feat(bezpieczeństwo): sesje logowania zamiast HTTP Basic (LOG-34)
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m17s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m30s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 5s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 4s
build / build (push) Successful in 7s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m18s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 4s

Basic nie miał wylogowania i nie dało się tego obejść: przeglądarka zapamiętuje
hasło i dosyła je SAMA przy każdym żądaniu, więc serwer nie ma czego zapomnieć.
Poprzednia próba (LOG-32) opierała się na nakłonieniu przeglądarki, żeby porzuciła
zapamiętane dane — zachowaniu powszechnym, ale nigdzie nie zapisanym. Teraz to
serwer decyduje, czy dana przeglądarka jest w środku, i może to cofnąć.

TRZY POZIOMY UNIEWAŻNIENIA, celowo rozdzielone, bo każdy kosztuje co innego:
  1. wylogowanie = skasowanie ciasteczka. Natychmiastowe, bez magazynu.
  2. zmiana hasła albo skasowanie konta = odcisk poświadczenia wpisany
     w ciasteczko przestaje pasować. Dzieje się SAMO, bez pamiętania o tym.
     Bez tego odebranie komuś dostępu nie odbierałoby dostępu aż do wygaśnięcia.
  3. „zamknij sesje" z ekranu kont = licznik pokolenia. Jedyny wymagający zapisu,
     więc jedyny opcjonalny: gdy licznika nie ma, poziomy 1 i 2 nadal działają.

KONTO ADMINISTRACYJNE ODSEPAROWANE. Sprawdzane pierwsze i BEZ DOTYKANIA pliku
kont, co daje dwie rzeczy naraz: konto z pliku o tym samym loginie nie przesłoni
administratora, a administrator zaloguje się także wtedy, gdy plik jest uszkodzony
— czyli w jedynej sytuacji, w której ktoś MUSI wejść, żeby to naprawić. Trzymanie
jego stanu w tym samym pliku dawałoby zakleszczenie: nie da się naprawić, bo nie
da się wejść. Jego odpowiednikiem „wyloguj zewsząd" jest zmiana APP_PASSWORD.

KLUCZ WYMAGANY, FAIL-CLOSED. Usługa z kontami, ale bez klucza podpisu, nie
odróżniłaby ważnej sesji od podrobionej, więc nie wstaje — i lepiej przy starcie
niż przy pierwszym logowaniu człowieka. Losowanie klucza byłoby wygodne, ale
wylogowywałoby wszystkich przy każdym restarcie poda: wygląda jak awaria i uczy
ludzi ignorować ekran logowania.

Ciasteczko HttpOnly (jeden wstrzyknięty skrypt inaczej wynosi sesję) i
SameSite=Strict (obca strona nie zadziała w imieniu zalogowanego). Wylogowanie
POST-em, nie odsyłaczem: pod adresem GET wystarczyłby obrazek na obcej stronie.
Adres powrotu po zalogowaniu przechodzi przez sito — bez tego `?dokad=https://obcy`
zamieniłby nasz ekran logowania w narzędzie do wyłudzania haseł.

Kres bezczynności 8 h i twardy 30 dni. Znacznik aktywności odświeżany z progiem,
inaczej Set-Cookie leciałby przy każdym obrazku i arkuszu stylów.

Zdarzenia logowania w dzienniku (PRE-17). Nieudane próby są tam ważniejsze od
udanych: pojedyncza nic nie znaczy, ale seria pod jednym adresem to jedyny
widoczny ślad zgadywania haseł. Test pilnuje, że hasło tam nie trafia.

Sprawdzone w przeglądarce: po zalogowaniu ciasteczko jest NIEWIDOCZNE dla
JavaScriptu, a po wylogowaniu wejście na chronioną stronę ląduje na ekranie
logowania — czyli dokładnie to, czego Basic nie potrafił.

