Piata wskazowka partnerow: Kalendarz ma pozwalac liczyc predykcje dla KILKU okresow i je zachowywac, zeby wszystkie trafily potem do raportu („Skompiluj", PRE-23/24). Nowy predictions.js — magazyn w localStorage, tak jak wspolne dane formularza (PRE-21): serwer zostaje bezstanowy, zadne dane urodzeniowe ani tresci z baz nie laduja po stronie uslugi. Zakladka „Skompiluj" odczyta to samo miejsce przez window.astrololoPredictions (jedno zrodlo prawdy). Decyzje projektowe: - KLUCZEM TOZSAMOSCI JEST OKRES. Ponowne policzenie tego samego zakresu podmienia wpis zamiast dokladac duplikat — inaczej lista puchlaby przy kazdej probie z innym modelem albo budzetem. Dzieki temu zapis jest idempotentny, wiec dziala tez wariant bez strumienia (zapis przy wczytaniu strony z gotowym wynikiem) i odswiezenie niczego nie mnozy. - progress.js OGLASZA gotowy horoskop zdarzeniem `astrololo:horoscope` z profilem, zamiast sam zapisywac. To okno postepu, a nie magazyn — zapisywanie zostaje odpowiedzialnoscia predictions.js. Filtr po profilu pilnuje, zeby interpretacja natalna nie trafila na liste predykcji okresowych. - Przepelniony magazyn (horoskopy bywaja dlugie) jest ZGLASZANY uzytkownikowi, a nie polykany — inaczej wynik znikalby po cichu. UI: lista zapamietanych predykcji na Kalendarzu — okres, data zapisu, objetosc i przycisk usuwania. Skrypt podpiety w timeline.html (nie w base.html), zeby nie kolidowac z rownolegle otwartym #29. PRE-26 — dopisane wymaganie o wersjonowaniu plikow statycznych. Przy PRE-25 przegladarka podala STARY styles.css i powiekszanie kosmogramu „nie dzialalo", mimo ze klasa byla nakladana. Objaw jest zdradliwy: szablony sa nowe, wiec strona wyglada na zaktualizowana, a funkcja po prostu milczy. Po wdrozeniu moze to spotkac uzytkownikow. Weryfikacja na zywej aplikacji: dwa okresy zapisane; powtorzenie tego samego zakresu podmienilo wpis (dalej 2, tekst zaktualizowany); lista posortowana po dacie; predykcje przetrwaly przejscie na inna zakladke i powrot; interpretacja natalna NIE wpadla na liste; usuwanie zmniejszylo licznik 2 -> 1 i przerysowalo liste. Testy: 14 nowych. Calosc: prezentacja 101 passed. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>
astrololo
Aplikacja w modelu trójwarstwowym, w pełni modułowa: trzy niezależne usługi, każda komunikuje się wyłącznie z sąsiadem (nigdy „przez głowę”).
┌──────────────────────┐ formularz (w dół) ┌──────────────────────┐ zapytanie (w dół) ┌──────────────────────┐
│ PREZENTACJA (:8000) │ ───────────────────▶ │ LOGICZNA (:8001) │ ───────────────────▶ │ BAZODANOWA (:8002) │
│ strona WWW + form │ ◀─────────────────── │ reguły biznesowe │ ◀─────────────────── │ wyszukiwanie danych │
└──────────────────────┘ wyniki (w górę) └──────────────────────┘ dane (w górę) └──────────────────────┘
HTML/UI pośrednik + logika Excel(+cache) ▸ SQL
Każda warstwa to osobny katalog, osobny requirements.txt, osobny Dockerfile
i osobne README. Komunikacja przez HTTP/JSON. Warstwa zna tylko adres warstwy
bezpośrednio pod nią — nic o jej wnętrzu.
| Warstwa | Katalog | Zna w dół | Zadanie |
|---|---|---|---|
| Prezentacji | services/presentation |
LOGIC_URL |
serwuje stronę, przekazuje formularz, renderuje wyniki |
| Logiczna | services/logic |
DATA_URL |
reguły biznesowe, tłumaczenie zapytań, opracowanie wyników |
| Bazodanowa | services/data |
pliki Excela / SQL | tylko wyszukiwanie danych i podanie ich w górę |
Szybki start (Docker)
make sample # przykładowe pliki .xlsx do warstwy bazodanowej
make up # zbuduj i uruchom 3 warstwy
# otwórz http://localhost:8000
Szybki start (lokalnie, bez Dockera — zalecane)
python -m venv .env && source .env/bin/activate # venv (jednorazowo)
make install # zależności WSZYSTKICH warstw
make sample # opcjonalnie: dane przykładowe
Potem w 3 osobnych terminalach (w każdym source .env/bin/activate):
make dev-data # terminal 1 -> :8002
make dev-logic # terminal 2 -> :8001
make dev-presentation # terminal 3 -> :8000 -> http://localhost:8000
make installinstaluje zależności wszystkich trzech warstw do aktywnego venv. Testy silnika:make test. Wyczyszczenie cache:make clean-cache.
Modułowość — dowód
- Wymień prezentację (np. na SPA/React) → reszta bez zmian, kontrakt
/api/querystały. - Wymień bazę (Excel → SQL) → prezentacja i logika bez zmian (patrz niżej).
- Każdą warstwę da się uruchomić, testować i wdrażać osobno.
Wydajność warstwy Excela — cache 4-poziomowy
Dziś dane to setki dużych .xlsx, przeszukiwanych po wykrytym nagłówku i
układzie kolumn. To kosztowne, więc warstwa bazodanowa ma cache (szczegóły:
services/data/README.md):
- Schemat (L1, SQLite) — wykryty nagłówek + mapowanie kolumn zapisane raz na wersję pliku.
- Dane (L2, Parquet) — znormalizowany arkusz; kolejne odczyty 10–100× szybsze niż
.xlsx. - Zapytania (L3, in-memory TTL/LRU) — powtarzalne wyszukiwania natychmiast (łatwo podmienić na Redis).
- Odwrócony indeks (L4, SQLite) —
wartość → plik; otwieramy tylko trafione pliki zamiast skanu setek.
Unieważnianie automatyczne: klucz cache = odcisk pliku (mtime+rozmiar,
opcjonalnie sha256). Zmiana pliku → przebudowa tylko jego wpisów.
Droga na przyszłość — migracja do SQL
Warstwa bazodanowa ukrywa źródło za interfejsem DataProvider (wzorzec
Repository). Migracja:
make migrate # ETL: tym samym loaderem Excel -> tabela 'records' + indeksy
export DATA_PROVIDER=sql # przełącz całą warstwę
SqlDataProvider realizuje ten sam kontrakt /search, więc warstwa logiczna i
prezentacji nie zmieniają ani jednej linii. Odwrócony indeks z L4 (SQLite) jest
już pomostem — rozbudowa o wszystkie kolumny = docelowa baza.