gitea
c1f5bea9f7
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 4m46s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m32s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 7s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 5s
Trzeci z pięciu kroków. Zmieniłem jego zakres wobec planu i warto wiedzieć dlaczego: pierwotnie miała to być deduplikacja pięciu kopii link_crypto.py, ale po zrobieniu PR 2 widać, że astroklienta blokuje co innego — ekrany, których nie ma mieć, siedzą wewnątrz jednego main.py. Deduplikacja kryptografii jest realnym długiem, ale niczego nie blokuje. PODZIAŁ. main.py (1023 linie) rozpadł się na podstawa.py (wspólne obiekty i pomocnicy), jedenaście modułów w app/ekrany/ i main.py, który jest już samym ZŁOŻENIEM: lista importów JEST definicją produktu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żadna sekcja nie wołała pomocnika z innej (nie wołała). KATALOG Z REJESTRACJI. Dotąd wszystkie funkcje były wypisane w features.py, więc obraz produktu, który części z nich nie ma, i tak niósł ich nazwy — spis funkcji, których nie ma jak włączyć. Teraz ekran zgłasza siebie, swoje trasy i swoje zasoby przy imporcie własnego modułu, a features.py nie wymienia ani jednego ekranu. Kolejność w nawigacji jest jawna (`kolejnosc`), żeby nie rządziła nią kolejność importów. To samo dotyczy nawigacji administratora: odsyłacz do ekranu kont był wpisany na sztywno w base.html, więc w węższym produkcie zostawał martwy link i nazwa ekranu, którego nie ma. EKSPORT JAKO MODUŁ. Zgodnie z ustaleniem eksport jest funkcją administracyjną, więc musi dać się usunąć. app/moduly/eksport/ zabiera arkusz, trasę PDF-a i akcję formularza. „Można, ale nie temu kontu" i „nie ma takiej możliwości" to dwie różne gwarancje, a eksport wynosi najwięcej treści baz naraz. MOST ODKRYWA MODUŁY. Skoro modułów jest więcej niż jeden, most nie może ich znać z nazwy — nazwa nieobecnego modułu jechałaby do obrazu, w którym go nie ma. Przechodzi więc po podkatalogach app/moduly/ i pyta każdy, co wnosi. Katalog generowania przeniesiony z app/dodatki na app/moduly/dodatki. ZNALEZIONE PRZY OKAZJI. Po wydzieleniu eksportu okazało się, że jego ścieżki SZCZĘŚLIWEJ nie sprawdzał żaden test — badano wyłącznie odmowę dla konta bez uprawnienia. Moduł dostaje zależności z wywołania montującego, więc brak jednej z nich wyszedłby dopiero przy pierwszym kliknięciu. Dopisany test funkcjonalny (realny arkusz, sprawdzany aż do nagłówka ZIP-a) i brakujące zależności. Cztery komentarze w plikach współdzielonych wymieniały zakładkę „Skompiluj", w tym wheelzoom.js ze wzmianką o „przyszłej zakładce" — to samo zgłoszenie, które audyt podnosił wcześniej. TEST ZŁOŻENIA. Buduje węższy produkt NAPRAWDĘ: kopiuje drzewo, usuwa cztery ekrany i oba moduły, uruchamia aplikację w OSOBNYM PROCESIE (importy są zapamiętywane, więc sprawdzanie tego w procesie, który moduł już zaimportował, dawałoby wynik fałszywie pozytywny) i sprawdza, że wstaje, że zachowane ekrany oddają 200, że usunięte oddają 404 (nie 403 i nie 500), że katalog opisuje ten obraz, i że w nawigacji nie ma martwych odsyłaczy. Napisałem najpierw ostrzejszy test — „nazwa ekranu nie pada poza jego modułem" — i go wyrzuciłem: zgłaszał wzmianki o Horoskopie w plikach współdzielonych, choć astroklient Horoskop MA. Ślad ma znaczenie wyłącznie wobec konkretnego złożenia, więc sprawdzenie należy do produktu, nie do mechanizmu. Testy: presentation 368, logic 342, data 37, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
67 lines
3.4 KiB
HTML
67 lines
3.4 KiB
HTML
<!DOCTYPE html>
|
|
<html lang="pl">
|
|
<head>
|
|
<meta charset="utf-8">
|
|
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">
|
|
<title>astrololo · {% block title %}{% endblock %}</title>
|
|
{# Arkusz wspólny niesie WYŁĄCZNIE powłokę i logowanie — wszystko, co nazywa
|
|
jakąkolwiek funkcję, mieszka w arkuszu tej funkcji i dokłada je `styles`.
