astrololo/services/presentation/app/podstawa.py

"""Podstawa aplikacji: wspólne obiekty i pomocnicy, z których korzystają ekrany.

Tu mieszka to, co ma KAŻDY produkt zbudowany z tego kodu: obiekt aplikacji,
szablony, klient warstwy logicznej, serwowanie zasobów i garść funkcji
pomocniczych. Ani jednej trasy ekranu — te są w `app/ekrany/*.py`, po jednym
module na ekran, a o tym, które wchodzą, decyduje lista importów w `main.py`.

Dlaczego tak: dopóki wszystko siedziało w jednym pliku, „produkt bez tego ekranu"
znaczyło „produkt z ekranem, tylko zablokowanym". Plik i tak jechał do obrazu,
razem z nazwami funkcji, których nie było jak włączyć.
"""
# build-marker: 2026-07-25 wymuszenie nowego obrazu po incydencie z tagiem :latest
from __future__ import annotations

import hashlib
import logging
import re
from datetime import datetime, timedelta, timezone
from functools import lru_cache
from pathlib import Path

from fastapi import FastAPI, HTTPException, Request
from fastapi.responses import Response
from fastapi.templating import Jinja2Templates


from app import rozszerzenia
from app import chartwheel as chartwheel_mod
from app import features
from app import session
from app.house_systems import HOUSE_SYSTEMS, LIMITED as HOUSE_LIMITED, label as house_label

from app import geocode, security
from app.clients.logic_client import LogicClient
from app.config import DEFAULT_LOCATION_LABEL, default_form

# Automatyczna dokumentacja WYŁĄCZONA. /docs, /redoc i /openapi.json wypisują
# KOMPLET tras aplikacji — czyli spis wszystkich funkcji, łącznie z tymi, o których
# konto ograniczone nie ma prawa wiedzieć (PRE-27). Ochrona zakładek nic by nie dała,
# gdyby obok leżał ich katalog. Znalezione testem przechodzącym po trasach aplikacji.
app = FastAPI(title="astrololo · warstwa prezentacji",
              docs_url=None, redoc_url=None, openapi_url=None)
# Katalogi modułów opcjonalnych idą PRZED wspólnym: moduł może dołożyć szablon,
# którego wspólny zestaw nie ma. Wspólne szablony wołają je przez neutralne
# gniazda `{% include "_dodatki_*" ignore missing %}` — bez modułu gniazdo jest
# po prostu puste, a nie „wyłączone".
templates = Jinja2Templates(directory=[*rozszerzenia.katalog_szablonow(), "app/templates"])
# Szczegóły awarii idą TUTAJ, nie na ekran (patrz _logic_error).
log = logging.getLogger("astrololo.prezentacja")
logic = LogicClient()
security.install(app)          # logowanie + limit żądań (LOG-32)


# ── cache-busting statyki (PRE-27) ─────────────────────────────────────────
# Po deployu przeglądarka trzymała stare styles.css / *.js (ten sam URL → cache).
# Doklejamy do URL-a krótki HASH TREŚCI pliku: zmieni się plik → zmieni się URL →
# przeglądarka pobierze nowy; bez zmian URL zostaje ten sam (cache działa dalej).
# Hash liczony raz na proces (lru_cache) — nowy pod po deployu = świeży hash.
_STATIC_DIR = Path("app/static")


_TYPY_ZASOBOW = {
    ".css": "text/css; charset=utf-8",
    ".js": "application/javascript; charset=utf-8",
    ".svg": "image/svg+xml",
    ".png": "image/png",
    ".woff2": "font/woff2",
}


def _bez_komentarzy(tresc: str, sufiks: str) -> str:
    """Usuwa komentarze z arkusza albo skryptu przed wysłaniem.

    Komentarz w pliku statycznym jedzie do przeglądarki bajt w bajt, a te
    komentarze opisują funkcje pełnym zdaniem po polsku — łącznie z tym, czego
    konto ograniczone NIE widzi i kto to widzi. Zostają w repozytorium, bo tam
    są potrzebne; do odpowiedzi nie mają po co trafiać.

    Kasujemy tylko komentarze blokowe i CAŁE wiersze `//`. Komentarz na końcu
    wiersza zostaje CELOWO: żeby go usunąć, trzeba rozpoznać, czy `//` nie jest
    w napisie albo w wyrażeniu regularnym — a pomyłka tutaj psuje skrypt po
    cichu. Test pilnuje słownika zakazanych słów, więc reszta by i tak wyszła.
    """
    tresc = re.sub(r"/\*.*?\*/", "", tresc, flags=re.S)
    if sufiks == ".js":
        tresc = re.sub(r"(?m)^[ \t]*//.*$\n?", "", tresc)
    return re.sub(r"\n{3,}", "\n\n", tresc).strip() + "\n"


