astrodemo: zmiana nazwy, rebase i domknięcie wycieków (1/5) #79
6 Commits
| Author | SHA1 | Message | Date | |
|---|---|---|---|---|
|
|
10ade55525 |
astrodemo: do obrazu wchodzi wyłącznie kod aplikacji
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Failing after 4s
Testy / Testy astrodemo (pull_request) Failing after 3s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 5s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Failing after 3s
build-render / build (push) Failing after 8s
build / build (push) Successful in 20s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 4s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Failing after 3s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Failing after 3s
Testy / Testy astrodemo (push) Failing after 3s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Failing after 2s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Failing after 3s
`COPY . .` wnosiło do obrazu cały katalog usługi, razem z tests/. Leży tam plik pilnujący, żeby pewne słowa nie padły — wypisujący je wprost, bo inaczej nie da się ich sprawdzić. Trafiając do obrazu, stawał się dokładnie tym wyciekiem, przed którym broni: „pełna aplikacja", „astrololo", nazwy nieobecnych funkcji. Obraz tej usługi się KOMUŚ ODDAJE, więc waży to więcej niż gdzie indziej. To samo zawężenie zrobiłem wcześniej w warstwie prezentacji; astrodemo zostało przeoczone, bo powstało przed tamtą zmianą. Test pilnuje tego na przyszłość i czyta same instrukcje, bez komentarzy — komentarz obok cytuje dawną postać, więc szukanie po całym pliku zgłaszałoby własne wyjaśnienie. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com> |
||
|
|
2e9d3706ec |
astrodemo: zmiana nazwy, rebase na mastera i domknięcie wycieków
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Failing after 4m50s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m25s
Testy / Testy astrodemo (push) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 8s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 5s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Failing after 4m43s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m25s
Testy / Testy astrodemo (pull_request) Successful in 9m25s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 6s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 4s
Pierwszy z pięciu kroków budowy trzech produktów: astrodemo (dwie funkcje) → astroklient (pełne astro bez AI) → astrololo (wszystko). Nazwa „astroklient" zostaje zwolniona dla warstwy pośredniej, więc dotychczasowe astroklient-demo nazywa się teraz astrodemo. REBASE. Cztery commity demo przeniesione na aktualnego mastera. Konflikt był jeden — rejestr wymagań (xlsx, binarny, git go nie scali). Master dodał LOG-34, gałąź demo PRE-28 i PRE-29; żaden wspólny wiersz się nie różnił, więc scalone ręcznie: 148 pozycji, wszystkie trzy obecne. ZMIANA NAZWY. Katalog, ciasteczko sesji (astrodemo_sesja), zmienne ASTRODEMO_USERS/USER/PASSWORD, CI, README, docstringi. Ponieważ PR z demo nigdy nie został zmergowany, usługa nie jest nigdzie wdrożona — zmiana nazw niczego nie migruje i nikogo nie wylogowuje. WYCIEKI. astrodemo powstało przed audytem z PRE-27, więc miało komplet tych samych dziur: - /static omijało bramkę (PUBLIC_PREFIXES), a pierwszy komentarz w styles.css brzmiał „Nie kopiujemy stylów pełnej aplikacji" — czyli anonimowy curl dowiadywał się, że istnieje pełna aplikacja. Zasoby idą teraz trasą z jawną listą, komentarze są zdejmowane przy serwowaniu. - Komunikat awarii wypisywał na ekran treść wyjątku httpx, z nazwą usługi i portem. Teraz jedno neutralne zdanie, szczegóły do dziennika. - /health oddawał nazwę warstwy. Teraz samo „ok". - Dziesięć komentarzy i docstringów tłumaczyło decyzje przez porównanie z „pełną aplikacją". Obraz tej usługi się KOMUŚ ODDAJE, więc kto go dostanie, przeczyta też komentarze. Przepisane tak, żeby opisywały tę usługę samą w sobie. - Nagłówek main.py twierdził, że demo dzieli pulę plików z produkcją. To nieprawda od PRE-29 (pule per konto) — opis poprawiony. ZAPORA SŁOWNIKOWA, dwupoziomowa. Poziom „wszędzie" (także w kodzie serwera, bo obraz się oddaje) obejmuje wzmianki o większym rodzeństwie, o modelu językowym i o funkcjach, których tu nie ma. Poziom „do przeglądarki" dokłada słownictwo mechanizmów. Test sprawdza odpowiedzi ORAZ drzewo plików. Jeden wyjątek jest jawny i opisany: stałe protokołu łącza (X-Astrololo-Token, X-Astrololo-Enc, typ treści, etykieta HKDF) niosą nazwę rodziny produktów. Są wspólne z warstwą logiczną, więc zmiana wymaga jednoczesnej podmiany we wszystkich usługach i rotacji — osobna decyzja. Osobny test pilnuje warunku, pod jakim to zostaje: że nie docierają do przeglądarki. Wcześniej przechodziły tylko dlatego, że regex nie dopasowywał po myślniku — przypadek, nie decyzja. Przy okazji: komunikat „ramka bez znacznika astrololo" zmieniony na neutralny we WSZYSTKICH PIĘCIU kopiach link_crypto.py (presentation, astrodemo, logic, data, render), żeby nie rozjechały się przed scaleniem w rdzeń. Te kopie to 2625 linii tego samego kodu. Testy: astrodemo 27, presentation 358, logic 342, data 42, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com> |
||
|
|
c73ba6a964 |
feat(astroklient-demo): sesje logowania zamiast HTTP Basic (LOG-34)
Demo idzie szeroko i do różnych osób, często na cudzych komputerach — więc
wyjście z aplikacji jest tu potrzebne bardziej niż w pełnej wersji, a Basic go
nie miał: przeglądarka zapamiętuje hasło i dosyła je sama przy każdym żądaniu.
