8b6ecc727d
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m44s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 20s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 8s
build / build (push) Successful in 23s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m38s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 17s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 9s
ETAP 5, część pierwsza: assign_house pod wyrocznią (swe_house_pos). Osobny rodzaj błędu niż same cuspy — i od razu jeden znalazł. BŁĄD: assign_house szło ZAWSZE do przodu. Przy dużych szerokościach systemy dzielące koła wielkie mają kolejność domów ODWRÓCONĄ (przy φ=−84,3° cusp domu I wypada na 174,2°, a domu II na 165,3°) — co nie jest usterką, bo wyrocznia zwraca dokładnie te same wartości. Suma przeskoków „do przodu" wychodziła 3960° zamiast 360°, czyli każdy krok obchodził koło dookoła. Planety lądowały w złych domach dla regiomontanusa, campanusa i topocentrica: 9,7-12,5% przypadków. Błąd cichy — wykres wyglądał bez zarzutu. Kierunek bierzemy teraz z samych cuspów. TOPOCENTRIC MA JEDNAK GRANICĘ DZIEDZINY — korekta tego, co pisałem wcześniej. Cuspy są poprawne wszędzie (zgodne z wyrocznią co do zera), ale powyżej koła podbiegunowego przestają DZIELIĆ OKRĄG: cusp VII (= I + 180°) wypada przed cuspem VI i domy nachodzą na siebie. Przypisanie planety traci wtedy sens — co potwierdza sama wyrocznia, której swe_house_pos przeczy tam własnym cuspom (100% zgodności do 62°, 83,9% przy 66°, ok. 50% przy 72°; regiomontanus 100% w tych samych punktach). Odmawiamy, z jawnym fallbackiem jak Placidus i Koch. Próg jest WYPROWADZONY z warunku „dwanaście cuspów sumuje się do 360°", nie dobrany pod wynik testu — i wypada na kole podbiegunowym (zmierzone: 100% podziałów do 65°, 78% w pasie 66-67°). To inny rodzaj granicy niż u Placidusa i Kocha: tam nie istnieją same cuspy, tu istnieją, tylko nie tworzą podziału. Framework dostał pojęcie dziedziny WĘŻSZEJ niż wyroczni (NARROWER_THAN_ORACLE), zamiast wyjątku „bo topocentric": skoro wyrocznia przeczy sama sobie, nie może rozstrzygać, więc tam nie porównujemy — a nasze przypisanie jest w tym obszarze sprawdzane testem samospójności z cuspami, bez swissepha. UKŁAD STRONY — zmierzony na żywej stronie, nie na oko: - tabela porównania przy 13 systemach miała 14 kolumn i 1863 px, a stała w rodzicu bez overflow-x, więc ROZPYCHAŁA CAŁY DOKUMENT: 1713 px przy oknie 1280 px, poziomy pasek na body. Teraz ma własny kontener przewijany (dokument 1265 px, nie przewija się), a numer domu jest przyklejony do lewej, bo inaczej po przewinięciu nie wiadomo, który to wiersz. - przypis „* nie działa za kołem podbiegunowym" siedział WEWNĄTRZ <label> selektora, łamał się na dwie linie i rozciągał wiersz siatki ze 66 do 108 px, rozjeżdżając go z sąsiednim polem. Wyjaśnienie stoi teraz raz, przy checkboxach z gwiazdkami; wiersz wrócił do 66 px. - 13 checkboxów na flexie zawijało się w poszarpane wiersze — jest siatka o stałej szerokości kolumny (auto-fill, więc na wąskim ekranie kolumn mniej). Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
154 lines
6.0 KiB
Python
154 lines
6.0 KiB
Python
"""Dziedzina wejścia funkcji liczącej domy — klasy równoważności i wartości brzegowe.
|
||
|
||
Liczenie cuspów traktujemy jako FUNKCJĘ trzech parametrów: (RAMC, ε, φ). ε nie jest
|
||
niezależne — wynika z daty, więc realnymi parametrami są (data, φ) plus RAMC, który
|
||
zależy od czasu gwiazdowego i długości geograficznej.