@lru_cache(maxsize=None)
def _asset_body(name: str) -> bytes | None:
    """Treść zasobu tak, jak pójdzie na drut — albo None, gdy go nie ma."""
    for katalog in (*rozszerzenia.katalog_zasobow(), str(_STATIC_DIR)):
        korzen = Path(katalog).resolve()
        sciezka = (Path(katalog) / name).resolve()
        # Wyjście poza katalog zasobów: `..` w ścieżce albo dowiązanie na zewnątrz.
        if korzen in sciezka.parents and sciezka.is_file():
            break
    else:
        return None
    surowe = sciezka.read_bytes()
    sufiks = sciezka.suffix.lower()
    # Kod obcy zostaje nietknięty: minifikowany plik potrafi mieć `//` w napisie
    # albo w wyrażeniu regularnym, a on i tak nie mówi nic o naszym programie.
    if sufiks in (".css", ".js") and not name.startswith("vendor/"):
        try:
            return _bez_komentarzy(surowe.decode("utf-8"), sufiks).encode("utf-8")
        except UnicodeDecodeError:
            return surowe
    return surowe


@lru_cache(maxsize=None)
def _asset_version(name: str) -> str:
    tresc = _asset_body(name)
    # Hash liczony z treści WYSYŁANEJ, nie z pliku na dysku: inaczej zmiana
    # samego komentarza podbijałaby adres, choć odpowiedź jest ta sama.
    return hashlib.md5(tresc).hexdigest()[:8] if tresc is not None else "0"


def static_url(name: str) -> str:
    return f"/static/{name}?v={_asset_version(name)}"


@app.get("/static/{nazwa:path}")
def static_file(nazwa: str):
    """Zasoby idą przez bramkę uprawnień jak każda inna trasa.

    Dopóki `/static/` było w PUBLIC_PREFIXES, katalog omijał całe sprawdzanie:
    ukrycie przycisku w szablonie nic nie dawało, bo obok leżał skrypt tej samej
    funkcji, pod nazwą, którą wystarczyło zgadnąć. Uprawnienie zasobu sprawdza
    middleware (features.static_required); tutaj zostaje samo wydanie pliku.
    """
    tresc = _asset_body(nazwa)
    if tresc is None:
        raise HTTPException(status_code=404)
    return Response(
        tresc,
        media_type=_TYPY_ZASOBOW.get(Path(nazwa).suffix.lower(), "application/octet-stream"),
        # Adres niesie hash treści, więc wersja pod danym adresem jest niezmienna.
        headers={"Cache-Control": "public, max-age=31536000, immutable"},
    )


templates.env.globals["static"] = static_url
# Pozycje specjalne przefiltrowane uprawnieniem — szablon dostaje gotową listę
# i nie musi wiedzieć, czego która wymaga.
templates.env.globals["nav_extra"] = lambda request: [
    (k, a, e) for k, a, e, u in features.NAWIGACJA_SPECJALNA
    if features.can(_perms(request), u)]
# Katalog systemów domów — jedno źródło nazw dla wszystkich szablonów.
templates.env.globals["HOUSE_SYSTEMS"] = HOUSE_SYSTEMS
templates.env.globals["house_label"] = house_label
templates.env.globals["HOUSE_LIMITED"] = HOUSE_LIMITED
templates.env.globals["WHEEL_ORIENTATIONS"] = chartwheel_mod.ORIENTATIONS


def _perms(request: Request) -> frozenset[str]:
    """Uprawnienia zalogowanego konta — pusty zbiór, gdy nie wiadomo kto to."""
    who = getattr(request.state, "principal", None)
    return who.permissions if who is not None else frozenset()


# Szablony pytają o uprawnienia PRZEZ TE DWIE FUNKCJE, nigdy o konto wprost.
# Dzięki temu nie da się w szablonie napisać warunku na login — a to jest
# dokładnie ten rodzaj sprytu, który po roku zostawia kogoś z dostępem, o którym
# nikt już nie pamięta.
templates.env.globals["nav_screens"] = lambda request: features.screens_for(_perms(request))
# Kto jest zalogowany i czy logowanie w ogóle działa — pod przycisk wyjścia.
templates.env.globals["current_user"] = lambda request: getattr(request.state, "user", "") or ""
templates.env.globals["auth_on"] = security.auth_enabled
templates.env.globals["can"] = lambda request, key: key in _perms(request)
# Czy to konto ma uprawnienie NIENADAWALNE — czyli takie, którego nie da się
# przyznać z żadnego ekranu. Nazwa neutralna, bo szablon jest wspólny.
templates.env.globals["widok_diagnostyczny"] = lambda request: features.can(
    _perms(request), features.ADMIN)


def _limit_options(request: Request, opts: dict) -> dict:
    """Ścina opcje, których konto nie ma prawa użyć — PO STRONIE SERWERA.

