gitea
f24616d342
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 11m4s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m57s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 34s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 22s
Ostatnia z osmiu wskazowek partnerow. Nowa usluga services/render sklada raport:
generuje plik posredni .tex i kompiluje go XeLaTeX-em do PDF.
OSOBNY komponent, nie czesc prezentacji — ta sama zasada co przy izolacji
swissepha (LOG-27). TeX Live wazy setki megabajtow; w obrazie produktu
spowalnialby kazdy build, a tak aktualizuje sie niezaleznie i jego awaria nie
kladzie aplikacji, tylko przycisk „Pobierz PDF".
SZYFROWANIE, o ktore prosiles: lacze prezentacja↔render idzie tak samo jak
pozostale, ale z WLASNYM, TRZECIM kluczem (LINK_KEY_PRESENTATION_RENDER). Osobny,
bo tym laczem plynie CALY raport — dane urodzeniowe i opisy z baz — wiec przejecie
go nie moze otwierac lacza do logiki ani do danych. Fail-closed: bez klucza pod
nie wstaje. Test kopii link_crypto obejmuje teraz cztery uslugi.
Uklad PDF wg prosby: imie i nazwisko -> wprowadzone dane -> RYSUNEK kosmogramu
-> interpretacja natalna -> predykcje okresowe. Test pilnuje kolejnosci.
Dwie rzeczy, ktore wyszly dopiero przy skladaniu tego kawalka:
1. KOSMOGRAM NIE NADAWAL SIE DO PDF. Uzywa zmiennych CSS (var(--line)) i klasy
.glyph, ktorej font podaje styles.css — a samodzielny konwerter SVG→PDF nie zna
naszego arkusza. Wyszlyby czarne kreski BEZ SYMBOLI. Stad wariant „print":
konkretne kolory na bialym tle i font glifow wpisany wprost w rysunek. Przy
okazji zalatwia to etap 4 planu kola (wariant do druku).
2. UCIECZKA ZNAKOW LATEXA byla zepsuta — i zlapal to moj wlasny test. Zamiana
„\” na \textbackslash{} szla w tej samej petli co nawiasy, wiec kolejne
podmiany ucieklyby nawiasy dopiero co wstawione: wychodzilo
\textbackslash\{\}. Poprawka: ukosnik chowany pod znacznik zastepczy i
rozwijany na koncu. To nie kosmetyka — niezauwazony „%” komentuje RESZTE LINII,
wiec zdanie od modelu urywaloby sie w polowie, a PDF powstawalby normalnie,
tylko krotszy. Test na wrogim tekscie sprawdza tez, ze \end{document} ani
\input{} nie wyrwa sie z dokumentu.
Usluga nie zapisuje nic poza katalogiem tymczasowym, ktory sprzata po sobie;
w manifescie readOnlyRootFilesystem + emptyDir na /tmp. /health raportuje
obecnosc xelatex i rsvg-convert, zeby zepsuty obraz bylo widac od razu.
Zweryfikowane na zywo (TestClient uslugi render): zadanie bez szyfrowania
z POPRAWNYM tokenem -> 400; obcy klucz -> 400 i tajny opis nie wraca; wlasciwy
klucz -> zadanie dochodzi do aplikacji, tresci baz NIE MA na kablu, odpowiedz
zaszyfrowana. Manifesty przechodza kubectl apply --dry-run=server na zywym
klastrze.
CZEGO NIE SPRAWDZILEM: samej kompilacji PDF. W tym srodowisku nie ma ani TeX
Live, ani dzialajacego runtime'u kontenerow (docker CLI jest, daemon nie) —
probowalem zbudowac obraz i sie nie dalo. Sprawdzone jest wszystko dookola:
generowanie .tex, ucieczka znakow, szyfrowanie, kontrakt API, samowystarczalnosc
SVG. Pierwsze uruchomienie na klastrze trzeba obejrzec — dlatego PRE-24 zostaje
jako „W trakcie", nie „Zrobione".
Instrukcja wdrozenia: docs/wdrozenie-render-pdf.md (klucz, obraz, merge,
weryfikacja, znane ograniczenia).
Testy: 15 nowych (render) + 14 (lacze i wariant druku w prezentacji).
Calosc: prezentacja 131, logika 265/1 skip, render 15.
Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>
astrololo
Aplikacja w modelu trójwarstwowym, w pełni modułowa: trzy niezależne usługi, każda komunikuje się wyłącznie z sąsiadem (nigdy „przez głowę”).
┌──────────────────────┐ formularz (w dół) ┌──────────────────────┐ zapytanie (w dół) ┌──────────────────────┐
│ PREZENTACJA (:8000) │ ───────────────────▶ │ LOGICZNA (:8001) │ ───────────────────▶ │ BAZODANOWA (:8002) │
│ strona WWW + form │ ◀─────────────────── │ reguły biznesowe │ ◀─────────────────── │ wyszukiwanie danych │
└──────────────────────┘ wyniki (w górę) └──────────────────────┘ dane (w górę) └──────────────────────┘
HTML/UI pośrednik + logika Excel(+cache) ▸ SQL
Każda warstwa to osobny katalog, osobny requirements.txt, osobny Dockerfile
i osobne README. Komunikacja przez HTTP/JSON. Warstwa zna tylko adres warstwy
bezpośrednio pod nią — nic o jej wnętrzu.
| Warstwa | Katalog | Zna w dół | Zadanie |
|---|---|---|---|
| Prezentacji | services/presentation |
LOGIC_URL |
serwuje stronę, przekazuje formularz, renderuje wyniki |
| Logiczna | services/logic |
DATA_URL |
reguły biznesowe, tłumaczenie zapytań, opracowanie wyników |
| Bazodanowa | services/data |
pliki Excela / SQL | tylko wyszukiwanie danych i podanie ich w górę |
Szybki start (Docker)
make sample # przykładowe pliki .xlsx do warstwy bazodanowej
make up # zbuduj i uruchom 3 warstwy
# otwórz http://localhost:8000
Szybki start (lokalnie, bez Dockera — zalecane)
python -m venv .env && source .env/bin/activate # venv (jednorazowo)
make install # zależności WSZYSTKICH warstw
make sample # opcjonalnie: dane przykładowe
Potem w 3 osobnych terminalach (w każdym source .env/bin/activate):
make dev-data # terminal 1 -> :8002
make dev-logic # terminal 2 -> :8001
make dev-presentation # terminal 3 -> :8000 -> http://localhost:8000
make installinstaluje zależności wszystkich trzech warstw do aktywnego venv. Testy silnika:make test. Wyczyszczenie cache:make clean-cache.
Modułowość — dowód
- Wymień prezentację (np. na SPA/React) → reszta bez zmian, kontrakt
/api/querystały. - Wymień bazę (Excel → SQL) → prezentacja i logika bez zmian (patrz niżej).
- Każdą warstwę da się uruchomić, testować i wdrażać osobno.
Wydajność warstwy Excela — cache 4-poziomowy
Dziś dane to setki dużych .xlsx, przeszukiwanych po wykrytym nagłówku i
układzie kolumn. To kosztowne, więc warstwa bazodanowa ma cache (szczegóły:
services/data/README.md):
- Schemat (L1, SQLite) — wykryty nagłówek + mapowanie kolumn zapisane raz na wersję pliku.
- Dane (L2, Parquet) — znormalizowany arkusz; kolejne odczyty 10–100× szybsze niż
.xlsx. - Zapytania (L3, in-memory TTL/LRU) — powtarzalne wyszukiwania natychmiast (łatwo podmienić na Redis).
- Odwrócony indeks (L4, SQLite) —
wartość → plik; otwieramy tylko trafione pliki zamiast skanu setek.
Unieważnianie automatyczne: klucz cache = odcisk pliku (mtime+rozmiar,
opcjonalnie sha256). Zmiana pliku → przebudowa tylko jego wpisów.
Droga na przyszłość — migracja do SQL
Warstwa bazodanowa ukrywa źródło za interfejsem DataProvider (wzorzec
Repository). Migracja:
make migrate # ETL: tym samym loaderem Excel -> tabela 'records' + indeksy
export DATA_PROVIDER=sql # przełącz całą warstwę
SqlDataProvider realizuje ten sam kontrakt /search, więc warstwa logiczna i
prezentacji nie zmieniają ani jednej linii. Odwrócony indeks z L4 (SQLite) jest
już pomostem — rozbudowa o wszystkie kolumny = docelowa baza.