|
||
|
||
Zakres dat programu: 370 p.n.e. – 2270 n.e. (rok astronomiczny -369 … 2270).
|
||
|
||
PUŁAPKA, o którą łatwo się potknąć: granica dziedziny dla Placidusa i Kocha —
|
||
koło podbiegunowe — NIE jest stałą 66,56°. Zależy od ε, a ε zmienia się z datą.
|
||
W zakresie programu przesuwa się o ~0,3°. Wartości brzegowe MUSZĄ więc być liczone
|
||
per data, inaczej testy brzegowe celują obok granicy.
|
||
"""
|
||
from __future__ import annotations
|
||
|
||
import random
|
||
from dataclasses import dataclass
|
||
|
||
# Zakres dat programu jako dni juliańskie (rok astronomiczny: 370 p.n.e. = -369).
|
||
# Wyznacza go jądro efemeryd de421, którego używa silnik. Większe jądro (de441,
|
||
# ~13 000 lat) jest DECYZJĄ ODŁOŻONĄ — świadomie „nice to have", nie „must":
|
||
# rozszerza wyłącznie zakres dat, a nie poprawność czegokolwiek w obecnym
|
||
# zakresie. Gdy kiedyś dojdzie, tu jest jedno miejsce do zmiany — i wtedy
|
||
# wartości brzegowe (ε, koło podbiegunowe) trzeba przeliczyć dla nowych krańców.
|
||
JD_MIN = 1_566_839.5 # -369-01-01
|
||
JD_MAX = 2_695_000.5 # ~2270-12-31
|
||
JD_J2000 = 2_451_545.0 # punkt odniesienia — środek dziedziny
|
||
|
||
# Systemy oparte na łuku dobowym: tracą definicję za kołem podbiegunowym.
|
||
DIURNAL_ARC_SYSTEMS = frozenset({"placidus", "koch"})
|
||
|
||
# Systemy, w których NASZA dziedzina jest WĘŻSZA niż wyroczni — świadomie, nie przez
|
||
# rozjazd. Topocentric: swisseph zwraca powyżej koła podbiegunowego cuspy, które nie
|
||
# dzielą okręgu (domy nachodzą na siebie), i sam sobie tam przeczy — swe_house_pos
|
||
# nie zgadza się z jego własnymi cuspami. Wolimy odmówić niż podać liczbę bez
|
||
# znaczenia, więc harness ma tego NIE zgłaszać jako niezgodności dziedziny.
|
||
NARROWER_THAN_ORACLE = frozenset({"topocentric"})
|
||
|
||
# Jak blisko granicy stawiamy wartości brzegowe (po obu stronach).
|
||
EPSILON_NUDGE = 0.01
|
||
|
||
|
||
@dataclass(frozen=True)
|
||
class Case:
|
||
"""Pojedynczy zestaw danych wejściowych + skąd się wziął (do raportu)."""
|
||
ramc: float
|
||
lat: float
|
||
jd: float
|
||
label: str # "brzeg: równik" / "wnętrze" / "losowy" — grupowanie w raporcie
|
||
|
||
def key(self) -> str:
|
||
return f"ramc={self.ramc:.4f} lat={self.lat:.4f} jd={self.jd:.1f}"
|
||
|
||
|
||
def obliquity(jd: float) -> float:
|
||
"""ε dla daty — z NASZEJ implementacji, żeby granice liczyć tak samo jak silnik."""
|
||
from app.engine.houses import mean_obliquity
|
||
|
||
return mean_obliquity(jd)
|
||
|
||
|
||
def polar_circle(jd: float) -> float:
|
||
from app.engine.houses import polar_circle as pc
|
||
|
||
return pc(obliquity(jd))
|
||
|
||
|
||
def in_domain(system: str, lat: float, jd: float) -> bool:
|
||
"""Czy zestaw należy do dziedziny danego systemu.
|
||
|
||
Poza dziedziną są wyłącznie systemy łuku dobowego powyżej koła podbiegunowego
|
||
(i same bieguny, gdzie degeneruje się cała geometria)."""