Testy: 21 na rdzeń podpisywania (w tym podrabianie ładunku, podpisu i klucza,
ciasteczko z przyszłości, śmieci na wejściu), reszta przepisana z Basic na sesje.
Prezentacja 338 zielonych.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #76.
This commit is contained in:
2026-08-21 00:18:15 +02:00
parent 71bb3b9c0a
commit f0d07ee8c3
16 changed files with 923 additions and 243 deletions
+141 -40
View File
@@ -45,7 +45,7 @@ from collections import deque
from dataclasses import dataclass
from fastapi import Request
from fastapi.responses import HTMLResponse, JSONResponse
from fastapi.responses import HTMLResponse, JSONResponse, RedirectResponse
log = logging.getLogger("astrololo.security")
@@ -114,6 +114,15 @@ def rate_limit_per_min() -> int:
return int(os.getenv("RATE_LIMIT_PER_MIN", "120"))
def cookies_secure() -> bool:
"""Czy ciasteczko sesji ma być wyłącznie dla https.
Domyślnie TAK. Wyłączamy jedynie w pracy lokalnej po http — inaczej
przeglądarka po prostu nie zapamięta ciasteczka i logowanie „nie działa"
bez żadnego komunikatu, co jest wyjątkowo mylącą awarią."""
return os.getenv("COOKIES_INSECURE", "").strip().lower() not in {"1", "true", "yes", "on"}
def trust_proxy() -> bool:
return os.getenv("TRUST_PROXY", "").strip().lower() in {"1", "true", "yes", "on"}
@@ -122,7 +131,9 @@ def trust_proxy() -> bool:
# odpowiedzieć 401 CELOWO, zamiast dostać 200 od zalogowanej sesji. Bez tego
# wylogowanie byłoby niemożliwe — przeglądarka dosyła zapamiętane dane przy każdym
# żądaniu, więc handler i tak widziałby zalogowaną osobę.
PUBLIC_PATHS = frozenset({"/health", "/wyloguj"})
# /logowanie MUSI stać poza bramką — inaczej żeby się zalogować, trzeba by być
# zalogowanym. /wyloguj też: ma działać także wtedy, gdy sesja już wygasła.
PUBLIC_PATHS = frozenset({"/health", "/logowanie", "/wyloguj"})
PUBLIC_PREFIXES = ("/static/",)
_hits: dict[str, deque[float]] = {}
@@ -146,53 +157,99 @@ class Principal:
def _admin_permissions() -> frozenset[str]:
"""Administrator widzi wszystko — z definicji, bez wpisywania listy ręcznie.
"""Administrator widzi wszystko — z definicji, bez wypisywania listy ręcznie.
Liczone z katalogu, więc dopisanie nowej funkcji NIE wymaga pamiętania
o koncie administracyjnym. Przeciwnie byłoby cichą pułapką: nowa funkcja
byłaby niewidoczna dla jedynej osoby, która ma ją komu nadać."""
Liczone z katalogu, więc dopisanie funkcji NIE wymaga pamiętania o koncie
administracyjnym. Przeciwnie byłoby cichą pułapką: nowa funkcja byłaby
niewidoczna dla jedynej osoby, która ma ją komu nadać."""
from app import features
return frozenset(features.GRANTABLE) | {features.ADMIN}
def principal(header: str | None) -> Principal | None:
"""Nagłówek Basic → kto to jest i co mu wolno; None, gdy dane nie pasują.
def _admin_spec(login: str) -> str | None:
"""Sekret konta administracyjnego z KONFIGURACJI ŚRODOWISKA albo None.
Kolejność: najpierw konta z KONFIGURACJI ŚRODOWISKA (administracyjne, pełne
uprawnienia), potem konta zarządzane z ekranu. Nie odwrotnie — inaczej
założenie w pliku konta o loginie administratora przesłoniłoby konto
administracyjne i odebrało mu uprawnienia.
Sprawdzane ZAWSZE PIERWSZE i bez dotykania pliku kont — to jest cała
separacja konta administracyjnego (LOG-34):
Nieznany login i złe hasło traktujemy tak samo: odmowa nie mówi, które konto
istnieje."""
if not header or not header.lower().startswith("basic "):
return None
try:
raw = base64.b64decode(header.split(" ", 1)[1]).decode("utf-8")
