f24616d342
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 11m4s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m57s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 34s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 22s
Ostatnia z osmiu wskazowek partnerow. Nowa usluga services/render sklada raport:
generuje plik posredni .tex i kompiluje go XeLaTeX-em do PDF.
OSOBNY komponent, nie czesc prezentacji — ta sama zasada co przy izolacji
swissepha (LOG-27). TeX Live wazy setki megabajtow; w obrazie produktu
spowalnialby kazdy build, a tak aktualizuje sie niezaleznie i jego awaria nie
kladzie aplikacji, tylko przycisk „Pobierz PDF".
SZYFROWANIE, o ktore prosiles: lacze prezentacja↔render idzie tak samo jak
pozostale, ale z WLASNYM, TRZECIM kluczem (LINK_KEY_PRESENTATION_RENDER). Osobny,
bo tym laczem plynie CALY raport — dane urodzeniowe i opisy z baz — wiec przejecie
go nie moze otwierac lacza do logiki ani do danych. Fail-closed: bez klucza pod
nie wstaje. Test kopii link_crypto obejmuje teraz cztery uslugi.
Uklad PDF wg prosby: imie i nazwisko -> wprowadzone dane -> RYSUNEK kosmogramu
-> interpretacja natalna -> predykcje okresowe. Test pilnuje kolejnosci.
Dwie rzeczy, ktore wyszly dopiero przy skladaniu tego kawalka:
1. KOSMOGRAM NIE NADAWAL SIE DO PDF. Uzywa zmiennych CSS (var(--line)) i klasy
.glyph, ktorej font podaje styles.css — a samodzielny konwerter SVG→PDF nie zna
naszego arkusza. Wyszlyby czarne kreski BEZ SYMBOLI. Stad wariant „print":
konkretne kolory na bialym tle i font glifow wpisany wprost w rysunek. Przy
okazji zalatwia to etap 4 planu kola (wariant do druku).
2. UCIECZKA ZNAKOW LATEXA byla zepsuta — i zlapal to moj wlasny test. Zamiana
„\” na \textbackslash{} szla w tej samej petli co nawiasy, wiec kolejne
podmiany ucieklyby nawiasy dopiero co wstawione: wychodzilo
\textbackslash\{\}. Poprawka: ukosnik chowany pod znacznik zastepczy i
rozwijany na koncu. To nie kosmetyka — niezauwazony „%” komentuje RESZTE LINII,
wiec zdanie od modelu urywaloby sie w polowie, a PDF powstawalby normalnie,
tylko krotszy. Test na wrogim tekscie sprawdza tez, ze \end{document} ani
\input{} nie wyrwa sie z dokumentu.
Usluga nie zapisuje nic poza katalogiem tymczasowym, ktory sprzata po sobie;
w manifescie readOnlyRootFilesystem + emptyDir na /tmp. /health raportuje
obecnosc xelatex i rsvg-convert, zeby zepsuty obraz bylo widac od razu.
Zweryfikowane na zywo (TestClient uslugi render): zadanie bez szyfrowania
z POPRAWNYM tokenem -> 400; obcy klucz -> 400 i tajny opis nie wraca; wlasciwy
klucz -> zadanie dochodzi do aplikacji, tresci baz NIE MA na kablu, odpowiedz
zaszyfrowana. Manifesty przechodza kubectl apply --dry-run=server na zywym
klastrze.
CZEGO NIE SPRAWDZILEM: samej kompilacji PDF. W tym srodowisku nie ma ani TeX
Live, ani dzialajacego runtime'u kontenerow (docker CLI jest, daemon nie) —
probowalem zbudowac obraz i sie nie dalo. Sprawdzone jest wszystko dookola:
generowanie .tex, ucieczka znakow, szyfrowanie, kontrakt API, samowystarczalnosc
SVG. Pierwsze uruchomienie na klastrze trzeba obejrzec — dlatego PRE-24 zostaje
jako „W trakcie", nie „Zrobione".
Instrukcja wdrozenia: docs/wdrozenie-render-pdf.md (klucz, obraz, merge,
weryfikacja, znane ograniczenia).
Testy: 15 nowych (render) + 14 (lacze i wariant druku w prezentacji).
Calosc: prezentacja 131, logika 265/1 skip, render 15.
Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>
256 lines
12 KiB
Python
256 lines
12 KiB
Python
"""Kosmogram — koło horoskopowe jako SVG (PRE-12).
|
||
|
||
Rysujemy po stronie serwera, bez zależności zewnętrznych (spójne z CSP): czysty
|
||
string SVG wstawiany do strony. Gotowe: pierścień znaków, podział na domy, osie
|
||
oraz OBIEKTY (glify, stopień w znaku, retrogradacja). Linie aspektów w kolejnym
|
||
kroku.
|
||
|
||
Geometria (konwencja astrologiczna):
|
||
* Ascendent po LEWEJ (godzina 9), długość ekliptyczna rośnie PRZECIWNIE do
|
||
ruchu wskazówek zegara — jak na niebie i w każdym programie.
|
||
* Punkt o długości λ trafia na kąt φ = 180° − (λ − Asc). Zakotwiczenie:
|
||
λ=Asc → lewo, λ=Asc+90° → dół, λ=Asc+270° (≈MC) → góra. W SVG y rośnie w dół,
|
||
co ta formuła już uwzględnia (sin dodatni = w dół).
|
||
|
||
Dane bierzemy z wyniku /chart/positions (warstwa logiki): `angles` (z długością
|
||
`decimal`), `cusps` (z `decimal` — dołożone pod ten widok) i `sign_glyphs`
|
||
(pierścień 12 znaków z glifami — LOG-22). Prezentacja niczego nie liczy sama.
|
||
"""
|
||
from __future__ import annotations
|
||
|
||
import math
|
||
from html import escape
|
||
|
||
# ── promienie (viewBox 470×470, środek 235,235) ─────────────────────────
|
||
# Płótno jest większe od koła CELOWO: margines poza obwodem mieści etykiety osi
|
||
# (AC/DC/MC/IC). Wcześniej siedziały wewnątrz, w pierścieniu obiektów, i zasłaniały
|
||
# glify w ciasnych skupiskach — widać było na renderze.
|
||
_CX = _CY = 235.0
|
||
_VIEW = 470
|
||
R_OUT = 210.0 # zewnętrzny okrąg
|
||
R_AXIS_LABEL = 222.0 # etykiety osi — w marginesie, poza kołem
|
||
R_ZOD = 178.0 # wewnętrzna krawędź pasa znaków
|
||
R_SIGN = 194.0 # promień glifów znaków (środek pasa)
|
||
R_TICK = 172.0 # koniec drobnych podziałek stopni (do wewnątrz od pasa)
|
||
R_HUB = 48.0 # centralne kółko — tu kończą się szprychy domów i osie
|
||
R_HNUM = 64.0 # promień numerów domów (tuż przy piaście)
|
||
R_PLANET = 150.0 # promień glifów obiektów
|
||
R_DEG = 130.0 # promień podpisu stopnia (pod glifem)
|
||
R_MARK = R_ZOD - 7.0 # koniec kreski wskazującej PRAWDZIWĄ pozycję na pasie
|
||
|
||
# Minimalny odstęp kątowy między glifami obiektów. O ciasnocie decyduje NIE glif,
|
||
# tylko podpis stopnia — leży bliżej środka (r=130), gdzie ten sam kąt to mniej
|
||
# pikseli: 8° daje tam ~18 px, a dwuznakowy podpis z ℞ zajmuje ~16 px. Przy 7°
|
||
# (pierwsze podejście) podpisy w skupiskach zlewały się — widać było na renderze.
|
||
# Bez rozsuwania w ogóle ciasne układy (u nas Merkury i Wenus 0,4°!) rysują się
|
||
# jeden na drugim.
|
||
MIN_SEP = 8.0
|
||
|
||
# muted kolory żywiołów — czytelne na ciemnym tle, spójne z paletą aplikacji
|
||
_ELEMENT_COLOR = ["#d98a6a", "#8fae7a", "#cfc06a", "#6aa6c9"] # ogień, ziemia, powietrze, woda
