Files
astrololo/tests/oracle/README.md
T
gitea 4d1daab35a
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m34s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 18s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 10s
build / build (push) Successful in 26s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m37s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m33s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m27s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 17s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 10s
feat(domy): warianty od Barana i od MC + obrót kosmogramu — LOG-05 zamknięte
Ostatnie trzy pozycje z treści LOG-05, których wcześniej nie było:

- whole_sign_aries — znaki jako domy, ale dom I ZAWSZE na 0° Barana, niezależnie
  od Ascendentu (tradycja indyjska i część szkół hellenistycznych),
- equal_mc — równe domy zakotwiczone na MC: dom X zaczyna się dokładnie na
  południku, a nie ma go gdzieś w środku,
- obrót kosmogramu: Ascendent albo 0° Barana po lewej stronie koła. Zmienia
  WYŁĄCZNIE rysunek, żadna liczba nie jest przeliczana. Wariant „od Barana"
  unieruchamia koło względem zodiaku, więc dwa horoskopy da się porównać na oko.

Oba nowe systemy zgodne z wyrocznią co do zera od pierwszego uruchomienia.
Razem 13 systemów: 2 833 424 porównania w przemiale, zero przekroczeń.

PRZY OKAZJI — DWA BŁĘDY, KTÓRE SAM WPROWADZIŁEM I KTÓRYCH TESTY NIE WIDZIAŁY:
- linia zbierająca ostrzeżenia o fallbacku trafiła do handlera strony głównej
  zamiast do compile_pdf: odwoływała się do nieistniejącej zmiennej, czyli 500
  na stronie głównej, a do PDF-a ostrzeżenia nie docierały wcale,
- compile_build używał parametru formularza, którego nie miał w sygnaturze.

Oba przeszły przez komplet zielonych testów, bo żaden nie wywoływał POST-a —
testy prezentacji sprawdzały teksty w szablonach i w main.py. Doszły więc testy
uderzające w prawdziwe trasy (POST / i POST /compile ze stubowaną logiką), które
łapią tę klasę błędu.

Z tego samego powodu przepisane dwa testy PDF-a: greppowały z main.py dokładny
kształt wywołania render(chart, theme="print") i pękały przy dopisaniu argumentu,
mimo poprawnego zachowania. Teraz wołają trasę i sprawdzają, że KAŻDY z czterech
rysunków dostaje motyw druku.

LOG-05 i PRE-05 → Zrobione w docs/astrololo_wymagania.xlsx.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
2026-08-05 22:38:43 +02:00