Pierwszy klient zostawiał otwartą sesję drugiemu.
Ta sama konstrukcja co w pełnej aplikacji: własny ekran logowania, podpisane
ciasteczko (HMAC-SHA256), HttpOnly + SameSite=Strict, wylogowanie POST-em, kres
bezczynności i twardy, sito na adres powrotu, zdarzenia w dzienniku bez haseł.
Moduł session.py skopiowany, tak samo jak link_crypto — usługi są osobnymi
obrazami i nie importują się nawzajem.
DWIE RÓŻNICE WOBEC PEŁNEJ WERSJI, obie wynikające z tego, że demo nie ma
własnego wolumenu:
* nazwa ciasteczka jest inna. Gdyby obie aplikacje stanęły kiedyś pod jedną
domeną, ciasteczka o tej samej nazwie nadpisywałyby się i człowiek wypadałby
z jednej, logując się do drugiej.
* nie ma licznika pokolenia sesji, bo nie ma go gdzie zapisać. Zdalne
unieważnienie robi się przez DEMO_USERS: usunięcie konta albo zmiana hasła
NATYCHMIAST ubija jego otwarte sesje, bo odcisk poświadczenia w ciasteczku
przestaje pasować. Osobny test tego pilnuje. Wylogowanie i tak działa
natychmiast, bo polega na skasowaniu ciasteczka.
Klucz podpisu jest WŁASNY, nie ten z pełnej aplikacji: demo i produkcja nie mają
powodu uznawać nawzajem swoich sesji, a wspólny klucz znaczyłby, że sesja z demo
bywa ważna tam, gdzie nie powinna.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
|
||
|
|
16cf25468f |
refactor: astroklient → astroklient-demo
Nazwa `astroklient` zostaje zarezerwowana dla przyszłej wersji produkcyjnej programu; obecna, demonstracyjna nazywa się od teraz `astroklient-demo`. Zmiana obejmuje katalog usługi, nazwę pliku testów, obraz w rejestrze (astrololo-astroklient-demo), job w CI, pętlę budowania obrazów, tytuł i nagłówek strony, nazwy loggerów, realm logowania, pole `layer` w /health oraz wymagania PRE-28/29 w xlsx. DWIE PUŁAPKI PODMIANY, obie sprawdzone po fakcie: Zdublowany przyrostek. `astroklient-demo` zawiera `astroklient`, więc powtórna podmiana dałaby `astroklient-demo-demo`. Sprawdziłem najpierw, że nigdzie nie ma jeszcze nowej nazwy, i dopiero wtedy podmieniłem raz. Polska odmiana. Ślepa podmiana zamieniła „astroklienta" na „astroklient-demoa” w czterech miejscach; poprawione na „astroklienta-demo". Tytuł FastAPI wyszedłby jako „astroklient-demo · demo", a nazwa jobu jako „Testy astroklienta-demo (wersja demo)" — oba skrócone. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com> |
||
|
|
caf4fd80d1 |
feat(astroklient): pule plików per konto i izolacja od produkcji (PRE-29)
Demo ma być rozdawane szeroko i różnym osobom, więc pierwsza wersja — jedno konto na produkcyjnej warstwie danych — nie nadawała się do użycia: każdy dostawałby dostęp do oryginalnych baz, a wgrania jednego klienta widzieliby wszyscy. IZOLACJA OD PRODUKCJI. Warstwa danych i logiczna demo są osobne (manifesty w repo deploy). Osobna musi być TEŻ LOGICZNA, bo zna ona jeden adres warstwy danych — demo korzystające z produkcyjnej logiki i tak trafiłoby na produkcyjne bazy. PULE PER KONTO w warstwie danych. Zapytanie i lista plików niosą nazwę puli; puste = cały udział, czyli produkcja działa dokładnie jak dotąd i o pulach nic nie wie. Nazwa puli przechodzi przez sito dopuszczające wyłącznie znaki bezpieczne w nazwie katalogu — „../..” albo ukośnik wyprowadziłyby zapytanie wprost do cudzych baz, więc sito ZAMIENIA podejrzane znaki zamiast ufać, że nikt ich nie poda. PULA MUSI BYĆ W KLUCZU