feat(prezentacja): obiekty na kosmogramie — glify, stopnie, retrogradacja (PRE-12)
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 11m57s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m55s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 38s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 27s
build / build (push) Successful in 1m4s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 11m46s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m54s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 33s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 25s

Etap 2 rysowania koła (po szkielecie): obiekty na swoich pozycjach.

Każdy obiekt dostaje: kreske na wewnetrznej krawedzi pasa w PRAWDZIWEJ pozycji,
glif, stopien w znaku i znacznik retrogradacji ℞ (dodatkowo kolorem, zeby dalo
sie ja wylapac nie czytajac znak po znaku).

ROZSUWANIE CIASNYCH SKUPISK — sedno tego etapu. W horoskopie referencyjnym
Merkury i Wenus dzieli 0,41°, Wenus i Ksiezyc 3,68°: bez rozsuwania glify
rysuja sie jeden na drugim. Rozsuwamy tylko GLIFY; kreska zostaje w prawdziwej
pozycji, a gdy glif jest odsuniety, laczymy je cienka linia odniesienia — wykres
nie moze klamac o tym, gdzie planeta faktycznie stoi.

Bledy zlapane przy weryfikacji (oba wyszly z pomiarow, nie z „wyglada dobrze"):

1. PODPISY STOPNI zlewaly sie w skupiskach. O ciasnocie decyduje nie glif, tylko
   podpis — lezy blizej srodka (r=130), gdzie ten sam kat to mniej pikseli.
   Stad odstep 8° zamiast 7°, podpis bez „°" (jak w programach astrologicznych)
   i mniejszy font. Teraz: glify min 20,9 px, podpisy 18,1 px (prog 16).

2. ROZSUWANIE NIE DZIALALO na prawdziwych danych — Wenus ladowala DOKLADNIE na
   Ksiezycu (0,3 px). Przyczyna: odstep liczony modulo 360. Przesuniecie, ktore
   przerzucalo obiekt ZA sasiada, dawalo luke ~359,9° zamiast ujemnej, wiec
   algorytm uznawal, ze jest luzem, i konczyl. Poprawka: rozwijamy katy do osi
   MONOTONICZNEJ, gdzie ujemna luka zostaje ujemna i zawsze sie ja wylapie.
   Test regresyjny na dokladnie tych danych; sprawdzony sabotazem (po przywroceniu
   modulo czerwienieje).

Etykiety osi (AC/DC/MC/IC) przeniesione POZA kolo — w srodku wchodzily w pierscien
obiektow i zaslanialy glify (Ksiezyc znikal pod linia MC). ViewBox 440→470, kolo
bez zmian, margines mieści etykiety.

Testy: 11 nowych (regresja rozsuwania, zachowanie kolejnosci, obiekty bez kolizji
nieruszone, zawiniecie przez 0°, awaryjny rowny rozklad, stopien w znaku,
retrogradacja, niekompletny obiekt nie wywala rysunku). Calosc: prezentacja 44,
logika 265 / 1 skip. Potwierdzone wizualnie: cale skupisko Slonce/Ksiezyc/Wenus/
Merkury czytelne i rozdzielone.

Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #27.
This commit is contained in:
2026-07-24 15:49:51 +02:00
parent 1d7f3e2136
commit 40c9bf7988
3 changed files with 223 additions and 13 deletions
+117 -10
View File
@@ -1,8 +1,9 @@
"""Kosmogram — szkielet koła horoskopowego jako SVG (PRE-12). """Kosmogram — koło horoskopowe jako SVG (PRE-12).
Rysujemy po stronie serwera, bez zależności zewnętrznych (spójne z CSP): czysty Rysujemy po stronie serwera, bez zależności zewnętrznych (spójne z CSP): czysty
string SVG wstawiany do strony. Ten krok to SZKIELET — pierścień znaków, podział string SVG wstawiany do strony. Gotowe: pierścień znaków, podział na domy, osie
na domy i osie. Planety i linie aspektów dojdą w kolejnych iteracjach. oraz OBIEKTY (glify, stopień w znaku, retrogradacja). Linie aspektów w kolejnym
kroku.
Geometria (konwencja astrologiczna): Geometria (konwencja astrologiczna):
* Ascendent po LEWEJ (godzina 9), długość ekliptyczna rośnie PRZECIWNIE do * Ascendent po LEWEJ (godzina 9), długość ekliptyczna rośnie PRZECIWNIE do
@@ -20,14 +21,30 @@ from __future__ import annotations
import math import math
from html import escape from html import escape
# ── promienie (viewBox 440×440, środek 220,220) ───────────────────────── # ── promienie (viewBox 470×470, środek 235,235) ─────────────────────────
_CX = _CY = 220.0 # Płótno jest większe od koła CELOWO: margines poza obwodem mieści etykiety osi
# (AC/DC/MC/IC). Wcześniej siedziały wewnątrz, w pierścieniu obiektów, i zasłaniały
# glify w ciasnych skupiskach — widać było na renderze.
_CX = _CY = 235.0
_VIEW = 470
R_OUT = 210.0 # zewnętrzny okrąg R_OUT = 210.0 # zewnętrzny okrąg
R_AXIS_LABEL = 222.0 # etykiety osi — w marginesie, poza kołem
R_ZOD = 178.0 # wewnętrzna krawędź pasa znaków R_ZOD = 178.0 # wewnętrzna krawędź pasa znaków
R_SIGN = 194.0 # promień glifów znaków (środek pasa) R_SIGN = 194.0 # promień glifów znaków (środek pasa)
R_TICK = 172.0 # koniec drobnych podziałek stopni (do wewnątrz od pasa) R_TICK = 172.0 # koniec drobnych podziałek stopni (do wewnątrz od pasa)
R_HUB = 48.0 # centralne kółko — tu kończą się szprychy domów i osie R_HUB = 48.0 # centralne kółko — tu kończą się szprychy domów i osie
R_HNUM = 64.0 # promień numerów domów (tuż przy piaście) R_HNUM = 64.0 # promień numerów domów (tuż przy piaście)
R_PLANET = 150.0 # promień glifów obiektów
R_DEG = 130.0 # promień podpisu stopnia (pod glifem)
R_MARK = R_ZOD - 7.0 # koniec kreski wskazującej PRAWDZIWĄ pozycję na pasie
# Minimalny odstęp kątowy między glifami obiektów. O ciasnocie decyduje NIE glif,
# tylko podpis stopnia — leży bliżej środka (r=130), gdzie ten sam kąt to mniej
# pikseli: 8° daje tam ~18 px, a dwuznakowy podpis z ℞ zajmuje ~16 px. Przy 7°
# (pierwsze podejście) podpisy w skupiskach zlewały się — widać było na renderze.
# Bez rozsuwania w ogóle ciasne układy (u nas Merkury i Wenus 0,4°!) rysują się
# jeden na drugim.
MIN_SEP = 8.0
# muted kolory żywiołów — czytelne na ciemnym tle, spójne z paletą aplikacji # muted kolory żywiołów — czytelne na ciemnym tle, spójne z paletą aplikacji
_ELEMENT_COLOR = ["#d98a6a", "#8fae7a", "#cfc06a", "#6aa6c9"] # ogień, ziemia, powietrze, woda _ELEMENT_COLOR = ["#d98a6a", "#8fae7a", "#cfc06a", "#6aa6c9"] # ogień, ziemia, powietrze, woda
@@ -50,6 +67,65 @@ def _text(x: float, y: float, s: str, *, size: float, fill: str, cls: str = "")
