gitea
aec3f84331
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (pull_request) Successful in 10m29s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (pull_request) Successful in 9m28s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (pull_request) Successful in 18s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (pull_request) Successful in 9s
build-render / build (push) Successful in 5m34s
build / build (push) Successful in 39s
Testy / Testy warstwy logicznej (silnik) (push) Successful in 10m46s
Testy / Testy warstwy prezentacji (dostęp do baz) (push) Successful in 9m31s
Testy / Testy warstwy bazodanowej (ochrona baz) (push) Successful in 9m27s
Testy / Build obrazu silnika B (swisseph) (push) Successful in 19s
Testy / Kontrola składni wszystkich warstw (push) Successful in 11s
Topocentric był wycofany z powodu rozjazdu przy |φ| ≈ 89,9°. Ta diagnoza była BŁĘDNA: opierała się wyłącznie na zestawie brzegowym, który próbkuje tylko wybrane szerokości. Przemiał losowy pokazał prawdziwą skalę — błędy od ~70° w górę, do 50% przypadków blisko biegunów, 6,5% całości. Nie dwa przypadki brzegowe. Przyczyną nie była jednak konstrukcja, tylko wybór gałęzi: dwa koła wielkie przecinają się w dwóch punktach antypodycznych. Kolejno zawiodły reguły „po której stronie MC", „w łuku kwadrantu", „wschodnia połowa horyzontu" i śledzenie ciągłości krokami (to ostatnie maskuje własną patologię — po korekcie do bliższej gałęzi zmierzony skok ZAWSZE wychodzi ≤ 90°, więc detektor nigdy się nie zapala). Wszystkie te reguły rozstrzygają lokalnie, a przy dużych szerokościach kolejność domów potrafi się odwrócić: przy φ = −79,55° MC wypada na 306,8°, a dom 11 na 291,4°. To jest poprawne — wyrocznia zwraca to samo. Rozwiązanie: nie wybierać w ogóle. Iloczyn wektorowy zenitu z biegunem ekliptyki jest ciągłą funkcją parametru rodziny i sam niesie właściwy zwrot; dwuznaczność wprowadza dopiero atan2. Zostajemy w wektorach, znak ustalamy raz — kotwicząc rodzinę na MC górującym. Wynik: 0,000000000° na 240 000 porównań, cała dziedzina, bez iteracji i bez zawężania szerokości. Żadna granica dziedziny nie jest tu potrzebna, więc żadnej nie udajemy — test pilnuje, że topocentric liczy się wszędzie i nie fallbackuje. Morał do frameworka: zestaw brzegowy mówi, CZY system się psuje; dopiero przemiał losowy mówi JAK BARDZO. Wniosek o skali wyciągnięty z samych brzegów był tu zaniżony o trzy rzędy wielkości. Odnotowane w tests/oracle/README.md. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
135 lines
6.9 KiB
Markdown
135 lines
6.9 KiB
Markdown
# Porównanie domów z wyrocznią (Swiss Ephemeris)
|
||
|
||
Framework testowy do systemów domów. Liczenie cuspów traktujemy jako **funkcję**
|
||
parametrów `(RAMC, ε, φ)`, a **Swiss Ephemeris jako wyrocznię** — czyli niezależną
|
||
implementację, wobec której sprawdzamy naszą.
|
||
|
||
Powstał pod implementację systemów egzotycznych (Placidus, Koch, Regiomontanus,
|
||
Campanus…), gdzie błąd jest **cichy**: wykres wygląda poprawnie, tylko planety
|
||
siedzą w złych domach. Pojedyncze cuspy przepisane z internetu tego nie wyłapią —
|
||
tysiące porównań na całej dziedzinie tak.
|
||
|
||
## Dlaczego akurat tak
|
||
|
||
**Izolacja jednostki.** Obu implementacjom podajemy TE SAME wejścia przez
|
||
`swe_houses_armc`. Gdybyśmy porównywali „nasz horoskop" z „horoskopem swissepha",
|
||
różnica mogłaby wynikać z innego czasu gwiazdowego albo innego ε — czyli z czegoś,
|
||
co nie jest testowaną funkcją, i utonęlibyśmy w fałszywych alarmach. Czas gwiazdowy
|
||
i ε mają własny, osobny test (`asc/mc`).
