Domy: Placidus i Koch + jawny fallback (Etap 2) — oraz PILNA poprawka 500 z Etapu 1 #63

Merged

gitea merged 3 commits from feat/placidus-koch into master 2026-08-05 20:27:50 +00:00

Conversation 0 Commits 3 Files Changed 18

+585 -73

gitea commented 2026-08-05 20:05:48 +00:00

Owner

Copy Link

Copy Source

Najpierw rzecz pilna

Na masterze jest teraz błąd 500 wprowadzony przez PR #62. Rozszerzenie houses.SYSTEMS do ośmiu pozycji odblokowało w chart.py filtr house_system in H.SYSTEMS, ale samo liczenie zostało na H.cusps(), które zna wyłącznie trzy systemy dzielące ekliptykę i dla reszty rzuca ValueError. Wybranie campanusa (albo dowolnego z pięciu nowych) przechodzi walidację i dopiero potem wywala horoskop.

Testy tego nie złapały, bo żaden nie prosił o nowy system przez build_chart. Poprawka przepina na cusps_for i dokłada test parametryzowany po H.SYSTEMS — dopisanie nazwy na listę bez przepięcia liczenia zapali się od razu.

Etap 2: Placidus i Koch

System	Maks. odchylenie	Poza dziedziną
koch	0,000000000°	5245/20 000
placidus	0,000001686°	5245/20 000

Te 1,7e-6° to próg zbieżności wyroczni, nie nasz błąd — nasze cuspy spełniają definicję Placidusa z dokładnością 1e-12°, co sprawdza osobny test działający bez swissepha.

Placidus jako jedyny nie ma wzoru zamkniętego: cusp jest zdefiniowany warunkiem na samego siebie („punkt, który przebył 1/3 swojego półłuku"), więc iterujemy po punkcie stałym do 1e-11°. Brak zbieżności = wyjście poza dziedzinę, nie wynik.

Koch okazał się zamknięty. Jego kryterium to czas od wschodu stopnia stojącego na MC, a półłuk tego stopnia znamy wprost z deklinacji — żadnej iteracji. Definicja wzięta z Astrodienst Astrowiki, nie zgadywana; zgodność co do zera za pierwszym uruchomieniem.

Fallback, który zostawia ślad

Powyżej koła podbiegunowego oba systemy odmawiają liczenia — i wyrocznia odmawia dokładnie tych samych przypadków, zero rozjazdów dziedziny na 20 000 losowych.

cusps_for zostaje funkcją czystą i nieustępliwą (to ją porównuje wyrocznia). Ustępstwo siedzi osobno, w cusps_detailed(): podstawia Porphyry'ego i zawsze zostawia komunikat. Ten komunikat idzie wszystkimi trzema wyjściami:

• ekran — ramka, celowo nie dyskretny muted
• prompt do modelu — inaczej napisze „Twój Placidus" o Porphyrym
• PDF — w ramce, \fbox, przed rysunkami (test pilnuje kolejności)

Powód jest jeden: po podmianie kosmogram wygląda bezbłędnie. Ten akapit jest jedyną informacją, że podział domów pochodzi z innego systemu.

Katalog systemów

Nazwy były zaszyte w czterech szablonach naraz. Przy trzech systemach uchodziło; przy dziesięciu nie. Jest jedno źródło (app/house_systems.py), a testy szablonów renderują je zamiast szukać tekstu w źródle — łapią więc i literówki w Jinja, czego grep nigdy nie robił. Systemy z granicą dziedziny dostają w UI gwiazdkę, żeby uprzedzić przed liczeniem.

Jądro efemeryd — decyzja

de441 zdegradowane do „nice to have" i odłożone: rozszerza wyłącznie zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym. Odnotowane przy JD_MIN/JD_MAX w tests/oracle/domain.py, żeby nie wróciło po cichu.

Weryfikacja

• wyrocznia, zestaw brzegowy: 10 systemów, wszystkie OK (blokuje build w CI)
• wyrocznia, przemiał 20 000 losowych: 2 154 000 porównań, zero przekroczeń
• suity: logika 316, prezentacja 252, render 41 — zielone
• end-to-end: horoskop dla Tromsø w Placidusie zwraca Porphyry'ego z dwoma ostrzeżeniami; campanus (bez granicy) liczy się normalnie