f' text-anchor="middle" dominant-baseline="central"{c}>{escape(s)}</text>') f' text-anchor="middle" dominant-baseline="central"{c}>{escape(s)}</text>')
def spread(lons: list[float], min_sep: float = MIN_SEP, passes: int = 300) -> list[float]:
"""Rozsuwa kąty tak, by sąsiedzi mieli co najmniej `min_sep`, zachowując
KOLEJNOŚĆ obiektów na kole i trzymając je blisko prawdziwych pozycji.
Metoda: relaksacja po okręgu — każdą zbyt ciasną parę rozpychamy po połowie
brakującego odstępu i powtarzamy, aż nic się nie rusza. Symetryczne pchnięcie
sprawia, że skupisko rozkłada się wokół swojego środka, zamiast dryfować
w jedną stronę.
Gdy obiektów jest tyle, że nie da się ich rozsunąć (n·min_sep ≥ 360°),
rozkładamy je równomiernie — lepiej równo niż w nieskończonej pętli.
"""
n = len(lons)
if n < 2:
return list(lons)
order = sorted(range(n), key=lambda i: lons[i] % 360.0)
a = [lons[i] % 360.0 for i in order]
if n * min_sep >= 360.0:
a = [(a[0] + i * 360.0 / n) % 360.0 for i in range(n)]
else:
# ROZWIJAMY kąty do osi monotonicznej. To nie kosmetyka: gdy liczyliśmy
# odstęp modulo 360, przesunięcie, które przerzuciło obiekt ZA sąsiada,
# dawało lukę ~359,9° zamiast ujemnej — algorytm uznawał, że jest luzem,
# i kończył z dwoma glifami na sobie (Wenus lądowała na Księżycu).
# Na osi rozwiniętej ujemna luka zostaje ujemna i zawsze się ją wyłapie.
for i in range(1, n):
while a[i] < a[i - 1]:
a[i] += 360.0
for _ in range(passes):
moved = False
for i in range(n - 1):
gap = a[i + 1] - a[i]
if gap < min_sep - 1e-9:
push = (min_sep - gap) / 2.0
a[i] -= push
a[i + 1] += push
moved = True
closing = (a[0] + 360.0) - a[n - 1] # domknięcie okręgu
if closing < min_sep - 1e-9:
push = (min_sep - closing) / 2.0
a[n - 1] -= push
a[0] += push
moved = True
if not moved:
break
out = [0.0] * n
for slot, original in enumerate(order):
out[original] = a[slot] % 360.0
return out
def _delta(a: float, b: float) -> float:
"""Najmniejsza różnica kątów w [0,180]."""
return abs(((a - b + 180.0) % 360.0) - 180.0)
def render(chart: dict) -> str: def render(chart: dict) -> str:
"""Zwraca SVG koła albo '' gdy brakuje danych (silnik bez osi/domów).""" """Zwraca SVG koła albo '' gdy brakuje danych (silnik bez osi/domów)."""
angles = chart.get("angles") angles = chart.get("angles")
@@ -102,13 +178,44 @@ def render(chart: dict) -> str:
ax, ay = _pt(lon_a, asc, R_ZOD) ax, ay = _pt(lon_a, asc, R_ZOD)
bx, by = _pt(lon_a + 180.0, asc, R_ZOD) bx, by = _pt(lon_a + 180.0, asc, R_ZOD)
parts.append(_line(ax, ay, bx, by, "var(--accent)", 1.6, 0.9)) parts.append(_line(ax, ay, bx, by, "var(--accent)", 1.6, 0.9))
# etykiety tuż przy krawędzi pasa # etykiety POZA kołem — w środku kolidowały z glifami obiektów
lax, lay = _pt(lon_a, asc, R_ZOD - 12) lax, lay = _pt(lon_a, asc, R_AXIS_LABEL)
lbx, lby = _pt(lon_a + 180.0, asc, R_ZOD - 12) lbx, lby = _pt(lon_a + 180.0, asc, R_AXIS_LABEL)
parts.append(_text(lax, lay, la, size=10, fill="var(--accent)")) parts.append(_text(lax, lay, la, size=10, fill="var(--accent)"))
parts.append(_text(lbx, lby, lb, size=10, fill="var(--accent)")) parts.append(_text(lbx, lby, lb, size=10, fill="var(--accent)"))
# ── obiekty: glify na pozycjach, stopień w znaku, retrogradacja ─────
# Glify rozsuwamy, ale kreska na pasie zostaje w PRAWDZIWEJ pozycji —
# inaczej wykres kłamałby o tym, gdzie planeta faktycznie stoi. Gdy glif
# jest przesunięty, łączymy go z kreską cienką linią odniesienia.
objects = [p for p in (chart.get("positions") or []) if p.get("decimal") is not None]
