36 Commits

Author	SHA1	Message	Date
gitea	338ec24e90	astroklient: własna nazwa produktu zamiast odziedziczonej po rdzeniu ... Astroklient przedstawiał się na stronie głównej jako „astrololo" — w tytule karty i w nagłówku. To najpoważniejszy z możliwych śladów: mówi klientowi wprost, że trzyma okrojoną wersję czegoś większego, i podaje frazę, po której da się wyszukać, czego mu nie dano. Cała reszta izolacji przestaje mieć znaczenie, gdy produkt sam się przedstawia nazwą rodzica. Wzięło się stąd, że nazwa była wpisana na sztywno w szablony, a szablony są WSPÓLNE — dokładnie ta sama przyczyna, co przy zaszytym w base.html warunku na administratora. Nazwa mieszka teraz w module `produkt.py`, który nakładka produktu nadpisuje; szablony o nią pytają, zamiast ją znać. astrodemo NIE było dotknięte: ma własne kopie szablonów i pokazuje „astrodemo". DRUGIE ŹRÓDŁO WYCIEKU, mniej oczywiste: nazwa siedziała też w identyfikatorach JavaScriptu, które widzi każdy, kto otworzy narzędzia deweloperskie — zdarzenie `astrololo:coords` i klucz `astrololo.form.v1` w localStorage. Przemianowane na neutralne `kosmogram:*`; te identyfikatory nie mają powodu nosić nazwy rodziny produktów. SKUTEK UBOCZNY: zmiana klucza w localStorage kasuje raz zapamiętane wersje robocze formularza. Sprawdzone, że NIE wyciekają: nagłówki X-Astrololo-* jadą wyłącznie między warstwami, a dokumentacja OpenAPI (gdzie zostaje tytuł aplikacji FastAPI) oddaje 404 także zalogowanemu. TEST rozdziela to, co widzi człowiek, od identyfikatorów wewnętrznych. Nazwa rdzenia wolno występować w nazwach loggerów, materiale do wyprowadzania kluczy i nagłówkach międzywarstwowych; nie wolno w szablonach, zasobach ani w treści odpowiedzi. Zakaz na wszystko byłby albo obejściem przez zmianę nazw kluczy kryptograficznych, albo martwą regułą wyłączaną przy pierwszej okazji. Sprawdzony w obie strony: po cofnięciu nakładki test pada. Testy: astroklient 15, presentation 368, astrodemo 28, logic 342, data 42, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-27 16:37:03 +02:00
gitea	fd79513ce2	astrololo: ekrany i eksport jako moduły, katalog z rejestracji (3/5) ... Trzeci z pięciu kroków. Zmieniłem jego zakres wobec planu i warto wiedzieć dlaczego: pierwotnie miała to być deduplikacja pięciu kopii link_crypto.py, ale po zrobieniu PR 2 widać, że astroklienta blokuje co innego — ekrany, których nie ma mieć, siedzą wewnątrz jednego main.py. Deduplikacja kryptografii jest realnym długiem, ale niczego nie blokuje. PODZIAŁ. main.py (1023 linie) rozpadł się na podstawa.py (wspólne obiekty i pomocnicy), jedenaście modułów w app/ekrany/ i main.py, który jest już samym ZŁOŻENIEM: lista importów JEST definicją produktu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żadna sekcja nie wołała pomocnika z innej (nie wołała). KATALOG Z REJESTRACJI. Dotąd wszystkie funkcje były wypisane w features.py, więc obraz produktu, który części z nich nie ma, i tak niósł ich nazwy — spis funkcji, których nie ma jak włączyć. Teraz ekran zgłasza siebie, swoje trasy i swoje zasoby przy imporcie własnego modułu, a features.py nie wymienia ani jednego ekranu. Kolejność w nawigacji jest jawna (`kolejnosc`), żeby nie rządziła nią kolejność importów. To samo dotyczy nawigacji administratora: odsyłacz do ekranu kont był wpisany na sztywno w base.html, więc w węższym produkcie zostawał martwy link i nazwa ekranu, którego nie ma. EKSPORT JAKO MODUŁ. Zgodnie z ustaleniem eksport jest funkcją administracyjną, więc musi dać się usunąć. app/moduly/eksport/ zabiera arkusz, trasę PDF-a i akcję formularza. „Można, ale nie temu kontu" i „nie ma takiej możliwości" to dwie różne gwarancje, a eksport wynosi najwięcej treści baz naraz. MOST ODKRYWA MODUŁY. Skoro modułów jest więcej niż jeden, most nie może ich znać z nazwy — nazwa nieobecnego modułu jechałaby do obrazu, w którym go nie ma. Przechodzi więc po podkatalogach app/moduly/ i pyta każdy, co wnosi. Katalog generowania przeniesiony z app/dodatki na app/moduly/dodatki. ZNALEZIONE PRZY OKAZJI. Po wydzieleniu eksportu okazało się, że jego ścieżki SZCZĘŚLIWEJ nie sprawdzał żaden test — badano wyłącznie odmowę dla konta bez uprawnienia. Moduł dostaje zależności z wywołania montującego, więc brak jednej z nich wyszedłby dopiero przy pierwszym kliknięciu. Dopisany test funkcjonalny (realny arkusz, sprawdzany aż do nagłówka ZIP-a) i brakujące zależności. Cztery komentarze w plikach współdzielonych wymieniały zakładkę „Skompiluj", w tym wheelzoom.js ze wzmianką o „przyszłej zakładce" — to samo zgłoszenie, które audyt podnosił wcześniej. TEST ZŁOŻENIA. Buduje węższy produkt NAPRAWDĘ: kopiuje drzewo, usuwa cztery ekrany i oba moduły, uruchamia aplikację w OSOBNYM PROCESIE (importy są zapamiętywane, więc sprawdzanie tego w procesie, który moduł już zaimportował, dawałoby wynik fałszywie pozytywny) i sprawdza, że wstaje, że zachowane ekrany oddają 200, że usunięte oddają 404 (nie 403 i nie 500), że katalog opisuje ten obraz, i że w nawigacji nie ma martwych odsyłaczy. Napisałem najpierw ostrzejszy test — „nazwa ekranu nie pada poza jego modułem" — i go wyrzuciłem: zgłaszał wzmianki o Horoskopie w plikach współdzielonych, choć astroklient Horoskop MA. Ślad ma znaczenie wyłącznie wobec konkretnego złożenia, więc sprawdzenie należy do produktu, nie do mechanizmu. Testy: presentation 368, logic 342, data 37, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-26 16:32:49 +02:00
gitea	62d6f9d4d5	astrololo: generowanie tekstu jako moduł odłączalny (2/5) ... Drugi z pięciu kroków budowy trzech produktów. Czysty refaktor — zachowanie aplikacji się nie zmienia, liczba testów rośnie tylko o nowe. DLACZEGO WARUNEK W SZABLONIE NIE WYSTARCZA. Dotąd generowanie było chowane przez `{% if can(request, 'ai') %}`. To sprawia, że funkcji nie WIDAĆ, ale nie że jej NIE MA: plik szablonu dalej leży w obrazie i dalej zawiera jej nazwy, więc `grep` po kontenerze pokazuje wszystko, czego warunek nie pokazał na ekranie. Astroklient ma nie mieć śladu, nie mieć wyłączoną funkcję — więc granica musi być KATALOGIEM. CO SIĘ PRZENIOSŁO do app/dodatki/: dwa szablony, pięć plików statycznych, trasa strumienia, cztery metody klienta warstwy logicznej, wpis w katalogu funkcji, wpisy tras i zasobów, akcje formularza i reguły CSS nazywające funkcję (`textarea.prompt`). JAK APLIKACJA O TO PYTA. Neutralny most `app/rozszerzenia.py` odpowiada wyłącznie na pytanie „czy coś jest podpięte i co wnosi". Sam nie wymienia ani jednej nazwy — pilnuje tego osobny test, bo most jest w KAŻDYM obrazie. Dlatego też katalog nazywa się `dodatki`, a nie `ai`: nazwa w instrukcji importu byłaby dokładnie tym śladem, którego wydzielanie ma się pozbyć. TRZY MIEJSCA, KTÓRE OKAZAŁY SIĘ TRUDNE: 1. Pola formularza. FastAPI czyta je z SYGNATURY, a wspólny handler nie może wymieniać `prompt_budget` ani `llm_provider`. Rozwiązane zależnością: moduł deklaruje własne pola u siebie, handler wie tylko, że dostaje słownik. 2. Klient warstwy logicznej jest wspólny, więc metody `prompt`/`horoscope`/ `llm_models` musiały z niego wyjść. Wspólny klient daje teraz samą drogę w dół (`wywolaj`, `pobierz`, `strumien`) — z szyfrowaniem łącza i tokenem międzywarstwowym; co nią pojedzie, jest sprawą modułu. 3. Podtytuł ekranu Skompiluj miał wariant „z AI" i wariant bez. Zamiast warunku jedno zdanie prawdziwe niezależnie od tego, jakie moduły są w obrazie. DOCKERFILE. `COPY . .` wnosiło do obrazu także testy — a plik testowy nazywa funkcje wprost. Teraz wchodzi wyłącznie `app/`. TEST GRANICY. `test_ai_tylko_w_module.py` przechodzi po wszystkim poza modułem i szuka siedemnastu słów. Znalazł dwanaście resztek, których nie widziałem: komentarze w main.py i security.py, przykład `models.js` w komentarzu features.py, komentarze w compile.js i w trzech arkuszach, oraz regułę `textarea.prompt`, która przy rozbijaniu CSS trafiła do arkuszy ekranów zamiast do modułu. Ma też kontrolę pozytywną (te słowa MAJĄ padać w module — inaczej test przechodziłby, gdyby funkcję wydrążono) i test odłączalności mostu. SPRAWDZONE NA KOPII BEZ MODUŁU: aplikacja startuje, wszystkie ekrany oddają 200, katalog ma 13 funkcji zamiast 14, trasy strumienia nie ma, spreparowane `action=prompt` wraca do akcji domyślnej bez śladu, a `grep` po drzewie nie znajduje ani jednego ze słów. Testy: presentation 362, logic 342, data 37, render 41. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-26 14:25:56 +00:00