|
||
|
||
# ── motywy ───────────────────────────────────────────────────────────────
|
||
# „screen" korzysta ze zmiennych CSS strony, więc koło samo dostraja się do
|
||
# motywu aplikacji. „print" MUSI mieć konkretne kolory: SVG idzie wtedy do
|
||
# osobnego konwertera (rsvg → PDF, PRE-24), który o naszym arkuszu nic nie wie
|
||
# i zmiennych `var(--…)` nie rozwiąże — wyszłyby czarne albo żadne kreski.
|
||
# Przy okazji odwracamy kontrast: raport drukuje się na białym papierze.
|
||
_THEMES = {
|
||
"screen": {"line": "var(--line)", "ink": "var(--ink)", "muted": "var(--muted)",
|
||
"accent": "var(--accent)", "disc": "#12132a", "retro": "#ff9b6a",
|
||
"elements": _ELEMENT_COLOR},
|
||
"print": {"line": "#b9bcc9", "ink": "#111318", "muted": "#5d6270",
|
||
"accent": "#5a49c8", "disc": "#ffffff", "retro": "#b2452a",
|
||
# ciemniejsze warianty żywiołów — na białym tle jasne byłyby niewidoczne
|
||
"elements": ["#a8442a", "#3f6b33", "#8a6d10", "#1f5c80"]},
|
||
}
|
||
|
||
|
||
def _pt(lon: float, asc: float, r: float) -> tuple[float, float]:
|
||
phi = math.radians(180.0 - (lon - asc))
|
||
return _CX + r * math.cos(phi), _CY + r * math.sin(phi)
|
||
|
||
|
||
def _line(x1: float, y1: float, x2: float, y2: float, stroke: str, w: float = 1.0,
|
||
opacity: float = 1.0) -> str:
|
||
return (f'<line x1="{x1:.2f}" y1="{y1:.2f}" x2="{x2:.2f}" y2="{y2:.2f}" '
|
||
f'stroke="{stroke}" stroke-width="{w}" opacity="{opacity}"/>')
|
||
|
||
|
||
# Stack fontów z glifami astrologicznymi. Na stronie dostarcza go klasa CSS
|
||
# `.glyph`, ale w wariancie do druku SVG jedzie do SAMODZIELNEGO konwertera, który
|
||
# naszego arkusza nie widzi — wtedy trzeba wpisać font wprost do elementu, inaczej
|
||
# rysunek wychodzi BEZ symboli (konwerter bierze domyślny font, a ten ich nie ma).
|
||
GLYPH_FONT = ("Apple Symbols, Segoe UI Symbol, Noto Sans Symbols2, "
|
||
"DejaVu Sans, sans-serif")
|
||
|
||
|
||
def _text(x: float, y: float, s: str, *, size: float, fill: str, cls: str = "",
|
||
font: str = "") -> str:
|
||
c = f' class="{cls}"' if cls else ""
|
||
f = f' font-family="{font}"' if font else ""
|
||
return (f'<text x="{x:.2f}" y="{y:.2f}" font-size="{size}" fill="{fill}"'
|
||
f' text-anchor="middle" dominant-baseline="central"{c}{f}>{escape(s)}</text>')
|
||
|
||
|
||
def spread(lons: list[float], min_sep: float = MIN_SEP, passes: int = 300) -> list[float]:
|
||
"""Rozsuwa kąty tak, by sąsiedzi mieli co najmniej `min_sep`, zachowując
|
||
KOLEJNOŚĆ obiektów na kole i trzymając je blisko prawdziwych pozycji.
|
||
|
||
Metoda: relaksacja po okręgu — każdą zbyt ciasną parę rozpychamy po połowie
|
||
brakującego odstępu i powtarzamy, aż nic się nie rusza. Symetryczne pchnięcie
|
||
sprawia, że skupisko rozkłada się wokół swojego środka, zamiast dryfować
|
||
w jedną stronę.
|
||
|
||
Gdy obiektów jest tyle, że nie da się ich rozsunąć (n·min_sep ≥ 360°),
|
||
rozkładamy je równomiernie — lepiej równo niż w nieskończonej pętli.
|
||
"""
|
||
n = len(lons)
|
||
if n < 2:
|
||
return list(lons)
|
||
order = sorted(range(n), key=lambda i: lons[i] % 360.0)
|
||
a = [lons[i] % 360.0 for i in order]
|
||
|
||
if n * min_sep >= 360.0:
|
||
a = [(a[0] + i * 360.0 / n) % 360.0 for i in range(n)]
|
||
else:
|
||
# ROZWIJAMY kąty do osi monotonicznej. To nie kosmetyka: gdy liczyliśmy
|
||
# odstęp modulo 360, przesunięcie, które przerzuciło obiekt ZA sąsiada,
|
||
# dawało lukę ~359,9° zamiast ujemnej — algorytm uznawał, że jest luzem,
|
||
# i kończył z dwoma glifami na sobie (Wenus lądowała na Księżycu).
|
||
# Na osi rozwiniętej ujemna luka zostaje ujemna i zawsze się ją wyłapie.
|
||
for i in range(1, n):
|
||
while a[i] < a[i - 1]:
|
||
a[i] += 360.0
|
||
|
||
for _ in range(passes):
|
||
moved = False
|
||
for i in range(n - 1):
|
||
gap = a[i + 1] - a[i]
|
||
if gap < min_sep - 1e-9:
|
||
push = (min_sep - gap) / 2.0
|
||
a[i] -= push
|
||
a[i + 1] += push
|
||
moved = True
|
||
closing = (a[0] + 360.0) - a[n - 1] # domknięcie okręgu
|
||
if closing < min_sep - 1e-9:
|
||
push = (min_sep - closing) / 2.0
|
||
a[n - 1] -= push
|
||
a[0] += push
|
||
moved = True
|
||
if not moved:
|
||
break
|
||
|
||
out = [0.0] * n
|
||
for slot, original in enumerate(order):
|
||
out[original] = a[slot] % 360.0
|
||
return out
|
||
|
||
|
||
def _delta(a: float, b: float) -> float:
|
||
"""Najmniejsza różnica kątów w [0,180]."""
|
||
return abs(((a - b + 180.0) % 360.0) - 180.0)
|
||
|
||
|
||
def render(chart: dict, theme: str = "screen") -> str:
|
||
"""Zwraca SVG koła albo '' gdy brakuje danych (silnik bez osi/domów).
|
||
|
||
theme='screen' — kolory ze zmiennych CSS aplikacji (dostraja się do motywu).
|
||
theme='print' — konkretne kolory na białym tle; konieczne, gdy SVG trafia
|
||
do samodzielnego konwertera (PDF), który zmiennych CSS nie rozwiąże.
|
||
"""
|
||
T = _THEMES.get(theme, _THEMES["screen"])
|
||
# tylko dla druku — na stronie font podaje CSS (.glyph)
|
||
glyph_font = GLYPH_FONT if theme == "print" else ""
|
||
angles = chart.get("angles")
|
||
cusps = chart.get("cusps")
|
||
signs = chart.get("sign_glyphs")
|
||
if not (angles and cusps and signs) or "decimal" not in (cusps[0] if cusps else {}):
|
||
return ""
|
||
|
||
asc = float(angles["Asc"]["decimal"])
|
||
parts: list[str] = []
|
||
|
||
# tło i okręgi
|
||
parts.append(f'<circle cx="{_CX}" cy="{_CY}" r="{R_OUT}" fill="{T["disc"]}" stroke="{T["line"]}" stroke-width="1.5"/>')
|
||
parts.append(f'<circle cx="{_CX}" cy="{_CY}" r="{R_ZOD}" fill="none" stroke="{T["line"]}" stroke-width="1"/>')
|
||
parts.append(f'<circle cx="{_CX}" cy="{_CY}" r="{R_HUB}" fill="none" stroke="{T["line"]}" stroke-width="1"/>')
|
||
|
||
# drobne podziałki co 5°, mocniejsze co 10° (na pasie znaków)
|
||
for deg in range(0, 360, 5):
|
||
r_in = R_TICK if deg % 10 else R_TICK - 4
|
||
x1, y1 = _pt(deg, asc, R_ZOD)
|
||
x2, y2 = _pt(deg, asc, r_in)
|
||
parts.append(_line(x1, y1, x2, y2, T["line"], 0.6, 0.7))
|
||
|
||
# pas znaków: granice co 30° + glif znaku w środku sektora, kolorem żywiołu
|
||
for i, sg in enumerate(signs):
|
||
b = 30.0 * i
|
||
x1, y1 = _pt(b, asc, R_ZOD)
|
||
x2, y2 = _pt(b, asc, R_OUT)
|
||
parts.append(_line(x1, y1, x2, y2, T["line"], 1.0))
|
||
gx, gy = _pt(b + 15.0, asc, R_SIGN)
|
||
