feat(bezpieczeństwo): sesje logowania zamiast HTTP Basic (LOG-34)
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m17s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m30s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 5s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 4s
build / build (push) Successful in 7s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m18s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m29s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 4s

Basic nie miał wylogowania i nie dało się tego obejść: przeglądarka zapamiętuje
hasło i dosyła je SAMA przy każdym żądaniu, więc serwer nie ma czego zapomnieć.
Poprzednia próba (LOG-32) opierała się na nakłonieniu przeglądarki, żeby porzuciła
zapamiętane dane — zachowaniu powszechnym, ale nigdzie nie zapisanym. Teraz to
serwer decyduje, czy dana przeglądarka jest w środku, i może to cofnąć.

TRZY POZIOMY UNIEWAŻNIENIA, celowo rozdzielone, bo każdy kosztuje co innego:
  1. wylogowanie = skasowanie ciasteczka. Natychmiastowe, bez magazynu.
  2. zmiana hasła albo skasowanie konta = odcisk poświadczenia wpisany
     w ciasteczko przestaje pasować. Dzieje się SAMO, bez pamiętania o tym.
     Bez tego odebranie komuś dostępu nie odbierałoby dostępu aż do wygaśnięcia.
  3. „zamknij sesje" z ekranu kont = licznik pokolenia. Jedyny wymagający zapisu,
     więc jedyny opcjonalny: gdy licznika nie ma, poziomy 1 i 2 nadal działają.

KONTO ADMINISTRACYJNE ODSEPAROWANE. Sprawdzane pierwsze i BEZ DOTYKANIA pliku
kont, co daje dwie rzeczy naraz: konto z pliku o tym samym loginie nie przesłoni
administratora, a administrator zaloguje się także wtedy, gdy plik jest uszkodzony
— czyli w jedynej sytuacji, w której ktoś MUSI wejść, żeby to naprawić. Trzymanie
jego stanu w tym samym pliku dawałoby zakleszczenie: nie da się naprawić, bo nie
da się wejść. Jego odpowiednikiem „wyloguj zewsząd" jest zmiana APP_PASSWORD.

KLUCZ WYMAGANY, FAIL-CLOSED. Usługa z kontami, ale bez klucza podpisu, nie
odróżniłaby ważnej sesji od podrobionej, więc nie wstaje — i lepiej przy starcie
niż przy pierwszym logowaniu człowieka. Losowanie klucza byłoby wygodne, ale
wylogowywałoby wszystkich przy każdym restarcie poda: wygląda jak awaria i uczy
ludzi ignorować ekran logowania.

Ciasteczko HttpOnly (jeden wstrzyknięty skrypt inaczej wynosi sesję) i
SameSite=Strict (obca strona nie zadziała w imieniu zalogowanego). Wylogowanie
POST-em, nie odsyłaczem: pod adresem GET wystarczyłby obrazek na obcej stronie.
Adres powrotu po zalogowaniu przechodzi przez sito — bez tego `?dokad=https://obcy`
zamieniłby nasz ekran logowania w narzędzie do wyłudzania haseł.

Kres bezczynności 8 h i twardy 30 dni. Znacznik aktywności odświeżany z progiem,
inaczej Set-Cookie leciałby przy każdym obrazku i arkuszu stylów.

Zdarzenia logowania w dzienniku (PRE-17). Nieudane próby są tam ważniejsze od
udanych: pojedyncza nic nie znaczy, ale seria pod jednym adresem to jedyny
widoczny ślad zgadywania haseł. Test pilnuje, że hasło tam nie trafia.

Sprawdzone w przeglądarce: po zalogowaniu ciasteczko jest NIEWIDOCZNE dla
JavaScriptu, a po wylogowaniu wejście na chronioną stronę ląduje na ekranie
logowania — czyli dokładnie to, czego Basic nie potrafił.

Testy: 21 na rdzeń podpisywania (w tym podrabianie ładunku, podpisu i klucza,
ciasteczko z przyszłości, śmieci na wejściu), reszta przepisana z Basic na sesje.
Prezentacja 338 zielonych.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit was merged in pull request #76.
This commit is contained in:
2026-08-21 00:18:15 +02:00
parent 71bb3b9c0a
commit f0d07ee8c3
16 changed files with 923 additions and 243 deletions
+12 -4
View File
@@ -21,14 +21,22 @@ def env(tmp_path, monkeypatch):
monkeypatch.setenv("APP_PASSWORD", "tajne-szefa")
monkeypatch.delenv("APP_USERS", raising=False)
monkeypatch.setenv("RATE_LIMIT_PER_MIN", "0")
# Bez klucza podpisu usługa celowo nie wstaje (fail-closed, LOG-34).
monkeypatch.setenv("SESSION_SECRET", "t" * 64)
monkeypatch.setenv("COOKIES_INSECURE", "1") # TestClient jedzie po http
return tmp_path
def _auth(user, password):
import base64
def _auth(user, password=""):
"""Nagłówek z WAŻNĄ SESJĄ dla konta — odpowiednik bycia zalogowanym.
return {"Authorization": "Basic " + base64.b64encode(
f"{user}:{password}".encode()).decode()}
Po przejściu z Basic na sesje (LOG-34) „zalogowany" nie znaczy już „ma
nagłówek z hasłem", tylko „ma podpisane ciasteczko". Hasło jest tu nieistotne
i przyjmowane wyłącznie po to, żeby nie przepisywać wszystkich wywołań —
sprawdzanie poświadczeń ma własne testy, które idą przez /logowanie."""
from app import security, session
return {"Cookie": f"{session.COOKIE}={security.issue_session(user)}"}
REGISTRY = [