gitea	320a0ab24e	PRE-27: pełne ukrycie niedostępnych funkcji (paranoja) ... Ukrywanie jest teraz nadrzędne wobec wygody i czytelności komunikatów. Persona: konto z uprawnieniami files + files_input, zatrudnione wyłącznie do wgrywania plików. Nie ma się dowiedzieć, po co je wgrywa ani co program będzie robił — bo to rozgada. Audyt sześciu kanałów wycieku (statyki, HTML, sondowanie HTTP, ekran plików, odpowiedzi JSON i błędy, pozostałe warstwy) potwierdził 26 wycieków, każdy odtworzony uruchomionym kodem i zweryfikowany adwersarialnie. Ani jeden nie był przyciskiem. ZASÓB JEST CZĘŚCIĄ FUNKCJI /static/ omijało CAŁĄ bramkę (PUBLIC_PREFIXES), więc każdy skrypt i arkusz pobierał ktokolwiek, także niezalogowany, pod zgadywalnym adresem — a ich treść wymienia ekrany, dostawców modeli i przeznaczenie plików. Ruch ten nie trafiał przy tym ani do dziennika, ani pod limit żądań, więc wyciek był niewidoczny. Zasoby idą teraz trasą z bramką; każdy ma w features.STATIC uprawnienie swojego ekranu. Publiczny został jeden base.css, bo potrzebuje go ekran logowania. KOMENTARZ NIE JEDZIE NA DRUT Komentarze w CSS/JS opisywały funkcje pełnymi zdaniami po polsku — łącznie z „Wstrzymane widzi tylko administrator", czyli i mechanizmem kwarantanny, i istnieniem konta o wyższych uprawnieniach. _asset_body() usuwa je przy serwowaniu; w repozytorium zostają. styles.css rozbity na base.css + arkusz na ekran + x-ai.css. Jeden plik z wszystkimi selektorami był spisem treści programu. Podział zrobiony mechanicznie, z osobnym sprawdzeniem, że żaden ekran nie stracił reguły. base.html ładował skrypty kosmogramu na KAŻDEJ stronie — konto mające wyłącznie Pliki pobierało je przy wejściu na swój jedyny ekran, razem ze wzmianką o „przyszłej zakładce". Teraz dokłada je ekran, który ich używa. RÓŻNICA JEST INFORMACJĄ Komunikat po wgraniu pliku różnił się zależnie od wyniku walidacji — czyli był wyrocznią do odgadywania reguł, które ma znać tylko administrator — i mówił wprost, że plik „musi zatwierdzić administrator". Teraz jest jeden, ten sam. _logic_error wypisywał na ekran nazwę trasy, nazwę podsystemu, nazwę gałęzi rozwojowej i wewnętrzny host:port. Jedno zdanie dla wszystkich awarii, szczegóły do dziennika. Odsiew w jednym punkcie, nie w siedemnastu wywołaniach. Ponadto: stopka nie ogłasza architektury, /health nie nazywa warstwy, konto bez ekranów dostaje 404 zamiast tłumaczenia, ekran plików mówi o plikach zamiast o „bazach interpretacyjnych", klasy .house-warning i .account-card przemianowane na neutralne, a logic/data/render/engine-swisseph nie wystawiają już /docs ani /openapi.json i nie publikują portów na hoście. ZAPORA SŁOWNIKOWA test_slownik_zakazany.py nie sprawdza miejsc, tylko przechodzi wszystko, co dane konto może pobrać, i szuka słów, które nie mają prawa paść (87 pozycji dla tej persony). Nazwy funkcji, adresy ekranów i nazwy zasobów biorą się wprost z katalogu, więc nowa funkcja obejmuje się sama. Kontrola pozytywna pilnuje, żeby test nie przechodził dlatego, że program jest pusty. Sprawdzone: zapora puszczona na treść sprzed poprawek daje 16 trafień na samym styles.css i łapie każdy ze zneutralizowanych komunikatów. 358 testów zielonych, ekrany obejrzane w przeglądarce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-21 17:54:03 +02:00
gitea	f0d07ee8c3	feat(bezpieczeństwo): sesje logowania zamiast HTTP Basic (LOG-34) ... Basic nie miał wylogowania i nie dało się tego obejść: przeglądarka zapamiętuje hasło i dosyła je SAMA przy każdym żądaniu, więc serwer nie ma czego zapomnieć. Poprzednia próba (LOG-32) opierała się na nakłonieniu przeglądarki, żeby porzuciła zapamiętane dane — zachowaniu powszechnym, ale nigdzie nie zapisanym. Teraz to serwer decyduje, czy dana przeglądarka jest w środku, i może to cofnąć. TRZY POZIOMY UNIEWAŻNIENIA, celowo rozdzielone, bo każdy kosztuje co innego: 1. wylogowanie = skasowanie ciasteczka. Natychmiastowe, bez magazynu. 2. zmiana hasła albo skasowanie konta = odcisk poświadczenia wpisany w ciasteczko przestaje pasować. Dzieje się SAMO, bez pamiętania o tym. Bez tego odebranie komuś dostępu nie odbierałoby dostępu aż do wygaśnięcia. 3. „zamknij sesje" z ekranu kont = licznik pokolenia. Jedyny wymagający zapisu, więc jedyny opcjonalny: gdy licznika nie ma, poziomy 1 i 2 nadal działają. KONTO ADMINISTRACYJNE ODSEPAROWANE. Sprawdzane pierwsze i BEZ DOTYKANIA pliku kont, co daje dwie rzeczy naraz: konto z pliku o tym samym loginie nie przesłoni administratora, a administrator zaloguje się także wtedy, gdy plik jest uszkodzony — czyli w jedynej sytuacji, w której ktoś MUSI wejść, żeby to naprawić. Trzymanie jego stanu w tym samym pliku dawałoby zakleszczenie: nie da się naprawić, bo nie da się wejść. Jego odpowiednikiem „wyloguj zewsząd" jest zmiana APP_PASSWORD. KLUCZ WYMAGANY, FAIL-CLOSED. Usługa z kontami, ale bez klucza podpisu, nie odróżniłaby ważnej sesji od podrobionej, więc nie wstaje — i lepiej przy starcie niż przy pierwszym logowaniu człowieka. Losowanie klucza byłoby wygodne, ale wylogowywałoby wszystkich przy każdym restarcie poda: wygląda jak awaria i uczy ludzi ignorować ekran logowania. Ciasteczko HttpOnly (jeden wstrzyknięty skrypt inaczej wynosi sesję) i SameSite=Strict (obca strona nie zadziała w imieniu zalogowanego). Wylogowanie POST-em, nie odsyłaczem: pod adresem GET wystarczyłby obrazek na obcej stronie. Adres powrotu po zalogowaniu przechodzi przez sito — bez tego `?dokad=https://obcy` zamieniłby nasz ekran logowania w narzędzie do wyłudzania haseł. Kres bezczynności 8 h i twardy 30 dni. Znacznik aktywności odświeżany z progiem, inaczej Set-Cookie leciałby przy każdym obrazku i arkuszu stylów. Zdarzenia logowania w dzienniku (PRE-17). Nieudane próby są tam ważniejsze od udanych: pojedyncza nic nie znaczy, ale seria pod jednym adresem to jedyny widoczny ślad zgadywania haseł. Test pilnuje, że hasło tam nie trafia. Sprawdzone w przeglądarce: po zalogowaniu ciasteczko jest NIEWIDOCZNE dla JavaScriptu, a po wylogowaniu wejście na chronioną stronę ląduje na ekranie logowania — czyli dokładnie to, czego Basic nie potrafił. Testy: 21 na rdzeń podpisywania (w tym podrabianie ładunku, podpisu i klucza, ciasteczko z przyszłości, śmieci na wejściu), reszta przepisana z Basic na sesje. Prezentacja 338 zielonych. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-21 00:18:15 +02:00
gitea	71bb3b9c0a	feat(bezpieczeństwo): przycisk wylogowania (LOG-32) ... Aplikacja nie miała jak z siebie wyjść: raz podane hasło działało do zamknięcia przeglądarki, a na wspólnym komputerze nie było sposobu, żeby oddać ekran komuś innemu. HTTP BASIC NIE MA PRAWDZIWEGO WYLOGOWANIA i to jest sedno tej zmiany. Nie ma sesji do skasowania: przeglądarka zapamiętuje login i hasło, po czym dosyła je SAMA przy każdym żądaniu. Serwer nie ma czego zapomnieć — kolejne kliknięcie przyszłoby z kompletem poświadczeń i weszłoby z powrotem. Działa natomiast doprowadzenie do tego, żeby to PRZEGLĄDARKA porzuciła zapamiętane dane, i robimy to dwutorowo, bo ani jedno, ani drugie osobno nie wystarcza: 1. /wyloguj odpowiada ZAWSZE 401 z nagłówkiem WWW-Authenticate, co wymusza ponowne pytanie o hasło. Działa bez JavaScriptu, ale samo w sobie zostawia stare dane w pamięci przeglądarki: po anulowaniu okienka wystarczyłoby wejść na dowolny adres, żeby wrócić do środka. 2. wyloguj.js wysyła żądanie z CELOWO błędnymi danymi, którym przeglądarka nadpisuje swój wpis. To jest część, która faktycznie czyści pamięć — ale opiera się na zachowaniu powszechnym, a nie zapisanym w standardzie, więc nie może być jedynym mechanizmem. Strona wylogowania mówi wprost, że pewnym sposobem w KAŻDEJ przeglądarce jest zamknięcie okna. Nie obiecujemy więcej, niż Basic potrafi — obietnica bez pokrycia byłaby tu gorsza od braku przycisku, bo dawałaby złudzenie, że ekran jest oddany. Trasa stoi POZA bramką logowania, celowo: inaczej dostałaby 200 od zalogowanej sesji i nie miałaby jak odpowiedzieć 401. Odpowiada też bez logowania — inaczej wyjście wymagałoby bycia w środku, co jest błędnym kołem. Nagłówki zakazują zapamiętania strony, bo oddana z pamięci podręcznej nie dotarłaby do serwera i okienko w ogóle by się nie pojawiło. Obok wyjścia pokazujemy, KTO jest zalogowany: bez tego przycisk jest w połowie bezużyteczny, bo na wspólnym komputerze nie wiadomo, kogo się wylogowuje. Przy wyłączonym logowaniu nie ma ani jednego, ani drugiego — przycisk sugerowałby ochronę, której nie ma. Sprawdzone w przeglądarce: oba żądania wychodzą (to z błędnymi danymi i samo przejście), oba wracają 401, strona renderuje się poprawnie. Samego unieważnienia pamięci poświadczeń NIE dało się tu potwierdzić — wymaga okienka systemowego, którego automat nie obsłuży. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-20 23:52:04 +02:00