|
||
|
||
**Kryterium, nie procent.** Raportujemy liczbę przypadków **powyżej tolerancji
|
||
(1″)**, **maksymalne odchylenie** i **miejsce** jego wystąpienia oraz histogram.
|
||
Sam procent zgodności ukrywa kształt błędu: „97%" nie odróżnia szumu
|
||
zmiennoprzecinkowego od jednego rogu dziedziny, w którym mylimy się o 30°.
|
||
|
||
**Granice liczone per data.** Koło podbiegunowe — granica dziedziny Placidusa
|
||
i Kocha — **nie jest stałą 66,56°**. Zależy od ε, które zmienia się z datą (23,75°
|
||
w 370 p.n.e., 23,44° dziś), więc w zakresie programu przesuwa się o ~0,3°.
|
||
|
||
**Zgodność co do dziedziny.** Gdy wyrocznia odmawia liczenia (poza dziedziną),
|
||
a my uważamy, że liczymy — to też jest błąd, zgłaszany osobno. Wyrocznia mówi nam
|
||
zatem nie tylko *jakie są wartości*, ale i *gdzie kończy się dziedzina*.
|
||
|
||
## Uruchomienie
|
||
|
||
```bash
|
||
LOGIC_PATH=../../services/logic python run.py --mode build
|
||
```
|
||
|
||
| Tryb | Co robi | Gdzie działa |
|
||
|---|---|---|
|
||
| `--mode build` | zestaw **brzegowy** + tyle samo przypadków z wnętrza | CI, **blokuje** build |
|
||
| `--mode sweep --count N --seed S` | wielki **losowy** przemiał | Job w klastrze, nie blokuje |
|
||
|
||
Kod wyjścia: `0` = zgodność w granicach tolerancji, `1` = przekroczenia albo
|
||
niezgodność dziedziny. Ziarno jest zawsze raportowane — każdy błąd da się
|
||
**odtworzyć** komendą wypisaną w raporcie.
|
||
|
||
## Co ten framework już znalazł
|
||
|
||
Uruchomiony na kodzie, który uchodził za poprawny (whole sign / equal / porphyry),
|
||
wykrył **dwa realne błędy** w pierwszym przebiegu:
|
||
|
||
1. **Ascendent o 180° za kołem podbiegunowym.** `atan2` wybierał niewłaściwy punkt
|
||
przecięcia ekliptyki z horyzontem — zwracaliśmy Descendent. Planety lądowały
|
||
w przeciwnych domach dla całej północnej Skandynawii (Tromsø, Rovaniemi,
|
||
Murmańsk). Dotyczyło ~11% przypadków na tych szerokościach.
|
||
2. **Niedeterminizm whole sign na granicy znaku.** Ascendent o włos od granicy
|
||
(359,999999999976 vs 1e-10 — ta sama wartość, różne strony) przerzucał dom I
|
||
o 30°. Ten sam horoskop na innej maszynie mógł dać inny wynik.
|
||
|
||
Oba mają teraz testy regresji w `services/logic/tests/test_houses.py`, więc są
|
||
łapane także bez swissepha.
|
||
|
||
## Stan systemów domów
|
||
|
||
Etap 1 — systemy o **zamkniętym wzorze** (bez iteracji). Każdy poniższy przeszedł
|
||
zarówno zestaw brzegowy (2520 porównań), jak i losowy przemiał 20 000 przypadków
|
||
(240 000 porównań na system):
|
||
|
||
| System | Konstrukcja | Maks. odchylenie |
|
||
|---|---|---|
|
||
| whole sign | podział ekliptyki | 0,000000000° |
|
||
| equal | podział ekliptyki | 0,000000000° |
|
||
| porphyry | podział kwadrantów po ekliptyce | 0,000000000° |
|
||
| vehlow | equal z Ascendentem w środku domu I | 0,000000000° |
|
||
| morinus | równik rzutowany wprost na ekliptykę | 0,000000000° |
|
||
| regiomontanus | podział równika, koła przez punkty N/S horyzontu | 0,000000000° |
|
||
| campanus | podział wertykału pierwszego | 0,000000000° |
|
||
| alcabitus | podział łuków dobowych po równiku | 0,000000000° |
|
||
| topocentric | ascendenty pod biegunami tan(P) = tan(φ)·k/3 | 0,000000000° |
|
||
|
||
Etap 2 — systemy **łuku dobowego**, jedyne z realną granicą dziedziny:
|
||
|
||
| System | Konstrukcja | Maks. odchylenie |
|
||
|---|---|---|
|
||
| placidus | trójdzielenie półłuków, iteracyjnie | 0,000001686° |
|
||
| koch | trójdzielenie CZASU od wschodu stopnia MC | 0,000000000° |
|
||
|
||
Placidus jest jedynym systemem bez wzoru zamkniętego: cusp jest zdefiniowany
|
||
warunkiem na samego siebie, więc szukamy go iteracyjnie do 1e-11°. Pozostałe
|
||
1,7e-6° to **próg zbieżności wyroczni**, nie nasz błąd — nasz cusp spełnia
|
||
definicję Placidusa z dokładnością 1e-12° (test `test_placidus_cusps_satisfy_
|
||
their_own_definition` sprawdza to bez swissepha).