true_lons = [float(p["decimal"]) for p in objects]
draw_lons = spread(true_lons)
for obj, true_lon, draw_lon in zip(objects, true_lons, draw_lons):
retro = obj.get("direction") == "Rx"
mx1, my1 = _pt(true_lon, asc, R_ZOD)
mx2, my2 = _pt(true_lon, asc, R_MARK)
parts.append(_line(mx1, my1, mx2, my2, "var(--ink)", 1.0, 0.75))
if _delta(draw_lon, true_lon) > 0.4:
lx, ly = _pt(draw_lon, asc, R_PLANET + 12)
parts.append(_line(mx2, my2, lx, ly, "var(--line)", 0.7, 0.9))
gx, gy = _pt(draw_lon, asc, R_PLANET)
parts.append(_text(gx, gy, obj.get("glyph") or "", size=16,
fill="var(--ink)", cls="glyph"))
# Sam stopień w znaku, bez „°" — tak robią programy astrologiczne i tylko
# tak podpisy mieszczą się obok siebie w skupiskach. Retrogradacja: ℞ oraz
# kolor, żeby dało się ją wyłapać nie czytając znaku po znaku.
dx, dy = _pt(draw_lon, asc, R_DEG)
label = f"{int(true_lon % 30)}" + ("" if retro else "")
parts.append(_text(dx, dy, label, size=8,
fill="#ff9b6a" if retro else "var(--muted)"))
body = "".join(parts) body = "".join(parts)
return (f'<svg class="wheel" viewBox="0 0 440 440" role="img" ' return (f'<svg class="wheel" viewBox="0 0 {_VIEW} {_VIEW}" role="img" '
f'aria-label="Kosmogram — szkielet koła horoskopowego" ' f'aria-label="Kosmogram — koło horoskopowe" '
f'xmlns="http://www.w3.org/2000/svg">{body}</svg>') f'xmlns="http://www.w3.org/2000/svg">{body}</svg>')
@@ -74,7 +74,7 @@
{% if wheel_svg %} {% if wheel_svg %}
<figure class="wheel-fig"> <figure class="wheel-fig">
{{ wheel_svg | safe }} {{ wheel_svg | safe }}
<figcaption class="muted small">Kosmogram — szkielet (znaki, domy, osie). Planety i aspekty w kolejnych iteracjach.</figcaption> <figcaption class="muted small">Kosmogram — znaki, domy, osie i obiekty. Kreska na pasie wskazuje dokładną pozycję; glif bywa odsunięty, gdy obiekty stoją ciasno. Linie aspektów w kolejnym kroku.</figcaption>
</figure> </figure>
{% endif %} {% endif %}
+105 -2
View File
@@ -1,9 +1,11 @@
"""Szkielet kosmogramuSVG po stronie serwera (PRE-12). """Kosmogram — koło horoskopowe jako SVG (PRE-12).
Sprawdzamy, że SVG jest POPRAWNY (parsuje się jako XML — inaczej wstawiony do Sprawdzamy, że SVG jest POPRAWNY (parsuje się jako XML — inaczej wstawiony do
strony rozjedzie render) i że niesie to, co ma nieść: pierścień 12 znaków, cztery strony rozjedzie render) i że niesie to, co ma nieść: pierścień 12 znaków, cztery
osie i numery domów. Geometria (Asc po lewej) sprawdzona liczbowo, nie na oko. osie, numery domów i obiekty. Geometria (Asc po lewej) oraz rozsuwanie ciasnych
skupisk sprawdzone liczbowo, nie na oko.
""" """
import pytest
import xml.dom.minidom as minidom import xml.dom.minidom as minidom
from app import chartwheel from app import chartwheel
@@ -84,6 +86,107 @@ def test_empty_when_no_angles():
assert chartwheel.render({"angles": {}, "cusps": [], "sign_glyphs": []}) == "" assert chartwheel.render({"angles": {}, "cusps": [], "sign_glyphs": []}) == ""
# ───────────────────────── rozsuwanie nakładających się obiektów ─────────
# Prawdziwe długości z horoskopu referencyjnego (1984-04-30, Kraków), w kolejności
# DEFAULT_OBJECTS. Merkury i Wenus dzieli 0,41°, Wenus i Księżyc 3,68° — bez
# rozsuwania glify rysują się jeden na drugim.
_REAL = [40.210, 31.449, 27.355, 27.767, 234.520, 282.962, 223.306,