gitea	6466ab89a9	feat(dane): interfejs zarządzania plikami baz — trzy poziomy dostępu (DAN-27) ... Ekran „Pliki" z trzema poziomami, wpiętymi w kontrolę dostępu z PRE-27: „files" widzi listę i KLIKANIEM decyduje, z których baz program korzysta, „files_input" dokłada wgrywanie i ARCHIWIZACJĘ, administrator kasowanie, przywracanie z archiwum i REGUŁY WALIDACJI. STAN JEST TERAZ TRWAŁY. DAN-15 trzymał go w zmiennej DISABLED_BASES, bo warstwa danych nie miała gdzie zapisywać — udział był montowany read-only. Skoro stan ma być klikany, musi przetrwać restart, więc udział jest zapisywalny, a stan leży w pliku obok baz (zapis atomowy: plik opisuje CAŁY zbiór, więc obcięcie w połowie skasowałoby wiedzę o wszystkich naraz). DISABLED_BASES zostaje jako awaryjne wyłączenie z konfiguracji i odsiewa DODATKOWO — nie odwrotnie, bo inaczej ktoś z dostępem do ekranu włączyłby bazę wyłączoną świadomie na poziomie wdrożenia. ARCHIWIZACJA NIE KASUJE. Plik zostaje na dysku, zamrożony, ze znacznikiem czasu; znika wyłącznie z użytku. To najdalej idąca operacja osoby wgrywającej dane — kasować może tylko administrator. Test sprawdza, że plik po archiwizacji nadal istnieje, bo to jest cała istota tej operacji. WALIDACJA JEST BRAMKĄ DO UŻYTKU, NIE FILTREM NA WEJŚCIU. Plik wgrany zostaje NIEZALEŻNIE od wyniku — nie tracimy niczego, co ktoś wgrał. Zmienia się tylko to, czy da się go włączyć. Sprawdzenie biegnie też w chwili włączania, nie tylko przy wgrywaniu: reguły mogą się zmienić po fakcie. O WALIDACJI WIE TYLKO ADMINISTRATOR. Pliki wstrzymane są odsiewane W WARSTWIE DANYCH przy for_admin=False, a nie ukrywane w szablonie — gdyby dochodziły do przeglądarki, wystarczyłby podgląd źródła, żeby poznać reguły. Odmowa włączenia wraca do konta bez uprawnień BEZ POWODU, bo powód zdradza regułę. Sekcja reguł nie trafia nawet do źródła strony. Test parametryzowany po obu niższych poziomach szuka w odpowiedzi śladów mechanizmu i wymaga, żeby żadnego nie było. Każdy plik ma policzony sha256 — tożsamość niezależna od nazwy. Wykorzystuje ją już odrzucanie duplikatów, a w kroku drugim posłuży do pilnowania zgodności lustra w SQL. Przy okazji naprawiony błąd, który dopiero co bym wprowadził: Path("") to Path("."), czyli wartość PRAWDZIWA, więc `Path(os.getenv(...)) or domyślna` zawsze wybierało pustą zmienną i zapisywało stan do katalogu bieżącego. Wymaga zapisywalnego udziału — osobny PR w repo deploy. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-07 14:39:42 +02:00
gitea	a833965909	feat(bezpieczeństwo): konta z uprawnieniami do zakładek i funkcji (PRE-27) ... Ekran „Konta" dla administratora: zakładanie, kasowanie i nadawanie uprawnień. Zestaw funkcji zależy od konta, a konto ograniczone widzi program KOMPLETNY — tylko mniejszy. PODZIAŁ NA GRUPY. Ekrany to zakładki (7), bo zakładka jest naturalną jednostką — to ją widać w nawigacji. Rozszerzenia to POZIOMY ZŁOŻONOŚCI wewnątrz ekranów: porównanie systemów domów, wykresy dodatkowe, obliczenia zaawansowane, generowanie tekstu przez model (kosztuje pieniądze) i eksport plików. Konto bez porównania domów dostaje horoskop w Whole Sign i nie wie, że systemów jest trzynaście. NIC NIE ZDRADZA, ŻE JEST WIĘCEJ: - brak pozycji w menu zamiast pozycji wyszarzonej, - 404 zamiast 403 — odmowa z powodem sama mówi, że coś tam jest, - rysunki bez uprawnienia w OGÓLE NIE POWSTAJĄ, więc nie ma ich nawet w źródle, - automatyczna dokumentacja API wyłączona. /docs, /redoc i /openapi.json wypisują komplet tras, czyli spis wszystkich funkcji programu — ochrona zakładek nic by nie dała, gdyby obok leżał ich katalog. Znalezione TESTEM przechodzącym po trasach aplikacji, nie przeglądem kodu. KONTO ADMINISTRACYJNE zostaje w APP_USER/APP_PASSWORD, jak było. Nie leży w pliku kont, więc nie da się go skasować ani ograniczyć z ekranu. Konto założone w pliku o tym samym loginie NIE przesłoni administracyjnego — kolejność sprawdzania jest odwrotna, inaczej dałoby się odebrać uprawnienia jedynemu, kto może je nadawać. Uprawnienia administracyjnego nie da się też nadać z formularza: odsiewamy je w normalise(), a nie w handlerze, więc żadne spreparowane żądanie tam nie sięgnie. GRANICA JEST W HANDLERZE, NIE W SZABLONIE. Ukrycie pola chroni przed przypadkiem, nie przed kimś, kto zna nazwy pól — _limit_options() ścina opcje po stronie serwera i test wysyła spreparowane żądanie, żeby to potwierdzić. MAPA TRASA→UPRAWNIENIE JEST JEDNA (features.ROUTES). Rozproszenie jej po dekoratorach kończy się trasą, o której ochronie ktoś zapomniał — a taka dziura jest niewidoczna, dopóki ktoś jej nie znajdzie. Trasa bez wpisu wymaga administratora: przeoczenie ma ZAMYKAĆ, nie otwierać. Test idzie po trasach APLIKACJI, nie po wpisach mapy — inaczej potwierdzałby tylko sam siebie. Konta w pliku JSON na własnym podkatalogu NFS (nie tam, gdzie bazy — zamontowanie całego udziału obeszłoby bokiem DAN-25). Hasła wyłącznie jako hash scrypt, tym samym mechanizmem co APP_USERS. Zapis atomowy, bo przerwanie zapisu na NFS obcięłoby plik, czyli skasowało wszystkie konta naraz. Przy okazji przepisane trzy testy, które greppowały nawigację i main.py: menu powstaje teraz z katalogu funkcji, więc szukanie sztywnych linków w base.html niczego już nie sprawdzało. Wymaga wolumenu na konta — osobny PR w repo deploy. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-07 12:18:14 +00:00
gitea	baf4e0e38a	fix(kosmogram): własne dymki zamiast natywnych — działają też po powiększeniu ... Rysunek niesie <title> przy każdym obiekcie i każdej linii aspektu i to wystarczało, dopóki koło było statyczne. Po dodaniu powiększania na pełne okno dymki przestały się pokazywać. CO SPRAWDZIŁEM W PRZEGLĄDARCE (1280×900, komplet danych): elementy z <title> SĄ osiągalne kursorem — 19 z 20 trafień w hit-teście — więc nic ich nie zasłania i problem nie leży w geometrii ani w pointer-events. Której dokładnie reguły przeglądarka używa do stłumienia natywnego dymka, nie ustaliłem. Nie ma to jednak znaczenia, bo natywny dymek jest tu i tak kiepskim narzędziem: pojawia się po sekundzie zwłoki, nie da się go stylować, nie działa na dotyku i nie ma go czym wywołać z klawiatury. Własny dymek usuwa zależność od zachowania przeglądarki i przy okazji jest czytelniejszy. Tekst bierzemy z <title> JUŻ OBECNEGO w rysunku, a nie z drugiej kopii opisów w JS — inaczej rozjechałyby się przy pierwszej zmianie treści. Na czas najechania <title> jest odpinany i wieszany z powrotem po zejściu kursora: dzięki temu nigdy nie widać dwóch dymków naraz, a czytniki ekranu zachowują nazwę dostępną. Warstwa 1150 CELOWO pomiędzy: nad nakładką powiększonego koła (1100), bo tam właśnie zgłoszono problem, i pod oknem postępu (1200), które ma zostać na wierzchu podczas pisania horoskopu. Test pilnuje tej kolejności liczbowo. Ścieżka PDF nietknięta — składa się po stronie serwera, <title> zostają w rysunku. Zweryfikowane w obu stanach koła: dymek pokazuje „Sun · 12°30'00'' · dom 1" nad glifem i „Sun trygon Moon · orb 3.64°" nad linią aspektu, po powiększeniu też (kursor-lupa mu nie przeszkadza), a po zejściu kursora wszystkie 20 <title> wraca na miejsce. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-06 16:31:07 +02:00
gitea	8b6ecc727d	feat(domy): przypisanie do domu przez wyrocznię + poprawki układu strony ... ETAP 5, część pierwsza: assign_house pod wyrocznią (swe_house_pos). Osobny rodzaj błędu niż same cuspy — i od razu jeden znalazł. BŁĄD: assign_house szło ZAWSZE do przodu. Przy dużych szerokościach systemy dzielące koła wielkie mają kolejność domów ODWRÓCONĄ (przy φ=−84,3° cusp domu I wypada na 174,2°, a domu II na 165,3°) — co nie jest usterką, bo wyrocznia zwraca dokładnie te same wartości. Suma przeskoków „do przodu" wychodziła 3960° zamiast 360°, czyli każdy krok obchodził koło dookoła. Planety lądowały w złych domach dla regiomontanusa, campanusa i topocentrica: 9,7-12,5% przypadków. Błąd cichy — wykres wyglądał bez zarzutu. Kierunek bierzemy teraz z samych cuspów. TOPOCENTRIC MA JEDNAK GRANICĘ DZIEDZINY — korekta tego, co pisałem wcześniej. Cuspy są poprawne wszędzie (zgodne z wyrocznią co do zera), ale powyżej koła podbiegunowego przestają DZIELIĆ OKRĄG: cusp VII (= I + 180°) wypada przed cuspem VI i domy nachodzą na siebie. Przypisanie planety traci wtedy sens — co potwierdza sama wyrocznia, której swe_house_pos przeczy tam własnym cuspom (100% zgodności do 62°, 83,9% przy 66°, ok. 50% przy 72°; regiomontanus 100% w tych samych punktach). Odmawiamy, z jawnym fallbackiem jak Placidus i Koch. Próg jest WYPROWADZONY z warunku „dwanaście cuspów sumuje się do 360°", nie dobrany pod wynik testu — i wypada na kole podbiegunowym (zmierzone: 100% podziałów do 65°, 78% w pasie 66-67°). To inny rodzaj granicy niż u Placidusa i Kocha: tam nie istnieją same cuspy, tu istnieją, tylko nie tworzą podziału. Framework dostał pojęcie dziedziny WĘŻSZEJ niż wyroczni (NARROWER_THAN_ORACLE), zamiast wyjątku „bo topocentric": skoro wyrocznia przeczy sama sobie, nie może rozstrzygać, więc tam nie porównujemy — a nasze przypisanie jest w tym obszarze sprawdzane testem samospójności z cuspami, bez swissepha. UKŁAD STRONY — zmierzony na żywej stronie, nie na oko: - tabela porównania przy 13 systemach miała 14 kolumn i 1863 px, a stała w rodzicu bez overflow-x, więc ROZPYCHAŁA CAŁY DOKUMENT: 1713 px przy oknie 1280 px, poziomy pasek na body. Teraz ma własny kontener przewijany (dokument 1265 px, nie przewija się), a numer domu jest przyklejony do lewej, bo inaczej po przewinięciu nie wiadomo, który to wiersz. - przypis „* nie działa za kołem podbiegunowym" siedział WEWNĄTRZ <label> selektora, łamał się na dwie linie i rozciągał wiersz siatki ze 66 do 108 px, rozjeżdżając go z sąsiednim polem. Wyjaśnienie stoi teraz raz, przy checkboxach z gwiazdkami; wiersz wrócił do 66 px. - 13 checkboxów na flexie zawijało się w poszarpane wiersze — jest siatka o stałej szerokości kolumny (auto-fill, więc na wąskim ekranie kolumn mniej). Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-06 13:55:13 +02:00
gitea	7266f671a4	feat(domy): Placidus i Koch + jawny fallback poza kołem podbiegunowym ... Etap 2: dwa systemy łuku dobowego — jedyne, które mają miejsca, gdzie po prostu NIE ISTNIEJĄ. Koch zgadza się z wyrocznią co do zera; Placidus do 1,7e-6°, przy czym to próg zbieżności WYROCZNI, nie nasz: nasze cuspy spełniają definicję Placidusa z dokładnością 1e-12° (osobny test, działa bez swissepha). Placidus jako jedyny nie ma wzoru zamkniętego — cusp jest zdefiniowany warunkiem na samego siebie („punkt, który przebył 1/3 swojego półłuku"), więc iterujemy po punkcie stałym do 1e-11°. Brak zbieżności traktujemy jako wyjście poza dziedzinę, nie jako wynik. Koch okazał się natomiast ZAMKNIĘTY: jego kryterium to czas od wschodu stopnia stojącego na MC, a półłuk tego stopnia znamy wprost z jego deklinacji. Definicja za Astrodienst (astro.com/astrowiki/en/Koch_House_System) — nie zgadywana. Powyżej koła podbiegunowego oba odmawiają liczenia i wyrocznia odmawia dokładnie tych samych przypadków (5245/20 000 losowych, zero rozjazdów dziedziny). Odmowa jest wyjątkiem, nie liczbą: cicha podmiana systemu jest niewykrywalna z wykresu. Ustępstwo wobec rzeczywistości siedzi osobno, w cusps_detailed(): podstawia Porphyry'ego i ZAWSZE zostawia ślad. Ten ślad idzie wszystkimi trzema wyjściami — na ekran (ramka, nie „muted"), w prompt do modelu (inaczej napisze „Twój Placidus" o Porphyrym) i do PDF-a, w ramce PRZED rysunkami. Astrolog z Tromsø dostaje wynik i wie, że go dostał inaczej. Przy okazji: nazwy systemów były zaszyte w czterech szablonach naraz. Przy trzech systemach uchodziło to na sucho, przy dziesięciu nie — jest katalog w jednym miejscu, a testy szablonów RENDERUJĄ je zamiast szukać tekstu w źródle, więc łapią też literówki w Jinja. Większe jądro efemeryd (de441): świadomie zdegradowane do „nice to have" — rozszerza wyłącznie zakres dat, nie poprawia niczego w obecnym. Odnotowane w domain.py przy JD_MIN/JD_MAX, żeby nie wróciło po cichu. Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>	2026-08-05 22:04:33 +02:00
gitea	b36b3bee19	feat: konfigurowalne aspekty i orby (PRE-06) ... Dotąd orb (8°) i aspekty były zaszyte w silniku. Astrolodzy pracują na różnych orbach i lubią dokładać aspekty poboczne — teraz da się to ustawić w UI. Silnik (aspects.py): `find_aspects` przyjmuje orb, luminary_bonus i `minor`. Aspekty poboczne = tylko trzy (półsekstyl 30° / półkwadratura 45° / kwinkunks 150°) — bo mają już glify i barwy w prezentacji i w engine/glyphs.py, więc dokładają się bez ruszania czegokolwiek poza silnikiem. Bazy zwykle ich nie opisują (brak tokenu), więc trafiają na kosmogram i do tabeli, ale NIE tworzą faset — most sygnifikatorów po cichu je pomija (skip przy braku tokenu). Plumbing przez wszystkie warstwy: request logiki, build_chart, klient prezentacji, oba handlery (/, /compile) ORAZ PDF (/compile/pdf). Ustawienia wędrują między zakładkami (formsync) i lecą do PDF-a (compile.js) — żeby podsumowanie liczyło aspekty tym samym orbem co horoskop (ta sama zasada co fix podsumowania #46). UI: orb, bonus dla świateł, checkbox „aspekty poboczne" na obu formularzach. Weryfikacja na żywym /chart/positions: domyślnie 24 aspekty (główne); minor → 52 (dochodzą quincunx/semisextile/semisquare); orb 3 → 13, orb 12 → 32. Testy: logika +3 (minor/orb/bonus), prezentacja +6 (obecność pól, przekazanie przez warstwy, sync, PDF). Logika 273, prezentacja 220. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-08-03 13:16:32 +02:00
gitea	52b7c20c2a	fix(prezentacja): podsumowanie bierze WSZYSTKIE policzone opcje (stacje, tabele, domy) ... Regresja: „Skompiluj" przeliczało horoskop od nowa z OKROJONYM zestawem opcji (tylko system domów + zodiak), więc jeśli przy horoskopie policzyłeś stacje, tabele (żywioły, faza Księżyca…) albo porównanie domów — w podsumowaniu ich NIE było. Zamiast pokazać to, co policzono, liczyło uboższą wersję. Zostaje czysty przelicz (bez trzymania dużego wyniku w przeglądarce), ale z TYMI SAMYMI opcjami co przy horoskopie: - `formsync`: synchronizuje między zakładkami też opcje — checkboxy (stacje, tabele) i wielo-checkbox (porównanie domów). Wcześniej umiał tylko `.value`. - „Skompiluj" (formularz): dostaje te same opcje; `compile_build` i `compile_pdf` przekazują je do logiki (stations/tables/house_systems). `compile.js` wysyła je w payloadzie PDF-a. - Wspólny plik `_result_tables.html`: podsumowanie renderuje DOKŁADNIE te same tabele co „Horoskop" (porównanie domów, stacje, aspekty, paralele, antyscja, żywioły/faza/godziny, Lots…). Każda sekcja pokazuje się tylko, gdy jej dane są w wyniku — opcja niepoliczona → sekcji nie ma (zgodnie z prośbą). (TODO: przełączyć też chart.html na ten include, by widoki nie mogły się rozjechać — na razie zgodność pilnowana ręcznie, jest komentarz w pliku.) Weryfikacja: render wspólnego pliku na bogatym wyniku pokazuje wszystkie sekcje. Testy: +8 (opcje niesione w /compile i /compile/pdf, sync checkboxów/multi, wspólny include). Prezentacja 202. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-30 14:01:42 +02:00
gitea	4bdfb673cc	feat(prezentacja): strefa czasowa z lokalizacji — DST-świadomy offset (PRE-03) ... „Logika dwóch lokalizacji": dotąd offset GMT był ręcznym polem (PRE-19) — trzeba było go znać i samemu pamiętać o czasie letnim. Teraz liczymy go z lokalizacji. Sedno wymagania: strefę ustalamy RAZ i trzymamy jako stałą liczbę, żeby drobna zmiana współrzędnych nie przerzuciła DST i nie „przeskoczyła" Ascendenta na sąsiedni znak. „Większa miejscowość z bazy" okazuje się zbędna — strefa IANA jest i tak regionalna, więc wioska daje tę samą strefę co pobliskie miasto. Jak: - `timezone.py`: współrzędne → strefa IANA (tzfpy, OFFLINE — bez sieci), a z niej offset DLA DATY URODZENIA. `zoneinfo`/`tzdata` znają reguły historyczne i DST: Kraków 1984 to +1h zimą, +2h latem; Katmandu +5:45. Degraduje się do None (brak biblioteki / punkt bez strefy / zła data) — wtedy zostaje ręczny offset. - Endpoint `GET /timezone?lat&lon&date&time` → {tz, offset, dst, label}. 404, gdy nie da się ustalić. - `geo.js`: po wyborze miejsca (mapa / wyszukiwarka / „Tu i teraz") oraz przy zmianie DATY (bo DST zależy od pory roku) pobiera offset i wypełnia pole tz_offset, pokazując wykrytą strefę („Wykryto: Europe/Warsaw · +2:00 (czas letni)"). Pole zostaje edytowalne. Na wejściu podpowiada tylko gdy offset wygląda na nieustawiony — nie nadpisuje wartości ręcznie wpisanej i wysłanej. Zależności (lekkie, offline): tzfpy (wheel Rust) + tzdata (dla zoneinfo w slim-obrazie). Weryfikacja: żywy serwer — Kraków 1984-06 → +2:00 (czas letni), 1984-01 → +1:00, Katmandu → +5:45. Testy: +12 strefa (moduł + endpoint), +5 JS. Prezentacja 187. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-28 22:42:31 +02:00
