4 Commits

Author	SHA1	Message	Date
gitea	aec3f84331	feat(domy): topocentric zgodny co do zera — wybór gałęzi liczony, nie zgadywany ... Topocentric był wycofany z powodu rozjazdu przy |φ| ≈ 89,9°. Ta diagnoza była BŁĘDNA: opierała się wyłącznie na zestawie brzegowym, który próbkuje tylko wybrane szerokości. Przemiał losowy pokazał prawdziwą skalę — błędy od ~70° w górę, do 50% przypadków blisko biegunów, 6,5% całości. Nie dwa przypadki brzegowe. Przyczyną nie była jednak konstrukcja, tylko wybór gałęzi: dwa koła wielkie przecinają się w dwóch punktach antypodycznych. Kolejno zawiodły reguły „po której stronie MC", „w łuku kwadrantu", „wschodnia połowa horyzontu" i śledzenie ciągłości krokami (to ostatnie maskuje własną patologię — po korekcie do bliższej gałęzi zmierzony skok ZAWSZE wychodzi ≤ 90°, więc detektor nigdy się nie zapala). Wszystkie te reguły rozstrzygają lokalnie, a przy dużych szerokościach kolejność domów potrafi się odwrócić: przy φ = −79,55° MC wypada na 306,8°, a dom 11 na 291,4°. To jest poprawne — wyrocznia zwraca to samo. Rozwiązanie: nie wybierać w ogóle. Iloczyn wektorowy zenitu z biegunem ekliptyki jest ciągłą funkcją parametru rodziny i sam niesie właściwy zwrot; dwuznaczność wprowadza dopiero atan2. Zostajemy w wektorach, znak ustalamy raz — kotwicząc rodzinę na MC górującym. Wynik: 0,000000000° na 240 000 porównań, cała dziedzina, bez iteracji i bez zawężania szerokości. Żadna granica dziedziny nie jest tu potrzebna, więc żadnej nie udajemy — test pilnuje, że topocentric liczy się wszędzie i nie fallbackuje. Morał do frameworka: zestaw brzegowy mówi, CZY system się psuje; dopiero przemiał losowy mówi JAK BARDZO. Wniosek o skali wyciągnięty z samych brzegów był tu zaniżony o trzy rzędy wielkości. Odnotowane w tests/oracle/README.md. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-05 22:24:40 +02:00
gitea	7266f671a4	feat(domy): Placidus i Koch + jawny fallback poza kołem podbiegunowym ... Etap 2: dwa systemy łuku dobowego — jedyne, które mają miejsca, gdzie po prostu NIE ISTNIEJĄ. Koch zgadza się z wyrocznią co do zera; Placidus do 1,7e-6°, przy czym to próg zbieżności WYROCZNI, nie nasz: nasze cuspy spełniają definicję Placidusa z dokładnością 1e-12° (osobny test, działa bez swissepha). Placidus jako jedyny nie ma wzoru zamkniętego — cusp jest zdefiniowany warunkiem na samego siebie („punkt, który przebył 1/3 swojego półłuku"), więc iterujemy po punkcie stałym do 1e-11°. Brak zbieżności traktujemy jako wyjście poza dziedzinę, nie jako wynik. Koch okazał się natomiast ZAMKNIĘTY: jego kryterium to czas od wschodu stopnia stojącego na MC, a półłuk tego stopnia znamy wprost z jego deklinacji. Definicja za Astrodienst (astro.com/astrowiki/en/Koch_House_System) — nie zgadywana. Powyżej koła podbiegunowego oba odmawiają liczenia i wyrocznia odmawia dokładnie tych samych przypadków (5245/20 000 losowych, zero rozjazdów dziedziny). Odmowa jest wyjątkiem, nie liczbą: cicha podmiana systemu jest niewykrywalna z wykresu. Ustępstwo wobec rzeczywistości siedzi osobno, w cusps_detailed(): podstawia Porphyry'ego i ZAWSZE zostawia ślad. Ten ślad idzie wszystkimi trzema wyjściami — na ekran (ramka, nie „muted"), w prompt do modelu (inaczej napisze „Twój Placidus" o Porphyrym) i do PDF-a, w ramce PRZED rysunkami. Astrolog z Tromsø dostaje wynik i wie, że go dostał inaczej. Przy okazji: nazwy systemów były zaszyte w czterech szablonach naraz. Przy trzech systemach uchodziło to na sucho, przy dziesięciu nie — jest katalog w jednym miejscu, a testy szablonów RENDERUJĄ je zamiast szukać tekstu w źródle, więc łapią też literówki w Jinja. Większe jądro efemeryd (de441): świadomie zdegradowane do „nice to have" — rozszerza wyłącznie zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym. Odnotowane w domain.py przy JD_MIN/JD_MAX, żeby nie wróciło po cichu. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-05 22:04:33 +02:00
