320a0ab24e
build-render / build (push) Failing after 8s
build-swisseph / build (push) Successful in 9s
build / build (push) Successful in 8s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 5s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 4s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 4s
Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów. Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie robił — bo to rozgada. Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików, odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był przyciskiem. ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI /static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny. Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania. KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny, i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy serwowaniu; w repozytorium zostają. styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły. base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa. RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam. _logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach. Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani /openapi.json i nie publikują portów na hoście. ZAPORA SŁOWNIKOWA test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby test nie przechodził dlatego, że program jest pusty. Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych, ekrany obejrzane w przeglądarce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
40 lines
1.6 KiB
HTML
40 lines
1.6 KiB
HTML
<!DOCTYPE html>
|
|
<html lang="pl">
|
|
<head>
|
|
<meta charset="utf-8">
|
|
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">
|
|
<title>astrololo · logowanie</title>
|
|
{# Ekran logowania nie dziedziczy z base.html (nie ma paska zakładek), więc
|
|
linkuje arkusz sam. To JEDYNY arkusz publiczny — patrz features.STATIC. #}
|
|
<link rel="stylesheet" href="{{ static('base.css') }}">
|
|
</head>
|
|
<body>
|
|
<main class="login-main">
|
|
<header class="topbar"><h1>astrololo</h1></header>
|
|
|
|
{% if request.query_params.get('wylogowano') %}
|
|
<p class="done-note">Wylogowano.</p>
|
|
{% endif %}
|
|
{% if blad %}<p class="notice-warn">{{ blad }}</p>{% endif %}
|
|
|
|
<form method="post" action="/logowanie" class="card login-card">
|
|
{# Adres powrotu jedzie w ukrytym polu, ale i tak przechodzi przez sito
|
|
po stronie serwera — pole formularza jest wejściem od użytkownika. #}
|
|
<input type="hidden" name="dokad" value="{{ dokad }}">
|
|
<label>Login
|
|
<input type="text" name="login" value="{{ login or '' }}" required
|
|
autocomplete="username" autofocus></label>
|
|
<label>Hasło
|
|
<input type="password" name="haslo" required autocomplete="current-password"></label>
|
|
<div class="actions"><button type="submit">Zaloguj</button></div>
|
|
</form>
|
|
|
|
<p class="muted small login-note">
|
|
{# Bez wskazywania, że dostęp ktoś „zakłada": to mówi wprost, że istnieje
|
|
konto o wyższych uprawnieniach i że własne jest okrojone. #}
|
|
Nie pamiętasz hasła? Skontaktuj się z osobą, od której masz dane logowania.
|
|
</p>
|
|
</main>
|
|
</body>
|
|
</html>
|