gitea	adce568729	feat(prezentacja): wykres deklinacji i oś antyscji (LOG-07, kosmogram etap 6) ... Ostatni etap rysowania kosmogramu: wizualizacje pochodne z aspektów pozazodiakalnych (LOG-07). Do tej pory paralele i antyscja były tylko w tabelach — teraz widać je na rzut oka. WYKRES DEKLINACJI (`render_declination`): - Pionowa skala deklinacji z równikiem (0°) i zwrotnikami (±ε, kreskowane) — ε bierzemy z `obliquity` w wyniku, więc granica jest dokładna dla daty. - Obiekty na osi X ułożone wg POSORTOWANEJ deklinacji, więc paralele (ta sama wysokość) lądują obok siebie. Łączniki: paralela zielona (jak koniunkcja), kontrparalela czerwona (jak opozycja) — te same barwy co linie na kole, grubość wg orbu. Dymek z nazwą zjawiska i orbem. - Strefa poza zwrotnikami cieniowana; obiekt OOB (out-of-bounds) w kolorze wyróżnienia + „OOB" w dymku. Od razu widać ciała o skrajnej deklinacji. OŚ ANTYSCJI (`render_antiscia`): - Ekliptyka rozwinięta w poziomą oś ze znakami; pionowo zaznaczona oś przesileń (0° Raka/Koziorożca) — lustro antyscji — i oś równonocy (0° Barana/Wagi) dla kontrantyscji. Pary połączone łukiem (zielony antyscja / czerwony kontrantyscja), z dymkiem. Bez par oś i obiekty i tak coś mówią. Oba w obu motywach (screen + print), więc gotowe też do PDF-a. Pokazują się na /chart pod odpowiednimi tabelami LOG-07. Testy: +13 (etap 6). Prezentacja: 170. Domyka etapy kosmogramu (PRE-12): 1 szkielet, 2 obiekty, 3 aspekty, 4 dopracowanie, 5 aspektarian, 6 deklinacja/antyscja. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-28 18:27:40 +00:00
gitea	4b17f2dd67	feat(prezentacja): aspektarian — siatka aspektów (PRE-18, kosmogram etap 5) ... Trójkątna siatka aspektów obiekt×obiekt obok koła. Koło pokazuje GEOMETRIĘ aspektów (linie w środku), aspektarian domyka temat od drugiej strony — TABELĘ na jeden rzut oka: kto z kim i jak. Klasyczny „schodkowy" układ: glify obiektów biegną po przekątnej, a każda komórka pod nią to aspekt między obiektem ze swojego wiersza a obiektem ze swojej kolumny. Pusta komórka też niesie informację — że pary NIC nie łączy. Spójność z kołem trzymana świadomie: - te same barwy aspektów (niebieski harmonijny / czerwony napięty / zielony koniunkcja) — oko łapie ten sam kod na kole i w siatce; - ciasny aspekt (orb <1°) pogrubiony, tak jak grubsza linia na kole; - natywne dymki <title> (bez JS): „Słońce trygon Mars · orb 0.20° · aplikacyjny", polskie nazwy tylko w dymku — obliczenia trzymają angielskie; - oba motywy: „screen" (zmienne CSS aplikacji) i „print" (konkretne kolory + font glifów wprost), więc siatka jest gotowa też do PDF-a. Glify aspektów (☌ ☍ △ □ ⚹ ⚺ ⚻ ∠) trzymamy lokalnie w prezentacji — tam gdzie już są kolory i polskie nazwy — więc aspektarian jest samowystarczalny i nie zależy od tego, czy pojedynczy rekord aspektu niesie glif. Renderer degraduje się do pustego przy mniej niż dwóch obiektach; niekompletny obiekt (bez glifu) go nie wywala. Aspektarian pokazuje się na /chart i /compile pod kołem. Testy: +12 (etap 5). Całość prezentacji: 157. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-26 01:13:46 +02:00
gitea	f24616d342	feat(render): raport PDF przez LaTeX jako osobna usluga (PRE-24) ... Ostatnia z osmiu wskazowek partnerow. Nowa usluga services/render sklada raport: generuje plik posredni .tex i kompiluje go XeLaTeX-em do PDF. OSOBNY komponent, nie czesc prezentacji — ta sama zasada co przy izolacji swissepha (LOG-27). TeX Live wazy setki megabajtow; w obrazie produktu spowalnialby kazdy build, a tak aktualizuje sie niezaleznie i jego awaria nie kladzie aplikacji, tylko przycisk „Pobierz PDF". SZYFROWANIE, o ktore prosiles: lacze prezentacja↔render idzie tak samo jak pozostale, ale z WLASNYM, TRZECIM kluczem (LINK_KEY_PRESENTATION_RENDER). Osobny, bo tym laczem plynie CALY raport — dane urodzeniowe i opisy z baz — wiec przejecie go nie moze otwierac lacza do logiki ani do danych. Fail-closed: bez klucza pod nie wstaje. Test kopii link_crypto obejmuje teraz cztery uslugi. Uklad PDF wg prosby: imie i nazwisko -> wprowadzone dane -> RYSUNEK kosmogramu -> interpretacja natalna -> predykcje okresowe. Test pilnuje kolejnosci. Dwie rzeczy, ktore wyszly dopiero przy skladaniu tego kawalka: 1. KOSMOGRAM NIE NADAWAL SIE DO PDF. Uzywa zmiennych CSS (var(--line)) i klasy .glyph, ktorej font podaje styles.css — a samodzielny konwerter SVG→PDF nie zna naszego arkusza. Wyszlyby czarne kreski BEZ SYMBOLI. Stad wariant „print": konkretne kolory na bialym tle i font glifow wpisany wprost w rysunek. Przy okazji zalatwia to etap 4 planu kola (wariant do druku). 2. UCIECZKA ZNAKOW LATEXA byla zepsuta — i zlapal to moj wlasny test. Zamiana „\” na \textbackslash{} szla w tej samej petli co nawiasy, wiec kolejne podmiany ucieklyby nawiasy dopiero co wstawione: wychodzilo \textbackslash\{\}. Poprawka: ukosnik chowany pod znacznik zastepczy i rozwijany na koncu. To nie kosmetyka — niezauwazony „%” komentuje RESZTE LINII, wiec zdanie od modelu urywaloby sie w polowie, a PDF powstawalby normalnie, tylko krotszy. Test na wrogim tekscie sprawdza tez, ze \end{document} ani \input{} nie wyrwa sie z dokumentu. Usluga nie zapisuje nic poza katalogiem tymczasowym, ktory sprzata po sobie; w manifescie readOnlyRootFilesystem + emptyDir na /tmp. /health raportuje obecnosc xelatex i rsvg-convert, zeby zepsuty obraz bylo widac od razu. Zweryfikowane na zywo (TestClient uslugi render): zadanie bez szyfrowania z POPRAWNYM tokenem -> 400; obcy klucz -> 400 i tajny opis nie wraca; wlasciwy klucz -> zadanie dochodzi do aplikacji, tresci baz NIE MA na kablu, odpowiedz zaszyfrowana. Manifesty przechodza kubectl apply --dry-run=server na zywym klastrze. CZEGO NIE SPRAWDZILEM: samej kompilacji PDF. W tym srodowisku nie ma ani TeX Live, ani dzialajacego runtime'u kontenerow (docker CLI jest, daemon nie) — probowalem zbudowac obraz i sie nie dalo. Sprawdzone jest wszystko dookola: generowanie .tex, ucieczka znakow, szyfrowanie, kontrakt API, samowystarczalnosc SVG. Pierwsze uruchomienie na klastrze trzeba obejrzec — dlatego PRE-24 zostaje jako „W trakcie", nie „Zrobione". Instrukcja wdrozenia: docs/wdrozenie-render-pdf.md (klucz, obraz, merge, weryfikacja, znane ograniczenia). Testy: 15 nowych (render) + 14 (lacze i wariant druku w prezentacji). Calosc: prezentacja 131, logika 265/1 skip, render 15. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 19:21:49 +02:00
gitea	6c9029c496	feat(prezentacja): zakladka „Skompiluj" — zbiorczy raport (PRE-23) ... Czwarta wskazowka partnerow. Nowa zakladka sklada w jedno trzy kawalki liczone w roznych miejscach: policzony horoskop, interpretacje natalna z AI i wszystkie zapamietane predykcje okresowe. Uklad sekcji dokladnie wg prosby: imie i nazwisko -> wprowadzone dane -> RYSUNEK kosmogramu -> interpretacja natalna -> predykcje okresowe. Test pilnuje tej kolejnosci, bo to jedyna rzecz, ktora latwo przestawic przy refaktorze, a partnerzy podali ja wprost. Skad material: - HOROSKOP liczymy TU NA NOWO z danych formularza, zamiast go zapamietywac. To czysta funkcja wejscia — tanio powtorzyc, a odpada trzymanie w przegladarce duzego wyniku, ktory moglby sie rozjechac z aktualnym formularzem. - INTERPRETACJA NATALNA — nowy natal.js, odpowiednik predictions.js. Natalna jest JEDNA (dotyczy momentu urodzenia, nie okresu), wiec ponowne wygenerowanie podmienia slot zamiast dokladac wpis. - PREDYKCJE — z magazynu z PRE-22. compile.js czyta magazyny przez ICH API (window.astrololoNatal / astrololoPredictions), a nie siegajac wprost do localStorage — format danych ma jednego wlasciciela: modul, ktory je zapisuje. Test tego pilnuje. Zakladka MOWI, CZEGO BRAKUJE: panel gotowosci z trzema pozycjami i podpowiedzia, na ktorej zakladce uzupelnic. Bez tego uzytkownik zlozylby niekompletny raport i dowiedzialby sie o tym dopiero po otwarciu PDF-a. Tresc od modelu jest ESKEJPOWANA przed wstawieniem do DOM — to tekst z zewnatrz, wiec bez tego mielibysmy wektor wstrzykniecia. Weryfikacja na zywej aplikacji: dwie predykcje zapisane w Kalendarzu, natalna w Interpretacjach, obie odczytane na Skompiluj (panel: brak horoskopu na zolto, dwa pozostale na zielono). Po zlozeniu wszystkie trzy zielone, a raport zaczyna sie od „Jan Kowalski" i danych wejsciowych. Kolejnosc sekcji sprawdzona na wyrenderowanym HTML: naglowek 2931 < dane 3033 < kosmogram 3158 < natalna 26544 < predykcje 26575. Testy: 16 nowych. Poprawione tez trzy wlasne testy, ktore lapaly nazwy plikow w KOMENTARZACH zamiast w tagach skryptow. Calosc: prezentacja 117 passed. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 18:09:56 +02:00