🤖 Generated with Claude Code

## Najpierw rzecz pilna **Na masterze jest teraz błąd 500** wprowadzony przez PR #62. Rozszerzenie `houses.SYSTEMS` do ośmiu pozycji odblokowało w `chart.py` filtr `house_system in H.SYSTEMS`, ale samo liczenie zostało na `H.cusps()`, które zna wyłącznie trzy systemy dzielące ekliptykę i dla reszty rzuca `ValueError`. Wybranie campanusa (albo dowolnego z pięciu nowych) przechodzi walidację i dopiero potem wywala horoskop. Testy tego nie złapały, bo żaden nie prosił o nowy system *przez* `build_chart`. Poprawka przepina na `cusps_for` i dokłada test parametryzowany po `H.SYSTEMS` — dopisanie nazwy na listę bez przepięcia liczenia zapali się od razu. ## Etap 2: Placidus i Koch | System | Maks. odchylenie | Poza dziedziną | |---|---|---| | koch | 0,000000000° | 5245/20 000 | | placidus | 0,000001686° | 5245/20 000 | Te 1,7e-6° to **próg zbieżności wyroczni**, nie nasz błąd — nasze cuspy spełniają definicję Placidusa z dokładnością 1e-12°, co sprawdza osobny test działający bez swissepha. **Placidus** jako jedyny nie ma wzoru zamkniętego: cusp jest zdefiniowany warunkiem na samego siebie („punkt, który przebył 1/3 swojego półłuku"), więc iterujemy po punkcie stałym do 1e-11°. Brak zbieżności = wyjście poza dziedzinę, nie wynik. **Koch** okazał się zamknięty. Jego kryterium to czas od wschodu stopnia stojącego na MC, a półłuk tego stopnia znamy wprost z deklinacji — żadnej iteracji. Definicja wzięta z [Astrodienst Astrowiki](https://www.astro.com/astrowiki/en/Koch_House_System), nie zgadywana; zgodność co do zera za pierwszym uruchomieniem. ## Fallback, który zostawia ślad Powyżej koła podbiegunowego oba systemy **odmawiają liczenia** — i wyrocznia odmawia dokładnie tych samych przypadków, zero rozjazdów dziedziny na 20 000 losowych. `cusps_for` zostaje funkcją czystą i nieustępliwą (to ją porównuje wyrocznia). Ustępstwo siedzi osobno, w `cusps_detailed()`: podstawia Porphyry'ego i zawsze zostawia komunikat. Ten komunikat idzie **wszystkimi trzema wyjściami**: - **ekran** — ramka, celowo nie dyskretny `muted` - **prompt do modelu** — inaczej napisze „Twój Placidus" o Porphyrym - **PDF** — w ramce, `\fbox`, **przed** rysunkami (test pilnuje kolejności) Powód jest jeden: po podmianie kosmogram wygląda bezbłędnie. Ten akapit jest jedyną informacją, że podział domów pochodzi z innego systemu. ## Katalog systemów Nazwy były zaszyte w czterech szablonach naraz. Przy trzech systemach uchodziło; przy dziesięciu nie. Jest jedno źródło (`app/house_systems.py`), a testy szablonów **renderują** je zamiast szukać tekstu w źródle — łapią więc i literówki w Jinja, czego grep nigdy nie robił. Systemy z granicą dziedziny dostają w UI gwiazdkę, żeby uprzedzić *przed* liczeniem. ## Jądro efemeryd — decyzja de441 zdegradowane do **„nice to have"** i odłożone: rozszerza wyłącznie zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym. Odnotowane przy `JD_MIN`/`JD_MAX` w `tests/oracle/domain.py`, żeby nie wróciło po cichu. ## Weryfikacja - wyrocznia, zestaw brzegowy: 10 systemów, wszystkie OK (blokuje build w CI) - wyrocznia, przemiał 20 000 losowych: **2 154 000 porównań, zero przekroczeń** - suity: logika 316, prezentacja 252, render 41 — zielone - end-to-end: horoskop dla Tromsø w Placidusie zwraca Porphyry'ego z dwoma ostrzeżeniami; campanus (bez granicy) liczy się normalnie 🤖 Generated with [Claude Code](https://claude.com/claude-code)

gitea added 2 commits 2026-08-05 20:05:49 +00:00

fix(domy): przepnij build_chart na cusps_for — inaczej nowe systemy dają 500 ... 548d9301f3

Rozszerzenie houses.SYSTEMS do ośmiu pozycji odblokowało w chart.py filtr
`house_system in H.SYSTEMS`, ale liczenie zostało na H.cusps(), które zna
wyłącznie trzy systemy dzielące ekliptykę i dla pozostałych rzuca ValueError.
Wybranie campanusa przechodziło więc walidację i dopiero potem wywalało 500.

Test parametryzowany po H.SYSTEMS zamyka tę klasę błędu na przyszłość: każdy
system ogłoszony na liście musi przejść przez build_chart, więc dopisanie
nazwy bez przepięcia liczenia od razu zapali się na czerwono.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>

feat(domy): Placidus i Koch + jawny fallback poza kołem podbiegunowym ... 7266f671a4

Etap 2: dwa systemy łuku dobowego — jedyne, które mają miejsca, gdzie po prostu
NIE ISTNIEJĄ. Koch zgadza się z wyrocznią co do zera; Placidus do 1,7e-6°, przy
czym to próg zbieżności WYROCZNI, nie nasz: nasze cuspy spełniają definicję
Placidusa z dokładnością 1e-12° (osobny test, działa bez swissepha).

