Ósma wskazówka partnerów, jako małe QoL przed PRE-22. Koło rysujemy w kolumnie tekstu, więc na mniejszym ekranie glify i stopnie robią się nieczytelne. Kliknięcie rozciąga wykres na całe okno, ponowne wraca do strony. SVG skaluje się bez utraty jakości, więc nie potrzeba drugiej wersji rysunku ani biblioteki. Wyjście z powiększenia na trzy sposoby: klik w wykres, klik w tło, Esc. Dostępne też z klawiatury (Enter/Spacja, focus-visible), bo inaczej obejrzenie szczegółów wymagałoby myszy. Dwie decyzje warte odnotowania: 1. WARSTWA. z-index 1100 CELOWO pomiędzy: ponad kontrolkami Leafleta (1000), ale PONIŻEJ okna postępu (1200). Gdy trwa pisanie horoskopu, log operacji ma zostać na wierzchu. Test pilnuje tej nierówności, bo to jedyna liczba tutaj, którą łatwo zmienić bez zastanowienia i zepsuć coś niewidocznego na oko. 2. ROZMIAR. Koło jest kwadratowe, więc ograniczamy je KRÓTSZYM bokiem okna (min(96vw, 92vh)) — inaczej na szerokim ekranie wystawałoby w pionie. Skrypt podpięty globalnie w base.html i osłonięty sprawdzeniem, czy koło w ogóle jest na stronie — zadziała też na przyszłej zakładce „Skompiluj" bez zmian. Przy powiększeniu blokujemy przewijanie strony pod spodem. Weryfikacja na żywej aplikacji, pomiarami w DOM: po kliknięciu .wheel-fig ma position:fixed, display:flex, z-index:1100; SVG rośnie z 460×460 do 662×653 przy oknie 1280×720, visibility visible; body dostaje overflow:hidden. Ponowne kliknięcie wraca do 460×460 i zdejmuje klasę. Zrzutu ekranu stanu powiększonego NIE mam — panel przeglądarki zaciął się w trakcie (puste klatki, viewport raportowany jako 0×0), więc opieram się na pomiarach i testach. Testy: 10 nowych. Całość: prezentacja 87 passed, logika 265 / 1 skip. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>
astrololo
Aplikacja w modelu trójwarstwowym, w pełni modułowa: trzy niezależne usługi, każda komunikuje się wyłącznie z sąsiadem (nigdy „przez głowę”).
┌──────────────────────┐ formularz (w dół) ┌──────────────────────┐ zapytanie (w dół) ┌──────────────────────┐
│ PREZENTACJA (:8000) │ ───────────────────▶ │ LOGICZNA (:8001) │ ───────────────────▶ │ BAZODANOWA (:8002) │
│ strona WWW + form │ ◀─────────────────── │ reguły biznesowe │ ◀─────────────────── │ wyszukiwanie danych │
└──────────────────────┘ wyniki (w górę) └──────────────────────┘ dane (w górę) └──────────────────────┘
HTML/UI pośrednik + logika Excel(+cache) ▸ SQL
Każda warstwa to osobny katalog, osobny requirements.txt, osobny Dockerfile
i osobne README. Komunikacja przez HTTP/JSON. Warstwa zna tylko adres warstwy
bezpośrednio pod nią — nic o jej wnętrzu.
| Warstwa | Katalog | Zna w dół | Zadanie |
|---|---|---|---|
| Prezentacji | services/presentation |
LOGIC_URL |
serwuje stronę, przekazuje formularz, renderuje wyniki |
| Logiczna | services/logic |
DATA_URL |
reguły biznesowe, tłumaczenie zapytań, opracowanie wyników |
| Bazodanowa | services/data |
pliki Excela / SQL | tylko wyszukiwanie danych i podanie ich w górę |
Szybki start (Docker)
make sample # przykładowe pliki .xlsx do warstwy bazodanowej
make up # zbuduj i uruchom 3 warstwy
# otwórz http://localhost:8000
Szybki start (lokalnie, bez Dockera — zalecane)
python -m venv .env && source .env/bin/activate # venv (jednorazowo)
make install # zależności WSZYSTKICH warstw
make sample # opcjonalnie: dane przykładowe
Potem w 3 osobnych terminalach (w każdym source .env/bin/activate):
make dev-data # terminal 1 -> :8002
make dev-logic # terminal 2 -> :8001
make dev-presentation # terminal 3 -> :8000 -> http://localhost:8000
make installinstaluje zależności wszystkich trzech warstw do aktywnego venv. Testy silnika:make test. Wyczyszczenie cache:make clean-cache.
Modułowość — dowód
- Wymień prezentację (np. na SPA/React) → reszta bez zmian, kontrakt
/api/querystały. - Wymień bazę (Excel → SQL) → prezentacja i logika bez zmian (patrz niżej).
- Każdą warstwę da się uruchomić, testować i wdrażać osobno.
Wydajność warstwy Excela — cache 4-poziomowy
Dziś dane to setki dużych .xlsx, przeszukiwanych po wykrytym nagłówku i
układzie kolumn. To kosztowne, więc warstwa bazodanowa ma cache (szczegóły:
services/data/README.md):
- Schemat (L1, SQLite) — wykryty nagłówek + mapowanie kolumn zapisane raz na wersję pliku.
- Dane (L2, Parquet) — znormalizowany arkusz; kolejne odczyty 10–100× szybsze niż
.xlsx. - Zapytania (L3, in-memory TTL/LRU) — powtarzalne wyszukiwania natychmiast (łatwo podmienić na Redis).
- Odwrócony indeks (L4, SQLite) —
wartość → plik; otwieramy tylko trafione pliki zamiast skanu setek.
Unieważnianie automatyczne: klucz cache = odcisk pliku (mtime+rozmiar,
opcjonalnie sha256). Zmiana pliku → przebudowa tylko jego wpisów.
Droga na przyszłość — migracja do SQL
Warstwa bazodanowa ukrywa źródło za interfejsem DataProvider (wzorzec
Repository). Migracja:
make migrate # ETL: tym samym loaderem Excel -> tabela 'records' + indeksy
export DATA_PROVIDER=sql # przełącz całą warstwę
SqlDataProvider realizuje ten sam kontrakt /search, więc warstwa logiczna i
prezentacji nie zmieniają ani jednej linii. Odwrócony indeks z L4 (SQLite) jest
już pomostem — rozbudowa o wszystkie kolumny = docelowa baza.