gitea	8cc329ab17	feat(prezentacja): zapamiętane predykcje okresowe (PRE-22) + wymaganie o cache-bustingu ... Piata wskazowka partnerow: Kalendarz ma pozwalac liczyc predykcje dla KILKU okresow i je zachowywac, zeby wszystkie trafily potem do raportu („Skompiluj", PRE-23/24). Nowy predictions.js — magazyn w localStorage, tak jak wspolne dane formularza (PRE-21): serwer zostaje bezstanowy, zadne dane urodzeniowe ani tresci z baz nie laduja po stronie uslugi. Zakladka „Skompiluj" odczyta to samo miejsce przez window.astrololoPredictions (jedno zrodlo prawdy). Decyzje projektowe: - KLUCZEM TOZSAMOSCI JEST OKRES. Ponowne policzenie tego samego zakresu podmienia wpis zamiast dokladac duplikat — inaczej lista puchlaby przy kazdej probie z innym modelem albo budzetem. Dzieki temu zapis jest idempotentny, wiec dziala tez wariant bez strumienia (zapis przy wczytaniu strony z gotowym wynikiem) i odswiezenie niczego nie mnozy. - progress.js OGLASZA gotowy horoskop zdarzeniem `astrololo:horoscope` z profilem, zamiast sam zapisywac. To okno postepu, a nie magazyn — zapisywanie zostaje odpowiedzialnoscia predictions.js. Filtr po profilu pilnuje, zeby interpretacja natalna nie trafila na liste predykcji okresowych. - Przepelniony magazyn (horoskopy bywaja dlugie) jest ZGLASZANY uzytkownikowi, a nie polykany — inaczej wynik znikalby po cichu. UI: lista zapamietanych predykcji na Kalendarzu — okres, data zapisu, objetosc i przycisk usuwania. Skrypt podpiety w timeline.html (nie w base.html), zeby nie kolidowac z rownolegle otwartym #29. PRE-26 — dopisane wymaganie o wersjonowaniu plikow statycznych. Przy PRE-25 przegladarka podala STARY styles.css i powiekszanie kosmogramu „nie dzialalo", mimo ze klasa byla nakladana. Objaw jest zdradliwy: szablony sa nowe, wiec strona wyglada na zaktualizowana, a funkcja po prostu milczy. Po wdrozeniu moze to spotkac uzytkownikow. Weryfikacja na zywej aplikacji: dwa okresy zapisane; powtorzenie tego samego zakresu podmienilo wpis (dalej 2, tekst zaktualizowany); lista posortowana po dacie; predykcje przetrwaly przejscie na inna zakladke i powrot; interpretacja natalna NIE wpadla na liste; usuwanie zmniejszylo licznik 2 -> 1 i przerysowalo liste. Testy: 14 nowych. Calosc: prezentacja 101 passed. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 17:57:24 +02:00
gitea	76fbdefeaa	feat(prezentacja): kliknięcie powiększa kosmogram na pełne okno (PRE-25) ... Ósma wskazówka partnerów, jako małe QoL przed PRE-22. Koło rysujemy w kolumnie tekstu, więc na mniejszym ekranie glify i stopnie robią się nieczytelne. Kliknięcie rozciąga wykres na całe okno, ponowne wraca do strony. SVG skaluje się bez utraty jakości, więc nie potrzeba drugiej wersji rysunku ani biblioteki. Wyjście z powiększenia na trzy sposoby: klik w wykres, klik w tło, Esc. Dostępne też z klawiatury (Enter/Spacja, focus-visible), bo inaczej obejrzenie szczegółów wymagałoby myszy. Dwie decyzje warte odnotowania: 1. WARSTWA. z-index 1100 CELOWO pomiędzy: ponad kontrolkami Leafleta (1000), ale PONIŻEJ okna postępu (1200). Gdy trwa pisanie horoskopu, log operacji ma zostać na wierzchu. Test pilnuje tej nierówności, bo to jedyna liczba tutaj, którą łatwo zmienić bez zastanowienia i zepsuć coś niewidocznego na oko. 2. ROZMIAR. Koło jest kwadratowe, więc ograniczamy je KRÓTSZYM bokiem okna (min(96vw, 92vh)) — inaczej na szerokim ekranie wystawałoby w pionie. Skrypt podpięty globalnie w base.html i osłonięty sprawdzeniem, czy koło w ogóle jest na stronie — zadziała też na przyszłej zakładce „Skompiluj" bez zmian. Przy powiększeniu blokujemy przewijanie strony pod spodem. Weryfikacja na żywej aplikacji, pomiarami w DOM: po kliknięciu .wheel-fig ma position:fixed, display:flex, z-index:1100; SVG rośnie z 460×460 do 662×653 przy oknie 1280×720, visibility visible; body dostaje overflow:hidden. Ponowne kliknięcie wraca do 460×460 i zdejmuje klasę. Zrzutu ekranu stanu powiększonego NIE mam — panel przeglądarki zaciął się w trakcie (puste klatki, viewport raportowany jako 0×0), więc opieram się na pomiarach i testach. Testy: 10 nowych. Całość: prezentacja 87 passed, logika 265 / 1 skip. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 17:22:48 +02:00
gitea	f34016a4a5	feat(prezentacja): wspolne dane formularza miedzy zakladkami + imie i nazwisko (PRE-21) ... Trzecia wskazowka partnerow. Kazda zakladke (Horoskop / Interpretacje / Kalendarz) wypelnialo sie od nowa — te same imie, data, godzina, strefa i miejsce. Teraz raz wpisane dane wedruja za uzytkownikiem, a zmiana w jednej zakladce przenosi sie na pozostale. Nowy formsync.js trzyma stan w localStorage. Dlaczego nie sesja na serwerze: serwer zostaje BEZSTANOWY — zadnego magazynu sesji, zadnych danych urodzeniowych trzymanych po stronie uslugi (spojne z postawa z LOG-32/PRE-16). Przy okazji dane synchronizuja sie tez miedzy osobnymi kartami przegladarki, bo zdarzenie `storage` daje to za darmo. Dolozone pole „imie i nazwisko" (wszystkie trzy zakladki) — potrzebne do naglowka raportu PDF (PRE-24). Handlery przyjmuja je i oddaja, wiec nie znika po przeliczeniu. Dwie rzeczy, ktore trzeba bylo domknac, zeby to dzialalo naprawde: 1. KOLEJNOSC SKRYPTOW. formsync.js ladowany w <head> z `defer` — skrypty defer wykonuja sie w kolejnosci dokumentu, wiec ten zdazy odtworzyc wspolrzedne, ZANIM geo.js zbuduje mape. Mapa startuje od razu we wlasciwym miejscu, zamiast przeskakiwac po chwili. 2. geo.js ustawia pola z KODU (`.value = ...`), co samo z siebie NIE wywoluje zdarzen — bez tego synchronizacja przegapilaby kazdy wybor z mapy, z wyszukiwarki i z „Tu i teraz". Dolozony setVal(), ktory jawnie zglasza `change`. Zakladka bez danego pola (np. Sygnifikatory) nie kasuje wartosci zapamietanej gdzie indziej; uszkodzony wpis w localStorage nie blokuje formularza. Q-14 rozstrzygniete: lancuch LaTeX->PDF stanie jako OSOBNA USLUGA render — spojne z izolacja swisseph (LOG-27), obraz produktu zostaje maly. Weryfikacja na zywym stacku (data+logika+prezentacja) w przegladarce: dane wpisane w Horoskopie pojawily sie w Interpretacjach; zmiana godziny w Interpretacjach dotarla do Kalendarza; pola nieobecne na zakladce (zodiak, system domow) przetrwaly; po POST imie zostalo, a horoskop policzyl sie normalnie. Testy: 22 nowe strukturalne. Calosc: prezentacja 67 passed. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 15:12:49 +00:00
gitea	5c82e8bd9f	fix(prezentacja): offset wzgledem GMT + nazwa lokalizacji po „Tu i teraz” ... Dwie pierwsze wskazowki od partnerow biznesowych; pozostale piec zapisane jako wymagania (PRE-21..PRE-24) do zrobienia w kolejnych krokach. PRE-19 — offset wzgledem GMT. Etykieta mowila „Strefa (offset h)”, czyli nie bylo jasne, wzgledem czego liczymy przesuniecie. Teraz „Offset wzgledem GMT (h)” z podpowiedzia. Krok juz byl 15-minutowy (0,25 h) — dolozony zakres −12…+14, zeby nie dalo sie wpisac strefy, ktora nie istnieje. Zmiana w trzech zakladkach, ktore maja to pole (Horoskop, Interpretacje, Kalendarz). PRE-20 — po „Tu i teraz” wspolrzedne i pineska skakaly na biezace polozenie, ale w polu tekstowym zostawala STARA, wczesniej wpisana nazwa. Formularz pokazywal jedno miejsce, a liczyl dla innego — cicha pomylka, nic sie nie wywalalo. Handler zdarzenia astrololo:coords odswieza teraz nazwe przez reverseName. Przy okazji druga strona tego samego bledu: reverseName czysci pole ZANIM wysle zapytanie. Gdyby /reverse nie odpowiedzialo (brak sieci), zostalaby stara nazwa — lepiej puste pole i poprawne wspolrzedne niz nazwa, ktora klamie. Wymagania: PRE-19/20 (zrobione), PRE-21 wspolne dane miedzy zakladkami wraz z polem imie i nazwisko, PRE-22 wiele predykcji okresowych w pamieci sesji, PRE-23 zakladka „Skompiluj”, PRE-24 raport PDF przez LaTeX. Dolozone pytanie otwarte Q-14 o lancuch LaTeX→PDF (gdzie postawic TeX Live, silnik unicode owy pod glify, konwersja SVG) — decyzja wplywa na deploy i rozmiar obrazow. Testy: 12 nowych, strukturalnych na zrodle (JS-a nie uruchomimy, a obie regresje sa ciche). Sprawdzone sabotazem — po cofnieciu kazdej poprawki czerwienieja. Calosc: prezentacja 45 passed. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 15:12:49 +00:00