137 lines
7.1 KiB
Markdown
Raw Blame History

This file contains ambiguous Unicode characters
This file contains Unicode characters that might be confused with other characters. If you think that this is intentional, you can safely ignore this warning. Use the Escape button to reveal them.
# Porównanie domów z wyrocznią (Swiss Ephemeris)
Framework testowy do systemów domów. Liczenie cuspów traktujemy jako **funkcję**
parametrów `(RAMC, ε, φ)`, a **Swiss Ephemeris jako wyrocznię** — czyli niezależną
implementację, wobec której sprawdzamy naszą.
Powstał pod implementację systemów egzotycznych (Placidus, Koch, Regiomontanus,
Campanus…), gdzie błąd jest **cichy**: wykres wygląda poprawnie, tylko planety
siedzą w złych domach. Pojedyncze cuspy przepisane z internetu tego nie wyłapią —
tysiące porównań na całej dziedzinie tak.
## Dlaczego akurat tak
**Izolacja jednostki.** Obu implementacjom podajemy TE SAME wejścia przez
`swe_houses_armc`. Gdybyśmy porównywali „nasz horoskop" z „horoskopem swissepha",
różnica mogłaby wynikać z innego czasu gwiazdowego albo innego ε — czyli z czegoś,
co nie jest testowaną funkcją, i utonęlibyśmy w fałszywych alarmach. Czas gwiazdowy
i ε mają własny, osobny test (`asc/mc`).
**Kryterium, nie procent.** Raportujemy liczbę przypadków **powyżej tolerancji
(1″)**, **maksymalne odchylenie** i **miejsce** jego wystąpienia oraz histogram.
Sam procent zgodności ukrywa kształt błędu: „97%" nie odróżnia szumu
zmiennoprzecinkowego od jednego rogu dziedziny, w którym mylimy się o 30°.
**Granice liczone per data.** Koło podbiegunowe — granica dziedziny Placidusa
i Kocha — **nie jest stałą 66,56°**. Zależy od ε, które zmienia się z datą (23,75°
w 370 p.n.e., 23,44° dziś), więc w zakresie programu przesuwa się o ~0,3°.
**Zgodność co do dziedziny.** Gdy wyrocznia odmawia liczenia (poza dziedziną),
a my uważamy, że liczymy — to też jest błąd, zgłaszany osobno. Wyrocznia mówi nam
zatem nie tylko *jakie są wartości*, ale i *gdzie kończy się dziedzina*.
## Uruchomienie
```bash
LOGIC_PATH=../../services/logic python run.py --mode build
```
| Tryb | Co robi | Gdzie działa |
|---|---|---|
| `--mode build` | zestaw **brzegowy** + tyle samo przypadków z wnętrza | CI, **blokuje** build |
| `--mode sweep --count N --seed S` | wielki **losowy** przemiał | Job w klastrze, nie blokuje |
Kod wyjścia: `0` = zgodność w granicach tolerancji, `1` = przekroczenia albo
niezgodność dziedziny. Ziarno jest zawsze raportowane — każdy błąd da się
**odtworzyć** komendą wypisaną w raporcie.
## Co ten framework już znalazł
Uruchomiony na kodzie, który uchodził za poprawny (whole sign / equal / porphyry),
wykrył **dwa realne błędy** w pierwszym przebiegu:
1. **Ascendent o 180° za kołem podbiegunowym.** `atan2` wybierał niewłaściwy punkt
przecięcia ekliptyki z horyzontem — zwracaliśmy Descendent. Planety lądowały
w przeciwnych domach dla całej północnej Skandynawii (Tromsø, Rovaniemi,
Murmańsk). Dotyczyło ~11% przypadków na tych szerokościach.
2. **Niedeterminizm whole sign na granicy znaku.** Ascendent o włos od granicy
(359,999999999976 vs 1e-10 — ta sama wartość, różne strony) przerzucał dom I
o 30°. Ten sam horoskop na innej maszynie mógł dać inny wynik.
Oba mają teraz testy regresji w `services/logic/tests/test_houses.py`, więc są
łapane także bez swissepha.
## Stan systemów domów
Etap 1 — systemy o **zamkniętym wzorze** (bez iteracji). Każdy poniższy przeszedł
zarówno zestaw brzegowy (2520 porównań), jak i losowy przemiał 20 000 przypadków
(240 000 porównań na system):
| System | Konstrukcja | Maks. odchylenie |
|---|---|---|
| whole sign | podział ekliptyki | 0,000000000° |
| whole sign (od Barana) | dom I zawsze na 0° Barana | 0,000000000° |
| equal | podział ekliptyki od Ascendentu | 0,000000000° |
| equal (od MC) | dom X dokładnie na MC | 0,000000000° |
| porphyry | podział kwadrantów po ekliptyce | 0,000000000° |
| vehlow | equal z Ascendentem w środku domu I | 0,000000000° |
| morinus | równik rzutowany wprost na ekliptykę | 0,000000000° |
| regiomontanus | podział równika, koła przez punkty N/S horyzontu | 0,000000000° |
| campanus | podział wertykału pierwszego | 0,000000000° |
| alcabitus | podział łuków dobowych po równiku | 0,000000000° |
| topocentric | ascendenty pod biegunami tan(P) = tan(φ)·k/3 | 0,000000000° |
Etap 2 — systemy **łuku dobowego**, jedyne z realną granicą dziedziny:
| System | Konstrukcja | Maks. odchylenie |
|---|---|---|
| placidus | trójdzielenie półłuków, iteracyjnie | 0,000001686° |
| koch | trójdzielenie CZASU od wschodu stopnia MC | 0,000000000° |
Placidus jest jedynym systemem bez wzoru zamkniętego: cusp jest zdefiniowany
warunkiem na samego siebie, więc szukamy go iteracyjnie do 1e-11°. Pozostałe
1,7e-6° to **próg zbieżności wyroczni**, nie nasz błąd — nasz cusp spełnia
definicję Placidusa z dokładnością 1e-12° (test `test_placidus_cusps_satisfy_
their_own_definition` sprawdza to bez swissepha).
Powyżej koła podbiegunowego oba **odmawiają liczenia** — i wyrocznia odmawia
dokładnie tych samych przypadków (5245 na 20 000 losowych, zero rozjazdów).
Warstwa aplikacyjna łapie tę odmowę i podstawia Porphyry'ego z **głośnym
komunikatem**, który idzie na ekran, w prompt do modelu i do PDF-a: po podmianie
kosmogram wygląda bezbłędnie, więc jest to jedyny sygnał dla astrologa.
### Topocentric — i czego nauczył
Topocentric był początkowo **wycofany** z powodu rozjazdu przy |φ| ≈ 89,9°.
Ta diagnoza była **błędna**, bo opierała się wyłącznie na zestawie brzegowym,
który próbkuje tylko wybrane szerokości. Przemiał losowy pokazał prawdziwą skalę:
błędy zaczynały się już od ~70° i sięgały 50% przypadków blisko biegunów —
**6,5% całości**, nie dwa przypadki brzegowe.
Przyczyną nie była jednak konstrukcja, tylko wybór gałęzi. Dwa koła wielkie
przecinają się w dwóch punktach antypodycznych i trzeba wskazać właściwy.
Kolejno zawiodły: „po której stronie MC", „w łuku kwadrantu", „wschodnia połowa
horyzontu" oraz śledzenie ciągłości krokami. Każda z nich rozstrzyga **lokalnie**,
a przy dużych szerokościach kolejność domów potrafi się odwrócić — przy φ = 79,55°
MC wypada na 306,8°, a dom 11 na 291,4°, czyli domy biegną wstecz. To jest poprawne
i wyrocznia zwraca dokładnie to samo.
Rozwiązaniem było **nie wybierać w ogóle**. Iloczyn wektorowy zenitu z biegunem
ekliptyki jest ciągłą funkcją parametru rodziny i sam niesie właściwy zwrot;
dwuznaczność wprowadza dopiero `atan2`. Zostając w wektorach i kotwicząc rodzinę
raz — na MC górującym — dostajemy zgodność **co do zera na całej dziedzinie**,
bez iteracji i bez zawężania szerokości.
Morał praktyczny: zestaw brzegowy mówi, **czy** system się psuje; dopiero przemiał
losowy mówi **jak bardzo**. Wniosek o skali wyciągnięty z samych brzegów był tu
zaniżony o trzy rzędy wielkości.
Większe jądro efemeryd (de441) — **odłożone, „nice to have"**: rozszerza tylko
zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym.
## Licencja
Swiss Ephemeris jest na AGPL i jest tu **wyłącznie wyrocznią testową** — nie wchodzi
do ścieżki produkcyjnej ani do zależności produktu. Izolacja z LOG-27 zostaje
nienaruszona.