c73ba6a964
Demo idzie szeroko i do różnych osób, często na cudzych komputerach — więc
wyjście z aplikacji jest tu potrzebne bardziej niż w pełnej wersji, a Basic go
nie miał: przeglądarka zapamiętuje hasło i dosyła je sama przy każdym żądaniu.
Pierwszy klient zostawiał otwartą sesję drugiemu.
Ta sama konstrukcja co w pełnej aplikacji: własny ekran logowania, podpisane
ciasteczko (HMAC-SHA256), HttpOnly + SameSite=Strict, wylogowanie POST-em, kres
bezczynności i twardy, sito na adres powrotu, zdarzenia w dzienniku bez haseł.
Moduł session.py skopiowany, tak samo jak link_crypto — usługi są osobnymi
obrazami i nie importują się nawzajem.
DWIE RÓŻNICE WOBEC PEŁNEJ WERSJI, obie wynikające z tego, że demo nie ma
własnego wolumenu:
* nazwa ciasteczka jest inna. Gdyby obie aplikacje stanęły kiedyś pod jedną
domeną, ciasteczka o tej samej nazwie nadpisywałyby się i człowiek wypadałby
z jednej, logując się do drugiej.
* nie ma licznika pokolenia sesji, bo nie ma go gdzie zapisać. Zdalne
unieważnienie robi się przez DEMO_USERS: usunięcie konta albo zmiana hasła
NATYCHMIAST ubija jego otwarte sesje, bo odcisk poświadczenia w ciasteczku
przestaje pasować. Osobny test tego pilnuje. Wylogowanie i tak działa
natychmiast, bo polega na skasowaniu ciasteczka.
Klucz podpisu jest WŁASNY, nie ten z pełnej aplikacji: demo i produkcja nie mają
powodu uznawać nawzajem swoich sesji, a wspólny klucz znaczyłby, że sesja z demo
bywa ważna tam, gdzie nie powinna.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>