Placidus jako jedyny nie ma wzoru zamkniętego — cusp jest zdefiniowany warunkiem
na samego siebie („punkt, który przebył 1/3 swojego półłuku"), więc iterujemy po
punkcie stałym do 1e-11°. Brak zbieżności traktujemy jako wyjście poza dziedzinę,
nie jako wynik.

Koch okazał się natomiast ZAMKNIĘTY: jego kryterium to czas od wschodu stopnia
stojącego na MC, a półłuk tego stopnia znamy wprost z jego deklinacji. Definicja
za Astrodienst (astro.com/astrowiki/en/Koch_House_System) — nie zgadywana.

Powyżej koła podbiegunowego oba odmawiają liczenia i wyrocznia odmawia dokładnie
tych samych przypadków (5245/20 000 losowych, zero rozjazdów dziedziny). Odmowa
jest wyjątkiem, nie liczbą: cicha podmiana systemu jest niewykrywalna z wykresu.

Ustępstwo wobec rzeczywistości siedzi osobno, w cusps_detailed(): podstawia
Porphyry'ego i ZAWSZE zostawia ślad. Ten ślad idzie wszystkimi trzema wyjściami —
na ekran (ramka, nie „muted"), w prompt do modelu (inaczej napisze „Twój Placidus"
o Porphyrym) i do PDF-a, w ramce PRZED rysunkami. Astrolog z Tromsø dostaje
wynik i wie, że go dostał inaczej.

Przy okazji: nazwy systemów były zaszyte w czterech szablonach naraz. Przy trzech
systemach uchodziło to na sucho, przy dziesięciu nie — jest katalog w jednym
miejscu, a testy szablonów RENDERUJĄ je zamiast szukać tekstu w źródle, więc
łapią też literówki w Jinja.

Większe jądro efemeryd (de441): świadomie zdegradowane do „nice to have" —
rozszerza wyłącznie zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym. Odnotowane
w domain.py przy JD_MIN/JD_MAX, żeby nie wróciło po cichu.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>

gitea added 1 commit 2026-08-05 20:24:42 +00:00

feat(domy): topocentric zgodny co do zera — wybór gałęzi liczony, nie zgadywany ... aec3f84331

Topocentric był wycofany z powodu rozjazdu przy |φ| ≈ 89,9°. Ta diagnoza była
BŁĘDNA: opierała się wyłącznie na zestawie brzegowym, który próbkuje tylko wybrane
szerokości. Przemiał losowy pokazał prawdziwą skalę — błędy od ~70° w górę,
do 50% przypadków blisko biegunów, 6,5% całości. Nie dwa przypadki brzegowe.

Przyczyną nie była jednak konstrukcja, tylko wybór gałęzi: dwa koła wielkie
przecinają się w dwóch punktach antypodycznych. Kolejno zawiodły reguły „po której
stronie MC", „w łuku kwadrantu", „wschodnia połowa horyzontu" i śledzenie ciągłości
krokami (to ostatnie maskuje własną patologię — po korekcie do bliższej gałęzi
zmierzony skok ZAWSZE wychodzi ≤ 90°, więc detektor nigdy się nie zapala).

Wszystkie te reguły rozstrzygają lokalnie, a przy dużych szerokościach kolejność
domów potrafi się odwrócić: przy φ = −79,55° MC wypada na 306,8°, a dom 11 na
291,4°. To jest poprawne — wyrocznia zwraca to samo.

Rozwiązanie: nie wybierać w ogóle. Iloczyn wektorowy zenitu z biegunem ekliptyki
jest ciągłą funkcją parametru rodziny i sam niesie właściwy zwrot; dwuznaczność
wprowadza dopiero atan2. Zostajemy w wektorach, znak ustalamy raz — kotwicząc
rodzinę na MC górującym.

Wynik: 0,000000000° na 240 000 porównań, cała dziedzina, bez iteracji i bez
zawężania szerokości. Żadna granica dziedziny nie jest tu potrzebna, więc żadnej
nie udajemy — test pilnuje, że topocentric liczy się wszędzie i nie fallbackuje.

Morał do frameworka: zestaw brzegowy mówi, CZY system się psuje; dopiero przemiał
losowy mówi JAK BARDZO. Wniosek o skali wyciągnięty z samych brzegów był tu
zaniżony o trzy rzędy wielkości. Odnotowane w tests/oracle/README.md.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>

gitea merged commit aec3f84331 into master 2026-08-05 20:27:50 +00:00

gitea deleted branch feat/placidus-koch 2026-08-05 20:27:50 +00:00

Sign in to join this conversation.

Reviewers

No Reviewers

Labels

No items

No Label

Milestone

No items

No Milestone

Projects

Clear projects

No project

Assignees

Clear assignees

gitea

No Assignees

1 Participants

Notifications

Subscribe

Due Date

No due date set.

Dependencies

No dependencies set.

Reference: gitea/astrololo#63