252.811, 271.220, 210.477, 68.158, 248.158, 345.667]
def _min_gap(angles):
s = sorted(a % 360.0 for a in angles)
return min((s[(i + 1) % len(s)] - s[i]) % 360.0 for i in range(len(s)))
def test_spread_separates_real_chart_cluster():
"""REGRESJA: przy liczeniu odstępu modulo 360 przesunięcie, które przerzucało
obiekt ZA sąsiada, dawało lukę ~359,9° zamiast ujemnej — algorytm uznawał, że
jest luzem, i kończył z Wenus dokładnie na Księżycu (0,3 px od siebie)."""
out = chartwheel.spread(_REAL)
assert _min_gap(out) >= chartwheel.MIN_SEP - 1e-6
def test_spread_preserves_order():
out = chartwheel.spread(_REAL)
by_new = [i for i, _ in sorted(enumerate(out), key=lambda p: p[1])]
by_old = [i for i, _ in sorted(enumerate(_REAL), key=lambda p: p[1] % 360.0)]
assert by_new == by_old
def test_spread_leaves_roomy_objects_untouched():
"""Obiekty, które nikomu nie wchodzą w drogę, mają zostać na swoim miejscu —
wykres ma kłamać jak najmniej."""
out = chartwheel.spread(_REAL)
node = _REAL.index(68.158) # Węzeł Płn. — 28° od najbliższego
assert out[node] == pytest.approx(_REAL[node], abs=1e-6)
def test_spread_handles_wrap_around_zero():
"""Skupisko na styku 0/360° też musi się rozsunąć."""
out = chartwheel.spread([358.0, 359.0, 1.0, 2.0])
assert _min_gap(out) >= chartwheel.MIN_SEP - 1e-6
def test_spread_falls_back_to_even_layout_when_impossible():
"""Gdy obiektów jest tyle, że min. odstęp się nie zmieści — rozkładamy równo,
zamiast kręcić się w pętli."""
many = [10.0] * 60 # 60 × 8° = 480° > 360°
out = chartwheel.spread(many)
assert _min_gap(out) == pytest.approx(360.0 / 60, abs=1e-6)
def test_spread_single_object_is_identity():
assert chartwheel.spread([42.0]) == [42.0]
# ─────────────────────────────── obiekty na kole ─────────────────────────
def _chart_with_objects():
chart = _sample_chart()
chart["positions"] = [
{"name": "Sun", "decimal": 40.21, "glyph": "", "direction": "D"},
{"name": "Moon", "decimal": 31.45, "glyph": "", "direction": "D"},
{"name": "Venus", "decimal": 27.77, "glyph": "", "direction": "D"},
{"name": "Mercury", "decimal": 27.36, "glyph": "", "direction": "Rx"},
]
return chart
def test_all_objects_are_drawn():
svg = chartwheel.render(_chart_with_objects())
for glyph in ("", "", "", ""):
assert glyph in svg
def test_degree_in_sign_is_labelled():
"""Stopień W ZNAKU (nie długość absolutna): Słońce 40,21° → 10 Byka."""
svg = chartwheel.render(_chart_with_objects())
assert ">10<" in svg # Słońce
assert ">1<" in svg # Księżyc (31,45 → 1 Byka)
def test_retrograde_is_marked():
svg = chartwheel.render(_chart_with_objects())
assert "" in svg
def test_no_retrograde_marker_when_all_direct():
chart = _chart_with_objects()
for p in chart["positions"]:
p["direction"] = "D"
assert "" not in chartwheel.render(chart)
def test_objects_without_longitude_are_skipped():
"""Niekompletny obiekt nie może wywalić całego rysunku."""
chart = _chart_with_objects()
chart["positions"].append({"name": "Broken", "glyph": "?"})
svg = chartwheel.render(chart)
assert svg and "" in svg
def test_empty_when_cusps_lack_longitude(): def test_empty_when_cusps_lack_longitude():
"""Starsze wyniki bez `decimal` w cuspach — degradujemy do pustego, nie sypiemy.""" """Starsze wyniki bez `decimal` w cuspach — degradujemy do pustego, nie sypiemy."""
chart = _sample_chart() chart = _sample_chart()