkości.
Większe jądro efemeryd (de441) — odłożone, „nice to have": rozszerza tylko zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym.
Licencja
Swiss Ephemeris jest na AGPL i jest tu wyłącznie wyrocznią testową — nie wchodzi do ścieżki produkcyjnej ani do zależności produktu. Izolacja z LOG-27 zostaje nienaruszona.