|
|
Inaczej jeden plik, pobierany też przed zalogowaniem, byłby spisem treści
|
|
programu: nazwa selektora opowiada o funkcji tak samo dobrze jak przycisk. #}
|
|
<link rel="stylesheet" href="{{ static('base.css') }}">
|
|
{% block styles %}{% endblock %}
|
|
{# Skrypty dokłada ekran, który ich potrzebuje. Ładowane stąd docierały na
|
|
KAŻDĄ stronę — także do konta, które ma wyłącznie Pliki — a ich treść
|
|
wymienia z nazwy ekrany, których takie konto nie ma prawa znać.
|
|
Blok jest w <head>, bo `defer` wykonuje skrypty w kolejności dokumentu:
|
|
formsync musi odtworzyć współrzędne, ZANIM geo.js zbuduje mapę. #}
|
|
{% block head_scripts %}{% endblock %}
|
|
</head>
|
|
<body>
|
|
<main>
|
|
<header class="topbar">
|
|
<h1>astrololo</h1>
|
|
{# Zakładki WYŁĄCZNIE z uprawnień konta. Nie wyszarzamy niedostępnych —
|
|
ich po prostu nie ma, bo sama obecność wyszarzonej pozycji mówi, że
|
|
program umie więcej, niż pokazuje (PRE-26). #}
|
|
<nav>
|
|
{% for tab in nav_screens(request) %}
|
|
<a href="{{ tab.href }}" class="{{ 'active' if nav_active is defined and nav_active == tab.key else '' }}">{{ tab.label }}</a>
|
|
{% endfor %}
|
|
{# Pozycje administracyjne z REJESTRU, nie z listy w szablonie: wpisany tu
|
|
na sztywno odsyłacz zostawał w produkcie, który tego ekranu nie ma —
|
|
razem z nazwą ekranu i martwym adresem. #}
|
|
{% if can(request, 'admin') %}
|
|
{% for klucz, adres, etykieta in nav_admin() %}
|
|
<a href="{{ adres }}" class="{{ 'active' if nav_active is defined and nav_active == klucz else '' }}">{{ etykieta }}</a>
|
|
{% endfor %}
|
|
{% endif %}
|
|
{# Wyjście na końcu paska i odsunięte: to nie jest zakładka, tylko
|
|
czynność — pomylenie go z zakładką kosztuje przypadkowe wylogowania.
|
|
Pokazujemy też KTO jest zalogowany, bo bez tego przycisk wyjścia jest
|
|
w połowie bezużyteczny: na wspólnym komputerze nie wiadomo, kogo się
|
|
wylogowuje. Bez włączonego logowania nie ma z czego wychodzić. #}
|
|
{% if auth_on() %}
|
|
<span class="whoami" title="Zalogowano jako">{{ current_user(request) }}</span>
|
|
{# POST, nie odsyłacz: pod adresem GET wystarczyłby obrazek na obcej
|
|
stronie, żeby wylogować kogoś bez jego wiedzy. #}
|
|
<form method="post" action="/wyloguj" class="wyloguj-form">
|
|
<button type="submit" class="wyloguj">Wyloguj</button>
|
|
</form>
|
|
{% endif %}
|
|
</nav>
|
|
</header>
|
|
{% block content %}{% endblock %}
|
|
{# Stopka wymieniała warstwy architektury i nazywała całość „widokiem
|
|
testowym" — czyli mówiła, że to nie jest gotowy produkt i że za nim stoi
|
|
łańcuch usług. Dla konta ograniczonego program ma wyglądać na kompletny,
|
|
więc ten opis widzi wyłącznie administrator. #}
|
|
{% if can(request, 'admin') %}
|
|
<footer class="foot">
|
|
prezentacja → logika → dane · widok testowy
|
|
</footer>
|
|
{% endif %}
|
|
</main>
|
|
</body>
|
|
</html>
|