|
||
if abs(lat) >= 90.0:
|
||
return False
|
||
if system in DIURNAL_ARC_SYSTEMS or system in NARROWER_THAN_ORACLE:
|
||
return abs(lat) < polar_circle(jd)
|
||
return True
|
||
|
||
|
||
# ── wartości brzegowe ────────────────────────────────────────────────────
|
||
|
||
def _boundary_lats(jd: float) -> list[tuple[float, str]]:
|
||
"""Szerokości brzegowe DLA DANEJ DATY (koło podbiegunowe zależy od ε)."""
|
||
pc = polar_circle(jd)
|
||
out: list[tuple[float, str]] = [
|
||
(0.0, "brzeg: równik"),
|
||
(pc - EPSILON_NUDGE, "brzeg: tuż POD kołem podbieg."),
|
||
(pc + EPSILON_NUDGE, "brzeg: tuż ZA kołem podbieg."),
|
||
(-(pc - EPSILON_NUDGE), "brzeg: tuż pod kołem (płd.)"),
|
||
(-(pc + EPSILON_NUDGE), "brzeg: tuż za kołem (płd.)"),
|
||
(89.9, "brzeg: prawie biegun N"),
|
||
(-89.9, "brzeg: prawie biegun S"),
|
||
]
|
||
return out
|
||
|
||
|
||
def _boundary_ramcs() -> list[tuple[float, str]]:
|
||
"""RAMC na krańcach i w punktach kardynalnych — tam wzory mają osobliwości."""
|
||
return [
|
||
(0.0, "brzeg: RAMC 0°"),
|
||
(90.0, "brzeg: RAMC 90°"),
|
||
(180.0, "brzeg: RAMC 180°"),
|
||
(270.0, "brzeg: RAMC 270°"),
|
||
(359.99, "brzeg: RAMC ~360°"),
|
||
]
|
||
|
||
|
||
def _boundary_jds() -> list[tuple[float, str]]:
|
||
return [
|
||
(JD_MIN, "brzeg: początek zakresu dat"),
|
||
(JD_J2000, "środek zakresu (J2000)"),
|
||
(JD_MAX, "brzeg: koniec zakresu dat"),
|
||
]
|
||
|
||
|
||
def boundary_cases() -> list[Case]:
|
||
"""Iloczyn wartości brzegowych — pełne pokrycie kombinacji granicznych."""
|
||
out: list[Case] = []
|
||
for jd, jl in _boundary_jds():
|
||
for lat, ll in _boundary_lats(jd):
|
||
for ramc, rl in _boundary_ramcs():
|
||
out.append(Case(ramc, lat, jd, f"{ll} | {rl} | {jl}"))
|
||
return out
|
||
|
||
|
||
def interior_cases(count: int, seed: int = 0) -> list[Case]:
|
||
"""Tyle samo przypadków z WNĘTRZA klas równoważności, ile brzegowych.
|
||
|
||
Deterministyczne przy danym ziarnie — ten sam build daje ten sam zestaw.
|
||
"""
|
||
rnd = random.Random(seed)
|
||
out: list[Case] = []
|
||
for _ in range(count):
|
||
jd = rnd.uniform(JD_MIN, JD_MAX)
|
||
pc = polar_circle(jd)
|
||
# wnętrze = z dala od granic, żeby nie dublować przypadków brzegowych
|
||
lat = rnd.uniform(-pc + 1.0, pc - 1.0)
|
||
out.append(Case(rnd.uniform(0.0, 360.0), lat, jd, "wnętrze"))
|
||
return out
|
||
|
||
|
||
def random_cases(count: int, seed: int) -> list[Case]:
|
||
"""Wielki losowy przemiał — CAŁA dziedzina, także za kołem podbiegunowym.
|
||
|
||
Ziarno jest wymagane i raportowane: losowy test, którego nie da się odtworzyć,
|
||
jest bezużyteczny, bo czerwień raz na tydzień nie daje się zdiagnozować.
|
||
"""
|
||
rnd = random.Random(seed)
|
||
return [
|
||
Case(rnd.uniform(0.0, 360.0), rnd.uniform(-89.9, 89.9),
|
||
rnd.uniform(JD_MIN, JD_MAX), "losowy")
|
||
for _ in range(count)
|
||
]
|