gitea
40c9bf7988
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 11m57s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m55s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 38s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 27s
build / build (push) Successful in 1m4s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 11m46s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m54s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 33s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 25s
Etap 2 rysowania koła (po szkielecie): obiekty na swoich pozycjach. Każdy obiekt dostaje: kreske na wewnetrznej krawedzi pasa w PRAWDZIWEJ pozycji, glif, stopien w znaku i znacznik retrogradacji ℞ (dodatkowo kolorem, zeby dalo sie ja wylapac nie czytajac znak po znaku). ROZSUWANIE CIASNYCH SKUPISK — sedno tego etapu. W horoskopie referencyjnym Merkury i Wenus dzieli 0,41°, Wenus i Ksiezyc 3,68°: bez rozsuwania glify rysuja sie jeden na drugim. Rozsuwamy tylko GLIFY; kreska zostaje w prawdziwej pozycji, a gdy glif jest odsuniety, laczymy je cienka linia odniesienia — wykres nie moze klamac o tym, gdzie planeta faktycznie stoi. Bledy zlapane przy weryfikacji (oba wyszly z pomiarow, nie z „wyglada dobrze"): 1. PODPISY STOPNI zlewaly sie w skupiskach. O ciasnocie decyduje nie glif, tylko podpis — lezy blizej srodka (r=130), gdzie ten sam kat to mniej pikseli. Stad odstep 8° zamiast 7°, podpis bez „°" (jak w programach astrologicznych) i mniejszy font. Teraz: glify min 20,9 px, podpisy 18,1 px (prog 16). 2. ROZSUWANIE NIE DZIALALO na prawdziwych danych — Wenus ladowala DOKLADNIE na Ksiezycu (0,3 px). Przyczyna: odstep liczony modulo 360. Przesuniecie, ktore przerzucalo obiekt ZA sasiada, dawalo luke ~359,9° zamiast ujemnej, wiec algorytm uznawal, ze jest luzem, i konczyl. Poprawka: rozwijamy katy do osi MONOTONICZNEJ, gdzie ujemna luka zostaje ujemna i zawsze sie ja wylapie. Test regresyjny na dokladnie tych danych; sprawdzony sabotazem (po przywroceniu modulo czerwienieje). Etykiety osi (AC/DC/MC/IC) przeniesione POZA kolo — w srodku wchodzily w pierscien obiektow i zaslanialy glify (Ksiezyc znikal pod linia MC). ViewBox 440→470, kolo bez zmian, margines mieści etykiety. Testy: 11 nowych (regresja rozsuwania, zachowanie kolejnosci, obiekty bez kolizji nieruszone, zawiniecie przez 0°, awaryjny rowny rozklad, stopien w znaku, retrogradacja, niekompletny obiekt nie wywala rysunku). Calosc: prezentacja 44, logika 265 / 1 skip. Potwierdzone wizualnie: cale skupisko Slonce/Ksiezyc/Wenus/ Merkury czytelne i rozdzielone. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>