gitea	1d7f3e2136	feat(prezentacja): szkielet kosmogramu — koło horoskopowe SVG (PRE-12) ... Pierwszy krok rysowania wykresu (PRE-12): SZKIELET koła — pierścień znaków, podział na domy i osie. Planety i linie aspektów w kolejnych iteracjach. Rysowane po stronie serwera jako czysty string SVG (bez zależności zewnętrznych — spójne z CSP). Ciemny motyw, spójny z paletą aplikacji (kolory z --line, --accent, --muted; glify znaków barwione wg żywiołu w stonowanych kolorach czytelnych na ciemnym tle). Geometria wg konwencji astrologicznej: Ascendent po LEWEJ, długość ekliptyczna rośnie przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Punkt λ → kąt φ = 180° − (λ − Asc); w SVG y rośnie w dół, co formuła uwzględnia. Zakotwiczenie sprawdzone testami liczbowo: Asc po lewej, Dsc po prawej, oś pozioma; Asc+90° (II dom) na dole. Elementy: dwa okręgi + piasta, podziałki co 5°/10°, granice znaków co 30° z glifem w środku sektora, szprychy domów od pasa do piasty, numery domów w środku każdego domu, osie Asc–Dsc i MC–IC wyróżnione akcentem z etykietami AC/DC/MC/IC. Dane bierzemy WYŁĄCZNIE z wyniku /chart/positions — prezentacja nic nie liczy: - `sign_glyphs` (pierścień 12 znaków) i glify — z LOG-22, - `angles` z długością `decimal` — już były, - `cusps` z `decimal` — DOŁOŻONE w tym PR (jedna linia w build_chart). Bez tego domy dało się narysować tylko dla whole sign; z długością cuspu działa dla KAŻDEGO systemu. Zweryfikowane na porphyry: cuspy poza wielokrotnościami 30°, szprychy odchodzą od granic znaków. Degradacja: silnik bez osi/domów albo starszy wynik bez `decimal` w cuspach → brak koła (pusty string), nie wyjątek. Testy: 8 (poprawność XML, 12 glifów, 4 osie, numery domów, Asc po lewej liczbowo, CCW, degradacja). Całość: prezentacja 33 passed, logika 265 / 1 skipped. Render potwierdzony wizualnie na horoskopie referencyjnym (AC=Leo po lewej, MC=Aries u góry, domy CCW). Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-24 12:32:47 +02:00
gitea	ace76183e5	feat(logic): glify astrologiczne — konwersja tekst↔symbol (LOG-22) ... Warunek wstępny pod kosmogram (PRE-12): planety i znaki na kole rysujemy symbolami. Nowy moduł engine/glyphs.py: - forward: nazwa → glif (planety, punkty, Loty, znaki, aspekty, retro ℞), - reverse: glif → nazwa (znosi obecność/brak selektora wariantu), - glyphify(): tokeny [XX z bazy → glify; przyklad z wymagan „[Sa [Pis 26°08' [conj [PF" → „♄ ♓ 26°08' ☌ ⊗" (stopnie nietkniete). DAN-18 „tylko tekst, nigdy emoji" potraktowane serio, TRZEMA warstwami — bo sam selektor NIE wystarcza (potwierdzone wizualnie w przegladarce): 1. w danych: selektor wariantu tekstowego U+FE0E na znakach zodiaku oraz ♀/♂ (maja wariant emoji); ☉ i reszta go nie dostaja (zbedny), 2. CSS font-variant-emoji:text, 3. CSS font-family celujacy w MONOCHROMATYCZNE fonty symboli PRZED emoji. Bez pkt. 3 macOS/Chromium i tak renderowal znaki ♈–♓ jako kolorowe kafelki Apple Color Emoji mimo VS15 — planety wychodzily tekstem, znaki nie. Stack „Apple Symbols / Segoe UI Symbol / Noto Sans Symbols2" naprawia render. NIGDZIE nie emitujemy U+FE0F (emoji) — pilnuje tego test. Wpiete w build_chart: kazda pozycja dostaje glyph (planeta) + sign_glyph (znak, zalezny od zodiaku, wiec po przesunieciu), osie i Loty tak samo (Fortuna ⊗, reszta Lotow bez standardowego symbolu → None), aspekty dostaja glif, result[„sign_glyphs"] to pierscien 12 znakow pod kolo. UI: kolumna „Sym." w tabeli pozycji (planeta + znak) i symbol przy aspekcie. Testy: 14 (kompletnosc — kazdy obiekt/znak/aspekt ma glif; dwukierunkowosc; DAN-18 brak FE0F, znaki maja VS15, ☉ nie; przyklad glyphify z wymagan). Calosc: logika 265 passed / 1 skipped, prezentacja 25. Render znakow potwierdzony wizualnie (czarno-biale symbole, nie emoji). Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-23 20:46:38 +02:00
gitea	929b691238	fix(ui): okno postepu nad mapa, nie pod nia ... Modal postepu przy pisaniu horoskopu renderowal sie POD kontrolkami mapy — przyciski zoomu i atrybucja OSM przebijaly przez zaciemnione tlo okna. Przyczyna: Leaflet trzyma kontrolki (.leaflet-top/.leaflet-bottom) na z-index:1000, a .leaflet-container NIE tworzy wlasnego kontekstu stackowania (position:relative bez z-index), wiec te 1000 trafia wprost do korzenia. Zaden przodek mapy (form, .geo, .geo-map, .wrap) tez kontekstu nie tworzy. Okno postepu mialo z-index:50 — czyli ladowalo pod mapa. Poprawka: z-index okna 50 -> 1200 (zapas nad 1000). Jedna wartosc. Zweryfikowane w przegladarce na PRAWDZIWYCH arkuszach (leaflet.css + styles.css): - runtime elementFromPoint w punkcie kontrolek zoomu: przed = element mapy na wierzchu („MAPA PRZYKRYWA MODAL"), po = overlay na wierzchu („MODAL NA WIERZCHU"), - wizualnie: kontrolki zoomu i © OSM przed poprawka jasne na wierzchu, po — przygaszone pod modalem. Niezalezne od PRE-16 (nie rusza styles.css) — mozna zmergeowac przed nim. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-23 14:24:25 +02:00
gitea	114b7eebdf	feat(ui): okno postepu z logiem podczas pisania horoskopu ... Generowanie trwa minutami, a zwykly POST nie dawal zadnego sygnalu — aplikacja wygladala na zawieszona. Teraz w trakcie pracy pojawia sie okno z logiem, zegarem i spinnerem. Log pokazuje RZECZYWISTE zdarzenia z serwera, nie udawany pasek postepu: - app/progress.py — strumien NDJSON; praca leci w watku roboczym, generator odpompowuje kolejke, wiec zdarzenia docz w TRAKCIE pracy, nie na koncu; heartbeat co 10s, zeby proxy nie uznalo polaczenia za martwe, - providers.generate(..., on_event) — raportuje kazda ture (start, czas trwania, liczba znakow, czy urwana), bo to tura trwa, - POST /chart/horoscope/stream w logice + proxy /horoscope/stream w prezentacji. Wynik: ostatnie zdarzenie niesie GOTOWY HTML wyrenderowany z tego samego szablonu, ktory renderuje przeladowanie strony (_prompt_result.html wydzielony z _prompt_block.html). Jedno zrodlo prawdy dla wygladu wyniku — okno wstawia go bez przeladowania. Degradacja: bez strumieniowania w przegladarce formularz idzie klasycznie i wszystko dziala jak wczesniej, tylko bez okna. Blad polaczenia konczy sie komunikatem w logu, nie cisza. BLAD ZNALEZIONY PRZY TESCIE NA ZYWO: petla kontynuacji odejmowala od budzetu ZAMOWIONY limit tury zamiast tokenow faktycznie wyprodukowanych — pierwsza tura zjadala caly budzet, wiec urwana odpowiedz nigdy nie doczekala sie dokonczenia i wracala do uzytkownika jako calosc. Naprawione i pokryte testem regresyjnym. Testy: 176 passed / 1 skipped (logika) + 17 (prezentacja). Zweryfikowane na zywo z wolna atrapa modelu: zdarzenia z poprawnymi czasami, okno z 11 liniami logu, wynik wstawiony bez przeladowania strony. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-22 22:58:56 +02:00
gitea	163ace4283	feat(ui): interaktywny wybor modelu u dostawcy ... Uzytkownik wybiera nie tylko dostawce, ale konkretny model — Fable czy Opus u Anthropica, gpt-4o-mini czy gpt-5 u OpenAI, cokolwiek ma pobrane lokalnie. - app/llm/catalog.py: podpowiedzi modeli per dostawca wraz z oknem kontekstu, nadpisywalne przez <DOSTAWCA>_MODELS; GET /llm/models wystawia je dla UI. - Pole modelu w UI jest TEKSTOWE z datalista, nie zamknietym <select> — konto moze miec dostep do modeli, o ktorych kod nie wie, a nowe wychodza szybciej, niz aktualizuje sie katalog. Puste pole = model domyslny dostawcy. - static/models.js: zmiana dostawcy przelacza podpowiedzi, podmienia placeholder na model domyslny i pokazuje okno kontekstu wybranego modelu. - build_provider(name, model) — model z zadania wygrywa nad konfiguracja. WAZNE (znalezione przy tescie e2e): liczenie budzetu „maksymalny kontekst modelu" szlo przez build_provider(), ktory WYMAGA klucza API — bez klucza budzet cicho spadal do wartosci zapasowej i byl identyczny dla wszystkich modeli Anthropic. Budzet zalezy wylacznie od okna kontekstu, wiec doszlo resolve_model(), ktore rozwiazuje nazwe modelu bez budowania dostawcy. Teraz budzet realnie sie rozni: Opus/Fable 3,48 mln znakow, Haiku 536 tys., gpt-4o-mini 438 tys., llama3.1 8 tys. Pewnosc danych w katalogu: modele Anthropic pochodza z oficjalnej dokumentacji API (okna i limity zgodne z limits.py); modele OpenAI to podpowiedzi, ktorych nie weryfikowalem; lokalne zaleza od tego, co masz pobrane. Testy: 174 passed / 1 skipped (logika) + 17 (prezentacja). Nowy test strukturalny pilnuje, ze KAZDE wywolanie w dol niesie wybrany model i dostawce — dokladnie ta klasa bledu zlapala brakujacy parametr przy horoskopie okresowym. Zweryfikowane w przegladarce: przelaczanie dostawcy podmienia liste modeli. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-22 21:40:19 +02:00
gitea	04b26afa6d	feat(logic): generator promptow do LLM + budzetowanie (LOG-29, LOG-30) ... Pierwszy krok ustalonej kolejnosci: prompt z podgladem, uzyteczny od razu BEZ integracji API (ta przyjdzie w LOG-31). LOG-29 — app/prompt.py: - profil natal (ekran Interpretacje) i period (ekran Kalendarz), - prompt po polsku: zadanie -> dane horoskopu (pozycje, osie, Lots, aspekty, sekta, zodiak) -> wskazania z baz wg wagi -> instrukcje -> zastrzezenie, - twarde reguly: kazda teza musi cytowac konkretny sygnifikator, zakaz wychodzenia poza dostarczone dane, jawne wskazanie sprzecznosci, - deterministyczny: ten sam horoskop + budzet = ten sam prompt. LOG-30 — redukcja do budzetu (concise/medium/extensive): dedup -> grupowanie z licznikiem -> sortowanie wg punktacji sily (LOG-21) -> obciecie ogona (jednostka = CALE wskazanie) -> skracanie dlugich opisow. Statystyki zwracaja ile weszlo/pominieto i jaki byl prog — takze w tresci promptu, zeby model wiedzial, ze widzi wybor. POST /chart/prompt — zwraca sam prompt + statystyki, bez wolania modelu. Prezentacja: przycisk „Generuj prompt (AI)" na obu ekranach, wybor budzetu, pole z promptem + kopiowanie (z fallbackiem dla http bez secure context). WAZNE (znalezione przy tescie e2e): padnieta warstwa danych zabiera tylko wskazania — horoskop i OS CZASU zostaja, bo sa czysto obliczeniowe. Wczesniej blad bazy gubil cala osie czasu, czyniac prognoze okresowa bezuzyteczna. Zabezpieczone testem. Testy: 19 nowych, calosc 118 passed / 1 skipped. Zweryfikowane e2e w przegladarce: profil natal (3340 znakow) i period (15 zdarzen, 4728 znakow). Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-21 16:44:17 +00:00