user, _, password = raw.partition(":")
except (binascii.Error, UnicodeDecodeError, IndexError):
return None
* konto z pliku o tym samym loginie nie przesłoni administratora, bo do
pliku w ogóle nie zaglądamy, gdy login pasuje do konfiguracji,
* administrator zaloguje się nawet wtedy, gdy plik kont jest uszkodzony
albo nieczytelny — czyli w jedynej sytuacji, w której ktoś musi wejść,
żeby to naprawić. Trzymanie jego stanu w tym samym pliku dawałoby
zakleszczenie: nie da się naprawić, bo nie da się wejść.
"""
return accounts().get(login)
spec = accounts().get(user)
def verify(login: str, password: str) -> Principal | None:
"""Sprawdza login i hasło. None = odmowa, bez podawania powodu.
Nieznany login i złe hasło dają ten sam wynik: rozróżnienie mówiłoby, które
konta istnieją, a to informacja warta czegoś dla zgadującego."""
spec = _admin_spec(login)
if spec is not None:
return (Principal(user, _admin_permissions(), True)
if _secret_matches(spec, password) else None)
return Principal(login, _admin_permissions(), True) if _secret_matches(spec, password) else None
from app import accounts as store
managed = store.secret_of(user)
if managed is None:
try:
zapisany = store.secret_of(login)
except store.AccountsUnavailable:
# Magazyn kont niedostępny — konta zarządzane nie mogą się zalogować,
# ale administrator (wyżej) już przeszedł, więc jest kto to naprawi.
return None
if not _secret_matches(managed, password):
if zapisany is None or not _secret_matches(zapisany, password):
return None
return Principal(user, store.permissions_of(user), False)
return Principal(login, store.permissions_of(login), False)
def authenticate(header: str | None) -> str | None:
"""Sam LOGIN — do dziennika audytowego (PRE-17) i zgodności wstecz."""
who = principal(header)
return who.login if who else None
def issue_session(login: str) -> str:
"""Zawartość ciasteczka dla właśnie zalogowanego konta.
W ciasteczku ląduje ODCISK poświadczenia, dzięki czemu zmiana hasła albo
skasowanie konta unieważnia jego sesje same z siebie — bez pamiętania o tym
i bez żadnego magazynu sesji."""
from app import accounts as store
from app import session
spec = _admin_spec(login)
if spec is not None:
return session.issue(login, session.fingerprint(spec), 0)
return session.issue(login, session.fingerprint(store.secret_of(login) or ""),
store.session_version(login))
def principal(request: Request) -> Principal | None:
"""Ciasteczko → kto to jest i co mu wolno. None = nie wpuszczać."""
from app import session
dane = session.read(request.cookies.get(session.COOKIE))
if dane is None:
return None
login = dane["login"]
spec = _admin_spec(login)
if spec is not None:
# Zmiana APP_PASSWORD ubija sesje administratora — to jest jego
# odpowiednik „wyloguj mnie ze wszystkich urządzeń".
if session.fingerprint(spec) != dane["odcisk"]:
return None
return Principal(login, _admin_permissions(), True)
from app import accounts as store
try:
zapisany = store.secret_of(login)
wersja = store.session_version(login)
except store.AccountsUnavailable:
return None
if zapisany is None or session.fingerprint(zapisany) != dane["odcisk"]:
return None
if wersja != dane["wersja"]:
return None
return Principal(login, store.permissions_of(login), False)
def client_ip(request: Request) -> str:
@@ -270,6 +327,22 @@ def audit_records(request: Request, count: int) -> None:
pass
def audit_login(request: Request, login: str, udane: bool) -> None:
"""Zdarzenie logowania w dzienniku (PRE-17).
Nieudane próby są tu ważniejsze od udanych: pojedyncza nic nie znaczy, ale
seria pod jednym adresem to jedyny widoczny ślad zgadywania haseł. Logujemy
LOGIN, nigdy hasła ani jego fragmentu — dziennik to kolejny nośnik wycieku."""
audit_log.info("AUDYT zdarzenie=%s user=%s ip=%s",
"logowanie-ok" if udane else "logowanie-odmowa",
login or "-", client_ip(request))
def audit_logout(request: Request) -> None:
audit_log.info("AUDYT zdarzenie=wylogowanie user=%s ip=%s",
getattr(request.state, "user", "") or "-", client_ip(request))
def _audit(request: Request, user: str, status: int, ms: float) -> None:
records = getattr(request.state, "audit_records", None)
audit_log.info(
@@ -280,8 +353,20 @@ def _audit(request: Request, user: str, status: int, ms: float) -> None:
def install(app) -> None:
"""Podpina ochronę pod wszystkie ścieżki poza /health i /static."""
"""Podpina ochronę pod wszystkie ścieżki poza publicznymi."""
from app import session
_setup_audit_logging()
# FAIL-CLOSED. Usługa z kontami, ale bez klucza podpisu, nie umiałaby odróżnić
# ważnej sesji od podrobionej. Lepiej, żeby nie wstała, niż żeby wpuszczała —
# i lepiej teraz, przy starcie, niż przy pierwszym logowaniu człowieka.
if auth_enabled() and not session.available():
raise session.SessionError(
"Konta są skonfigurowane, ale brakuje SESSION_SECRET — bez klucza "
"podpisu sesje nie działają, a logowanie nie miałoby czym się bronić. "
"Wygeneruj: openssl rand -hex 32")
if not auth_enabled():
log.warning(
"UWAGA: brak kont (APP_USERS / APP_PASSWORD) — aplikacja jest OTWARTA "
@@ -311,16 +396,27 @@ def install(app) -> None:
from app import features
user, who = "", None
user, who, odswiez = "", None, None
if auth_enabled():
who = principal(request.headers.get("authorization"))
who = principal(request)
if who is None:
_audit(request, "-", 401, (time.monotonic() - started) * 1000)
return HTMLResponse(
"<h1>401 — wymagane logowanie</h1>", status_code=401,
headers={"WWW-Authenticate": 'Basic realm="astrololo"'},
)
_audit(request, "-", 303, (time.monotonic() - started) * 1000)
# Przekierowanie na ekran logowania, nie 401: 401 z Basic otwierało
# okienko systemowe, którego nie da się ani opisać, ani z niego wyjść.
# Zapamiętujemy, dokąd ktoś zmierzał — po zalogowaniu wraca na miejsce.
from urllib.parse import quote
cel = request.url.path
dokad = f"?dokad={quote(cel, safe='/')}" if request.method == "GET" and cel != "/" else ""
return RedirectResponse(f"/logowanie{dokad}", status_code=303)
user = who.login
# Ruch przedłuża sesję, ale ciasteczko odsyłamy tylko wtedy, gdy
# znacznik zdążył się zestarzeć — inaczej Set-Cookie leciałby przy
# każdym obrazku i arkuszu stylów.
from app import session as _s
dane = _s.read(request.cookies.get(_s.COOKIE))
odswiez = _s.refresh(dane) if dane else None
else:
# Bez kont ochrona jest wyłączona (dev), więc widać wszystko — inaczej
# deweloper zobaczyłby pustą aplikację i szukałby błędu tam, gdzie go nie ma.
@@ -336,5 +432,10 @@ def install(app) -> None:
_audit(request, user, 404, (time.monotonic() - started) * 1000)
return HTMLResponse("<h1>404 — nie znaleziono</h1>", status_code=404)
response = await call_next(request)
if odswiez:
from app import session as _s
response.set_cookie(_s.COOKIE, odswiez, max_age=_s.max_age(),
**_s.cookie_params(secure=cookies_secure()))
_audit(request, user, response.status_code, (time.monotonic() - started) * 1000)
return response