3 Commits

Author	SHA1	Message	Date
gitea	8b6ecc727d	feat(domy): przypisanie do domu przez wyrocznię + poprawki układu strony ... ETAP 5, część pierwsza: assign_house pod wyrocznią (swe_house_pos). Osobny rodzaj błędu niż same cuspy — i od razu jeden znalazł. BŁĄD: assign_house szło ZAWSZE do przodu. Przy dużych szerokościach systemy dzielące koła wielkie mają kolejność domów ODWRÓCONĄ (przy φ=−84,3° cusp domu I wypada na 174,2°, a domu II na 165,3°) — co nie jest usterką, bo wyrocznia zwraca dokładnie te same wartości. Suma przeskoków „do przodu" wychodziła 3960° zamiast 360°, czyli każdy krok obchodził koło dookoła. Planety lądowały w złych domach dla regiomontanusa, campanusa i topocentrica: 9,7-12,5% przypadków. Błąd cichy — wykres wyglądał bez zarzutu. Kierunek bierzemy teraz z samych cuspów. TOPOCENTRIC MA JEDNAK GRANICĘ DZIEDZINY — korekta tego, co pisałem wcześniej. Cuspy są poprawne wszędzie (zgodne z wyrocznią co do zera), ale powyżej koła podbiegunowego przestają DZIELIĆ OKRĄG: cusp VII (= I + 180°) wypada przed cuspem VI i domy nachodzą na siebie. Przypisanie planety traci wtedy sens — co potwierdza sama wyrocznia, której swe_house_pos przeczy tam własnym cuspom (100% zgodności do 62°, 83,9% przy 66°, ok. 50% przy 72°; regiomontanus 100% w tych samych punktach). Odmawiamy, z jawnym fallbackiem jak Placidus i Koch. Próg jest WYPROWADZONY z warunku „dwanaście cuspów sumuje się do 360°", nie dobrany pod wynik testu — i wypada na kole podbiegunowym (zmierzone: 100% podziałów do 65°, 78% w pasie 66-67°). To inny rodzaj granicy niż u Placidusa i Kocha: tam nie istnieją same cuspy, tu istnieją, tylko nie tworzą podziału. Framework dostał pojęcie dziedziny WĘŻSZEJ niż wyroczni (NARROWER_THAN_ORACLE), zamiast wyjątku „bo topocentric": skoro wyrocznia przeczy sama sobie, nie może rozstrzygać, więc tam nie porównujemy — a nasze przypisanie jest w tym obszarze sprawdzane testem samospójności z cuspami, bez swissepha. UKŁAD STRONY — zmierzony na żywej stronie, nie na oko: - tabela porównania przy 13 systemach miała 14 kolumn i 1863 px, a stała w rodzicu bez overflow-x, więc ROZPYCHAŁA CAŁY DOKUMENT: 1713 px przy oknie 1280 px, poziomy pasek na body. Teraz ma własny kontener przewijany (dokument 1265 px, nie przewija się), a numer domu jest przyklejony do lewej, bo inaczej po przewinięciu nie wiadomo, który to wiersz. - przypis „* nie działa za kołem podbiegunowym" siedział WEWNĄTRZ <label> selektora, łamał się na dwie linie i rozciągał wiersz siatki ze 66 do 108 px, rozjeżdżając go z sąsiednim polem. Wyjaśnienie stoi teraz raz, przy checkboxach z gwiazdkami; wiersz wrócił do 66 px. - 13 checkboxów na flexie zawijało się w poszarpane wiersze — jest siatka o stałej szerokości kolumny (auto-fill, więc na wąskim ekranie kolumn mniej). Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-06 13:55:13 +02:00
gitea	7266f671a4	feat(domy): Placidus i Koch + jawny fallback poza kołem podbiegunowym ... Etap 2: dwa systemy łuku dobowego — jedyne, które mają miejsca, gdzie po prostu NIE ISTNIEJĄ. Koch zgadza się z wyrocznią co do zera; Placidus do 1,7e-6°, przy czym to próg zbieżności WYROCZNI, nie nasz: nasze cuspy spełniają definicję Placidusa z dokładnością 1e-12° (osobny test, działa bez swissepha). Placidus jako jedyny nie ma wzoru zamkniętego — cusp jest zdefiniowany warunkiem na samego siebie („punkt, który przebył 1/3 swojego półłuku"), więc iterujemy po punkcie stałym do 1e-11°. Brak zbieżności traktujemy jako wyjście poza dziedzinę, nie jako wynik. Koch okazał się natomiast ZAMKNIĘTY: jego kryterium to czas od wschodu stopnia stojącego na MC, a półłuk tego stopnia znamy wprost z jego deklinacji. Definicja za Astrodienst (astro.com/astrowiki/en/Koch_House_System) — nie zgadywana. Powyżej