gitea	a2aabd37a5	feat(presentation): wyszukiwarka lokalizacji + mapa (OSM/Leaflet) ... QoL 2/2: pole „Szukaj miejsca" (nazwa/adres/POI) + interaktywna mapa na formularzach horoskopu / interpretacji / kalendarza. Bez klucza API. - geocode.py: proxy OSM/Nominatim PO STRONIE SERWERA (poprawny User-Agent, throttling ~1 req/s, cache TTL 1h) — endpointy /geocode i /reverse. Wolanie z serwera, nie z przegladarki: latwiej trzymac polityke Nominatim i dziala niezaleznie od secure-context (http://<ip>). - _location_picker.html: wspolny partial (search + wyniki + mapa + atrybucja), wpiety includem do 3 formularzy z polami lat/lon. - geo.js: Leaflet — wyszukiwanie (debounce), klik na wynik ustawia lat/lon i centruje mape, klik/drag pineski ustawia wspolrzedne + /reverse pokazuje nazwe; sync z „Tu i teraz" (now.js emituje event astrololo:coords). - Leaflet 1.9.4 vendorowany lokalnie (static/vendor/leaflet, BSD-2-Clause, permisywny) — niezaleznosc od CDN; kafelki mapy z OSM. Marker jako divIcon (bez plikow PNG). - styles.css: style pod ciemny motyw. Zweryfikowane w przegladarce: domyslny widok (pineska na Szpitalu Barlickiego), wyszukanie „Wawel Krakow" -> lista -> klik ustawia 50.0547/19.9361 i przesuwa mape, klik w mape ustawia wspolrzedne + reverse wypelnia nazwe. Zero bledow w konsoli. /geocode i /reverse zwracaja szpital; cache dziala. Uwaga wdrozeniowa: pod prezentacji potrzebuje egressu do nominatim.openstreetmap.org; przegladarki — do tile.openstreetmap.org. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-21 03:32:07 +02:00
gitea	4a86d34f5a	Geolokalizacja: jawny komunikat gdy brak secure context (http://) ... Przyczyna "nie pyta o zgodę": navigator.geolocation działa tylko w secure context (https:// lub localhost). Na http://<ip> przeglądarka po cichu odmawia — bez promptu; kod nie miał callbacku błędu, więc nic nie było widać. - wspólny static/now.js (deduplikacja skryptu z chart.html i interpret.html) - jawna detekcja window.isSecureContext + czytelny komunikat w #geoNote ("wymaga HTTPS lub localhost — wpisz lat/lon ręcznie") - callback błędu (odmowa/timeout) też widoczny; status "Pobieram lokalizację…" i potwierdzenie po sukcesie Zweryfikowano: /static/now.js serwowany (200), obie strony referencjonują skrypt i mają #geoNote. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-07 18:59:03 +02:00
gitea	f6323cac10	Ranking siły (LOG-21) + grupowanie identycznych opisów + geolokalizacja ... Punktacja siły (LOG-21): - scoring.py: siła fasety z sygnałów obliczalnych (typ fasety, rodzaj aspektu, ciasnota orbu). Konfigurowalne wagi. Hook na przyszłość: kolumny countas*/level* z SIGNIFICATORS KEY (obecnie puste). - aspekty niosą orb+allowed; fasety dostają "score"; ranking faset malejąco. Grupowanie: - opcja group: zwija próbki po opisie (ten sam efekt = jedna grupa z listą sygnifikatorów i licznikiem). Checkbox "grupuj identyczne opisy" w /interpret. Geolokalizacja (bajer): - "Tu i teraz" (widok Horoskop i Interpretacje) uzupełnia lat/lon z przeglądarki (navigator.geolocation; wymaga zgody, https/localhost). Zweryfikowano na realnym main_base.xlsx: ranking sensowny (ciasna opozycja z Saturn 9.59 > szeroka koniunkcja z Moon 6.25 > znak/dom 5.0); grupowanie zwija powtórzone opisy. 41 testów przechodzi. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-05 01:16:47 +02:00
gitea	82809665ff	Odsiewanie szumu + rozwijanie skrótów sygnifikatorów ... - abbreviations.py: słownik skrót -> pełna nazwa (z SIGNIFICATORS KEY, built-in) + expand(): [Su in [Tau -> "Sun in Taurus", [Sa in 6th H. -> "...6th house", affl. -> afflicted itd. - significators: każda próbka ma pole "expanded" (postać czytelna); hartowanie filtra szumu (efekty zastępcze x/?/-, wiersze *MARKER, legendy/nagłówki). - prezentacja /interpret: pokazuje rozwiniętą postać, surowy skrót w tooltipie. Zweryfikowano na realnym main_base.xlsx: "[Sa or [Ma in the 5th H." -> "Saturn or Mars in the 5th house". 9 testów przechodzi (w tym test_abbreviations). Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-01 15:42:47 +02:00
gitea	0e74566a78	Bogatsze sygnifikatory: faseta "w domu" obok "w znaku" (LOG-15/16) ... Most horoskop -> sygnifikatory generuje teraz dla każdego obiektu dwie fasety: - "w znaku": planeta + token znaku ([Su + [Tau) - "w domu": planeta + token domu ([Su + 11th H.) — używa domów z LOG-05 - significators.build_report: przyjmuje pozycje z build_chart (z numerami domów), generuje fasety znak/dom, filtruje szum. Ordinal helper (1st..12th). - /chart/report: używa build_chart (pozycje z domami). - Prezentacja /interpret: render faset (znak/dom) per obiekt. Aspekty ([conj/[sq/[opp) na później — wymagają policzenia aspektów (LOG-06). Zweryfikowano na realnym main_base.xlsx (53969 wierszy), 30.04.1984: Mars w 5. domu 10 dopasowań ("[Sa or [Ma in the 5th H." -> "abortion/miscarriage"), Neptune w 7. domu 6, Uranus w 6. domu 4. 7 testów przechodzi. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-01 15:37:20 +02:00
gitea	eef67d37b5	Wyszukiwarka: wynik obliczeń szukany w bazie interpretacji ... Pierwsza wersja mostu horoskop -> sygnifikatory -> baza (zalążek LOG-16/18/19). - logic/significators.py: z pozycji generuje tokeny w składni bazy (planeta [Su, znak [Tau...), pyta warstwę danych o rekordy z tokenem planety i zawęża do tych, które wspominają też jej znak ("planeta w swoim znaku"); odsiewa szum. - logic /chart/report: nowy endpoint (pozycje -> raport dopasowań z interpretacjami). - logic DataClient.search: parametr fields (lżejszy payload). - data: naprawa str.contains regex=True -> regex=False (sygnifikatory zawierają [ + itd., metaznaki regex); podniesiony górny limit zapytania (le=50000). - prezentacja: strona /interpret (formularz -> wyszukane interpretacje per obiekt) + nawigacja. Zweryfikowano end-to-end na realnym pliku (Encyclopaedia of Medical Astrology, 53969 wierszy): dla horoskopu 30.04.1984 znaleziono m.in. Sun w Taurus 46, Mars w Scorpio 57, Saturn w Scorpio 61 dopasowań; przykłady: "[Su in [Tau" -> "the bump of amativeness prominent". 15 testów przechodzi. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-07-01 14:57:26 +02:00
gitea	3195d9b003	Warstwa prezentacji: widok horoskopu do ręcznego testowania ... Strona główna "/" = formularz podstawowych danych momentu (data, godzina, strefa, opcjonalnie lokalizacja) → tabela policzonych pozycji w formie human-readable (znak, pozycja w znaku, absolutna, kierunek, prędkość). Woła logic /chart/positions; przelicza czas lokalny + offset na UTC. Przycisk "Tu i teraz" uzupełnia bieżącą datę/godzinę i strefę przeglądarki. Retrogradacja wyróżniona w tabeli. Wyszukiwarkę sygnifikatorów przeniesiono pod "/significants" -> /significators, dodano nawigację (base.html). Czytelny komunikat, gdy logika nie ma jeszcze endpointu silnika. Zweryfikowano end-to-end: formularz → przeliczenie UTC → render tabeli (przez stub kontraktu /chart/positions). Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-06-27 20:08:43 +02:00
gitea	16d35c16dc	Szkielet aplikacji trójwarstwowej (prezentacja / logika / dane) ... Trzy niezależne usługi FastAPI komunikujące się przez HTTP/JSON, każda zna tylko adres warstwy bezpośrednio pod nią: - presentation (:8000) — strona WWW + formularz - logic (:8001) — reguły biznesowe, pośrednik - data (:8002) — wyszukiwanie danych za interfejsem DataProvider Warstwa danych: czytanie setek plików .xlsx z wykrywaniem nagłówka i mapowaniem układu kolumn na schemat kanoniczny, z 4-poziomowym cache (schemat L1, Parquet L2, wyniki zapytań L3, odwrócony indeks L4) i unieważnianiem po odcisku pliku. Gotowa ścieżka migracji do SQL (ingest/to_sql.py + SqlDataProvider, przełączane przez DATA_PROVIDER). Zawiera docker-compose, Makefile, generator danych przykładowych. Co-Authored-By: Claude Opus 4.8 <noreply@anthropic.com>	2026-06-26 17:35:09 +02:00