|
||
|
||
Powyżej koła podbiegunowego oba **odmawiają liczenia** — i wyrocznia odmawia
|
||
dokładnie tych samych przypadków (5245 na 20 000 losowych, zero rozjazdów).
|
||
Warstwa aplikacyjna łapie tę odmowę i podstawia Porphyry'ego z **głośnym
|
||
komunikatem**, który idzie na ekran, w prompt do modelu i do PDF-a: po podmianie
|
||
kosmogram wygląda bezbłędnie, więc jest to jedyny sygnał dla astrologa.
|
||
|
||
### Topocentric — i czego nauczył
|
||
|
||
Topocentric był początkowo **wycofany** z powodu rozjazdu przy |φ| ≈ 89,9°.
|
||
Ta diagnoza była **błędna**, bo opierała się wyłącznie na zestawie brzegowym,
|
||
który próbkuje tylko wybrane szerokości. Przemiał losowy pokazał prawdziwą skalę:
|
||
błędy zaczynały się już od ~70° i sięgały 50% przypadków blisko biegunów —
|
||
**6,5% całości**, nie dwa przypadki brzegowe.
|
||
|
||
Przyczyną nie była jednak konstrukcja, tylko wybór gałęzi. Dwa koła wielkie
|
||
przecinają się w dwóch punktach antypodycznych i trzeba wskazać właściwy.
|
||
Kolejno zawiodły: „po której stronie MC", „w łuku kwadrantu", „wschodnia połowa
|
||
horyzontu" oraz śledzenie ciągłości krokami. Każda z nich rozstrzyga **lokalnie**,
|
||
a przy dużych szerokościach kolejność domów potrafi się odwrócić — przy φ = −79,55°
|
||
MC wypada na 306,8°, a dom 11 na 291,4°, czyli domy biegną wstecz. To jest poprawne
|
||
i wyrocznia zwraca dokładnie to samo.
|
||
|
||
Rozwiązaniem było **nie wybierać w ogóle**. Iloczyn wektorowy zenitu z biegunem
|
||
ekliptyki jest ciągłą funkcją parametru rodziny i sam niesie właściwy zwrot;
|
||
dwuznaczność wprowadza dopiero `atan2`. Zostając w wektorach i kotwicząc rodzinę
|
||
raz — na MC górującym — dostajemy zgodność **co do zera na całej dziedzinie**,
|
||
bez iteracji i bez zawężania szerokości.
|
||
|
||
Morał praktyczny: zestaw brzegowy mówi, **czy** system się psuje; dopiero przemiał
|
||
losowy mówi **jak bardzo**. Wniosek o skali wyciągnięty z samych brzegów był tu
|
||
zaniżony o trzy rzędy wielkości.
|
||
|
||
Większe jądro efemeryd (de441) — **odłożone, „nice to have"**: rozszerza tylko
|
||
zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym.
|
||
|
||
## Licencja
|
||
|
||
Swiss Ephemeris jest na AGPL i jest tu **wyłącznie wyrocznią testową** — nie wchodzi
|
||
do ścieżki produkcyjnej ani do zależności produktu. Izolacja z LOG-27 zostaje
|
||
nienaruszona.
|