koła podbiegunowego oba odmawiają liczenia i wyrocznia odmawia dokładnie tych samych przypadków (5245/20 000 losowych, zero rozjazdów dziedziny). Odmowa jest wyjątkiem, nie liczbą: cicha podmiana systemu jest niewykrywalna z wykresu. Ustępstwo wobec rzeczywistości siedzi osobno, w cusps_detailed(): podstawia Porphyry'ego i ZAWSZE zostawia ślad. Ten ślad idzie wszystkimi trzema wyjściami — na ekran (ramka, nie „muted"), w prompt do modelu (inaczej napisze „Twój Placidus" o Porphyrym) i do PDF-a, w ramce PRZED rysunkami. Astrolog z Tromsø dostaje wynik i wie, że go dostał inaczej. Przy okazji: nazwy systemów były zaszyte w czterech szablonach naraz. Przy trzech systemach uchodziło to na sucho, przy dziesięciu nie — jest katalog w jednym miejscu, a testy szablonów RENDERUJĄ je zamiast szukać tekstu w źródle, więc łapią też literówki w Jinja. Większe jądro efemeryd (de441): świadomie zdegradowane do „nice to have" — rozszerza wyłącznie zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym. Odnotowane w domain.py przy JD_MIN/JD_MAX, żeby nie wróciło po cichu. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-05 22:04:33 +02:00
gitea	86a0f16f9e	test: framework porównania domów z wyrocznią + DWA błędy, które od razu wykrył ... Etap 0 planu egzotycznych systemów domów: zanim zaczniemy implementować Placidusa i spółkę, potrzebujemy narzędzia, które powie, czy wynik jest poprawny. Błąd w domach jest CICHY — wykres wygląda dobrze, tylko planety siedzą w złych domach. FRAMEWORK (tests/oracle): liczenie cuspów jako funkcja (RAMC, ε, φ), Swiss Ephemeris jako wyrocznia. Trzy decyzje projektowe, które okazały się kluczowe: - IZOLACJA: obu implementacjom podajemy TE SAME wejścia przez swe_houses_armc. Porównywanie „naszego horoskopu" z „horoskopem swissepha" mieszałoby różnice czasu gwiazdowego i ε z błędami domów — utonęlibyśmy w fałszywych alarmach. Czas gwiazdowy i ε mają własny test. - KRYTERIUM to liczba przypadków powyżej tolerancji (1″), max odchylenie I MIEJSCE, a nie procent zgodności. Procent ukrywa kształt błędu: „97%" nie odróżnia szumu zmiennoprzecinkowego od rogu dziedziny, w którym mylimy się o 30°. - GRANICE PER DATA: koło podbiegunowe nie jest stałą 66,56° — zależy od ε, które zmienia się z datą (23,75° w 370 p.n.e.), więc przesuwa się o ~0,3°. Uruchomiony na kodzie uchodzącym za poprawny, w PIERWSZYM przebiegu znalazł dwa realne błędy: 1. ASCENDENT O 180° ZA KOŁEM PODBIEGUNOWYM. `atan2` wybierał niewłaściwy punkt przecięcia ekliptyki z horyzontem — zwracaliśmy Descendent. Planety lądowały w PRZECIWNYCH domach dla całej północnej Skandynawii (Tromsø, Rovaniemi, Murmańsk), na ~11% przypadków przy tych szerokościach. Rozstrzyga położenie względem MC: punkt wschodzący leży w półkolu (0°,180°) na wschód od MC. 2. NIEDETERMINIZM WHOLE SIGN NA GRANICY ZNAKU. Ascendent o włos od granicy (359,999999999976 vs 1e-10 — ta sama wartość, różne strony) przerzucał dom I o 30°. Ten sam horoskop na innej maszynie dawał inny wynik. Przyciąganie do granicy przy 1e-9° (3,6 mikrosekundy łuku — poniżej realnej dokładności danych). Oba mają testy regresji w zwykłej suicie, więc są łapane też bez swissepha. Po poprawkach: build 0 przekroczeń, sweep 20 000 przypadków = 760 000 porównań, max odchylenie 0.000000000°. Istniejące suity bez regresji (logika 277+3, prez. 249). CI: krok BLOKUJĄCY w jobie swisseph-image, odpalany wewnątrz obrazu silnika B z zamontowaną warstwą logiczną. pyswisseph zostaje wyłącznie wyrocznią testową — nie wchodzi do zależności produktu, izolacja z LOG-27 nienaruszona. Dodane `cusps_for(ramc, eps, lat, system)` — kanoniczne wejście, w które Etap 1 będzie tylko dopisywał kolejne systemy. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-08-04 18:03:08 +02:00