parts.append(_text(gx, gy, sg.get("glyph") or "", size=17,
|
||
fill=T["elements"][i % 4], cls="glyph", font=glyph_font))
|
||
|
||
# szprychy domów (od pasa do piasty) + numery domów w środku każdego domu
|
||
n = len(cusps)
|
||
for i, c in enumerate(cusps):
|
||
lon = float(c["decimal"])
|
||
x1, y1 = _pt(lon, asc, R_ZOD)
|
||
x2, y2 = _pt(lon, asc, R_HUB)
|
||
parts.append(_line(x1, y1, x2, y2, T["line"], 0.8, 0.85))
|
||
nxt = float(cusps[(i + 1) % n]["decimal"])
|
||
span = (nxt - lon) % 360.0 or 360.0
|
||
mid = lon + span / 2.0
|
||
hx, hy = _pt(mid, asc, R_HNUM)
|
||
parts.append(_text(hx, hy, str(c["house"]), size=11, fill=T["muted"]))
|
||
|
||
# osie: Asc–Dsc i MC–IC przez całe koło, wyróżnione akcentem
|
||
for a, b, la, lb in (("Asc", "Dsc", "AC", "DC"), ("MC", "IC", "MC", "IC")):
|
||
lon_a = float(angles[a]["decimal"])
|
||
ax, ay = _pt(lon_a, asc, R_ZOD)
|
||
bx, by = _pt(lon_a + 180.0, asc, R_ZOD)
|
||
parts.append(_line(ax, ay, bx, by, T["accent"], 1.6, 0.9))
|
||
# etykiety POZA kołem — w środku kolidowały z glifami obiektów
|
||
lax, lay = _pt(lon_a, asc, R_AXIS_LABEL)
|
||
lbx, lby = _pt(lon_a + 180.0, asc, R_AXIS_LABEL)
|
||
parts.append(_text(lax, lay, la, size=10, fill=T["accent"]))
|
||
parts.append(_text(lbx, lby, lb, size=10, fill=T["accent"]))
|
||
|
||
# ── obiekty: glify na pozycjach, stopień w znaku, retrogradacja ─────
|
||
# Glify rozsuwamy, ale kreska na pasie zostaje w PRAWDZIWEJ pozycji —
|
||
# inaczej wykres kłamałby o tym, gdzie planeta faktycznie stoi. Gdy glif
|
||
# jest przesunięty, łączymy go z kreską cienką linią odniesienia.
|
||
objects = [p for p in (chart.get("positions") or []) if p.get("decimal") is not None]
|
||
true_lons = [float(p["decimal"]) for p in objects]
|
||
draw_lons = spread(true_lons)
|
||
|
||
for obj, true_lon, draw_lon in zip(objects, true_lons, draw_lons):
|
||
retro = obj.get("direction") == "Rx"
|
||
|
||
mx1, my1 = _pt(true_lon, asc, R_ZOD)
|
||
mx2, my2 = _pt(true_lon, asc, R_MARK)
|
||
parts.append(_line(mx1, my1, mx2, my2, T["ink"], 1.0, 0.75))
|
||
|
||
if _delta(draw_lon, true_lon) > 0.4:
|
||
lx, ly = _pt(draw_lon, asc, R_PLANET + 12)
|
||
parts.append(_line(mx2, my2, lx, ly, T["line"], 0.7, 0.9))
|
||
|
||
gx, gy = _pt(draw_lon, asc, R_PLANET)
|
||
parts.append(_text(gx, gy, obj.get("glyph") or "", size=16,
|
||
fill=T["ink"], cls="glyph", font=glyph_font))
|
||
|
||
# Sam stopień w znaku, bez „°" — tak robią programy astrologiczne i tylko
|
||
# tak podpisy mieszczą się obok siebie w skupiskach. Retrogradacja: ℞ oraz
|
||
# kolor, żeby dało się ją wyłapać nie czytając znaku po znaku.
|
||
dx, dy = _pt(draw_lon, asc, R_DEG)
|
||
label = f"{int(true_lon % 30)}" + ("℞" if retro else "")
|
||
parts.append(_text(dx, dy, label, size=8,
|
||
fill=T["retro"] if retro else T["muted"]))
|
||
|
||
body = "".join(parts)
|
||
return (f'<svg class="wheel" viewBox="0 0 {_VIEW} {_VIEW}" role="img" '
|
||
f'aria-label="Kosmogram — koło horoskopowe" '
|
||
f'xmlns="http://www.w3.org/2000/svg">{body}</svg>')
|