    Ukrycie pola w formularzu chroni tylko przed przypadkiem. Kto zna nazwy pól,
    wyśle je wprost — a wtedy policzyłby funkcję, której mu nie przyznano, i to
    jeszcze zobaczyłby ją w wyniku. Granicą jest ta funkcja, nie szablon.

    Wartości zastępcze są DOMYŚLNE, nie puste: konto ograniczone ma dostać
    działający horoskop w podstawowej postaci, a nie komunikat o braku czegoś.
    """
    perms = _perms(request)
    if "advanced_calc" not in perms:
        opts.update(stations=False, tables=False, aspect_minor=False, zodiac="tropical")
    if "houses_compare" not in perms:
        opts.update(house_system="whole_sign", house_systems=[],
                    wheel_orientation=chartwheel_mod.ASC_LEFT)
    return opts


def _landing(request: Request) -> str | None:
    """Pierwszy ekran dostępny dla konta — dokąd odesłać z korzenia."""
    allowed = features.screens_for(_perms(request))
    return allowed[0].href if allowed else None


def _build_utc(date: str, time: str, tz_offset: float) -> tuple[str, str]:
    """Z lokalnej daty/godziny + przesunięcia strefy → moment UTC.

    Zwraca (iso_utc, etykieta_czytelna). UTC = czas lokalny − offset.
    """
    local = datetime.fromisoformat(f"{date}T{time}")
    utc = (local - timedelta(hours=tz_offset)).replace(tzinfo=timezone.utc)
    label = utc.strftime("%Y-%m-%d %H:%M UTC")
    return utc.isoformat(), label


# Akcja formularza → uprawnienie, którego wymaga. Akcji spoza tej mapy nie
# ograniczamy; akcja Z mapy, na którą konto nie ma prawa, jest traktowana jak
# NIEZNANA — czyli wraca do zachowania domyślnego ekranu.
# Akcje własne tego ekranu plus te, które wnoszą moduły opcjonalne. Aplikacja
# nie wypisuje ich z nazwy — gdyby wypisywała, nazwa funkcji byłaby w kodzie
# także tam, gdzie modułu nie ma.
_AKCJE_POD_UPRAWNIENIEM = {"export": "export", **rozszerzenia.akcje()}


def _dozwolona_akcja(request: Request, action: str, domyslna: str) -> str:
    """Akcja, której konto nie ma prawa użyć, zachowuje się jak literówka.

    NIE zwracamy błędu ani 404: komunikat „brak uprawnień do generowania" sam
    w sobie mówiłby, że taka funkcja istnieje (PRE-27). Ukrycie przycisku chroni
    tylko przed przypadkiem — kto zna nazwę pola, wyśle ją wprost, i to TU musi
    się zatrzymać."""
    wymagane = _AKCJE_POD_UPRAWNIENIEM.get(action)
    if wymagane and wymagane not in _perms(request):
        return domyslna
    return action


def _report_records(report: dict | None) -> int:
    """Ile rekordów baz niesie raport — do dziennika audytowego (PRE-17).

    Liczymy próbki we wszystkich fasetach: to one są treścią z baz. Sama liczba,
    nigdy treść — dziennik ma pokazywać SKALĘ dostępu, nie powielać danych."""
    total = 0
    for o in (report or {}).get("objects") or []:
        for f in o.get("facets") or []:
            total += len(f.get("samples") or [])
    return total


# Jedno zdanie dla wszystkich awarii — i CELOWO żadnego szczegółu.
# Poprzednia treść wypisywała na ekran nazwę endpointu (/chart/positions), nazwę
# podsystemu („silnik efemeryd"), nazwę gałęzi rozwojowej i — przez str(wyjątku
# httpx) — wewnętrzny adres z portem sąsiedniej usługi. Dla konta, które ma
# widzieć wyłącznie Pliki, to był komplet: co program liczy, że stoi za nim
# łańcuch usług, i gdzie zapukać.
_AWARIA = "Nie udało się teraz wykonać tej operacji. Spróbuj ponownie za chwilę."


def _logic_error(e: Exception) -> str:
    """Komunikat dla użytkownika. Diagnostyka idzie do dziennika, nie na ekran.

    Odsiew siedzi TUTAJ, a nie w siedemnastu miejscach wywołania: gdyby zależał
    od tego, czy ktoś pamiętał przekazać uprawnienia, prędzej czy później jedno
    wywołanie zostałoby pominięte — i nie byłoby tego jak zauważyć.
    """
    log.warning("warstwa logiczna: %s: %s", type(e).__name__, e)
    return _AWARIA




features.zarejestruj(trasy={("GET", "/health"): None})


@app.get("/health")
def health() -> dict:
    # Sama „ok" — nazwa warstwy mówiła, że warstw jest więcej i jak się nazywa.
    # Kubernetes i compose czytają wyłącznie kod odpowiedzi.
    return {"status": "ok"}