CACHE ZAPYTAŃ. Bez tego wynik policzony dla jednego konta trafiłby z cache do drugiego — cicha wymiana treści baz między klientami, niewidoczna w logach i nie do wykrycia z zewnątrz. Osobny test tego pilnuje. PULA WYNIKA Z LOGINU, nigdy z żądania. Klient warstwy logicznej jest budowany per żądanie i związany z pulą zalogowanej osoby; gdyby nazwa przychodziła z formularza, wystarczyłoby podstawić cudzy login. Test wysyła `tenant`, `user` i `login` w polach formularza i sprawdza, że nie mają na nią wpływu. Pulę wstrzykujemy w INSTANCJĘ klienta, nie w sygnatury metod. Argumentem trzeba by ją przeprowadzić przez protokół DataSource i build_report — kod, który o kontach nie ma prawa nic wiedzieć — a każde nowe wywołanie byłoby okazją, żeby o nią zapomnieć i sięgnąć nie tam. Konta demo to lista `login:sekret` (DEMO_USERS), bo jedno wspólne konto oznaczałoby wspólną pulę. Format i skrypt haseł te same, co w głównej aplikacji. Pula klienta to JEDEN KATALOG, więc przejście na pełną wersję nie oznacza utraty wgrań — procedurę importu opisuje runbook w repo deploy. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com> |
||
|
|
e7b6d5013b |
feat(astroklient): wersja demonstracyjna o dwóch funkcjach (PRE-28)
Osobna warstwa prezentacji: dodanie pliku bazy i zapytanie o interpretację urodzeniową. Nic więcej. OSOBNA USŁUGA, NIE KONTO Z OGRANICZENIAMI. Mechanizm uprawnień z PRE-27 umiałby to ukryć w pełnej aplikacji, ale ukrycie a nieobecność to dwie różne rzeczy: tutaj pozostałych funkcji NIE MA W OBRAZIE — nie ma tras, nie ma szablonów, nie ma nawet metod w kliencie warstwy logicznej. Demo można komuś oddać, nie oddając przy okazji kodu reszty programu. Test porównuje zbiór tras aplikacji i zbiór metod klienta z listą dokładną, więc dopisanie czegokolwiek zapala się od razu. WGRANIE I WŁĄCZENIE TO JEDNA CZYNNOŚĆ. W pełnej aplikacji to dwie osobne decyzje (DAN-27), bo tam ktoś nad tym panuje. Tutaj „dodać plik do bazy" musi znaczyć, że plik od razu bierze udział w wyszukiwaniu — inaczej po wgraniu nic by się nie zmieniło i demo wyglądałoby na zepsute. Walidacja zostaje: plik o złym układzie nie wchodzi do użytku, ale też NIE JEST tracony, a komunikat nie zdradza reguł, bo te zna wyłącznie administrator. Osobny test szuka w komunikacie śladów mechanizmu. KONTO OSOBNE (DEMO_USER/DEMO_PASSWORD), nie współdzielone z główną aplikacją. Demo pracuje na TEJ SAMEJ warstwie danych co produkcja — świadoma decyzja właściciela — więc kto ma do niego dostęp, czyta oryginalne bazy, a jego wgrania trafiają do produkcyjnego zbioru. Własne poświadczenia pozwalają odciąć demo jedną zmienną, bez ruszania kont głównej aplikacji i bez zmiany hasła komukolwiek. Zapisane wprost w README usługi i w manifeście, nie tylko w tej wiadomości. Rozmowa z warstwą logiczną idzie tym samym szyfrowanym łączem (PRE-16) i pod tym samym tokenem międzywarstwowym (LOG-32) — demo nie jest furtką omijającą ochronę. Automatyczna dokumentacja wyłączona, jak w pełnej aplikacji: /docs wypisałoby komplet tras, a demo ma nie zdradzać nawet własnej powierzchni. Zależności celowo krótsze niż w prezentacji: bez Excela, bez stref czasowych z lokalizacji, bez niczego pod kosmogram. Każda zbędna zależność w obrazie demo to kolejna rzecz do pilnowania. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com> |