gitea	1be57a47d8	feat(domy): osiem systemów potwierdzonych co do zera wobec wyroczni ... Etap 1: systemy o zamkniętym wzorze. Dochodzą vehlow, morinus, regiomontanus, campanus i alcabitus — każdy zgodny ze Swiss Ephemeris z maksymalnym odchyleniem 0,000000000° na 240 000 porównań (zestaw brzegowy + przemiał 20 000 losowych). Cuspy pośrednie liczone wektorowo: koło domu to przecięcie płaszczyzny (wyznaczonej iloczynem wektorowym normalnych) z ekliptyką. Dwa punkty przecięcia wymagają wyboru gałęzi — rozstrzygany stroną względem MC, przy czym cztery osie bierzemy z dokładnych wzorów, bo przy przesunięciu równym 0° albo 180° test strony jest numerycznie niestabilny. Dwie rzeczy, które wyszły dopiero z porównania z wyrocznią: - swisseph zamienia MC z IC dla systemów opartych na horyzoncie, gdy punkt kulminujący jest pod horyzontem (za kołem podbiegunowym) — stąd _culminating_mc, - morinus wymaga bezpośredniej zamiany współrzędnych, nie rzutu po kole godzinnym. Topocentric (Polich–Page) zaimplementowany, ale świadomie POZA houses.SYSTEMS: rozjeżdża się z wyrocznią przy |φ| ≈ 89,9° i RAMC 90°/270°, gdzie kolejność domów się odwraca. Powód jest rzeczywisty, nie numeryczny — jego „biegun" atan(tan(89,9°)/3) to już 89,7°. Zawężenie dziedziny tylko po to, żeby test przeszedł, byłoby dopasowaniem kryterium do wyniku. Testy regresji w suicie logiki działają bez swissepha: antypodyczność domów przeciwległych, zakotwiczenie kwadrantowych na Ascendencie, niezależność morinusa od szerokości, odrzucanie nieznanej nazwy. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-05 14:22:01 +02:00
gitea	86a0f16f9e	test: framework porównania domów z wyrocznią + DWA błędy, które od razu wykrył ... Etap 0 planu egzotycznych systemów domów: zanim zaczniemy implementować Placidusa i spółkę, potrzebujemy narzędzia, które powie, czy wynik jest poprawny. Błąd w domach jest CICHY — wykres wygląda dobrze, tylko planety siedzą w złych domach. FRAMEWORK (tests/oracle): liczenie cuspów jako funkcja (RAMC, ε, φ), Swiss Ephemeris jako wyrocznia. Trzy decyzje projektowe, które okazały się kluczowe: - IZOLACJA: obu implementacjom podajemy TE SAME wejścia przez swe_houses_armc. Porównywanie „naszego horoskopu" z „horoskopem swissepha" mieszałoby różnice czasu gwiazdowego i ε z błędami domów — utonęlibyśmy w fałszywych alarmach. Czas gwiazdowy i ε mają własny test. - KRYTERIUM to liczba przypadków powyżej tolerancji (1″), max odchylenie I MIEJSCE, a nie procent zgodności. Procent ukrywa kształt błędu: „97%" nie odróżnia szumu zmiennoprzecinkowego od rogu dziedziny, w którym mylimy się o 30°. - GRANICE PER DATA: koło podbiegunowe nie jest stałą 66,56° — zależy od ε, które zmienia się z datą (23,75° w 370 p.n.e.), więc przesuwa się o ~0,3°. Uruchomiony na kodzie uchodzącym za poprawny, w PIERWSZYM przebiegu znalazł dwa realne błędy: 1. ASCENDENT O 180° ZA KOŁEM PODBIEGUNOWYM. `atan2` wybierał niewłaściwy punkt przecięcia ekliptyki z horyzontem — zwracaliśmy Descendent. Planety lądowały w PRZECIWNYCH domach dla całej północnej Skandynawii (Tromsø, Rovaniemi, Murmańsk), na ~11% przypadków przy tych szerokościach. Rozstrzyga położenie względem MC: punkt wschodzący leży w półkolu (0°,180°) na wschód od MC. 2. NIEDETERMINIZM WHOLE SIGN NA GRANICY ZNAKU. Ascendent o włos od granicy (359,999999999976 vs 1e-10 — ta sama wartość, różne strony) przerzucał dom I o 30°. Ten sam horoskop na innej maszynie dawał inny wynik. Przyciąganie do granicy przy 1e-9° (3,6 mikrosekundy łuku — poniżej realnej dokładności danych). Oba mają testy regresji w zwykłej suicie, więc są łapane też bez swissepha. Po poprawkach: build 0 przekroczeń, sweep 20 000 przypadków = 760 000 porównań, max odchylenie 0.000000000°. Istniejące suity bez regresji (logika 277+3, prez. 249). CI: krok BLOKUJĄCY w jobie swisseph-image, odpalany wewnątrz obrazu silnika B z zamontowaną warstwą logiczną. pyswisseph zostaje wyłącznie wyrocznią testową — nie wchodzi do zależności produktu, izolacja z LOG-27 nienaruszona. Dodane `cusps_for(ramc, eps, lat, system)` — kanoniczne wejście, w które Etap 1 będzie tylko dopisywał kolejne systemy. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-08-04 18:03:08 +02:00